HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Σεπτέμβριος 2016. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν σπουδαίο μουσικό: τον Richard Williams. Είναι περισσότερο γνωστός ως ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας των Kansas. Μόλις κυκλοφόρησαν ένα νέο studio album μετά από 16 χρόνια, το The Prelude Implicit (Inside Out). Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

richard2Το “The Prelude Implicit” είναι το πρώτο studio album των Kansas μετά από 16 χρόνια. Τι είχατε στο μυαλό σας πριν μπείτε στο studio;

Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι αυτός ήταν ένας καλός δίσκος. Είναι πολύ σημαντικό το ότι εννοείς κάτι. Δεν κάναμε ένα album για να έχουμε ένα ακόμα album μετά από 16 χρόνια. Είναι τρομερά σημαντικό ότι αυτό ήταν ένα πολύ δυνατό και ενδιαφέρον album. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα είχε πραγματικά κανένα νόημα να κάνουμε ένα ακόμα album. Στόχος μας – η δισκογραφική εταιρεία το ήθελε και εμείς το θέλαμε- ήταν να κάνουμε το καλύτερο και πιο χαρακτηριστικό Kansas album που πιθανότατα θα μπορούσαμε να κάνουμε. Από το εξώφυλλο του album, τους στίχους, τη μουσική, την ποικιλία όλων αυτών των πραγμάτων. Όλα αυτά θυμίζοντας ποια είναι η κληρονομιά μας, ποια είναι η ιστορία μας και τιμώντας την, κι επιπλέον γράφοντας αυτή τη μουσική. Δεν θέλαμε να αναδημιουργήσουμε τα πράγματα. Αυτός ήταν ο στόχος μας. Αν δεν ήταν από την καρδιά μας, δεν θα ήταν πολύ σοβαρό.

 

Είστε ικανοποιημένος από την ανταπόκριση που έχετε μέχρι τώρα από τους οπαδούς και τον Τύπο για το “The Prelude Implicit” album;

Ό,τι έχω διαβάσει μέχρι τώρα, έχω διαβάσει 30 κριτικές και όλες τους είναι απολύτως θετικές. Το ‘πιασαν, είπαν ότι είναι καινούργια μουσική που θυμίζει πολύ τα πρώτα χρόνια των Kansas. Αυτό θέλαμε να κάνουμε. Αυτό ήταν το κέντρο του στόχου μας.

 

Νομίζω ότι το “The Voyage of Eight Eighteen” είναι μια καταπληκτική progressive rock σύνθεση. Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για αυτό το τραγούδι;

Ναι, αυτό είναι το αγαπημένο μου. Έχει πολύ καλή φόρμα. Υπάρχουν και πιο δύσκολα τραγούδια που έχω παίξει, αλλά αυτό είναι το καλύτερο από αυτά. Είναι πολύ δύσκολο για όλους. Δεν είναι δύσκολο το πώς θα το παίξεις, αλλά υπάρχουν πολλά περάσματα. Υπάρχουν διαφορετικές μελωδίες που κατά κάποιο τρόπο πάνε και έρχονται, σε διαφορετικούς χρόνους. Χρειάζεται την συγκέντρωσή σου. Εάν κάνεις κάποιο λάθος, χάθηκες (γέλια). Τις τελευταίες ημέρες, άρχισα να το παίζω αυτόματα. Το παίζω πολύ άνετα αυτό. Είναι με διαφορά το πιο ενδιαφέρον τραγούδι που έχω παίξει ποτέ. Θα ήταν σε οποιοδήποτε από τα τέσσερα πρώτα albums των Kansas και θα ήταν highlight σε οποιονδήποτε από αυτούς τους δίσκους.

 

richard3Δηλώσατε ότι ήταν η πρώτη φορά που δεν αισθανθήκατε πίεση για να κάνετε ένα hit από την δισκογραφική σας. Ήταν αυτός ένας απελευθερωτικός παράγοντας;

Είναι φυσιολογικό οι δισκογραφικές εταιρείες να ζητάνε ένα hit. Λένε: «Γράψε ένα hit». Οι Kansas δεν ήταν ποτέ μια μηχανή παραγωγής επιτυχιών. Είχαμε κάποια τραγούδια που κόλλησαν στο ραδιόφωνο, αλλά ποτέ δεν γράψαμε ραδιο-φιλικά τραγούδια, γιατί ποτέ δεν ήμασταν αυτό το πράγμα. Όσον αφορά το ραδιόφωνο, αυτό δεν έχει σχέση με τους Kansas. Στη δεκαετία του ‘70, είχαμε κάποια από τα τραγούδια μας στο ραδιόφωνο, αλλά ποτέ δεν το κάναμε με μισή καρδιά. Θέλαμε το καλύτερο για το συγκρότημά μας. Έχουμε μια δισκογραφική εταιρεία, την Inside Out, που πραγματικά θέλει να είμαστε ο εαυτός μας. Αυτό είναι πολύ εντυπωσιακό. Ζητούσαν από εμάς να δημιουργήσουμε κάποια πραγματικά progressive τραγούδια και δεν ανησυχούσαν για να γράψουμε ένα hit. Ποτέ δεν είχα ακούσει αυτό μέχρι το νέο δίσκο. Ήταν ωραίο. Μπήκαμε στο studio για να δημιουργήσουμε ένα σπουδαίο album των Kansas, χωρίς να ανησυχούμε για το τι θα περίμενε από μας ένας DJ. Συγκεντρωθήκαμε στο να κάνουμε τον καλύτερο δυνατό δίσκο των Kansas, συγκεντρωθήκαμε στο γράψιμο των τραγουδιών. Αυτό θέλαμε να κάνουμε και η Inside Out ήταν απλά το τέλειο πράγμα.

 

Πιστεύετε ότι το “Summer” είναι το hit του album;

Υποθέτω ότι είναι (γέλια). Ο καθένας λέει και διαφορετικό. Όπως το “Rhythm in the Spirit”. Είναι ένα πολύ δεκτικό τραγούδι. Είναι ένα πολύ Kansas τραγούδι. Μπορείς ν’ αναφέρεις αμέσως πολλά τραγούδια. Εξαρτάται από το τι τους αρέσει. Σε πολλούς ανθρώπους, αρέσει η πιο rock πλευρά, σε άλλους αρέσει η πιο ήπια πλευρά, σε άλλους αρέσουν οι πολυεπίπεδες μελωδίες. Υπάρχει κάτι διαφορετικό για τον καθένα. Πάντα προσπαθούσαμε να κάνουμε ένα δίσκο που να έχει διαφορετικές διαθέσεις, διαφορετικούς ρυθμούς, διαφορετικές δομές ακόρντων, διαφορετικά συναισθήματα, όπως κάναμε και στο νέο δίσκο. Αν κάθε τραγούδι που κάνουμε, επαναλαμβάνει αυτά τα πράγματα, θα ήταν βαρετό και θα εξέλειπε η ποικιλία που έχουμε.

 

Ο Zak Rizvi άρχισε να δουλεύει στο “The Prelude Implicit” ως εξωτερικός συνθέτης και παραγωγός και αργότερα εντάχθηκε στο συγκρότημα ως μόνιμος κιθαρίστας. Πόσο σημαντικός ήταν ο ρόλος του στο album;

Αρχικά, δούλευε ως μηχανικός ήχου για 15-20 χρόνια. Ήταν μηχανικός ήχου του Jeff Glixman (σ.σ: παραγωγός για χρόνια των Kansas) και τον ξέραμε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Όταν ξεκινήσαμε αυτό το δίσκο, θέλαμε κάποιον να φέρει μια εξωτερική επιρροή. Όταν αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω στα τραγούδια, είδαμε ότι είχε πολλά να προσφέρει στην σύνθεση των τραγουδιών. Έχει τόσες πολλές μουσικές γνώσεις και ήταν τόσο δημιουργικός όσο δουλεύαμε μαζί στην σύνθεση των τραγουδιών, που ο Phil (σ.σ: Ehart -drums) και εγώ, συνειδητοποιήσαμε ότι αν θέλουμε να συνεχίσουμε και να ηχογραφούμε και να κάνουμε περισσότερους δίσκους, αυτό απαιτεί να μην δουλέψει αυτός μόνο σε αυτό το δίσκο και μετά να πούμε αντίο. Ήμασταν στο studio και ηχογραφούσαμε, όταν καλέσαμε τον Zak να γίνει μέλος του συγκροτήματος. Είναι πολύ καλός συνθέτης, εκτός από εξαιρετικός παραγωγός. Έγραψε την περισσότερη από τη μουσική του album. Όλοι μας ασχοληθήκαμε με τη διαδικασία σύνθεσης. Ήταν κατά κάποιον τρόπο το κομμάτι που έλειπε μετά την απουσία του Kerry Livgren (κιθάρα) και του Steve Walsh (φωνητικά, πλήκτρα), οι οποίοι δεν θέλουν να ξαναγράψουν ποτέ για τους Kansas. Ήταν η τέλεια προσθήκη. Το να τον έχεις ως δεύτερο κιθαρίστα είναι επίσης πολύ καλό, επειδή υπάρχουν πολλά παλιά τραγούδια μας, όπου ο Kerry και εγώ, παίζουμε μαζί. Αυτό είναι άλλο ένα μπόνους. Αν ο Zak έπαιζε το πίκολο φλάουτο, πάλι θα έπρεπε να είναι στο συγκρότημα, λόγω του υπέροχου μυαλού του και της ικανότητάς του ως συνθέτης. Είναι ιδιοφυΐα στην σύνθεση, γι’αυτό και τον χρειαζόμαστε. Ακόμα κι αν έπαιζε την σφυρίχτρα (γέλια)!

 

richard5Τι πρέπει να περιμένουν οι οπαδοί από την επερχόμενη περιοδεία για τα 40 χρόνια του “Leftoverture”;

Θα είναι μια μακρά νύχτα. Θα παίξουμε ολόκληρο το “Leftoverture”, με τη σειρά που είναι στο δίσκο, επίσης θα παίξουμε και το μισό νέο album. Στη συνέχεια, έχουμε άλλα πολλά τραγούδια να παίξουμε. Έχουμε επίσης να παίξουμε τραγούδια από το “Point of Know Return”, ή ένα-δυο τραγούδια από το πρώτο album που έχουμε να τα παίξουμε 40 χρόνια. Θα είναι μια μακρά νύχτα. Μόνο η μουσική, θα είναι 2 ώρες και 15 λεπτά χωρίς καθόλου κενό μεταξύ των τραγουδιών, χωρίς να μιλάμε. Θα είναι μια υπέροχη βραδιά.

 

Ανυπομονείτε να κάνετε την Cruise to the Edge τον Φεβρουάριο του 2017 με τους Yes, τον Steve Hackett, τον John Wetton και άλλους;

Ναι, θα έχει πολύ πλάκα. Αυτή θα είναι η πρώτη μας φορά στην Cruise to the Edge. Κάναμε μια classic rock κρουαζιέρα πριν από μερικά χρόνια. Ήταν διασκεδαστική, αλλά νομίζω ότι ταιριάζουμε καλύτερα σε αυτή την κρουαζιέρα. Στην τελευταία κρουαζιέρα, υπήρχαν πολλά αμερικανικά rock συγκροτήματα. Αν και ήταν καλή, το είδος είναι πολύ καλύτερο στην Cruise to the Edge.

 

Οι Kansas παραμένουν ένα καταπληκτικό live συγκρότημα. Ποιο είναι το μυστικό;

Φυσικά, έχουμε ένα-δυο τραγούδια που όλοι γνωρίζουν όπως τα “Carry on Wayward Son” και “Dust in the Wind”. Αυτά τα τραγούδια πραγματικά έγιναν μέρος της αμερικανικής rock ‘n’ roll μουσικής και μας επέτρεψαν να συνεχίσουμε την καριέρα μας. Θέλω να συνεχίσω να παίζω με τους Kansas. Ποτέ δεν ήθελα να κάνω ένα solo album. Ποτέ δεν θέλησα να έχω μια διαφορετική καριέρα. Αγαπώ αυτό που κάνω, μιας δεν είχα ποτέ καμία επιθυμία να κάνω κάτι άλλο. Έτσι, βασικά ο Phil κι εγώ, θέλουμε να συνεχίσει το συγκρότημα να πηγαίνει μπροστά όσο περισσότερο μπορούμε. Όσον αφορά τα τελευταία 43 χρόνια, είναι πολύς καιρός. Τα τελευταία 43 χρόνια αυτό κάνω, μέρα με τη μέρα.

 

Περιμένατε την εμπορική επιτυχία του “Leftoverture” album το 1976;

Γνωρίζαμε ότι είχαμε κάνει έναν αρκετά καλό δίσκο. Υπάρχει η πιθανότητα σε αυτήν την δουλειά. Μέχρι τότε ήμασταν ένα opening act και η επιτυχία του “Leftoverture” μας έδωσε τη δυνατότητα να κάνουμε μια περιοδεία ως headliners. Φυσικά, δεν είχαμε την ιδέα ότι θα ήταν τόσο επιτυχημένο, αλλά ξέραμε ότι ήταν ο καλύτερος δίσκος που είχαμε κάνει.

 

Είναι λίγο περίεργο το γεγονός ότι η Martin D-28 κιθάρα που χρησιμοποιήσατε στην ηχογράφηση του “Dust in the Wind” είναι στο Rock and Roll Hall of Fame, αλλά οι Kansas ως συγκρότημα δεν είναι;

Έχουν την κιθάρα μου εκεί για περίπου 8 χρόνια τώρα. Το όνομά μου δεν ήταν αρχικά επάνω. Έγραφε: «κιθάρα των Kansas», γι’ αυτό και μου πήρε δύο χρόνια για να βρεθεί κάποιος να βάλει το όνομά μου σε αυτό, να γράφει “Richard Williams”. Η κιθάρα μου είναι εκεί, αλλά οι Kansas δεν είναι. Υπάρχουν πολλά μεγάλα συγκροτήματα που δεν είναι και ποτέ δεν θα είναι στο Rock and Roll Hall of Fame. Κανένας που να γνωρίζω, δεν νοιάζεται πραγματικά για το Hall of Fame. Δεν το καταλαβαίνω. Δεν επηρεάζει αυτό που κάνω. Θα ήταν τιμητικό αν μπούμε, αλλά δεν θα αλλάξει τα πράγματα που κάνω. Η σημασία του Rock and Roll Hall of Fame, για μένα προσωπικά, θα είναι ότι τα εγγόνια μου θα λένε ότι ο Richard Williams είναι ο παππούς τους. Είμαι ακόμα όρθιος, εξακολουθώ να δουλεύω, είμαι περισσότερο απασχολημένος από ποτέ. Κάναμε έναν σπουδαίο δίσκο. Δεν αισθάνομαι ότι δεν είμαι τυχερός που δεν είμαι στο Rock and Roll Hall of Fame. Αν θα μπω, θα εκτιμηθεί. Νομίζω ότι για τους οπαδούς των Kansas, αν θα γίνουμε μέρος του, θα είναι μεγάλη τιμή γι’αυτούς.

 

richard6Έχετε ευχάριστες αναμνήσεις από την “Sheer Heart Attack” (1974-5) περιοδεία με τους Queen;

Ω ναι, ήταν υπέροχα! Και οι δύο ήμασταν σχετικά νέα συγκροτήματα. Ήταν η πρώτη τους περιοδεία στις ΗΠΑ ως headliners. Δεν ήταν πολύ διάσημοι τότε. Και τα δύο συγκροτήματα ήταν νέα. Τα πηγαίναμε πολύ καλά μαζί τους, είχαμε βαθύ σεβασμό μεταξύ μας και είχαμε πολλά κοινά, αν και η μουσική μας ήταν διαφορετική. Υπήρχε πολλή συντροφικότητα, συν ότι η σχέση αυτή κράτησε για πάντα. Είχαμε τον Brian May στο ντοκιμαντέρ μας (σ.σ: “Miracles Out of Nowhere”) και ήταν πολύ ευγενικός σε ό,τι είπε.

 

Πόσο σας βοηθούσε το να είστε σε ένα συγκρότημα με έναν σπουδαίο συνθέτη, όπως ήταν ο Kerry Livgren (κιθάρα);

Ο Kerry είναι ο αγαπημένος μου συνθέτης όλων των εποχών. Είχε την ικανότητα να γράφει τραγούδια. Ο Kerry ήταν απόλυτα εξαιρετικός ως συνθέτης. Κάθε μέρα ερχόταν με ένα νέο τραγούδι. Μετά την πρόβα πήγαινε σπίτι, έγραφε ένα τραγούδι και επέστρεφε με ένα νέο τραγούδι. Θέλω να πω, αυτό είναι σπουδαίο. Δουλεύαμε σε ένα τραγούδι, και την επόμενη μέρα ερχόταν με ένα νέο τραγούδι. Λέγαμε: «Ουάου, αυτό είναι το νέο τραγούδι του Kerry».

 

Πως αισθανθήκατε όταν παίξατε στο Madison Square Garden στις 28 Ιούνη 1978; Παρακαλώ, πείτε μας την ιστορία με τον Jeff Glixman (παραγωγός Kansas, Gary Moore).

Ήμασταν πολύ απασχολημένοι εκείνη την εποχή. Την πρώτη φορά που παίξαμε στο Madison Square Garden, είπαμε «Ουάου». Ο manager μας νοίκιασε μια λιμουζίνα και ήταν τόσο ενθουσιασμένος: «Ω στο Madison Square Garden! Έχετε μεγάλη επιτυχία!» Για μας, ήταν απλά σαν μια ακόμη μέρα στο γραφείο. Παίζαμε συναυλίες κάθε μέρα και το Madison Square Garden ήταν απλά μια ακόμη μέρα. Όλοι μας βλέπαμε αγώνες πυγμαχίας στην τηλεόραση ζωντανά από το Madison Square Garden. Δεν είχαμε αντιληφθεί τη σημασία του ότι εκείνη την εποχή, όσο το κάνουμε σήμερα. Φυσικά, ήταν σημαντικό ότι κάναμε sold out στο Madison Square Garden, ότι είχαμε ένα υπέροχο δείπνο και όλα αυτά. Όταν φτάναμε στο Garden, ο Jeff Glixman είδε κάποιους πλανόδιους να πουλάνε μαϊμού T-shirts των Kansas. Ο Jeff κατέβηκε από το αυτοκίνητο και είπε σε έναν πωλητή: «Ε, εσύ παιδί, κλέβεις λεφτά από τους Kansas!» και αυτός ο τύπος του έβαλε ένα πιστόλι στο κεφάλι! Ο Jeff είπε: «Ω, εντάξει!» Αυτό θυμάμαι από εκείνη την συναυλία.

 

Πώς σας ήρθε η ιδέα να κάνετε το ντοκιμαντέρ “Miracles Out of Nowhere”;

Ο Phil και εγώ, θέλαμε να κάνουμε ένα είδος βιβλίου, για να συζητήσουμε την ιστορία μας. Στη συνέχεια, όμως είπαμε, ότι ίσως δεν θα είναι ένα τυπωμένο βιβλίο, ίσως θα είναι ένα audio book. Μετά, είπαμε ότι θα ήταν καλύτερο να είμαστε όλοι μαζί και να πει ο καθένας την ιστορία. Ο πρώην manager μας, ο Budd Carr, ο οποίος δούλευε μαζί μας για πολλά χρόνια, είχε την ιδέα ότι θα έπρεπε να μαζευτούμε όλοι για να πουμε την ιστορία και να το κινηματογραφήσουμε αυτό για ένα ντοκιμαντέρ. Εκείνη την εποχή, ο Phil κι εγώ, σκεφτήκαμε ότι θα ‘πρεπε να έρθουμε εδώ, στην Topeka, γιατί κάθε φορά που τριγυρνάω στην κάθε γειτονιά, θυμάμαι κι άλλη ιστορία. Το να μαζευτούμε όλοι μας εδώ, στον τόπο που ξεκινήσαμε, θα μας ενέπνεε περισσότερο και έτσι έγινε. Μετά θα έπρεπε να συμφωνήσουμε για το ποια θα είναι η ιστορία. Η ιστορία είναι ότι ξεκινήσαμε σε αυτόν τον τόπο και τον χρόνο, το πώς δημιουργήσαμε την μουσική μας και την σημασία αυτής. Μείναμε μαζί στα πρώτα επτά albums, αλλά μετά έφυγε ο Steve, μετά έφυγε ο Kerry, μετά γύρισε ο Steve. Αυτό είναι μέρος της ιστορίας μας, αλλά δεν είναι τόσο σημαντικό όσο είναι το ξεκίνημα του συγκροτήματος. Έτσι, γι’ αυτό αποφασίσαμε να πούμε την ιστορία των πρώτων πέντε albums. Ήταν υπέροχο να έχουμε να λένε την ιστορία τα έξι αρχικά μέλη. Ήμασταν πολύ χαρούμενοι που ήμασταν σε θέση να το κάνουμε αυτό.

Πολλοί άνθρωποι λένε: «Οι Kansas δεν είναι το ίδιο συγκρότημα». Η αρχική σύνθεση δεν είναι μαζί για περισσότερο από 30 χρόνια και ενδεχομένως δεν θα ξανασυμβεί ποτέ. Ο Robby (σ.σ: Steinhardt -βιολί) έπαθε έφραγμα, ο Kerry έπαθε εγκεφαλικό, ο Steve Walsh έχασε τη φωνή του και δεν θέλει να το ξανακάνει ποτέ αυτό. Μπορεί να εύχεσαι τα έξι αρχικά μέλη να επανενωθούν, αλλά υπάρχει ένας λόγος που δεν είμαστε μαζί για περισσότερα από 30 χρόνια: Επειδή κάποιοι άνθρωποι δεν ήθελαν να συνεχίσουν. Έτσι, όταν ακούω την ερώτηση: «Γιατί δεν επιστρέφετε όλοι;», απαντώ ότι δεν θα ‘πρεπε να ρωτάς εκείνους που δεν έφυγαν ποτέ. Όταν οι άνθρωποι λένε: «Γιατί ο Kerry Livgren δεν είναι στο συγκρότημα;», λέω: «Ο Kerry έφυγε πριν από 30 χρόνια. Γιατί κατηγορείς τους ανθρώπους που συνεχίζουν να το κάνουν αυτό και συνεχίζουν να είναι αφοσιωμένοι κάθε μέρα σε αυτό; Μπορώ να σου δώσω τους αριθμούς τηλεφώνων των παιδιών που αποχώρησαν. Ρώτα τους (γέλια). Μην ρωτάς εμένα που έμεινα εδώ και συνεχίζω να παίζω στο συγκρότημα».

 

richard7Θυμάστε την συναυλία που έπαιξαν οι Kansas στην Αθήνα το 2005;

Ω, ναι απολύτως! Το ξενοδοχείο μας ήταν σε ένα λόφο με θέα στην πόλη και εκτός από ένα-δυο βουνά, μπορούσες να δεις όλη την περιοχή. Η Ακρόπολη ήταν απέναντι από το ξενοδοχείο. Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία. Ποτέ δεν είχα ξαναπάει εκεί. Στην πραγματικότητα, είχα πάει στην Κρήτη μια φορά, με το USO για να διασκεδάσω τους στρατιώτες εκεί, αλλά δεν είχα πάει ποτέ στην Ελλάδα. Ήταν καταπληκτικά. Ας ελπίσουμε ότι θα επαναληφθεί.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Richard Williams για τον χρόνο του.

Kansas Official website: www.kansasband.com

Kansas Official Facebook page: https://www.facebook.com/KansasBand

Kansas Official Twitter page: https://twitter.com/kansasband

Αγοράστε το “The Plelude Implicit” από το Amazon εδώ.

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry