HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Απρίλιος 2016. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν θρυλικό μπασίστα: τον Jeff Berlin. Έχει κυκλοφορήσει πολλά solo albums και επίσης έχει παίξει με τους Bill Bruford , Bill Evans, Frank Zappa, John McLaughlin , Allan Holdsworth, Eddie Van Halen, Larry Coryell , Patrick Moraz , Anderson Bruford Wakeman Howe (ABWH), Scott Henderson, Dennis Chambers και άλλους. Αυτή την εποχή δουλεύει πάνω στο “Jack Songs: An All-Star Tribute to Jack Bruce”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

jeffberlin2Γιατί αποφασίσατε να ηχογραφήσετε το “Jack Songs: An All-Star Tribute to Jack Bruce”;

Αποφάσισα να το κάνω, γιατί ο Jack είναι ήρωας για μένα. Είναι ο μοναδικός ήρωας μπασίστας που είχα ποτέ πραγματικά. Είναι ο μοναδικός μπασίστας που είχε μεγάλο συναισθηματικό αντίκτυπο σε μένα. Δεν ήμουν μόνο ερωτευμένος με αυτά που έπαιζε, ένιωθα δέος για αυτά που έπαιζε και αυτό συνέβαινε στα χρόνια που διαμορφωνόμουν. Έτσι, άρχισα ένα πρόγραμμα με τον σπουδαίο Αμερικανό παραγωγό John McCracken στο http://www.pledgemusic.com/projects/jeffberlinplaysjackbruce. Είναι η ιστοσελίδα όπου προσκαλέσαμε ανθρώπους που αγαπούν τον Jack Bruce, στους οποίους μπορεί να αρέσει αυτό που κάνω και που τους αρέσει ο drummer που έχουμε, ο Chad Smith από τους Red Hot Chili Peppers. Έχουμε τον Neal Schon (Journey, Santana) στην κιθάρα, τον Allan Holdsworth, τον Paul Schaffer στο όργανο. Έχουμε πολλούς σπουδαίους μουσικούς με το όλο Pledge πράγμα. Είναι μια νέα μέρα για τη μουσική. Είναι καλύτερα να ηχογραφείς το δίσκο και να τον πουλάς. Έχουμε κόσμο που έπενδυσε στο δίσκο αγοράζονταν το CD εκ των προτέρων και μετά το λαμβάνουν όταν ολοκληρωθεί ο δίσκος. Έτσι χρηματοδότησε ο Robert Trujillo (Metallica -μπάσο) την ταινία “Jaco”. Πήγε στο Pledge Music και είπε: «Γεια σας άνθρωποι, μπορείτε παρακαλώ να μας στείλετε χρήματα και να προχωρήσουμε για να κάνουμε αυτή την ταινία;» Και αυτό ακριβώς κάνω κι εγώ και έκανα μια σύντομη δήλωση λέγοντας: «Γεια σας, ελάτε και υποσχεθείτε χρήματα και κάντε το αυτό. Αυτό που κάνετε είναι ότι χρηματοδοτείτε το δίσκο μας και στη συνέχεια θα σας στείλουμε το δίσκο μόλις ολοκληρωθεί».

 

Ποιοι θα είναι οι προσκεκλημένοι μουσικοί στο “Jack Songs: An All-Star Tribute to Jack Bruce”;

Έχουμε πολλούς μουσικούς. Ο Geddy Lee (Rush -μπάσο/φωνητικά/πλήκτρα) είπε ότι θα μπορούσε να τραγουδήσει, όχι τώρα, αλλά αργότερα γιατί οι Rush διαλύθηκαν. Έτσι, ήταν στεναχωρημένος που διαλύθηκαν οι Rush και του είπα: «Έλα να τραγουδήσεις μαζί μου» και αργότερα, ξέρεις, αυτός θα έχει κάποια μουσική, αλλά είπε: «Δώσε μου λίγο χρόνο για να ανακάμψω», επειδή ήταν πολύ ταραγμένος με τη διάλυση των Rush. Έχω πολύ καλούς μουσικούς και ορισμένοι από αυτούς δεν θέλουν να ανεφερθεί το όνομά τους μέχρι να αρχίσει η ηχογράφηση. Έχω τον Chad Smith, ο οποίος είναι ο drummer των Red Hot Chili Peppers, τον Allan Holdsworth, ο οποίος θα παίξει κιθάρα για μένα. Έχουμε ένα σωρό άτομα. Υπάρχει ένας κιθαρίστας που δεν μπορώ να αναφέρω το όνομά του. Είπε: «Μην αναφέρεις το όνομά μου, μέχρι την έναρξη της ηχογράφησης». Έχω καλούς τραγουδιστές, αλλά αυτή τη στιγμή και οι δυο τους δεν θέλουν τα ονόματά τους να αναφερθούν και πρέπει να σεβαστώ τις επιθυμίες τους γι’ αυτό.

 

Ποια είναι η ημερομηνία κυκλοφορίας του “Jack Songs: An All-Star Tribute to Jack Bruce”;

Σκεφτόμαστε τον Οκτώβριο του 2016.

 

Ποια είναι τα άλλα projects με τα οποία ασχολείστε αυτή την εποχή;

Αυτή τη στιγμή γράφω ένα βιβλίο για την διδασκαλία του μπάσου και διδάσκω. Έτσι, ενώ ασχολούμαι με το “Jack” project, μένω στο σπίτι διδάσκοντας μπάσο και κάνω σεμινάρια όταν έχω προτάσεις για σεμινάρια, αλλά δεν περιοδεύω τώρα. Όταν άνθρωποι μου τηλεφωνούν για να ηχογραφήσω ή να περιοδεύσω, κάνω αυτές τις δουλειές, αλλά τώρα ο στόχος μου είναι να γράψω αυτό το βιβλίο και έχω περιοδείες με σεμινάρια για τις Cort κιθάρες.

 

jeffberlin10Το “Low Standards” (2013) είναι το τελευταίο solo album σας. Τι το διαφορετικό υπάρχει στο “Low Standards” σε σχέση με τα προηγούμενα album σας;

Το “Low Standards” είναι ο πιο αγαπημένος trio δίσκος που έχω ηχογραφήσει ποτέ. Νομίζω ότι τα τραγούδια είναι σπουδαία. Νομίζω ότι η ηχογράφηση είναι σπουδαία. Είναι διαφορετικό γιατί είναι το επόμενο βήμα ενώ εξελίσσομαι ως μουσικός. Μου αρέσει να εξελίσσομαι ως μπασίστας. Παίζω πολύ διαφορετικά. Αυτό το album αντιπροσωπεύει εκείνη την περίοδο της ζωής μου ως μπασίστας και είμαι πολύ ικανοποιημένος με αυτό. Είναι πιο σύγχρονος για μένα από ό,τι οι άλλοι δίσκοι μου και αυτός ο νέος Jack Bruce δίσκος θα είναι πιο σύγχρονος από αυτόν. Και στη συνέχεια, μετά το δίσκο του Jack Bruce ο,τιδήποτε επόμενο κάνω, θα έχω μια νέα προσέγγιση στο μπάσο. Μου αρέσει να εξελίσσομαι ως μπασίστας, μου αρέσει να αλλάζω ως μουσικός.

 

Ποια είναι η φιλοσοφία σας όσον αφορά τη διδασκαλία μπάσου;

Η φιλοσοφία μου είναι ότι υπήρχε πάντα ένας τρόπος για να μάθεις μουσική που υπάρχει στον κόσμο για πάνω από 500 χρόνια. Είναι ο μόνος τρόπος που ο καθένας πρέπει να μάθει. Ο μόνος τρόπος. Και αυτός ήταν ένας δάσκαλος που θα ενσταλάξει, θα διδάξει μουσική στους μαθητές του. Εκτός από το να είναι αυτοδίδακτος ή να τζαμάρει ή ο σύγχρονος τρόπος να παίζει ακούγοντας το CD, ο μόνος τρόπος που ο καθένας, σε κάθε όργανο, οπουδήποτε στη γη, είναι να πάει σε δάσκαλο για να μάθει μουσική. Η διδασκαλία μπάσου κατ’εμέ έχει φύγει από τη μέθοδο εκμάθησης που εγγυάται 100% ότι ο κάθε μαθητής μπορεί να μάθει πώς να παίζει καλύτερα. Τουλάχιστον στην Αμερική, οι δάσκαλοι μπάσου έχουν εκσυγχρονίσει την διδασκαλία μπάσου, αλλά η διδασκαλία μπάσου δεν χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί.

Ο κύριος λόγος όταν πας σε έναν δάσκαλο είναι για να μάθεις τι είναι η μουσική και πώς να την εξασκείς. Διότι, αν θέλω να μάθω ελληνικά, πρέπει να μάθω τις λέξεις. Αν θέλεις να μάθεις αγγλικά, θα πρέπει να μάθεις τις λέξεις. Είναι μια πολύ απλή ιδέα. Οι μπασίστες έχουν διδαχθεί λανθασμένα ότι το groove πρέπει να διδάσκεται. Μπορώ να το αποδείξω με στατιστικά στοιχεία: Κοίτα κάθε διάσημο μουσικό, σε κάθε όργανο, σε οποιοδήποτε είδος, και ίσως ούτε ένας από αυτούς να πήγε ποτέ σε ωδείο για να μάθει πώς να groove-άρει. Ο λόγος που το αναφέρω είναι επειδή το groove είναι η #1 έγνοια για τους μπασίστες, ενώ δεν πρέπει να ανησυχούν. Δεν είναι σημαντικός λόγος ανησυχίας. Δεν είναι πρόβλημα. Ποτέ δεν θα είναι πρόβλημα το groove. Γι’ αυτό οι μπασίστες δεν ξέρουν να παίζουν. Αυτό που σκέφτομαι και αυτό που έχω αναπτύξει και ήταν δύσκολο να το μάθω, είναι ότι μπορώ να κάνω το παίξιμο οποιουδήποτε καλύτερο αν απλά εξασκήσουν τη δουλειά που θα τους δώσω. Και η δουλειά που θα τους δώσω δεν είναι δύσκολη και δεν είναι τρελή, απλά απαιτεί χρόνο. Όταν κάνω αυτού του είδους τη δήλωση, συνήθως πολλοί μπασίστες δεν κάνουν μαθήματα μαζί μου, γιατί αυτό σημαίνει ότι πραγματικά πρέπει να εξασκηθούν για να γίνουν καλύτεροι. Δεν μπορείς να παίξεις καλύτερα χωρίς να μάθεις πώς να παίξεις σωστά το όργανό σου, το οποίο είναι η μουσική, και να την εκτελέσεις στο όργανο. Αυτό κάνω και γι’ αυτό το 100% των μαθητών μου μαθαίνουν πώς να παίζουν καλύτερα και ό,τι μαθαίνουν, το μαθαίνουν για το υπόλοιπο της ζωής τους.

 

Πόσο συναισθηματικό είναι το να παίζετε το “Tears in Heaven” (Eric Clapton) ζωντανά; Είναι σπουδαία διασκευή.

Ω, σ’ ευχαριστώ. Ναι, μ’ αρέσει αυτό το τραγούδι. Λοιπόν, είμαι πάντα χαρούμενος συναισθηματικά όταν παίζω μπάσο σε όλους τους τομείς. Έτσι, το “Tears in Heaven” είναι εξίσου σημαντικό για μένα όσο το να παίζω ένα solo ή απλά να παίζω μια απλή συγχορδία στο μπάσο. Έτσι, το παίξιμο είναι συναισθηματικό. Το “Tears in Heaven” ήταν ο τρόπος μου για να βρω έναν τρόπο για να παίξω το μπάσο διαφορετικά. Είμαι από τους πρώτους σολίστες του μπάσου που έπαιξαν μόνοι. Ο Jaco το έκανε στο “Portrait of Tracy”και μετά το ακολούθησα αυτό και άρχισα να κάνω πολλούς δίσκους με πολλά κομμάτια solo μπάσου. Είμαι από τους πρώτους σολίστες του μπάσου κατ’αυτόν τον τρόπο. Έτσι, το συναίσθημα μου είναι όταν δημιουργώ κάτι το ιδιαίτερο στο μπάσο. Αυτό με κάνει πολύ χαρούμενο και είναι τιμή μου όταν βρίσκω καλή μουσική να παίξω. Το “Tears in Heaven” είναι μόνο ένα από αυτά, αλλά βρήκα κάτι το ιδιαίτερο.

 

Ήταν μια εμπειρία που άλλαξε τη ζωή σας το να παίζετε με τον Bill Bruford ;

Ναι, αυτό ακριβώς ήταν, Θοδωρή. Άλλαξε τη ζωή μου. Ο Bill Bruford μου έμαθε πράγματα που δεν ήξερα και άνοιξε την καριέρα μου στον κόσμο. Έτσι, είμαι πολύ ευγνώμων που το έκανα. Τον θαυμάζω. Είναι ένας έξυπνος, ενθουσιώδης και μουσικά προικισμένος μουσικός. Ναι, ήταν μία από τις σπουδαιότερες μουσικές εμπειρίες που είχα, το να παίζω με τον Bill Bruford.

 

jeffberlin4Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τη φιλία σας με τους Rush;

Λοιπόν, όταν ήμουν με τον Bill Bruford, οι Rush ήταν ένα νέο συγκρότημα και ενδιαφέρονταν για τον σύγχρονο τρόπο παιξίματος, που ήταν μέρος αυτού που ονομάστηκε “fusion”. Έτσι, όταν παίζαμε και οι Rush ήταν εκεί γύρω, έρχονταν να μας δουν να παίζουμε και έγιναν οπαδοί του συγκροτήματός μας. Είμαι οπαδός των Rush, πιστεύω ότι είναι ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα όλων των εποχών. Συναντηθήκαμε με αυτά τα τρία άτομα, με συνάντησαν και τους συνάντησα και γίναμε φίλοι. Είναι ωραίο να έχεις φιλία με μουσικούς που θαυμάζεις. Ο Geddy Lee και εγώ, γίναμε πολύ στενοί φίλοι. Τζάμαρα με τους Rush στο soundcheck: Με προσκάλεσαν στο soundcheck τους, και ο Geddy έπαιζε πλήκτρα και ο roadie του μου έδωσε το μπάσο του. Έτσι, για 5 λεπτά οι Rush ήταν κουαρτέτο. Είχε πλάκα.

 

Έχετε ευχάριστες αναμνήσεις από τη νύχτα που ο Eddie Van Halen και εσείς παίξατε με τον Allan Holdsworth στη σκηνή του Roxy στο L.A (29 Απριλίου 1982);

Ναι, γιατί ο Eddie Van Halen είναι ένας τέλειος κιθαρίστας. Είναι τόσο σπουδαίος ως rock κιθαρίστας, όσο ο John Coltrane είναι σπουδαίος ως jazz σαξοφωνίστας. Και αυτός είναι καινοτόμος. Και ο Allan Holdsworth είναι καινοτόμος. Κατάφερα να παίξω και με τους δύο αυτούς τύπους και είναι μεγάλη τιμή. Απόλαυσα το χρόνο που ο Eddie και εγώ, συνηθίζαμε να κάνουμε παρέα στο L.A και σίγουρα το να κάνω παρέα με τον Allan και επίσης το να παίζω μαζί του.

 

Γιατί απορρίψατε την πρόταση να ενταχθείτε στους Van Halen;

Λόγω του τρόπου ζωής. Αυτό που συνέβη ήταν: Αυτοί οι τύποι είχαν μια φιλοσοφία ζωής την οποία εγώ δεν είχα. Αυτό είναι το μόνο που μπορώ να πω σχετικά με αυτό. Είχαν εμπλακεί σε μια φιλοσοφία ζωής και σε δραστηριότητες, στις οποίες εγώ δεν συμμετείχα. Πίστευα ότι ήταν κακό να ενταχθώ στο συγκρότημα. Δεν επιθυμούσα να ενταχθώ απλά στο συγκρότημά τους. Δεν ήθελα απλά να ενταχθώ στο συγκρότημά τους και να πάρω τα χρήματά τους. Επειδή οι Van Halen για τον Alex, τον Eddie και τον David δεν ήταν απλά ένα συγκρότημα, ήταν μια οικογένεια και μια ζωή. Ήταν μια φιλοσοφία ζωής, ήταν ένας μουσικός θύλακας από άτομα, όπου το συγκρότημα ήταν πιο σημαντικό για αυτούς απ’ ο,τιδήποτε στη ζωή τους, με εξαίρεση φυσικά τις οικογένειές τους. Έτσι, όταν έγινε η πρόταση, θα μπορούσα να χαμογελάσω και να πω: «Ναι, θα ήθελα πολύ να παίξω», να βγάλω κάποια χρήματα και μετά να εγκαταλείψω το συγκρότημα. Σκέφτηκα ότι θα ήταν ασέβεια προς τους Van Halen, έτσι δεν το έκανα αυτό.

 

jeffberlin3Υπάρχει ακόμα χώρος για πειραματισμό στην jazz μουσική;

Ναι, υπάρχει. Πάντα υπάρχει χώρος για πειραματισμό. Δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι θα τον απολαύσουν, επειδή χρειάζεται ένα ορισμένο είδος αγάπης για τη μουσική που να παρουσιάζεται ως πειραματική μουσική. Ο πειραματισμός για μένα, σημαίνει να μην αλλάζεις τη μουσική τελείως, αλλά να παίζεις διαφορετικά μέσα σ’αυτή. Έτσι, τυχαίνει να μ’αρέσει το rock, η swing και η jazz και ο πειραματισμός μου θα βασίζεται στις νότες που επιλέγω. Αυτό είναι πιο πειραματικό. Ποτέ δεν με ενδιέφερε με ανακαλύψω νέα πράγματα, μόνο και μόνο για ν’ ανακαλύψω νέα πράγματα. Πραγματικά δεν είμαι τόσο ταλαντούχος για να το κάνω. Δεν μπορώ να το κάνω. Αλλά σίγουρα ακούω τη μουσική που αισθάνομαι ότι θέλω να παίξω μέσα μου και στη συνέχεια προσπαθώ να την παρουσιάσω.

 

Γιατί στείλατε μια επιστολή προς τον Μπαράκ Ομπάμα;

(Γέλια) Έστειλα μια επιστολή στον Μπαράκ Ομπάμα, όταν είδα μια συναυλία στην τηλεόραση που παρουσίαζε τις τέχνες στο Λευκό Οίκο. Ήταν μια συναυλία στο Λευκό Οίκο και όταν είδα τη συναυλία, οι καλλιτέχνες ήταν οι τυπικοί διάσημοι καλλιτέχνες. Ήταν ο Paul Simon, ήταν ο Steve Wonder που τραγούδησε το “Superstition”. Ήταν μια λίστα ατόμων που έχουν ήδη καθιερωθεί, είναι ήδη παγκοσμίως γνωστοί και σκέφτηκα ότι αυτό δεν προωθούσε τη μουσική, αλλά προωθούσε τη μουσική ψυχαγωγία. Έτσι, έγραψα μια επιστολή και την έστειλα σ’αυτόν. Φυσικά δεν έλαβα απάντηση, γιατί είναι πολυάσχολος άνθρωπος και η επιστολή έλεγε: «Κύριε Προέδρε, η Αμερική είναι ο τόπος όπου μόνο μια μορφή τέχνης δημιουργήθηκε εδώ. Μόνο μία. Αυτή ήταν η rock, η blues και η jazz. Αλλά αυτή είναι τρεις (γέλια). Το μόνο πράγμα που δημιουργήσαμε ήταν η μουσική και τα μόνα μουσικά είδη που δημιουργήσαμε ήταν η jazz, η blues και η rock. Είπα ότι η rock και η blues εκπροσωπούνταν καλά, αλλά οι jazz μουσικοί αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και να πάνε στην Ευρώπη και την Ασία για να παίξουν jazz, επειδή η αμερικανική αγορά της jazz δεν λαμβάνει στήριξη ούτε από τις δισκογραφικές εταιρείες, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ή τους οπαδούς γενικά. Εξαιτίας αυτού, την επόμενη φορά που θα κάνετε ένα show, παρακαλώ κάντε μια συναυλία και γιατί δεν γίνεστε εκπρόσωπος της μορφής τέχνης της Αμερικής και προσλάβετε σπουδαίους jazz μουσικούς και άγνωστους μουσικούς. Μην προσλαμβάνετε τον Stevie Wonder, προσλάβετε τον Joe Lovano (σ.σ: post bop σαξοφωνίστας). Μην προσλαμβάνετε τον Paul Simon». Ξέρεις τι εννοώ. Προσλάβετε άτομα που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από το να τους δουν Αμερικανοί μουσικοί και να υπερασπιστούν τη μορφή τέχνης που αυτή η χώρα δημιούργησε, επειδή πολύ λίγοι άνθρωποι το κάνουν αυτό. Αυτή είναι η επιστολή που έγραψα στον Πρόεδρο.

 

Είναι το να παίζεις με διαφορετικούς ανθρώπους επίσης ένα είδος εξέλιξης;

Ναι, μ’ αρέσει να παίζω με διαφορετικούς ανθρώπους. Είναι μία από τις χαρές για μένα στη μουσική το να παίζω με διαφορετικούς ανθρώπους, να ακούς αυτό που κάνουν και να παίζεις μαζί τους, ακόμα κι αν δεν χρειάζεται να είμαι star, δεν χρειάζεται να είμαι βιρτουόζος. Μου αρέσει να είμαι σε ένα συγκρότημα και να παίζω μπάσο. Ναι, είναι μεγάλη χαρά για μένα, σε διαφορετικά είδη και με διαφορετικές συνθέσεις. Το αγαπώ.

 

Ο Tony Williams έφυγε από την Βοστώνη και εντάχθηκε στην μπάντα του Miles Davis όταν ήταν 17 ετών. Υπάρχουν αυτού του είδους οι ευκαιρίες σήμερα;

Όχι. Όχι πια. Μεμονωμένα ένας ή δύο, αλλά όχι. Επειδή ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται πλέον για τη μουσική. Ο κόσμος ενδιαφέρεται για τη μουσική ψυχαγωγία και υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο.

 

jeffberlin7Παρεμπιπτόντως, τον περασμένο μήνα μίλησα με τον Miroslav Vitous (Weather Report -μπάσο) και μου είπε ότι η jazz είναι τελειωμένη , η jazz έχει πεθάνει, επειδή δεν υπάρχουν πλέον μουσικές προσωπικότητες όπως ο Herbie Hancock και ο Wayne Shorter.

Υπάρχουν σπουδαίοι μουσικοί αλλά είναι απέναντι σε μια κοινωνία που δεν ενδιαφέρεται να ακούσει σπουδαίους μουσικούς. Αυτό ονομάζεται εξέλιξη. Δεν είναι σωστό, δεν είναι λάθος. Είναι ακριβώς έτσι όπως είναι τα πράγματα. Καταλαβαίνω τη φιλοσοφία του Miroslav ότι η jazz έχει πεθάνει. Την καταλαβαίνω. Νομίζω ότι η jazz δεν είναι δημοφιλής επειδή το παίξιμο δεν είναι τόσο δημοφιλής όσο ήταν στο παρελθόν. Έτσι, είναι αλήθεια κατά κάποιον τρόπο ότι η jazz έχει πεθάνει στην παγκόσμια κοινότητα, η οποία χρειάζεται απλά περισσότερη υποστήριξη από τους jazz μουσικούς, επειδή οι jazz μουσικοί είναι από τους λίγους εναπομείναντες μουσικούς που παίζουν ένα αληθινό τρόπο αυτοσχεδιασμού και έκφρασης. Ξέρεις τι είναι διασκεδαστικό στην jazz; Ο αυθορμητισμός. Οι μόνοι πραγματικοί μουσικοί με μια αυτοσχεδιαστική και αυθόρμητη φύση προέρχονται από την jazz. Η rock δεν φαίνεται να το κάνει ή δεν ενδιαφέρεται γι’αυτό. Αυτό είναι ακριβώς το σημείο των καιρών. Έτσι, ο Miroslav έχει μια λογική άποψη, θα συμφωνούσα. Αλλά θα συμφωνούσα επίσης ότι υπάρχει περιθώριο για σπουδαίο παίξιμο και για διασκεδαστική μουσική, pop, rock και διάφορα πράγματα σαν αυτά. Αυτό θέλω να κάνω τώρα ως μπασίστας.

 

Έχετε μετανιώσει για την συμπεριφορά σας όταν ήσασταν στο συγκρότημα του Frank Zappa;

Λοιπόν, έχω μια ζωή πριν τη ψυχοθεραπεία και μία μετά τη ψυχοθεραπεία. Πριν από τη ψυχοθεραπεία ήμουν ένας τύπος με εγώ και ένας τύπος που δεν ήταν πολύ ωραίος για να βρίσκεσαι μαζί του μερικές φορές. Το εγώ μου ήταν εκτός ελέγχου και, μετά, μια μέρα είπα: «Δεν μου αρέσει να είμαι έτσι» και πήγα για ψυχοθεραπεία. Δεν διστάζω να το πω αυτό και δεν ντρέπομαι να το πω αυτό, αλλά έκανα πολύ σκληρή, επίπονη δουλειά και το μέρος του εγώ μου έφυγε μακριά και έγινα καλύτερο άτομο. Έτσι, την ημέρα που ήμουν με τον Frank, δεν ήμουν καλό παιδί και έφυγα από το συγκρότημα του Frank και είχαμε μια διαφωνία αλλά σήμερα δεν θα ήμουν εκείνο το άτομο και θα ήθελα να μείνω με τον Frank και θα ήθελα να κάνω το καλύτερο που μπορώ για να παίξω σ’αυτό το συγκρότημα.

 

Θα μπορούσατε να φανταστείτε τη ζωή σας, αν δεν είχατε ακούσει ποτέ τους Beatles;

Είναι δύσκολο να φανταστώ τη ζωή μου, αν δεν είχα ακούσει ποτέ τους Beatles. Ξέρεις, δεν υπάρχει καμμία διαφωνία γι’αυτό. Ήταν και είναι το # 1 συγκρότημα στην ιστορία της μουσικής.

 

jeffberlin5Πως ήταν ο Jaco Pastorius, πάνω στη σκηνή και εκτός σκηνής;

Δεν τον ήξερα πολύ καλά. Ήταν ένα ενδιαφέρον πράγμα: Κάθε φορά που ήμουν σε μια πόλη,ο Jaco ήταν στον παρακάτω δρόμο ή μοιραζόμασταν πολλούς κοινούς φίλους. Οι περισσότεροι από τους καλύτερους φίλους μου στη μουσική ήταν οι καλύτεροι φίλοι του στη μουσική. Αλλά είναι ειρωνικό ότι γνώρισα τον Jaco μόνο για δύο ημέρες στο Λος Άντζελες και όταν κατάφερα να τον συναντήσω, ήταν πολύ καλός μαζί μου, πολύ φιλικός και άρεσε ο ένας στον άλλον. Αυτή είναι η μόνη μου εμπειρία που τον γνώρισα.

 

Υπάρχει ένα βίντεο στο Youtube  που παίζετε με τον Jaco.

Ναι, νομίζω ότι τζαμάραμε στο Musician’s Institute. Σωστά. Φυσικά, παίζω με έναν θρύλο. Πρέπει να αναγνωριστεί ως ο μεγαλύτερος μπασίστας που έζησε ποτέ.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Jeff Berlin για τον χρόνο του.

Official Jeff Berlin website: http://jeffberlinbass.com

Official Jeff Berlin Facebook page: https://www.facebook.com/profile.php?id=100000887705597

“Jack Songs: An All-Star Tribute to Jack Bruce” Pledge Music page: http://www.pledgemusic.com/projects/jeffberlinplaysjackbruce

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry