HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Φεβρουάριος 2016. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν σπουδαίο drummer: τον Dave Getz. Είναι περισσότερο γνωστός ως drummer των Big Brother and the Holding Company με την Janis Joplin και χωρίς αυτήν. Επίσης, έχει παίξει με τους Country Joe and the Fish και Pendergrass. Το solo album του “Can’t Be the Only One” κυκλοφόρησε το 2010. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

dave2Ποια είναι τα τρέχοντα projects με τα οποία ασχολείστε;

Ετοιμάζομαι να ξεκινήσω ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο με ιστορίες για τους Big Brother, αλλά και για μένα, το drumming και την ζωγραφική. Απομνημονεύματα, κατά κάποιον τρόπο. Και επίσης, πρόκεται να ηχογραφήσω ένα CD με εμένα να παίζω balafon, ένα Δυτικο-Αφρικάνικο όργανο. Παίζω και συνθέτω πράγματα σε αυτό εδώ και περίπου 5 χρόνια. Ονομάζεται balafon, είναι σαν ένα Δυτικο-Αφρικάνικο ξυλόφωνο, αλλά τα τραγούδια έχουν 5 νότες. Χρησιμοποιούμε αυτό που λέγεται πεντατονική κλίμακα. Τέλος πάντων, αυτό είναι ένα από τα projects μου. Ασχολούμαι με τη ζωγραφική και έχω κάνει τρεις εκθέσεις με τη ζωγραφική μου τα τελευταία τρία χρόνια. Εξακολουθώ να παίζω με τους Big Brother. Παίζουμε μερικές φορές. Έχουμε κάποιες συναυλίες για το Μάιο.

 

Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που λάβατε από τους οπαδούς και τον Τύπο για solo album σας “Can’t Be the Only One” (2010);

Όχι, ακριβώς. Όχι. Θα ήθελα να είχα λάβει περισσότερη αναγνώριση από όση έλαβα. Ως καλλιτέχνης, θα ήθελα να λάβω περισσότερη αναγνώριση επειδή υπάρχουν μερικά σπουδαία πράγματα σε αυτό. Δεν ξέρω αν όλο το CD είναι σπουδαίο , αλλά υπάρχουν πολλά σπουδαία πράγματα σε αυτό.

 

Ποια είναι η ιστορία του τραγουδιού “Can’t Be the Only One” με στίχους από την Janis Joplin;

Η ιστορία του ξεκινά το 1968, ίσως ένα μήνα ή έξι εβδομάδες πριν φύγει η Janis από το συγκρότημα. Ήμασταν στη Νέα Υόρκη, κάναμε πρόβες και έπαιξα κάτι στο πιάνο, κάτι σαν riff. Ένα blues riff. Και άρεσε στην Janis και έγραψε κάποιους στίχους γι’ αυτό. Ποτέ δεν το χρησιμοποιήσαμε, επειδή η Janis έφυγε από το συγκρότημα. Αλλά είχα τους στίχους που έγραψε για πολλά χρόνια. Ηχογραφούσα πράγματα και περίπου το 2006-2007, κάπου ανάμεσα στ’άλλα, ανακάλυψα τους στίχους και άρχισα να κάνω ένα ολόκληρο τραγούδι από αυτούς. Με τους στίχους που έγραψε, δημιούργησα μια μελωδία. Το έκανα αυτό και το έστειλα στην Kathi McDonald. Είχαμε μια μακρά ιστορία με την Kathi, δεν ζει τώρα. Μετά την αποχώρηση της Janis, η Kathi ήταν στους Big Brother στις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Ζούσε στο Σιάτλ τότε, έτσι κατέβηκε στο Σαν Φρανσίσκο. Της έδωσα τους στίχους και ήθελε να τραγουδήσει σε αυτό, με τους στίχους της Janis και τη μελωδία που έγραψα. Νομίζω ότι το άλλαξε λίγο. Και μετά το ηχογραφήσαμε με στίχους που έγραψε η Janis περίπου 40 χρόνια νωρίτερα. Είναι πολύς καιρός.

 

dave3Πόσο σημαντικό ήταν το Monterey Pop Festival (1967) για την καριέρα των Big Brother and the Holding Company;

Ναι, αυτή είναι μια ακόμα ενδιαφέρουσα ερώτηση γιατί το Monterey ήταν το σημείο καμπής. Ήταν ένα μεγάλο γεγονός για πολλά συγκροτήματα που ανακαλύφθηκαν. Δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι έξω από το Σαν Φρανσίσκο που να ήξεραν τους Big Brother and the Holding Company. Ήμασταν πολύ επιτυχημένοι στο Monterey και μετά από αυτό. Μετά το Monterey υπογράψαμε συμβόλαιο με την Columbia Records και κάναμε το “Cheap Thrills”. Βγήκαμε από το συμβόλαιο που είχαμε υπογράψει με μια κακή δισκογραφική εταιρεία, την Mainstream Records. Είχαμε μεγάλη προβολή από τον Τύπο και κερδίσαμε κάποια χρήματα, αλλά από την άλλη πλευρά, πριν το Monterey η Janis και το συγκρότημα, είχαμε μια αρμονική σχέση. Ήμασταν σαν μια οικογένεια. Από το Monterey και μετά, άρχισε η πίεση και κάποια τριβή σημειώθηκε μεταξύ της Janis και του υπόλοιπου συγκροτήματος.

 

Είστε περήφανος που το “Cheap Thrills” (1968) θεωρείται ένα κλασσικό album;

Ναι, νομίζω ότι είναι σπουδαίο album. Είναι σαν μια χρονοκάψουλα του 1968. Περιέχει ό,τι συνέβαινε εκείνη την εποχή. Δείχνει το πνεύμα της εποχής.

 

Απογητευόσασταν όταν κάποιοι δημοσιογράφοι επέκριναν τις μουσικές ικανότητες των μελών των Big Brother and the Holding Company;

Ναι, αυτό λέω ακριβώς. Αυτό το πράγμα συνέβη μετά το Monterey, όταν το συγκρότημα ξεκίνησε να γίνεται γνωστό σε εθνικό επίπεδο και να παίζει σε όλες τις ΗΠΑ. Πολλοί κριτικοί -κάποιοι rock κριτικοί, όχι όλοι τους- ξεκίνησαν να λένε ότι η Janis ήταν πολύ καλή και το υπόλοιπο συγκρότημα δεν ήταν τόσο καλό, και χρειαζόταν κάτι καλύτερο ή να ξεκινήσει το δικό της συγκρότημα. Αυτό έβαλε πολλή πίεση και δημιούργησε πολλές τριβές. Στο μυαλό μου, δεν ήταν μια καλή εποχή. Δημιούργησε πολλά προβλήματα.

dave4

Περιμένατε την αποχώρηση της Janis από το συγκρότημα το 1968;

Από το Monterey και μετά, άρχισε να φαίνεται αναπόφευκτη. Ο καθένας μπορούσε να το δει να έρχεται. Όλοι περίμεναν ότι θα φύγει από το συγκρότημα κάποια στιγμή σύντομα. Μείναμε μαζί λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά το Monterey. Κάναμε ένα δίσκο, το “Cheap Thrills”, και κάναμε πολλές περιοδείες.

 

Πόσο σημαντικός είναι ο αυτοσχεδιασμός για σας;

Ο αυτοσχεδιασμός είναι πολύ σημαντικός για μένα. Προέρχομαι από την jazz. Ακόμα παίζω jazz. Έχω το δικό μου jazz κουιντέτο. Για μένα, ο αυτοσχεδιασμός είναι κάτι που κάθε καλλιτέχνης πρέπει να κάνει. Μπορείς να δημιουργείς στη στιγμή. Μερικές φορές, μπορεί να κάνεις πολλά λάθη, αλλά μερικές φορές μπορεί να σου έρθει μια ιδέα που δεν θα μπορούσε να έρθει όταν παίζεις το όργανό σου με πιο προγραμματισμένο τρόπο.

 

Πώς ήταν να είσαι ζωγράφος και jazz μουσικός στην κομμουνιστική Πολωνία στις αρχές της δεκαετίας του ‘60;

Χρειάζεται ολόκληρο βιβλίο (γέλια). Επιτρέψε μου να σου πω κάτι: Όταν ήμουν νέος, περίπου 22-23 ετών, είχα ένα φίλο. Και οι δύο ήμασταν ζωγράφοι και είχαμε αρχίσει να βλέπουμε ταινίες από την Πολωνία. Κάποιες καλές ταινίες από την Πολωνία των Ρομάν Πολάνσκι και Αντρέι Βάιντα. Πολλές σπουδαίες ταινίες ήταν από την Πολωνία, μια χώρα από το Σιδηρούν Παραπετάσμα που ελεγχόταν από τη Σοβιετική Ένωση. Παράλληλα, υπήρχαν πολλοί συγγραφείς, υπήρχε πολλή δημιουργικότητα εκεί. Είχα αυτή την ιδέα στο μυαλό μου και με τον φίλο μου, να πάμε στην Πολωνία, γιατί ήταν πραγματικός κομμουνιστής. Μεγάλωσε σε μια κομμουνιστική οικογένεια. Σκεφτήκαμε: «Έι, η Πολωνία θα είναι σαν μια κομμουνιστική, σοσιαλιστική χώρα με καλλιτεχνική ελευθερία». Είχαμε και οι δύο αυτήν την ψεύτικη ιδέα για το τι συνέβαινε και αποφασίσαμε να πάμε με πλοίο. Να μπούμε σε ένα καράβι και να φύγουμε από τη χώρα. Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να το κατορθώσουμε.

dave6Στη συνέχεια, δύο χρόνια αργότερα, έκανα αίτηση για μια υποτροφία Fulbright στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχαν πολλές χώρες στην Ευρώπη που χρωστούσαν χρήματα στις ΗΠΑ, κι ένας γερουσιαστής που λεγόταν Fulbright ανέπτυξε ένα σχέδιο όπου Αμερικανοί φοιτητές και καλλιτέχνες θα μπορούσαν να πάνε να σπουδάσουν και να εργαστούν σε αυτές τις χώρες και αυτές οι ευρωπαϊκές χώρες θα ξεπλήρωναν κάποια από αυτά τα χρήματα φιλοξενώντας αυτούς τους φοιτητές και καλλιτέχνες. Έτσι, κάθε χρόνο σε όλες τις ΗΠΑ υπήρχαν διαγωνισμοί στην μουσική, την ζωγραφική, τη συγγραφή, τις επιστήμες κλπ και οι νικητές θα κατόρθωναν να πάνε και να σπουδάσουν ή να εργαστούν στην Ευρωπαϊκή χώρα που επέλεξαν. Εγώ επέλεξα να πάω στην Κρακοβία της Πολωνίας, επειδή πίστευα ότι εκεί συνέβαινε μια πολιτιστική επανάσταση, η οποία συνέβαινε, αλλά ήταν πολύ-πολύ δυσκολότερα από ό,τι νόμιζα ότι θα ήταν το να ζεις εκεί και να ζωγραφίζεις, γι’ αυτό τελικά βρέθηκα να παίζω μουσική περισσότερο απ’ ότι να ζωγραφίζω και θα έλεγα ότι εκείνη την εποχή οι νέοι στην Πολωνία ήταν πολύ πεινασμένοι για jazz και για όλα τα δυτικά πολιτιστικά πράγματα, συμπεριλαμβανομένων των Beatles. Το 1965, όταν ήμουν στην Πολωνία, προβλήθηκε η ταινία “A Hard Day’s Night” και είχε βαθιά επίδραση σε όλους εκεί.

Όταν επέστρεψα στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Πολωνία, άρχισα να εκτιμώ την ελευθερία και τη δημοκρατία. Είχα αυτή την ιδεαλιστική και ουτοπική ιδέα για τις κομμουνιστικές χώρες. Ήμουν πολύ στεναχωρημένος που το είδα αυτό, αλλά το είδα. Μου έδωσαν ένα ατελιέ και στην αρχή ήμουν μόνο εγώ και το ατελιέ. Στη συνέχεια, έβαλαν άλλα δύο άτομα. Στη συνέχεια, έβαλαν άλλα πέντε άτομα στο ατελιέ. Στη συνέχεια, έβαλαν άλλα είκοσι άτομα στο ατελιέ. Ήταν τόσο γεμάτο με κόσμο που έπρεπε να φύγω από το ατελιέ και άρχισα να πηγαίνω σε jazz clubs στην Κρακοβία, και άρχισα να κάθομαι εκεί με τα συγκροτήματα. Στη συνέχεια, άρχισα να παίζω σε jazz συγκροτήματα επειδή δεν υπήρχαν καλοί drummers στην Πολωνία. Υπήρχαν πολλοί σπουδαίοι πιανίστες, πολλοί σπουδαίοι μουσικοί εγχόρδων, αλλά όχι πολλοί καλοί drummers. Έτσι, άρχισα να παίζω σε τρία διαφορετικά jazz συγκροτήματα, να ταξιδεύω σε όλη την Πολωνία, να βγάζω πολλά λεφτά παίζοντας jazz. Έτσι, δεν αποδείχθηκε όπως το ονειρευόμουν. Ήταν πολύ δύσκολο να ζήσεις εκεί αλλά όλοι λάτρευαν την jazz. Υπήρχαν πολλοί σπουδαίοι μουσικοί εκεί, έπαιζα πολλή jazz, γνώρισα πολλούς μουσικούς και συνάντησα πολλούς σπουδαίους ανθρώπους. Έκανα σπουδαίους φίλους. Τώρα, η Πολωνία είναι μια εντελώς διαφορετική χώρα. Είναι μια μεγάλη αγορά. Δεν έχω ξαναπάει εκεί.

 

Γιατί παίξατε με τον Ronnie Montrose στους Pendergrass για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα;

Ο Ronnie Montrose δεν ήταν γι’αυτό το συγκρότημα. Είχε μεγαλύτερες ιδέες για τον εαυτό του. Έπαιξε στο εν λόγω συγκρότημα για μια-δυο εβδομάδες. Παίξαμε μια συναυλία σε κάποιο club, η οποία ηχογραφήθηκε και ήταν σπουδαίος κιθαρίστας. Ήθελε να έχει το δικό του συγκρότημα, ξέρεις, και ηχογράφησε μια συναυλία μαζί μας. Νομίζω ότι παίξαμε μια ακόμη συναυλία μαζί του.

 

dave5Έτυχε να γνωρίσετε τον Jerry Garcia. Πώς ήταν;

O Jerry Garcia ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Μου άρεσε πάρα πολύ, πράγματι, αλλά δεν τον ήξερα πολύ στενά. Δεν είναι μια πολύ καλή ερώτηση για να ρωτήσεις εμένα. Θα έπρεπε να ρωτήσεις κάποιον που να ακολουθούσε τους Grateful Dead και να έμοιαζε περισσότερο με Deadhead. Ποτέ δεν ήμουν Deadhead. Μου άρεσε ο Jerry και νομίζω ότι ήταν καλός άνθρωπος.

 

Είναι σύμπτωση ότι όλα τα συγκροτήματα από το San Francisco είχαν πολύ περίεργα ονόματα (Big Brother and the Holding Company, Country Joe and the Fish, Jefferson Airplane, Grateful Dead);

Ναι, ναι, το ξέρω. Δεν ξέρω γιατί είχαν αυτά τα περίεργα ονόματα. Και άλλα συγκροτήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχαν επίσης αστεία ονόματα όπως Buffalo Springfield, που ήταν από L.A και οι Strawberry Alarm Clock, που ήταν από L.A, επίσης. Υπήρχαν πολλά συγκροτήματα από το L.A που είχαν τρελά ονόματα. Δεν ήταν μόνο στο San Francisco, ήταν ένα πράγμα της εποχής. Το πνεύμα ήταν το ίδιο σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή, νομίζω.

 

Ο Tony Williams ήρθε από την Βοστώνη και μπήκε στη μπάντα του Miles Davis όταν ήταν 17 ετών. Υπάρχουν σήμερα αυτού του είδους οι ευκαιρίες;

Πάντα υπάρχουν ευκαιρίες. Ξέρεις ποιος είναι ο Joey Alexander; Είναι πιανίστας. Είναι 12 ετών. Είναι ένας απίστευτος jazz πιανίστας. Η μουσική είναι πάντα η ίδια. Η μουσική είχε πάντα σχέση με τα παιδιά-θαύματα που έχουν υψηλό επίπεδο μουσικής νοημοσύνης όταν είναι πολύ νέοι, ακόμα και 9 ή 10. Ο Μότσαρτ έγραψε την πρώτη του συμφωνία όταν ήταν 9 ετών. Πάντα ήταν έτσι. Υπήρχαν πάντα παιδιά-θαύματα και απίστευτοι νέοι μουσικοί που έγιναν επιτυχημένοι και άλλαξαν τη μουσική. Ο Tony Williams είναι ένα σπουδαίο παράδειγμα. Υπάρχει ένα παιδί τώρα, όπως είπα και προηγουμένως, το όνομα του οποίου είναι Joey Alexander, ένας πιανίστας που είναι απίστευτος.

 

dave7Θυμάστε τις δύο συναυλίες που παίξατε στην Αθήνα το 2009;

Ναι. Θυμάμαι τη μία πολύ. Η μία ήταν σε ένα club που ήταν σαν ένα υπόγειο και είχε πολλές αφίσες στον τοίχο. Τη θυμάμαι εκείνη και θυμάμαι ότι τα drums βρισκόντουσαν σαν να είναι πίσω από τη σκηνή, ήταν σαν να είναι σε ένα ξεχωριστό δωμάτιο.

 

Είχατε γνωρίσει ποτέ τον Timothy Leary;

Γνώρισα τον Timothy Leary, ναι, αλλά αυτή είναι μια ακόμα ερώτηση που θα πρέπει να ρωτήσεις πραγματικά κάποιον που να ξέρει περισσότερα γι’ αυτό. Γνώρισα τον Timothy Leary μια-δυο φορές. Οι Big Brother τη δεκαετία του ‘90 έπαιξαν μια συναυλία στο L.A. Ήταν το ‘94 ή ‘95 σε ένα club που ονομάζεται Troubadour και ο Timothy Leary ήταν εκεί και κάθισα απέναντί του στα παρασκήνια, στο δωμάτιο των μουσικών στον επάνω όροφο και μιλήσαμε και είχαμε μια συνομιλία. Δεν ξέρω πραγματικά πολλά να πω γι’ αυτόν, αλλά ήταν πολύ μεγάλη επιρροή στους ανθρώπους που παίρνουν LSD.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Dave Getz για τον χρόνο του.

Official Dave Getz website: http://davegetz.com

Official Big Brother and the Holding Company website: http://www.bbhc.com

Official Big Brother and the Holding Company Facebook page: https://www.facebook.com/BBHC2009

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry