Μία φρέσκια λαϊκή φωνή που θα σας ενθουσιάσει… Και δεν είναι άλλη από αυτή του Στράτου Καραλή! Ιδιαίτερη χροιά, αλλά κι ιδιαίτερος άνθρωπος, ο Στράτος  ήρθε να προκαλέσει πολλούς «πανικούς» κι όχι σε μία, αλλά σε πολλές καρδιές!

Από τα πρώτα του βήματα ξεχώρισε κι η πορεία του στη νυχτερινή Αθήνα κρατάει μόνο 2 χρόνια! Σε αυτό το διάστημα έχει δουλέψει πολύ κι είναι έτοιμος να κυνηγήσει τα όνειρά του. Μέχρι τώρα όπως θα καταλάβετε, είναι σε καλό δρόμο!

Συνέντευξη: Ηρώ Τζημίκα

Καλησπέρα Στράτο! Βρεθήκαμε κι ήρθε η ώρα να τα συζητήσουμε όλα! Πώς είσαι;

Καλησπέρα Ηρώ! Ε, ναι βρεθήκαμε επιτέλους… Είμαι πάρα πολύ καλά και γενικότερα αυτή η σεζόν που πέρασε δίπλα στον Νίκο Οικονομόπουλο και τον Χρήστο Χολίδη πήγε εξαιρετικά. Κάνω αυτό που αγαπώ και πραγματικά δεν θα μπορούσα να ζητήσω κάτι άλλο για τα επαγγελματικά μου. Βλέπω τα όνειρα μου να πηγαίνουν από το καλό στο καλύτερο και σε λίγες μέρες θα ανέβουμε και Θεσσαλονίκη με το σχήμα…(25/3) Ότι καλύτερο!

Για πες μου όμως γι’ αυτά τα όνειρα σου στη μουσική, αλλά και το πώς ξεκίνησαν! 

Από πολύ μικρός. Ουσιαστικά οι γονείς μου με έβαλαν σε αυτή την κατάσταση, γιατί αγαπούσαν και αγαπάνε τη μουσική. Προφανώς μου άρεσε κι εμένα πολύ και ξέρεις, ήμουν το κλασικό παιδάκι που τραγουδούσα με την βούρτσα στο μπάνιο! Έπειτα πήγα σε μουσικό σχολείο, σπούδασα βυζαντινή μουσική, αλλά ασχολήθηκα κιόλας με την παραδοσιακή μουσική. Την αγαπώ την παράδοση γενικότερα. Στη συνέχεια δούλευα σε κάποια μαγαζιά στο νησί μου την Μυτιλήνη, αλλά και την επαρχεία, για να κάνω ρεπερτόριο όπως λένε κι οι παλιοί. Έπεσα στην πορεία μου σε καλούς ανθρώπους μπορώ να πω και με στήριξαν πολύ, έως ότου ήρθα τυχαία στην Αθήνα για μια οντισιόν στο Θέα. Από τότε συνεχίζει αυτό το ωραίο παραμύθι, αν θες, που ζω και πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο!

stratos karalisΜυτιλήνη λοιπόν. Πώς θυμάσαι τα παιδικά σου χρόνια; 

(γέλια) Να σου πω την αλήθεια, ήμουν πειραχτήρι, αλλά από τα κακά! Αλητάκος!  Η μαμά μου είναι πραγματική ηρωίδα! Έχω και μία αδερφή, αλλά εγώ ήμουν λίγο χαϊδεμένος, οπότε ξέρεις είχα κι άλλη άνεση στις σκανταλιές! (γέλια) Τα θυμάμαι όμορφα γιατί μεγάλωσα σε χωριό, στα Λουτρά Μυτιλήνης. Είμαι παιδί που έζησε την αλάνα και έζησα το να παίζουμε στα βουνά κυνηγητό με πέτρες… Άλλες εποχές, ξένοιαστες και πραγματικά νιώθω τυχερός για όλα αυτά.

Μια και είπες ότι ήσουν λίγο αλητάκος, πες μου ένα ωραίο σκηνικό από τότε. 

Έχω πάρα πολλές ιστορίες και σκηνικά να σου πω, αλλά μία φορά θυμάμαι χαρακτηριστικά που πήραμε τα ποδήλατα με τους φίλους μου και φύγαμε από το χωριό και φτάσαμε σε ένα βουνό, σε ένα εκκλησάκι που ήταν πολύ ψηλά και μακριά! Είχαμε φύγει από το πρωί κι είχαμε γυρίσει το βράδυ. Μας έψαχνε όλο το χωριό… Μετά έφαγα ξύλο, (γέλια) αλλά καλά μου κάνανε τώρα που το σκέφτομαι!

Με τους φίλους σου τώρα που σοβαρευτήκατε λιγάκι, πώς τα περνάτε; 

(γέλια) Όντως η αλήθεια είναι ότι σοβαρευτήκαμε, κάπως! Μη φανταστείς όμως πολύ… Γενικότερα δεν έχω πολλούς φίλους με την έννοια που το λέμε, κολλητούς, αλλά με κάποιους που μεγάλωσα μαζί τους κι έχω ζήσει τρελά πράγματα και τους θεωρώ έτσι, τους κρατάω ακόμα στη ζωή μου κι είναι δίπλα μου πάντα. Στα όμορφα και στα άσχημα. Οι φίλοι είναι αυτό που κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει κι ευτυχώς οι δικοί μου είναι κι Αθήνα πλέον! Μας τα έφερε η ζωή να μην χωρίσουμε!

Γενικότερα με τη δουλειά σου έχεις γυρίσει διάφορα μέρη καθώς έκανες και live. Το ωραιότερο μέρος που έχεις επισκεφθεί; 

Καλά πάντα πρώτο είναι το νησί μου, αλλά εντάξει εκτός από αυτό, ένα άλλο μέρος που αγαπώ και νιώθω σαν το σπίτι μου είναι η Κύπρος. Είναι ξεχωριστό κι αυτό που το κάνει έτσι είναι οι άνθρωποι. Είναι ευχάριστοι, ευγενικοί και σε βάζουν μέσα στη ζωή τους και την καρδιά τους από το πρώτο κιόλας λεπτό.

Ένα σκηνικό που έγινε σε κάποιο live σου και γέλασες πολύ; 

Θα σου πω δύο! Μια φορά ήμουν πάνω στη σκηνή, αλλά ήμουν αρκετά μπροστά. Πάνω στο κέφι και το γλέντι, πάω να κατεβάσω το χέρι μου κι εκείνη τη στιγμή από κάτω το σήκωσε μία κοπέλα και χτυπάει το χέρι της το μικρόφωνο. Το μικρόφωνο προφανώς φεύγει από το χέρι μου μες τον κόσμο και το έχασα! (γέλια) Το βρήκανε μετά από μερικά λεπτά και μου το φέρανε αλυσίδα, από χέρι σε χέρι! Και το άλλο ήταν πάλι με μία κοπέλα που είχε μεθύσι και μου έβαζε να πιω vodka από το μποτάκι της! (γέλια) Και της έλεγα εγώ, «Μα καλά, δεν μπορώ να πιω από το ποτήρι κι όχι από το μποτάκι;» και μου έλεγε «Όχι, θα πιεις από το μποτάκι!». Με τα πολλά όμως δεν ήπια κι αυτή κατέληξε να φεύγει ξυπόλυτη γιατί τα είχε βρέξει όλα! (γέλια)

Τελικά από ότι καταλαβαίνω, κάνεις «Πανικό στην καρδιά»! Για πες τα μου όλα…

(γέλια) Βασικά όλοι έχουμε πάθει πανικό στην καρδιά. Κι εσύ έχεις πάθει, κι εγώ έχω πάθει. Όλοι μας. Είναι ένα τραγούδι που μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά έχει φτιαχτεί με πολλή αγάπη από τον Γιάννη Κουρκουμέλη! Μου αρέσει πολύ γιατί μου βγάζει θετική ενέργεια και μέσα σε αυτό περιέχει εικόνες που μου θυμίζουν και δικές μου καταστάσεις!

Τι σου προκαλεί πανικό στην καρδιά εσένα; Έπρεπε να ρωτήσω! 

(γέλια) Δεν είναι και το καλύτερό μου να μιλάω γι’αυτά, αλλά πανικό μου προκαλούν οι γυναίκες που έχουν ενδιαφέρον εσωτερικό κι είναι απρόβλεπτες. Ίσως να το έλεγα και κεραυνοβόλο κι αληθινό… Γενικά όμως σε μία σχέση μετράει πολύ κι η χημεία κι αυτό το μείγμα μπορεί να προκαλέσει ΤΟΝ πανικό!

Οι σχέσεις σου με τις γυναίκες ποια είναι; Τι σε τραβάει; 

Η καλύτερη θα σου πω! Κι οι γυναίκες στη ζωή των αντρών είναι το σημαντικότερο κομμάτι, αν δεν υπήρχαν θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα, αλλά ξέρεις δεν το καταλαβαίνουμε επειδή το θεωρούμε δεδομένο ότι θα είναι δίπλα μας! Τις αγαπώ πολύ και χαίρομαι που υπάρχουν όχι μόνο γύρω μου, αλλά και σε όλους! Αυτό που με τραβάει όχι εμένα προσωπικά, αλλά και τον καθένα φυσικά είναι η πρώτη ματιά, η εμφάνιση κι είναι λογικό. Αλλά δεν είναι μόνο το τι βλέπει το μάτι σου, είναι κι η ενέργεια, η αύρα που σου βγάζει το κάθε άτομο. Επίσης μετράει πολύ κι ο χαρακτήρας κι αν κουμπώνει σε αυτό που ψάχνω εγώ, να το πω έτσι.

Είσαι της σχέσης; Και πες μου πόσο καιρό ήταν η μεγαλύτερή σου! 

Είμαι της μοναξιάς, αλλά θα σου κάνω μία τρίπλα εδώ και θα σου πω ότι υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που λέγαμε προηγουμένως, που σου προκαλούν τον πανικό και θες να είσαι μαζί τους! Αλλά κατά τα άλλα είμαι ρομαντικός και πολύ δοτικός κι η μεγαλύτερη ήταν 2,5 χρόνια!

Τι δεν αντέχεις ως άνθρωπος; Πες μου μερικά χαρακτηριστικά σου…

Δεν αντέχω τα ψέμματα, την αχαριστία και μου αρέσουν οι άνθρωποι που τα λένε έξω από τα δόντια. Αν έχουν να σου πουν κάτι, θα στο πουν κι ότι γίνει. Μετά μπορεί να είσαι λίγο αρπαγμένος μαζί τους, αλλά θα καθίσεις να το δουλέψεις και θα δεις ότι έχουν δίκιο και θα καταλάβεις ποια είναι η αλήθεια. Επίσης είμαι «αρρωστημένα» τελειομανής και κάποια στιγμή με κουράζει κι εμένα τον ίδιο! (γέλια)

Στο τραγούδι λες: «Η ζωή μου βουτιά στο κενό». Ρισκάρεις καθόλου; 

Πάντα και πολύ! Αν δεν ρισκάρω νομίζω ότι δεν μπορώ να ζήσω. Βάζω και το χέρι μου στη φωτιά και σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και για ανθρώπους που εμπιστεύομαι. Από ανθρώπους μέχρι ιδέες! Το ρίσκο είναι το αλατοπίπερο νομίζω.

Ας γυρίσω λίγο την ερώτηση και ας ρωτήσω αν πρέπει κανείς να ρισκάρει σε τόσο δύσκολες εποχές… 

Νομίζω δεν έχει να κάνει με αυτό. Πιστεύεις στα όνειρά σου και το κάνεις αυτό για εσένα. Αν το αγαπάς αυτό που κάνεις και το πιστεύεις, θα πετύχει. Δεν έχουν σημασία ούτε οι περίοδοι, ούτε οι εποχές. Ο πατέρας μου έλεγε, πώς αν αυτό που θέλεις, το θέλεις τόσο πολύ, θα σου έρθει στα χέρια σου…

Συνεχίζουμε με στίχους του τραγουδιού… Τι σου κάνει μεγάλη ζημιά; 

(γέλια) Μεγάλη ζημιά με την πιο γενική αλλά και καλή έννοια, μου κάνει όλο αυτό που νιώθω όταν βγαίνω στον κόσμο και τραγουδάω!

Έχεις και πολλούς που σε στηρίζουν και υπάρχει και πολλή αγάπη! 

Πραγματικά τους ευχαριστώ και με έχουν στηρίξει πάρα πολύ. Να σου πω επίσης ότι ντρέπομαι κιόλας λιγάκι. Δεν ξέρω αν μου φαίνεται κιόλας, αλλά αν μου πουν κάτι καλό ή κάποιο κομπλιμέντο, μπορεί να κοκκινίσω επί τόπου! Χαίρομαι όμως που αγαπάει ο κόσμος αυτό που αγαπάω κι εγώ.

stratos karalisΈνα καμμένο μήνυμα που σου έχουν στείλει; 

(γέλια) Πολλά, αλλά όντως θα σου πω το πιο καμμένο που είναι πρόσφατο κιόλας, της προηγούμενης εβδομάδας. Μου ήρθε στο facebook στα μηνύματα που δεν ήξερα ότι υπήρχαν, αυτά που πρέπει να τα δεχτείς αν δεν έχεις τον άλλον στους φίλους σου και μου λέει ένας τύπος: «Πες μου τι έχεις κάνει και πώς θα γίνω φίρμα». Προφανώς δεν του απάντησα γιατί δεν ήξερα και τι να του πω! (γέλια) Ακόμα και τώρα που το σκέφτομαι δεν βρίσκω απάντηση!

Το αγαπημένο σου τραγούδι αυτό το διάστημα; 

Αυτή τη φάση ακούω παλιά τραγούδια και μου αρέσει να ανακαλύπτω κιόλας πιο παλιά τα οποία δεν ξέρω. Αυτή την εβδομάδα όμως το νούμερο ένα στο δικό μου chart είναι το «Έρωτας είναι θαρρώ» και το ακούω συνέχεια.

Ε τώρα θα ρωτήσω πάλι, υπάρχει λόγος; (γέλια) 

Με κάνει και νιώθω πάρα πολύ όμορφα αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο (γέλια)

Υπάρχει κάποιος ή κάποιο πράγμα στο οποίο έχεις λατρεία;

Θα σου πω έναν ήρωα! Έχω τρέλα με τον Batman! Από μικρός τον λάτρευα γιατί είναι ο μόνος ήρωας που λέει όχι στα όπλα. Είμαι κι εγώ κατά της βίας και των όπλων, γι’αυτό κι έτσι το κόλλημα!

Είδα ότι έχεις και διάφορα τατουάζ. Να φανταστώ όλα έχουν κάποια σημασία; 

Όλα έχουν, ναι! Για εμένα τα τατουάζ είναι μεγάλη τέχνη και μου αρέσουν πάρα πολύ. Επίσης αν ξεκινήσεις δεν σταματάς κι εύκολα, αλλά ξέρεις θέλει ένα φρένο. Προσπαθώ κιόλας ότι βάζω πάνω μου, να είναι εντελώς δικό μου, όχι να το έχω δει κάπου αλλού. Πολλές φορές σχεδιάζω εγώ το πώς θέλω να είναι. Αυτό που έχει μεγάλη σημασία, είναι το Α που έχω στο χέρι μου κι είναι από τα αρχικά της μητέρας και του πατέρα μου. Άννα κι Αντώνης!

Τέλος, επειδή είσαι κι από τη Μυτιλήνη κι εκεί γίνεται ένας πανικός με τους πρόσφυγες, θα ήθελα να δώσεις το δικό σου μήνυμα γιατί τα έχεις δει κι από πρώτο χέρι αυτά που γίνονται εκεί…  

Με πονάει πολύ όλο αυτό με τους πρόσφυγες γιατί στο δικό μου το νησί γίνεται πραγματικά πόλεμος. Όποιος δεν είναι εκεί, δεν μπορεί να το ζήσει και να καταλάβει τι περνάνε όλοι. Η κατάσταση έχει ξεφύγει. Οι πιο μεγάλοι σε ηλικία πρόσφυγες μπορούν να πράξουν ανάλογα, να βοηθήσουν τους εαυτούς τους και να προσπαθήσουν για κάτι καλύτερο, όμως τα παιδάκια που πεθαίνουν, δεν τα ρωτάει κανείς αν θέλουν να πεθάνουν εκεί, μπροστά στη θάλασσα. Πρέπει να τα πούμε κι αυτά γιατί κανείς δεν το καταλαβαίνει. Είναι κρίμα να μη δίνουν το δικαίωμα της επιλογής. Αυτό που έχω να πω εγώ, είναι ας προσπαθήσει ο κόσμος να «καθαρίσει» κι αν θες να «ανοίξει» λίγο το μυαλό του και να σκεφτεί λογικά. Να σταματήσουν να υπάρχουν ταμπέλες κι επιτέλους να γίνουμε όλοι μία γροθιά. Να κοιτάξουμε να βλέπουμε τα πράγματα ομαδικά, όχι στο άκρο και να φανατιζόμαστε.

Ευχαριστώ Στράτο!

Εγώ σε ευχαριστώ Ηρώ μου!

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry