Η Έλενα Πατρόκλου είναι μία από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες στον καλλιτεχνικό χώρο!

Μπορεί τα τελευταία χρόνια η δουλειά της να κυμαίνεται πιο πολύ σε backstage επίπεδο, αλλά μετράει πολλά χρόνια καριέρας, εμπειρίας, και συνεργασίες με όλο το μουσικό στερέωμα της Ελλάδας.

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

Έλενα μου! Τελικά X-Factor και συνέντευξη. Νομίζω ωραίος συνδυασμός… 

Γεια σου αγάπη μου! Ναι! Γνώριμα τα εδάφη αυτά για’ μένα εδώ που βρισκόμαστε, γιατί είναι το δεύτερο x-factor που λαμβάνω μέρος. Στο δεύτερο είχα την ομάδα του Γιώργου Θεοφάνους και τώρα όμως άλλαξε και είμαι στην ομάδα του Θοδωρή Μαραντίνη!

Πώς βλέπεις φέτος το διαγωνισμό;

Φέτος έχουμε πολλούς καλούς τραγουδιστές κι είναι πολύ απρόβλεπτος. Πιστεύω ότι κάθε ένας από τους συμμετέχοντες θα μπορούσε να βγει νικητής.

Πώς έγινε η πρόταση να είσαι φέτος εδώ; 

Ήταν ένα απλό τηλέφωνο από τον Θοδωρή κι αν θέλω να αναλάβω την ομάδα του. Είμαστε και λίγοι coaches σε αυτό τον τομέα. Επίσης και με τους άλλους τους δασκάλους είμαστε πολύ καλοί φίλοι από τα προηγούμενα παιχνίδια κι έχουμε γίνει οικογένεια. Κούραση πολύ, αλλά όλο αυτό είναι δημιουργικό. Παίρνεις ένα παιδί από την αρχή και βλέπεις πως εξελίσσεται στις βδομάδες που περνάνε και παίρνεις μεγάλη χαρά.

Τι γίνεται όμως με αυτά τα παιχνίδια; Πιστεύεις κι εσύ ότι είναι ο μόνος τρόπος ανάδειξης ταλέντων στις μέρες μας;

Από τη στιγμή που ξεκίνησε η κρίση στην Ελλάδα πλήγηκαν πολύ κι οι δισκογραφικές εταιρείες που κάποτε έδιναν ένα βήμα στα παιδιά. Ήταν προστατευμένα κι υπήρχε ένας μηχανισμός από πίσω. Ένας μηχανισμός στήριξης. Εφόσον έχουν πληγεί, δεν μπορούν να δώσουν τόσα λεφτά για πρωτοεμφανιζόμενους. Εδώ καλά, καλά δεν δίνουν για τα μεγάλα ονόματα. Πλέον κι αυτοί τα πληρώνουν σχεδόν όλα από μόνοι τους. Για μένα τα παιχνίδια αυτά είναι μία τσάμπα διαφήμιση! Γιατί να μη το δοκιμάσεις δηλαδή όταν έχεις ταλέντο κι είσαι καλός;

Αν είσαι καλός, όπως λες, δεν μπορείς να πετύχεις και με άλλους τρόπους;

Φυσικά και μπορείς, ίσως και μέσω του διαδικτύου, αλλά και πάλι είναι σπάνιο να βγεις. Δεν το βλέπουμε συχνά αν και δίνει βήμα. Όμως δεν είναι τόσο άμεσο όσο είναι η τηλεόραση. Μπαίνεις κάθε μέρα στο σπίτι του κόσμου, η αναγνωσιμότητα είναι τεράστια και το κοινό των διαγωνιζόμενων αποκτιέται σε χρόνο μηδέν. Δεν παίζει ρόλο ο νικητής, γιατί όλα τα παιδιά θα επωφεληθούν. Πρέπει να καταλάβει, όμως, το κάθε παιδί που διαγωνίζεται ότι ο εαυτός του είναι ένα προϊόν που πρέπει να βρει τρόπο να προωθηθεί προς τα έξω. Αν δεν έχει αυτό που λέμε «marketing plan» στο μυαλό του, δεν θα πάει καλά. Πρέπει πρώτα από όλα να σκέφτονται οι ίδιοι να προωθήσουν τους εαυτούς τους. Κανείς δεν χάνετε αν υπάρχει σωστή διαχείριση!

Επειδή είσαι χρόνια στο χώρο και έχουν περάσει από τα χέρια σου αρκετοί νέοι τραγουδιστές, θα ήθελα να μου πεις πώς βλέπεις το κράμα των παιδιών αυτή την περίοδο.

Εξέλιξη έχουν όλοι όταν κάνουν μαθήματα πάνω στη φωνή τους. Αυτό που βλέπω όμως ως κοινό παρονομαστή σε όλους, είναι ότι βιάζονται. Βιάζονται να κάνουν πράγματα, ενώ είναι ανέτοιμοι. Με το που πιάνουν το μικρόφωνο θέλουν να βγουν στη σκηνή, να γίνουν γνωστοί και να έχουν video clip! Δεν γίνεται. Καλύτερα είναι στην αρχή να βάζουν σταθερά σκαλοπατάκια και κοντινούς στόχους. Πρώτα τη φωνή, μετά το ρεπερτόριο και την ταυτότητα τους. Να μη μοιάζουν με όλους τους άλλους. Και φυσικά θέλει πολλή δουλειά ώστε να υπάρχει διάρκεια. Ακόμα και τα μεγάλα ονόματα έχουν τους δασκάλους τους και μελετάνε συστηματικά. Είναι όπως οι αθλητές. Για να αθληθείς, πρέπει πρώτα να κάνεις ζέσταμα.

Να μιλήσουμε όμως και για τα παιδιά από την ομάδα σου, τους Stereo Soul, που τα έχουν καταφέρει και έχουν πάει τόσο καλά! 

Αυτό ήταν ένα στοίχημα που είχα βάλει με τον εαυτό μου και με τα παιδιά. Ήταν ότι θέλαμε να φτάσουμε μέχρι τον τελικό. Δεν με ενδιαφέρει να βγούνε πρώτοι, αλλά θέλω να τους δω εκεί γιατί είναι πολύ σπάνιο ένα τέτοιο «δύσκολο» group να φτάνει μέχρι το τέλος… Αυτά τα παιδιά, μπορώ να σου πω, ότι ήταν οι πιο έτοιμοι τραγουδιστές από όλους. Από μικροί τραγουδούσαν δύσκολο ρεπερτόριο και τώρα συνέχισαν ακόμα πιο δύσκολα. Παρόλο που είναι από τους καλύτερους τραγουδιστές, δεν επαναπαύτηκαν ούτε μία στιγμή και έριξαν τρομερή δουλειά. Πόσες ώρες δουλειάς, από τις 6 το απόγευμα έως τις 3 το πρωί. Τους λιώνω όμως κι εγώ και δεν παραπονιούνται (γέλια) Τώρα όμως θα επιβραβευτούν οι κόποι τους…

Πες μου ένα αστείο περιστατικό που συνέβη μαζί τους…

Ένα πολύ αστείο έγινε την προηγούμενη βδομάδα. Με παίρνει η μαμά μου τηλέφωνο και μου λέει ότι θα έρθει από την Κύπρο γιατί είναι σε ένα καράβι και θα κάνει στάση στον Πειραιά. Έφτασε λοιπόν η μέρα, με έπαιρνε τηλέφωνο, αλλά εγώ με τις πρόβες και με όλα αυτά δεν το άκουσα. Το πρωί, λοιπόν, μου χτυπάει τα κουδούνια, αλλά δεν άκουγα τίποτα γιατί κοιμόμουν. Το θέμα όμως είναι ότι στο σαλόνι, κοιμόντουσαν στρωματσάδα οι Stereo Soul! (γέλια) Δεν ήθελα να τους ξυπνήσω κιόλας γιατί την μέρα εκείνη είχαν και πολλές δουλειές και έπρεπε να κοιμηθούνε. Τέλος πάντων, τη βλέπω από το μπαλκόνι μαζί με τη θεία μου και τον θείο μου και περνάμε μέσα σιγά, σιγά ώστε να μη τους ξυπνήσουμε. Είχε πολλή πλάκα γιατί ξέχασα από τις πρόβες ότι θα ερχόταν! Και στο live το ανέφερε κι ο Θοδωρής Μαραντίνης, αλλά το ανέφερε γενικά και μετά όλοι μου έλεγαν: «Τι γίνεται; Κοιμάστε όλοι μαζί;» (γέλια)

Πώς θα χαρακτήριζες αυτόν που έχει το X-Factor; 

Δεν ξέρω αν υπάρχει τελικά αυτό και έτσι όπως το αναφέρουμε. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν καριέρα χωρίς να έχουν ούτε τα μισά από αυτό που λέμε «πακέτο». Άρα είναι υποκειμενικό. Για τα δικά μου τα αυτιά όμως θα ήθελα προφανώς να είναι ένας καλός τραγουδιστής, να ξέρει που πατάει και που βρίσκεται, να έχει ταυτότητα τραγουδιστική και να είναι επικοινωνιακός. Να έχει αυτό το star quality που να θέλει ο κόσμος να τον βλέπει και να τον ακούει.

Κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό και περνάμε στα δικά σου… Πες μου όμως λίγα πράγματα για σένα και επίσης να μιλήσουμε και για το πόσες φορές έχεις πάει Eurovision! 

Ξεκίνησα από την Κύπρο. Βασικά η μητέρα μου με πήγαινε σε οποιονδήποτε πανκύπριο διαγωνισμό τραγουδιού υπήρχε! (γέλια) Μαζί με την Ευρυδίκη ήμασταν και συμμαθήτριες και μας έτρεχαν οι μαμάδες μας! Σκέψου πρώτη φορά Eurovision ήμασταν μαζί στα φωνητικά 14 χρονών! Εγώ όμως έχω πάει 5 φορές στη Eurovision! Το 1991 που εκπροσώπησα την Κύπρο με το τραγούδι «s.o.s» και είχα περάσει την Ελλάδα τότε σε θέση. (γέλια) Πριν όμως από το σόλο είχα πάει άλλες τρεις φορές στα φωνητικά. Με την Αλέξια, με την Κωνσταντίνα και με τον Γιάννη Σαββιδάκη και το τελευταίο ήταν στο Μπακού που ήμουν vocal coach της Ήβης Αδάμου. Εκτός από αυτά όμως έχω σπουδάσει στη Βιέννη κλασικό τραγούδι. Μετά στην Κύπρο πήρα το δίπλωμα μου και δίδαξα κιόλας αρκετό καιρό. Έχω βγάλει κι ένα CD single, με τον τότε παραγωγό μου, Τάσο Φωτιάδη κι αυτός με έφερε από Κύπρο, Ελλάδα. Από το 2000 είμαι η τραγουδίστρια των Ζιγκ Ζαγκ! Έχουμε κάνει τρομερά πράγματα μαζί και περιοδείες σε Ευρώπη, Αφρική, Αμερική… Είναι πολύ ζωντανό το όνομα στο εξωτερικό.

Έχεις ζήσει και τις καλές εποχές, όπως ήταν η δεκαετία του ’90. Μπορείς να μου πεις μία χαρακτηριστική στιγμή από τότε; 

Για μένα η πιο μαγική στιγμή ως τραγουδίστρια ήταν η στιγμή που εκπροσώπησα την Κύπρο στη Eurovision στα 22 μου! Θα το θυμάμαι για πάντα και θα θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν έτρεμαν τα γόνατά μου. Ευτυχώς όμως η φωνή μου δεν με πρόδωσε και ήμουν πολύ καλή. Νομίζω όμως επειδή ήμουν αρκετά μικρή, είχα κι άγνοια κινδύνου που λέμε και είχα πει, πάμε κι ότι γίνει! Επίσης το τραγούδι είχε και πολύ σοβαρό οικολογικό περιεχόμενο. Από εκεί πέρα μία άλλη στιγμή που ξεχωρίζω είναι και πάλι στην Eurovision, αλλά ως vocal coach της Ήβης Αδάμου, γιατί ήμουν ακριβώς «μέσα στα παπούτσια» της. Ότι ζούσε, το ζούσα. Το άγχος, την αγωνία, που κουβαλούσε κι αυτή την Κύπρο μαζί της… Δεν θα σου πω ούτε για τη δισκογραφία, ούτε κάτι άλλο. Αυτά τα δύο!

Δεν περίμενα η αλήθεια να μου αναφέρεις αυτά τα δύο…

Κι όμως. Είναι οι πιο σημαντικές στιγμές για μένα, γιατί εκπροσωπούσαμε την Κύπρο μας και έπρεπε να είμαστε το καλύτερο του εαυτού μας για όλα αυτά τα λεπτά. Θυμάμαι κιόλας, όταν είχα πάει εγώ, που είχαμε φέρει μαζί μας κρασιά και διάφορα cart postal, γιατί θέλαμε να διαφημίσουμε την Κύπρο και το πόσο όμορφο νησί είναι.

Πάντως έχεις γυρίσει όλο τον κόσμο. Περιοδείες παντού και απίστευτες εμπειρίες ταυτόχρονα. Το καλύτερο ταξίδι που θυμάσαι;

Θα σου πω κάτι από την τελευταία μας περιοδεία με τους Ζιγκ Ζαγκ στην Αφρική πριν από 5 χρόνια. Πήγαμε στο Γιοχάνεσμπουργκ και για να μας ευχαριστήσουν, μας πήγανε σαφάρι. Εκεί όμως το βράδυ, έπρεπε να κοιμηθούμε σε καταλύματα. Αυτά όμως ήταν περίεργα και ήταν από καλαμιές! (γέλια) Μέσα σε αυτό το σπιτάκι έλεγε ότι πρέπει να κλειδώνουμε πολύ καλά τις πόρτες, γιατί μπαίνουν μέσα οι πίθηκοι και κλέβουν τα φαγητά μας και διάφορα πράγματα. Εμείς όμως δεν το λάβαμε πολύ σοβαρά και αφήσαμε ανοιχτό ένα παραθυράκι.  Επιστρέφοντας πίσω, λοιπόν, βλέπουμε τους πιθήκους να φοράνε τα ρούχα μας. (γέλια) Συγκεκριμένα φορούσε ένας μία πράσινη ζακέτα μου!

Κάτι από εκεί που σε τρόμαξε;

Ένα πολύ τρομακτικό, συνέβη πάλι στο σαφάρι. Καθώς ήμασταν μέσα στο αμάξι, έτυχε να πέσει από τον έναν η φωτογραφική μηχανή κάτω. Παραδίπλα όμως ήταν κάτι ελέφαντες, που μάλλον φοβήθηκαν ότι θα πειράζαμε τα μικρά τους κι ερχόντουσαν κατά πάνω μας! Θυμάμαι ακόμα τη «φωνή» που έβγαλε ο ελέφαντας!

Τελειώνουμε σιγά, σιγά οπότε θέλω να περάσουμε και κάτι διαφορετικό. Πώς βλέπεις τα πράγματα στην Ελλάδα σε σύγκριση με την Κύπρο; στο πώς κατάφερε η Κύπρος να αντεπεξέλθει τόσο γρήγορα.

Δεν έχει να κάνει αν είσαι Έλληνας ή Κύπριος. Έχει να κάνει το ότι η Κύπρος είναι μία μικρή χώρα κι όσο πιο μικρή είναι μία χώρα, τόσο πιο εύκολα «συμμαζεύεται». Εδώ με τους μετανάστες, και τους πρόσφυγες δεν βοηθήθηκε η Ελλάδα. Η Ελλάδα βάλετε από παντού και κυριολεκτικά έχει πνιγεί. Δεν μπορεί να αντέξει τόσα εκατομμύρια κόσμου. Αυτό όμως που λένε ότι ο Έλληνας είναι τεμπέλης και δεν δουλεύει ώστε να βοηθήσει τη χώρα του, είναι χαζομάρες. Και φυσικά δουλεύει και δουλεύει και για λίγα λεφτά. Όλοι μας.

Ήθελα να το συνδέσω και με τα νέα παιδιά που θα βγουν τώρα στο χώρο ώστε να ψάξουν για δουλειές. Πόσο δύσκολο είναι;

Είναι η πιο αδικημένη γενιά. Η δική σας γενιά συγκεκριμένα, γιατί γεννιούνται με ένα χρέος και δεν φταίνε. Σε εμάς τότε δόθηκαν και κάποιες ευκαιρίες. Μα και να σπουδάσεις πλέον δεν ξέρεις αν θα έχεις δουλειά. Όχι μόνο να σπουδάσεις στην Ελλάδα, ακόμα κι αν σπουδάσεις στο εξωτερικό. Πλέον αν έχουν λεφτά και οικονομική δυνατότητα οι γονείς τους, να τους ανοίξουν κάτι δικό τους εδώ. Πρέπει να επενδύσουμε στην Ελλάδα και να μη διώχνουμε τους μελλοντικούς επιστήμονες. Γιατί αν γίνει αυτό, θα καταντήσουμε μία γεροντοχώρα που δεν θα έχει στον ήλιο μοίρα. Να δημιουργηθούν τουλάχιστον κάποιες θέσεις εργασίες, έστω και με λίγα λεφτά. Με τα λίγα μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα έστω κι όλοι μαζί. Έστω λίγα, όχι καθόλου.

Τι άλλο να περιμένουμε από εσένα;

Τελειώνει το X-Factor, αλλά έρχεται και το επόμενο! Όμως μέχρι να έρθει τα σχέδια μου είναι κοντινά. Τον Οκτώβρη έχουμε μία περιοδεία στην Αφρική με τους Ζιγκ Ζαγκ, που θα τραγουδήσουμε για τους ομογενείς, Έλληνες και Κύπριους. Από εκεί και πέρα, βλέπουμε. Έχω το στούντιο μου και συνεχίζω να έχω τους μαθητές μου, που μόνο περήφανη μπορώ να νιώθω γι αυτή τη δουλειά!

 

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry