friends1Πριν περίπου δύο μήνες είχα πάει να δω τον γνωστό Σλοβένο φιλόσοφο Σλάβοϊ Ζίζεκ σε μια ομιλία του. Εκεί ανάμεσα σε πολλά άλλα ανέφερε ειρωνικά ότι η μεγαλύτερη κατ’αυτόν εφεύρεση του καπιταλισμού είναι το «γέλιο-κονσέρβα» που είναι χαρακτηριστικό διάσημων Αμερικάνικων τηλεοπτικών σειρών όπως τα «Φιλαράκια» (“Friends”). Είπε ο Ζίζεκ «γυρνάς κουρασμένος μετά τη δουλειά σπίτι, βλέπεις στην τηλεοράση τα  “Φιλαράκια” και δεν χρειάζετε ούτε καν να γελάσεις, γελάει η τηλεόραση αντί για σένα». Ακαριαία μόλις το είπε γυρνάω στον διπλανό μου, σεσημασμένο οπαδών των “Friends” και του λέω κάτι σε στυλ «δεν σιχαίνομαι αυτή τη σειρά μόνο εγώ, αλλά και ολόκληρος Ζίζεκ». Φυσικά ο διπλανός μου υπεραμύνθηκε του πάθους του και έβγαλε λάθος εκτός από μένα και τον Ζίζεκ. Οι «Απαράδεκτοι», σε μια τριτοκοσμική χώρα σαν την Ελλάδα, χρόνια πριν τα «Φιλαράκια» και με το 1/100 του budget των αμερικάνικων σειρών ήταν πολυυυυύ καλύτερη σειρά.

Το χιούμορ της συγκεκριμένης σειράς (“Friends”) -κι όχι μόνο- αν και έχω προσπαθήσει χρόνια ολόκληρα, αδυνατώ να το κατανοήσω. Ίσως να φταίω εγώ, αλλά όπως και να’χει δεν το κατανοώ.  Ειδικά τα τελευταία χρόνια θεωρούνται κωμικοί κάτι σαχλαμάρες σαν τον Ben Stiller, τον Adam Sandler, τον Vin Diesel και άλλοι αντίστοιχης ποιότητας.

Όσον αφορά την Ελλάδα, τους τελευταίους μήνες έχω δυστυχώς πετύχει στην τηλεόραση μια εκπομπή στο Mega που λέγεται «Κάψε το σενάριο». Έχω κάνει εξαιρετικά φιλότιμες προσπάθειες να προσπαθήσω να το παρακολουθήσω πάνω από 5 λεπτά, αλλά δύσκολα το καταφέρνω. Αυτή η εκπομπή μου προκαλεί πολλές απορίες: Πρώτον, καταλαβαίνω κάποιος να είναι ψωνάρα, να μην έχει επαφή με την πραγματικότητα, να έχει μεγάλη ιδέα για το εαυτό του και να τον θεωρεί κωμικό ή ταλέντο στα αυτοσχεδιαστικά κωμικά σκετς, αλλά για να καταλήξουν να τους βλέπουμε στην τηλεόραση, σημαίνει ότι αυτή την άποψη την έχουν και διευθυντικά στελέχη καναλιών, εταιριών παραγωγής, διαφημιστικών εταιριών κτλ. Δεύτερον, αυτοί οι κακομοίρηδες οι παρουσιαστές, φίλους και συγγενείς δεν έχουν για να τους πουν ότι γελοιοποιούνται και ότι καλύτερα να κοιτάξουν μήπως έχουν μεγαλύτερο ταλέντο σε άλλες ευγενείς δραστηριότητες όπως το πλύσιμο πιάτων, το τάβλι, την κατανάλωση μπύρας, το τύλιγμα γύρου κτλ; Τρίτον, όλοι αυτοί που παρεβρίσκονται στα μαγνητοσκοπημένα γυρίσματα της εκπομπής και γελάνε με αυτά που δεν γελάει ούτε θαυμαστής του Ταμτάκου σε καταστολή, είναι υπαρκτά πρόσωπα; Το κάνουν αφιλοκερδώς αυτό; Θα ήθελα πραγματικά -από ψυχαναλυτικής άποψης – να γνωρίσω ένα τέτοιο άτομο. Κυκλοφορούν ελεύθεροι αναμέσα μας; Κάτι τέτοια άτομα θα με κάνουν στο τέλος να πιστέψω και στα Νεφελίμ.

Επίσης στα Ελληνικά ζητήματα έχω και μια ακόμα απορία: ο Μουζουράκης που τον προωθούν οι πάντες (πολυεθνικές δισκογραφικές, ραδιοφωνικοί σταθμοί, «κίτρινα» περιοδικά ) είναι σε κάποιο αντικείμενο, καλός; Η έστω μέτριος; Ό,τι έχει υποπέσει στην αντίληψή μου στο οποίο συμμετέχει -έχει και πολύπλευρα ταλέντα, ο θεός να τα κάνει-, η απόδοση/ερμηνεία του είναι για τα μπάζα. Μπορεί στη παρέα του να είναι το καλύτερο άτομο στο κόσμο, και να είχε τρομερή πλάκα να πετάς μαζί του φελλούς σε βαρέλια στο Τενεσί όπως στη διαφήμιση, αλλά αυτό που φτάνει σε έναν απλό επαρχιώτη Έλληνα -εμένα δηλαδή- είναι μια αδιαμφισβήτητη αταλαντωσύνη που με κόπο προσπαθούν να πλασάρουν ως ταλέντο.

Έχω μια εντελώς διαφορετική απόψη για το χιούμορ από αυτή που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια. Για μένα το χιούμορ πρέπει να είναι ανελέητο με όλους -ακόμα και με τους θεατές-, να παράγει σκέψη και να έχει φυσικά και κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις. Γι’αυτό μ’αρέσει ο Bill Hicks, ο George Carlin, ο Lenny Bruce και ο Τζίμης Πανούσης. Για παράδειγμα, δείτε αυτό το video  με ελληνικούς υπότιτλους του μεγάλου George Carlin. Υποθέτω ότι στις ΗΠΑ μετά τον θάνατο των Bill Hicks και George Carlin έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο κενό και λόγω της έλλειψης ταλέντων τέτοιου βεληνεκούς, έχουν βγει στην επιφάνεια τα «γατάκια».  Τελικά το χιούμορ πέθανε πριν το rock ’n’ roll.

Παρατηρώ γενικότερα μια παρακμή γούστου τον τελευταίο αρκετό καιρό. Υπάρχουν πάρα πολλά άτομα  που θεωρούν το “Nevermind” των Nirvana ως τον καλύτερο δίσκο όλων των εποχών του και τους Green Day ως μια rock’n’roll μπάντα. Υπάρχουν άτομα που θεωρούν ότι ο Χαριστέας είναι ποδοσφαιριστής και άλλοι που πληρώνουν εισιτήριο για να δουν ταινίες του Vin Diesel. Ακόμα μου είπαν, ότι υπάρχουν “true” μεταλλάδες που μαζεύονται σε σπίτια φορώντας t-shirts Hammerfall, Manowar και Warlord, πίνουν μπύρες και βλέπουν όλοι μαζί κάθε χρόνο, τη Eurovision.

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
  • ανωνυμος…

    Ας πουμε οτι συμφωνουμε με το αρθυρο σου. Ας πουμε οτι δεν ειναι αυτο που φτανει στα ματια ενος πρωτευουσιανου ελληνα (εμενα).Ας πουμε δηλαδη πως δεν προκειται για μια απελπιδα προσπαθεια ενος κομπλεξικου να το παιξει κριτης των παντων.
    Ας πουμε οτι ολα ειναι καλα και ωραια.Με τους warlord τι προβλημα εχεις?