Οι Placebo έρχονται στην Ελλάδα για μια μοναδική συναυλία στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας την Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014, στο καλοκαιρινό event της χρονιάς!

Στον τελευταίο όροφο του σταδίου – στην Open Air Area – και με εξαιρετική θέα στη θάλασσα – για να χτίσουμε ένα νέο αύριο σήμερα (μεταφράζοντας το δικό τους “Speak in Tongues”), σε μια βραδιά γεμάτη μουσική, μια βραδιά δυνατή όσο και η αγάπη!

Ακολουθούν ορισμένα trivia για το συγκρότημα με αφορμή την εμφάνιση τους.

Δημιουργήθηκαν το 1994.

Αρχικά η μπάντα ονομαζόταν “Ashtray Heart”- από ένα στίχο των Captain Beefheart “she used me as an ashtray heart” αλλά και από τον James Dean “που οι εραστές του έσβηναν τα τσιγάρα τους στο στήθος του” όπως αποκαλύπτει ο Stefan Olsdal σε συνέντευξη του.

Αντίθετα με όσα θέλουν να πιστεύουν οι fans τους το όνομα του συγκροτήματος ΔΕΝ προέρχεται από το placebo χάπι ή αλλιώς “sugar pill”

– ένα χάπι που δεν δρα – ΑΛΛΑ από την λατινική λέξη placebo που στα αγγλικά μεταφράζεται  “I Will Please”

– και έχει την ίδια ρίζα με τη λέξη pleasure, που σημαίνει ευχαρίστηση.

Επιλέχτηκε γιατί είναι τρισύλλαβη, εύηχη, και γιατί ο Molko και ο Stefan φαντάστηκαν 40 χιλιάδες οπαδούς,ενωμένους, να φωνάζουν όλοι μαζί, αρμονικά το όνομα της μπάντας, και τους άρεσε…

Έχουν κυκλοφορήσει 7 studio albums και έχουν πουλήσει πάνω από 11 εκατομμύρια δίσκους.

Τον Ιούλιο του ‘96 βγήκε το πρώτο τους album με τίτλο το όνομά τους και έφτασε στην 5η θέση του UK Album Charts. Περιείχε 11 κομμάτια μεταξύ αυτών και το “Nancy Boy”.

Ο Βrian Molko είναι μισός Αμερικανός και μισός Σκωτσέζος, ενώ ο Stefan Olsdal είναι Σουηδός.

Οι Molko και Olsdal πρωτοσυναντήθηκαν στο Λουξεμβούργο – χώρα που και οι δυο αποκαλούν “σπίτι” τους, μιας και έζησαν εκεί μέχρι τα 15 τους

– πήγαιναν στο ίδιο σχολείο (στο American International School) αλλά δεν ήταν φίλοι και δεν έκαναν παρέα.

Ξανασυναντήθηκαν στο μετρό του Λονδίνου όπου ο Molko είδε τον Stefan με μια κιθάρα στην πλάτη και τον κάλεσε σε μια συναυλία που έδινε το Σαββατοκύριακο. Η φωνή του Molko άρεσε πολύ στον Stefan και του πρότεινε να κάνουν μπάντα.

Μετά από ψάξιμο, ο Robert Schultzberg (Σουηδός και φίλος του Stefan) έγινε ο πρώτος drummer της μπάντας, έμεινε μαζί τους έως τον Οκτώβριο του 96 – και με αυτόν ως drummer ηχογράφησαν το πρώτο τους album, έκαναν περιοδεία στην Αμερική και έγραψαν πολλά single όπως τα «Bruise Pristine», το EP «Come Home«, την single version του «Nancy Boy» τα «Slackerbitch«, «Miss Moneypenny», «Bigmouth Strikes Again».

Αμέσως μετά ο Steve Hewitt – που από την αρχή ήθελε ο Molko – ανέλαβε ως ο επίσημος drummer του συγκροτήματος – και έμεινε μαζί τους έως και την 1/10/2007.

Στις 6 Αυγούστου 2008 μέσω του επίσημου site του συγκροτήματος ανακοινώθηκε ο νέος ντράμερ. Πρόκειται για τον Steve Forrest, πρώην ντράμερ του συγκροτήματος Evaline. Το “Battle for the Sun” είναι το πρώτο album που συμμετέχει.

Οι Placebo to 1998 εμφανίστηκαν σαν Super Furry Animals στην ταινία Velvet Goldmine του Τοντ Χέινς, συμμετέχοντας και στο σάουντρακ.

To Revenge των Eurythmics ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασε ποτέ ο Stefan.

Οι κριτικοί αρχικά έβαζαν τους Placebo στην κατηγορία των glam/ alternative rock ακόμα και «goth-rock” συγκροτημάτων.

Έχουν επιρροές από Britpop, post-punk, electronic rock, experimental, progressive ακόμα και industrial rock (χωρίς να παραγνωρίζουμε επιρροές από grunge και punk ειδικά στις πρώτες του δουλειές).

Οι καλλιτέχνες που ολοφάνερα  επηρέασαν τους Placebo είναι οι: David Bowie, Sonic Youth, The Cure, Pixies, The Smashing Pumpkins,

Nirvana, The Smiths,  Joy Division, Echo & the Bunnymen, PJ Harvey, The Chameleons, Depeche Mode και Nine Inch Nails.

Στις αρχές του ‘96 άνοιγαν τις συναυλίας του David Bowie και τον Ιανουάριο του 1997 τους κάλεσε να παίξουν μαζί του στην επετειακή συναυλία του

– για να γιορτάσουν τα 50 χρόνια του – στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Ξαναέπαιξαν μαζί του

to 1999 sta Brit Awards ερμηνεύοντας ζωντανά τo “20th Century Boy”.

Το Νοέμβριο του 2004 σε μια συναυλία τους στο Wembley Arena εμφανίστηκε μαζί τους ως guest ο Robert Smith των Cure.

Έπαιξαν μαζί δυο τραγούδια τα: “Without You I’m Nothing” και “Boys Don’t Cry”.

Ο Josh Homme των Queens of a Stone Age αποτελεί ίνδαλμα για τον Stefan “he is my God, είναι ο Θεός μου” όπως ό ίδιος λέει.

Το Every You, Every Me ήταν το βασικό τραγούδι στο soundtrack του Cruel Intentions (1999) σε σκηνοθεσία του Roger Kumble.

O Molko συχνά σχολιάζει ότι οι PLACEBO είναι “από outsiders, για outsiders”

Μάθε περισσότερα για το live των Placebo με ένα κλικ εδώ!

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ