Επιλεγμένοι τίτλοι από τη δισκογραφία που κυκλοφόρησε ο Παύλος Σιδηρόπουλος επανεκδίδονται σε συλλεκτική έκδοση LP βινυλίου.

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ως δισέγγονος του Αλέξη Ζορμπά, του θρυλικού μυθιστορηματικού ήρωα του Νίκου Καζαντζάκη, έπλεξε το δικό του μύθο. Βασισμένος στην ορμή και το πάθος αντιμετώπισε τη μουσική ως μέσο έκφρασης της επαναστατικότητάς του.

Τη δεκαετία του 1980 σε μία διαρκώς μεταβαλλόμενη εγχώρια πραγματικότητα, ο Παύλος Σιδηρόπουλος υπηρετεί πιστά την ελληνική ροκ. Έχει πραγματοποιήσει τα πρώτα του βήματα στο τραγούδι από τα μέσα του ’70. Η επόμενη δεκαετία στάθηκε ορόσημο στη σταδιοδρομία και τη ζωή του. Ήταν η εποχή όπου η περιπέτεια και ο κίνδυνος διαδέχθηκε την αθωότητα. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος διάλεξε να ζήσει τη σκοτεινή αίγλη των ροκ σταρ. Δεν επιδείκνυε νοοτροπία σταρ, αλλά ήταν ένας αυθεντικός ροκ-εν-ρολ τύπος.

Η παρουσία του αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο στη ροκ ιστορία του τόπου. Ακόμη και όσοι δεν τον γνώρισαν, όσοι δεν τον πρόλαβαν, εξακολουθούν να εμπνέονται από το έργο του.

Τέσσερις επιλεγμένες δουλειές από τη δισκογραφία του Παύλου Σιδηρόπουλου (όσες εκδόθηκαν υπό τις ετικέτες της EMI) επανακυκλοφορούν το 2016 σε συλλεκτική έκδοση LP βινυλίου 180gr και σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων από τη Minos EMI.

Τα επανεκδιδόμενα άλμπουμ του Παύλου Σιδηρόπουλου:

«Φλου» – 1979

Ο πρώτος μεγάλος δίσκος του «Πρίγκιπα της Ροκ». Μία δουλειά που άγγιξε τα όρια του θρύλου στο ελληνικό ροκ, παρά την αντιστρόφως ανάλογη απήχηση στις απαρχές της κυκλοφορίας της. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος κέρδισε τα ρωμαλέα μουσικά στοιχήματα και στιγμάτισε το συγκεκριμένο είδος μουσικής. Κλασικό ροκ εμπλουτισμένο με μπλουζ στοιχεία.

Στο «Φλου» συμμετέχει το γκρουπ Σπυριδούλα αποτελούμενο από τους Βασίλη και Νίκο Σπυρόπουλο.

Τίτλοι: Παύλος Σιδηρόπουλος & Σπυριδούλα – «Φλου»

Πλευρά Α’
1. Ο Μπάμπης Ο Φλου
2. Μου ‘Πες Θα Φύγω
3. Πού Να Γυρίζεις
4. Ξέσπασμα
5. Οι Σοβαροί Κλόουν

Πλευρά Β’
1. Το ‘69 Με Κάποιο Φίλο
2. Στην Κ.
3. Η Ώρα Του Stuff
4. Τω Αγνώστω Θεώ
5. Εν Κατακλείδι

«Εν Λευκώ» – 1982

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος συμπράττει με τη νέα του μπάντα, τους «Απροσάρμοστους». Το «Εν Λευκώ» φανέρωσε τις μουσικές επιρροές του καλλιτέχνη εκείνη την περίοδο, ήτοι τους Lou Reed και David Bowie.

Η θεματολογία του «Εν Λευκώ» δίχασε ένα κομμάτι της κοινωνίας και των κριτικών. Χωρίς αμφιβολία επρόκειτο για ένα πιο εσωστρεφή δίσκο σε σχέση με το άλμπουμ που ακολούθησε, το «Zorba the Freak».

Τίτλοι: Παύλος Σιδηρόπουλος & Απροσάρμοστοι – «Εν Λευκώ»

Πλευρά Α’
1. Το Βιβλίο Των Ηρώων
2. Η
3. Αντεργκράουντ Με Στρας
4. Ύστατη Μορφή
5. Θάνατος

Πλευρά Β’
1. Χωρίς Αιτία
2. Voo-Doo Child
3. Κάποτε Θα Δεις
4. Τζονιχάκειον Άσμα
5. Επειδή Χωρίσαμε Σαν Εραστές (Στη Νανά)

«Zorba the Freak» – 1985

Το άλμπουμ σηματοδοτεί την υφολογική στροφή του καλλιτέχνη, με μπλουζ και σόουλ αναφορές. Κύριος υπεύθυνος για την αλλαγή ήταν ο Δημήτρης Πουλικάκος, ο οποίος είχε αναλάβει στους ώμους του χρέη παραγωγού. Η βιωματική προσέγγιση των καταστάσεων έδωσε χώρα σε μία περισσότερο ανάλαφρη και ειρωνική οπτική.

Η ονομασία του δίσκου Zorba the Freak») είναι εμπνευσμένη από τον περίφημο προπάππου του Παύλου Σιδηρόπουλου, τον Αλέξη Ζορμπά, τον οποίο επιθυμούσε να απαλλάξει από την τουριστική εκμετάλλευση.

Τίτλοι: Παύλος Σιδηρόπουλος – «Zorba the Freak»

Πλευρά Α’
1. R’n’R Στο Κρεβάτι
2. Φτωχόπαιδο
3. Απογοήτευση
4. Αγκουρού
5. Μίκη Μάου(ς)

Πλευρά Β’
1. I Remember Otis
2. Το ‘69
3. Clown
4. Άντε Και Καλή Τύχη Μάγκες (Take The Money and Run ή Τρεχάτε Ποδαράκι Μου ή Σκάσε Και Κολύμπα)
5. Θα Γυρίσει Κι Ο Τροχός (ή Λένε Πως Οι Φτωχοί ή Απ’ Τη Ζωή Στο Θάνατο Είν’ Ένα Μονοπάτι

«Άντε Και Καλή Τύχη Μάγκες» – 1991

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε αφότου ο Παύλος Σιδηρόπουλος παραδόθηκε στο λευκό θάνατο. Είχαν πραγματοποιηθεί μόνο δοκιμαστικές πρόβες στα τραγούδια του Παύλου. Οι Απροσάρμοστοι, οι συνοδοί του τα χρόνια αυτά, μετά την απροσδόκητη απώλειά του μπήκαν στο στούντιο για να αποπερατώσουν ό,τι δεν πρόφτασε να ολοκληρώσει ο ίδιος.

Με τη συμβολή της τεχνολογίας η φωνή του Σιδηρόπουλου περνά σε τέσσερα από τα εννέα κομμάτια του άλμπουμ. Ένα αποχαιρετιστήριο δώρο σε όσους αγάπησαν τον «Πρίγκιπα της Ροκ» με τίτλο (δανεισμένο από το «Zorba the Freak») που φαντάζει σαν το τελευταίο μήνυμα το οποίο θα άφηνε ο «Ασυμβίβαστος»: Άντε και καλή τύχη μάγκες…

Παίρνουν μέρος οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Γιάννης Γιοκαρίνης, Γιάννης Αγγελάκας.

Τίτλοι: Παύλος Σιδηρόπουλος & Απροσάρμοστοι – «Άντε Και Καλή Τύχη Μάγκες»

Πλευρά Α’
1. Ετούτη Η Πόλη
2. Πες Μου Αν Θέλεις Κάτι
3. Ο Χαφιές – (Γιάννης Αγγελάκας)
4. Χαρμάνης Κι Άφραγκος – (Βασίλης Πετρίδης)
5. Άσ’ Την Καρδιά Σου

Πλευρά Β’
1. Ερωτικό
2. Αν Ήσουν Φίλος – (Γιάννης Γιοκαρίνης)
3. Αυτοί Μιλάν – (Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας)
4. Απροσάρμοστοι

Με αφορμή τη συλλεκτική επανακυκλοφορία των άλμπουμ του Παύλου Σιδηρόπουλου μίλησαν οι Οδυσσέας Ιωάννου, Μίλτος Πασχαλίδης και Στάθης Δρογώσης. Παραθέτουμε τα λόγια τους όπως δημοσιεύθηκαν στο αντίστοιχο δελτίο τύπου.

Οδυσσέας Ιωάννου

Μου έχει ζητηθεί πολλές φορές τα τελευταία είκοσι χρόνια να γράψω ή να πω δυο κουβέντες για τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Συνήθως ο χρόνος αλλάζει τις γωνίες από τις οποίες βλέπουμε τα πράγματα.

Κάθε φορά είναι διαφορετική γιατί έχουμε προσθήκες, χρόνο , εμπειρίες, ματιά. Για κάποια πράγματα όμως η ματιά είναι ίδια, σχεδόν στερεοτυπική. Τίποτα δεν έχει αλλάξει από ό,τι θα έλεγα για τον Παύλο, το 1995. Πήρε μια γενιά απ΄ το χέρι και την έκανε να μην αισθάνεται ορφανή αν αγαπάει το rock και έχει γεννηθεί στην Ελλάδα.

Τραγούδησε τους δρόμους της Αθήνας όπως κανένας. Το κέντρο, την πλατεία, τους αφώτιστους ανθρώπους, και την σύγκρουσή τους με τα τσιμέντα. Με μία ριζωμένη λύπη στην φωνή, χάρισε μερικές νίκες στους ηττημένους. Ο πρώτος, ο καλύτερος, ο πιο όμορφος

Μίλτος Πασχαλίδης

Δευτεροετής στο Μαθηματικό Ηρακλείου, έφτιαχνα μια εικόνα στο μυαλό μου και πάσχιζα να μαντέψω τι να συζητούσαν, ποιες μυστήριες εξισώσεις προσπαθούσαν να επιλύσουν.

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος κι ο Βαγγέλης Γερμανός, συγκάτοικοι στη Θεσσαλονίκη, φοιτητές στο Μαθηματικό.

Οι δύο τύποι που μου άλλαξαν τον τρόπο που ακούω μουσική. Ο Βαγγέλης με την κιθάρα-σκάλα για τον Παράδεισο. Κι ο Παύλος, ο πρώτος που μας έδειξε ότι χωράει ελληνικός στίχος στον ροκ ήχο.

Ο Παύλος του Ροκ εντ ρολ στο κρεβάτι.
Ο Παύλος του Θεσσαλικού κύκλου.
Ο Παύλος του «Αν».
Ο Παύλος της Ύστατης στιγμής.
Ο Παύλος που αυτοπυρπολήθηκε όπως οι όλοι ροκάδες των θρύλων μας.
It’s better to burnout than to fade away…

Κάποτε ρώτησα το Γερμανό αν θυμάται τις συζητήσεις τους.
Χαμογέλασε και μου απάντησε: «Ο Παύλος δεν αγαπούσε ιδιαίτερα τα Μαθηματικά. Και συνήθως έλειπε απ το δωμάτιο».
Λείπει και τώρα απ το δωμάτιο- τον πενθήσαμε σαν μέλος της οικογένειας μας κι ας μην τον γνωρίσαμε ποτέ.
Αλλά είναι πάντα στο κάδρο των Ηρώων του Τρόμου.
Των μύθων της άγριας εφηβείας μας.

Στάθης Δρογώσης

Τον Παύλο Σιδηρόπουλο τον έχω συνδέσει μέσα μου με τη γειτονιά που μεγάλωσα. Δεν τον πέτυχα ποτέ εκεί. Τα τραγούδια του όμως τα παίζαμε όλοι στο θρυλικό “ηχουργείο” το υπόγειο στούντιο στην πλατεία Κυψέλης τέλη ‘80 αρχές ‘90. Δεκάδες μαθητικά συγκροτήματα έμαθαν να παίζουν λόγω του “ΦΛΟΥ”. Αν δεν υπήρχε ο Παύλος δε θα φτιαχνόταν ποτέ η ελληνική ροκ σκηνή. Στα κυψελιώτικα στενά, εκεί που “κλείνει” η πόλη πάντα θα ακούγεται από μακριά το “ΠΟΥ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙΣ”. Το soundtrack της πόλης μας. Της πόλης που μας σκοτώνει. Της πόλης που μας ανασταίνει.

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
1