Γιάννης Ζουγανέλης - Νίκη Παπαθεοχάρη - Στο Δίκυκλο του ΈρωταΑκούσαμε το νέο δίσκο του Γιάννη Ζουγανέλη σε στίχους Νίκης Παπαθεοχάρη, «Στο Δίκυκλο του Έρωτα». H μουσική είναι γραμμένη από τον γνωστό μουσικό και είναι μια δουλειά από αυτές που δεν συνηθίζονται να τραβούν το ενδιαφέρον του μεγαλύτερου κομματιού των ακροατών καθώς δεν υπάρχει κάποιος εμπορικός ρυθμός ούτε κάποιο γλυκαλάνατο στιχάκι το οποίο μπορεί να δώσει ένα ρεφραίν το οποίο θα ακουστεί και στα ραδιόφωνα.

 

Η πρώτη παρόμοια δουλειά που ακούσαμε από τον Γιάννη Ζουγανέλη ήταν οι «Χορδές Ψυχής», ένα cd το οποίο κυκλοφόρησε στην Ευρώπη σε μια σύλλογη τρίων albums μεταξύ των οποίων ήταν αυτό του Γιάννη αλλά και ένα cd του Jean-Michel Jarre!

 

Αυτή τη φορά η μουσική συνοδεύεται από τους στίχους της Νίκης Παπαθεοχάρη. Η κοινωνική κριτική αλλά και πολιτική, είναι τα βασικά θέματα των επτά τραγουδιών που υπάρχον στον δίσκο και τα οποία χωρίζονται σε δυο ενότητες:

 

Α. συγνώμη αν σε ξυπνήσω

1. στο δίκυκλο του έρωτα

2. τί είναι κράτος

3. η ελπίδα γέμισε πληγές

4. αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα

 

Β. το παζάρι

1. όλη η γη ενα παζάρι

2. ο έρωτας σφαίρα

3. σας πήραμε χαμπάρι

 

Όπως φαίνεται και από τους τίτλους των τραγουδιών, οι στίχοι τους μιλούν για ότι βλέπουμε σήμερα, στις σχέσεις μας (ακούγεται αρκετές φορές ως κραυγή απόγνωσης η λέξη φίλε), στο κράτος και το πως αυτό κατάντησε στην σημερινή του εικόνα, μιλώντας ανοιχτά για τις ευθύνες των πολιτών, των πολιτικών, της εκκλησίας.

 

Δυναμική και συναισθηματικά φορτισμένη η ερμηνεία του Γιάννη Ζουγανέλη περνώντας το συναίσθημα του κάθε στίχου στον ακροατή. Επίσης ανάμεσα στα τραγούδια υπάρχουν και απαγγελίες του καλλιτέχνη οι οποίες τονίζουν κάποιους στίχους με περισσότερο συναίσθημα.

 

Στο «Αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα» ο δίσκος κινείται σε πιό παραδοσιακούς ρυθμούς, με το κλαρίνο που ακούσαμε και στις «Χορδές Ψυχής» να συνοδεύει τον πόνο των «αστραπών».

 

Γενικότερα η μουσική που ακούμε κινείται στο έντεχνο τραγούδι με αρκετά πνευστά και κρουστά (ακούμε και ταραμπούκα).

 

Σε όσους αρέσει η μουσική που ακούν να έχει κάποιο λόγο που δημιουργήθηκε, σίγουρα θα λατρέψετε αυτό τον δίσκο. Για μία ακόμη φορά ο Γιάννης δείχνει τις μουσικές του ικανότητες αυτές οι οποίες τον έφτασαν στο να γίνει καθηγητής στην Ακαδημία του Μονάχου, όπου συμμετέχει ενεργά στην δημιουργία έδρας ελληνικής μουσικής.

 

Βέβαια θα πρέπει να μιλήσουμε και για τους στίχους της Νίκης Παπαθεοχάρη οι οποίοι είναι καυστικοί χωρίς να χαρίζονται σε κανένα και απεικονίζουν πλήρως ένα άνθρωπο σε απόγνωση. Τον σύγχρονο άνθρωπο ο οποίος είναι απογοητευμένος ή και προδομένος από όλα αυτά στα οποία είχε εναποθέσει τις ελπίδες του. Βέβαια δεν γλιτώνει ούτε ο ίδιος την κριτική της στιχουργού, καθώς τον φέρνει ενώπιον των ευθυνών του, που επέτρεψε και συμμετείχε στο να φτάσουν τα πράγματα ως εδώ.

 

Ακόμη θα πρέπει να αναφέρουμε και τους μουσικούς που συνέβαλαν στην ηχογράφηση του δίσκου οι οποίοι είναι:

 

Θαλής Τριανταφύλλου: πιάνο, synthesizer

Γιάννης Ζουγανέλης: πλήκτρα, κρουστά, κιθάρα, φωνές

Βάσια Μπρέστα: φωνή

Αλέξανδρος Ζουγανέλης: πνευστά

Φίλιππος Βασιλόπουλος: ταραμπούκα

Ενορχήστρωση: Γιάννης Ζουγανέλης – Θαλής Τριανταφύλλου

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...