BAJOFONDO presente

Από τον Δημήτρη Παναρέτου


Οι Bajofondo είναι ίσως οι πιο γνωστοί παγκοσμίως δημιουργοί ηλεκτρονικού tango. Κατάγονται από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη κι εξελίσσουν τη μουσική παράδοση της Λατινικής Αμερικής. Ιδρυτής και παραγωγός του συγκροτήματος είναι ο Gustavo Santaolalla, που έχει συνθέσει μεταξύ άλλων μουσική για τις κινηματογραφικές ταινίες Amores Perros, The Insider, 21 Grams και The Motorcycle Diaries. Έχει βραβευθεί με Όσκαρ δύο συνεχόμενες χρονιές για τις ταινίες Brokeback Mountain και Babel.

Επιστρέφουν δισκογραφικά μετά από έξι χρόνια απουσίας με το τρίτο τους album. Ονομάζεται «Presente» κι αποτελείται από 21 κομμάτια στο γνώριμό τους ύφος. Ένας συνδυασμός παραδοσιακής latin, jazz και tango μουσικής με μοντέρνα ακούσματα.

Μετά από ένα σύντομο εισαγωγικό θέμα ακολουθούν το Código De Barra και το Segundos Afuera. Και τα δύο είναι ορχηστρικά θέματα απολύτως αντιπροσωπευτικά της ταυτότητας των Bajofondo. Μπαντονεόν, βιολί και ηλεκτρονικός ήχος.

Ακολουθεί το Pide Piso, που θα προωθηθεί ραδιοφωνικά. Μπαντονεόν και πιάνο σε μια ατμοσφαιρική αλλά κάπως υποτονική δημιουργία.

Και μετά έρχεται ένα όμορφο νυχτερινό θέμα, το Nocturno, με πιάνο και γυρίσματα από ακορντεόν.

Ανθρώπινη φωνή ακούμε στο Pena En Mi Corazón, το πρώτο τραγούδι του δίσκου. Συμπαθητικό, όχι όμως και κάτι το ιδιαίτερο.

Το επόμενο ορχηστρικό ονομάζεται Caminante και φέρνει στο μυαλό τη διάσημη φράση από το ποίημα του Antonio Machado: Caminante no hay camino, se hace camino al andar. «Διαβάτη δεν υπάρχει δρόμος, ο δρόμος φτιάχνεται στην πορεία».

Τα τρία μουσικά θέματα που ακολουθούν, αποτυπώνουν τη γενική αίσθηση που αφήνει το album συνολικά. Μουσική που ακούγεται ευχάριστα, που μπορεί να αρέσει στον καθένα, χωρίς όμως να δημιουργεί συγκίνηση ή βαθιά συναισθήματα. Το είδος που θα μπορούσες να δωρίσεις κάπου με την ασφάλεια πως δεν θα ενοχλήσει. Μπορείς άνετα να την ακούς έχοντας την προσοχή σου σε κάτι άλλο με το οποίο ασχολείσαι. Περισσότερη ενέργεια από τα άλλα δύο βγάζει το La Trufa Y El Sifón, που δημιουργεί εικόνες στο μυαλό.

Το Oigo Voces είναι μια φωνητική άσκηση, ένας πειραματισμός αποτελούμενος αποκλειστικά από ανθρώπινες φωνές χωρίς λόγια. Άλλωστε κι ο τίτλος σημαίνει «Ακούω φωνές».

Φλερτάρει έντονα με την pop το Cuesta Arriba. Μπαντονεόν, κρουστά κι ηλεκτρικές κιθάρες φτιάχνουν ένα όμορφο αλλά καθόλου βαρύ τραγούδι, που θα μπορούσε άνετα να γίνει ραδιοφωνική επιτυχία.

Από την άλλη το Rendezvous θα μπορούσε να αποτελεί μέρος κάποιου soundtrack. Με το πιάνο και τα έγχορδα αυτό το μουσικό θέμα αφήνει τη φαντασία να ταξιδέψει και να πλάσει εικόνες.

Η πιο δυνατή στιγμή του album είναι το τραγούδι Lluvia, που σημαίνει «Βροχή» στα ισπανικά. Η εισαγωγή και η μουσική στο background θυμίζουν κάτι από τα αριστουργήματα του Μάνου Χατζιδάκι. Τα βιολιά και τα κρουστά προσδίδουν ενέργεια. Οι στίχοι μπορούν να ερμηνευθούν κυριολεκτικά ή και αλληγορικά. Όλοι περιμένουν να έρθει η βροχή και να καθαρίσει τους δρόμους σε αυτή την πόλη.

Μετά από ένα σύντομο φθινοπωρινό θέμα ακολουθεί ακόμη ένα όμορφο τραγούδι. Το Circular αναφέρεται στον αιώνιο κύκλο της ζωής, τις εναλλαγές των εποχών, τα στοιχεία της φύσης και στις παραδόσεις των ανθρώπων.

Δύο ακόμη μουσικά θέματα κι ένα τραγούδι παίρνουν σειρά. Είναι χαρακτηριστικά ακούσματα της Λατινικής Αμερικής.

Το Olvidate μιλάει για τον ποταμό Rio De La Plata, την Αργεντινή και την Ουρουγουάη κι έχει έντονο το άρωμα του καρναβαλιού.

Όπως και στο ξεκίνημα το album κλείνει με ένα ακόμη σύντομο μουσικό θέμα.

Χωρίς να είναι κάτι το εντυπωσιακό ή το ιδιαίτερο, η τρίτη δισκογραφική δουλειά των Bajofondo τους καθιερώνει ως ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο χώρο της world μουσικής. Ίσως περιμέναμε δημιουργίες με περισσότερη έμπνευση αυτή τη φορά και κάπως μας απογοητεύουν. Η ποιότητα όμως παραμένει σε ψηλά επίπεδα και φυσικά ακούγονται με ευχαρίστηση.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ