Prometheus poster
Prometheus poster

Διάρκεια: 124 λεπτά
Σκηνοθεσία: Ridley Scott
Σενάριο: Jon Spaihts, Damon Lindelof

Μια ομάδα ερευνητών ανακαλύπτουν στοιχεία για την δημιουργία του ανθρώπου στη γη και οδηγούνται σε μια μακρινή γωνία του διαστήματος όπου πρέπει να δώσουν μάχη για να σώσουν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η ταινία πραγματεύεται ένα πολύ φλέγον ζήτημα για την ανθρωπότητα, την πηγή της δημιουργίας της. Ξεκινώντας με μια τέτοια βάση και με τον Ridley Scott στο πηδάλιο θα περίμενε κανείς να δει την ταινία της χρονιάς. Δυστυχώς τελικά, τα φαινόμενα απατούν και αποδεικνύεται ότι για να δημιουργηθεί μια καλή ταινία, δεν αρκεί μια καλή κεντρική ιδέα και ένας καλός σκηνοθέτης.

Ένα από τα πιο βασικά στοιχεία για να δημιουργηθεί μια ταινία, είναι να ξέρουν οι δημιουργοί ποιος είναι ο στόχος τους και να μην τον χάνουν κατά τη διάρκεία της. Αυτή η ταινία έχει ακριβώς αυτό το πρόβλημα, δεν ξέρει τι θέλει να πει και σε ποιον. Ο Ridley Scott, από τη μια θέλει να φτιάξει μια ταινία με ένα βαθύτερο νόημα, που να προβληματίζει τον θεατή, ενώ από την άλλη θέλει να φτιάξει μια ανάλαφρη ταινία που θα τραβήξει εύκολα το κοινό στις αίθουσες ώστε να γίνει και το μπλοκμπάστερ της χρονιάς. Το χειρότερο είναι ότι ακόμα και για αυτό δεν είναι σίγουρος. Το αποτέλεσμα ήταν φαντασμαγορικά πλάνα (ας μην ξεχνάμε ότι τα γραφικά τα έχει επιμεληθεί ο Giger, που είχε επιμεληθεί και το Alien άλλωστε)  και εξαιρετική ποιότητα εικόνας, χωρίς καμία, μα καμία ουσία. Προσπαθώντας να συνδυάσει τα δύο αυτά στοιχεία, άφησε το απίστευτο υλικό που του έδινε το σενάριο ανεκμετάλλευτο, με αποτέλεσμα όχι μόνο να καταντήσει η ταινία ένα κακό κολάζ κλασσικών ταινιών, αλλά να περιέχει και τραγικά λάθη.

Όταν ένας άνθρωπος αποφασίζει να δει μια ταινία φαντασίας προετοιμάζει τον εαυτό του για αυτό που θα δει. Έχοντας υπ όψιν του ότι πρόκειται για κάτι το φανταστικό, δίνει χώρο στους δημιουργούς να ξεπεράσουν τα όρια της αλήθειας και της πραγματικότητας, πολλές φορές και της λογικής, αλλά ως ένα σημείο. Όταν κάποιος σταματήσει να χρησιμοποιεί το παράλογο ή το υπερφυσικό ως μορφή τέχνης και έμπνευσης, και περάσει στο παράλογο ως λύση ανάγκης για τεχνικά/σεναριακά προβλήματα ή μόνο και μόνο για να είναι παράλογο, έχει χάσει και την ταινία και τον θεατή. Έτσι λοιπόν, αυτή η ταινία χάνει την ουσία της πολύ νωρίς, καθώς ο θεατής πολύ νωρίς παύει να την παίρνει στα σοβαρά. Μπορεί το θέμα της να είναι σοβαρό και ενδιαφέρον, αλλά η ίδια η ταινία πολλές φορές είναι παρωδία του εαυτού της. Πως είναι δυνατόν ο θεατής να πιστέψει ότι οι ήρωες  της ταινίας είναι τα λαμπρά μυαλά της ανθρωπότητας, που βρίσκονται στο δρόμο να αποκαλύψουν τα μυστικά της δημιουργίας του ίδιου του ανθρώπου, όταν φέρονται εντελώς παράλογα και σε αρκετές περιπτώσεις γελοία?

Θα μπορούσα να συνεχίζω για ώρα ακόμα περιγράφοντας τα λάθη της ταινίας αλλά το βρίσκω περιττό. Το Prometheus είναι κλασσικό παράδειγμα πρότζεκτ που ξεκινά με τις καλύτερες προδιαγραφές, αλλά τελικά δεν καταφέρνει να αναπτύξει και να πει όλα αυτά που έπρεπε να πει για να πετύχει.

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ