HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Απρίλης 2014. Είχαμε την τεράστια τιμή να μιλήσουμε με έναν θρυλικό μουσικό: τον Paul Kantner. Ο Paul είναι συνιδρυτής των Jefferson Airplane και ηγέτης των Jefferson Starship. Με τους Jefferson Airplane εμφανίστηκε στα τρία διασημότερα rock festivals της δεκαετίας του ’60 σε Αμερικανικό έδαφος– στο Monterey (1967), στο Woodstock (1969) και στο Altamont (1969). Οι Jefferson Starship κυκλοφόρησαν  το “Tales from The Mothership”, ένα 4πλό live CD το 2012. Η τελευταία studio κυκλοφορία τους είναι το “Jefferson’s Tree of Liberty” (2008). Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

paul2Το 2012 κυκλοφορήσατε το “Tales from The Mothership”, ένα 4πλό live CD που ηχογραφήθηκε στο Roswell του Νέου Μεξικού το 2009. Γιατί επιλέξατε το Roswell και τι το ειδικό έχει αυτή η συναυλία;

Tο Roswell είναι γνωστό σε αυτή τη χώρα στους λάτρεις της εξερεύνησης του διαστήματος και του Αγνώστου, αν ξέρεις τι εννοώ. Έχει να κάνει με την επιστημονική φαντασία. Στην πραγματικότητα, μου αρέσει η επιστημονική φαντασία και όλα αυτά τα χρόνια γράφω ιστορίες επιστημονικής φαντασίας -και τότε και τώρα- που ονομάζονται “Tales from The Mothership”. Ο manager μας το πήρε και το χρησιμοποίησε για το δίσκο.

 

Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που λάβατε από τους οπαδούς και τον Τύπο για το “Jefferson’s Tree of Liberty” (2008) album των Jefferson Starship;

Ναι, έχουμε καλή ανταπόκριση για αυτό το album και το απόλαυσα. Μας πήγε πίσω σε μια εποχή που η μουσική που παίζουμε, γράφτηκε και παρουσιάστηκε ως ένας τρόπος έκφρασης. Έτσι, έπρεπε να αναβιώσουμε ένα κομμάτι εκείνης της εποχής και ήταν αρκετά συναρπαστικό, ευχάριστο και περιπετειώδες από τη δική μου οπτική γωνία. Και αυτό λειτούργησε πολύ καλά. Ήταν επίσης το πρώτο για την τραγουδίστρια που τραγουδάει μαζί μας εδώ και έξι χρόνια, την Cathy Richardson. Είναι υπέροχο που βρίσκεται με το συγκρότημά μας τα τελευταία έξι χρόνια.

 

Απογοητευτήκατε από το γεγονός ότι δεν ηχογραφήσατε το “Jefferson’s Tree of Liberty” στην Κούβα;

Ναι. Είχαμε δουλέψει ώστε να πάμε εκεί και να το κάνουμε και στη συνέχεια η κωλο-Κυβέρνηση και οι πολιτικοί ανακατεύτηκαν και έκαναν εξαιρετικά δύσκολο το να πάμε εκεί και καταδιώκουν ανθρώπους που κάνουν δουλειές (σ.σ.: εξαιτίας  του εμπάργκο των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Κούβας). Έτσι, αποκλειστήκαμε από το να πάμε εκεί εξαιτίας των πολιτικών .

 

paul3Υπάρχουν σχέδια για ένα νέο studio album από τους Jefferson Starship;

Ναι, γράφω υλικό τώρα. Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια που γράφω είναι μια ιστορία για τη Μαρία τη Μαγδαληνή. Έτσι, γράφω ένα τραγούδι για τη Μαρία τη Μαγδαληνή και τις περιπέτειες της και για ό,τι έκανε και ό,τι δεν έκανε και διάφορες ιστορίες γύρω απ’αυτήν .

 

Πιστεύετε ότι συναυλίες είναι πιο σημαντικές από τα studio albums;

Όχι, πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Δεν μπορείς να κάνεις ό,τι κάνεις σε μια σκηνή, ενώ βρίσκεσαι στο studio. Και δεν μπορείς να επιτύχεις στο studio αυτό που κάνεις επί σκηνής, όπου μπορείς απλά να «τα σπάσεις». Η αρχιτεκτονική της μουσικής είναι διαφορετική. Η μουσική είναι διαφορετική. Παίζεις με διαφορετικό τρόπο, ανταποκρίνεσαι με διαφορετικό τρόπο. Μπορείς να αλληλοεπιδράς με τους οπαδούς σε κάθε συναυλία και η ενέργεια πηγαινοέρχεται. Αλλά συνήθως δεν βρίσκεται εκεί στο studio. Τα δύο πράγματα δεν είναι απολύτως, αλλά είναι αρκετά διαφορετικά και θα πρέπει να μάθεις να τα απορροφάς σωστά .

 

Περιμένατε την τεράστια επιτυχία πού είχε το “Red Octopus” (1975) album των Jefferson Starship; Έφθασε στο #1 του Billboard 200!

Ξέρεις, ποτέ δεν ανέμενα το βαθμό της επιτυχίας που είχαμε. Απλά μπαίνουμε στο studio και κάνουμε αυτό που κάνουμε εκείνη τη στιγμή και το κυκλοφορούμε. Το κυκλοφορούμε και προκαλεί πολλές αντιδράσεις και διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας. Αλλά είναι όλα για μένα μια περιπέτεια στο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής της μουσικής. Υπάρχει ένα πνευματικό και συναισθηματικό περιεχόμενο εκεί, και στα δύο. Υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι, τόσο στη ζωντανή ηχογράφηση όσο και στην studio ηχογράφηση.

 

Ποιος ακριβώς ήταν ο ρόλος του Jerry Garcia (Grateful Dead) στο “Surrealistic Pillow”;

Ο Jerry απλά ήρθε και όλοι τον σεβόμασταν ως μουσικό. Εμείς του ζητήσαμε να έρθει και να μας βοηθήσει να μάθουμε τις τεχνικές του studio. Και τις μάθαμε μαζί κατά κάποιον τρόπο και πειραματιστήκαμε μ’ αυτές. Ο Jerry ήταν ένα από τα συστατικά του εν λόγω πειραματισμού και νομίζω ότι δούλεψε εξαιρετικά καλά.

 

paul6Τι θυμάστε περισσότερο από το Woodstock;

Το Woodstock… Τραγουδώντας στη λάσπη (γέλια). Έβρεχε και ό,τι και να συνέβαινε ήταν μια πολύ συναρπαστική στιγμή για μένα. Μου άρεσε η πλημμύρα, μου άρεσε η καταιγίδα, απόλαυσα τον ήλιο, μ’άρεσε νωρίς το πρωί  όταν παίξαμε. Ήταν για μένα μια καλή στιγμή καθ’όλη τη διάρκεια της διαδρομής.

 

Συγκλονιστήκατε από τα γεγονότα του Altamont Free Concert το 1969 (κατά την διάρκεια της εμφάνισης των Rolling Stones, ο Meredith Hunter, ένας 18-χρονος Αφρο-Αμερικανός, μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου από ένα μέλος Hells Angels);

Ναι, αυτό ήταν πολύ σοκαριστικό. Το περιστατικό αυτό έβαλε ταφόπλακα στο τέλος της δεκαετίας του ’60, κατά κάποιον τρόπο. Βγαίνει η κατάσταση έξω από τον έλεγχό σου στα μέρη που παίζεις. Με απλά λόγια, απλά βγήκε έξω από τον έλεγχό μας.

 

Είστε ένα από τα πρώτα άτομα στο rock’n ‘roll που έδειξε ενδιαφέρον για την επιστημονική φαντασία με τα τραγούδια “Wooden Ships” και “Have You Seen the Saucers?” και το album “Blows Against the Empire” (1970). Πώς ξεκίνησε αυτό το ενδιαφέρον σας;

Ξεκίνησε για μένα στη Β’ Δημοτικού. Η μητέρα μου πέθανε και με έβαλαν εσώκλειστο σε μια στρατιωτική σχολή με καλόγριες και ήταν μια αρκετά ζοφερή ατμόσφαιρα. Έτυχε μια μέρα να μείνω μόνος στη βιβλιοθήκη και στο κάτω ράφι ήταν ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του C.S Lewis πιστεύω. Το όνομα του μυθιστορήματος ήταν “Out of the Silent Planet” και για κάποιο λόγο το επέλεξα και άρχισα να το διαβάζω και δεν έχω κοιτάξει ξανά πίσω από τότε. Η επιστημονική φαντασία πάντοτε μου παρείχε ένα μέρος για ν’ ανθίσει η φαντασία μου. Μου δίνει κουράγιο για πολλά πράγματα και υπάρχει μια ομορφιά στην περιπέτεια που έχουν όλα τα πράγματα. Μια γιορτή, ένα πάθος, μια χαρά, μια έκσταση για να εξερευνάς. Ξέρεις τι είναι το ράφτινγκ; Για μένα η μουσική μας είναι -ειδικά πάνω στη σκηνή- όπως το ράφτινγκ. Θα πάμε σ’ ένα ποτάμι, είμαστε σε μια σχεδία και δεν ξέρουμε τι πρόκειται να συμβεί στην επόμενη στροφή, από τι είδους βράχια θα περάσουμε από πάνω, πόσο συναρπαστικά θα είναι, πόσο ειρηνικά σε ορισμένα σημεία θα είναι. Είναι μια συνεχής περιπέτεια σε αυτό το είδος της ιδέας. Εμείς απλά εξερευνούμε τις ιδέες και τα πάθη και κερδίζουμε όσα περισσότερα μπορούμε απ’ αυτά. Έχει επίσης να κάνει και με το σπάσιμο των κανόνων.

 

Πόσο σημαντικό ήταν το Human Be-In event (14 Γενάρη 1967) για τον ήχο του San Francisco;

Δεν ξέρω τι είναι ο ήχος του San Francisco για τον οποίο μιλάς. Αρχικά, νομίζαμε ότι θα βγαίναμε έξω, θα παίρναμε το φορτηγό μας και θα στήναμε τους ενισχυτές μας και απλά θα παίζαμε στο πάρκο, το οποίο είναι και το αγαπημένο μου μέρος για να παίζω, το Speedway Meadow. Και αυτό κάναμε εκείνη την ημέρα. Αλλά ξαφνικά, αντί για 1.000 άτομα που ήταν κάτι που βλέπαμε συνήθως, υπήρχαν 20.000 άνθρωποι! Όλοι ντυμένοι τρελά και όλοι περάσαμε εξαιρετικά καλά. Ήταν μια εξαιρετική γιορτή για το τι συνέβαινε στο San Francisco εκείνη την εποχή.

 

Γνωρίζατε τον Timothy Leary. Συμφωνούσατε με την “turn on, tune in, drop out” φιλοσοφία του και τις ιδέες του σχετικά με τον διαστημικό αποικισμό (space migration) , την αύξυση νοημοσύνης (intelligence increase) και την παράταση της ζωής (life extension) ή συνολικά SMI²LE;

Ναι, συμφωνούσα με όλες αυτές τις δυνατότητες που έχουν σχέση με την επιστημονική φαντασία για τις οποίες μιλούσε. Ήμουν σε πλήρη συμφωνία μαζί του και πολλά από αυτά τα αναπτύξαμε μαζί. Έζησε στο San Francisco κοντά σε μας για αρκετό καιρό, έτσι έτυχε να τον γνωρίσω πολύ καλά. Εξέφρασε πολλά πράγματα που ήταν γεμάτα συναισθήματα. Καλό παιδί.

 

paul4Ένας διάσημος Έλληνας συνθέτης, ο Μάνος Χατζιδάκις, έμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα στο σπίτι σας στη 2400 Fulton Street. Τον θυμάστε;

Πώς τον είπες (σ.σ: επαναλαμβάνω); Όχι, λυπάμαι. Δεν τον θυμάμαι. Τόσοι πολλοί άνθρωποι ήρθαν σε εκείνο το σπίτι εκείνες τις μέρες. Ήταν σαν ένας σταθμός μετεπιβίβασης (γέλια). Ήταν ένα εξαιρετικά πολύβουο μέρος. Πολλοί άνθρωποι το επισκέφθηκαν.

 

Ο διάσημος rock κριτικός, ο Robert Christgau όταν έκανε την κριτική για το “Machine Head” album των Deep Purple το 1972, έγραψε : «Προσωπικό για τον Paul Kantner: Τσέκαρε το Space Truckin’”. Τι εννοούσε;

Δεν ξέρω. Πραγματικά, δεν έχω ιδέα.

 

Πιστεύετε ότι η επανένωση των  Jefferson Airplane το  1989 ήταν μια σωστή απόφαση;

Ναι, ήταν μια καλή απόφαση για εκείνη την εποχή. Ήλπιζα ότι θα βγαίναμε έξω λίγο περισσότερο από ότι κάναμε. Αλλά τελικά ήμασταν όλοι σε διαφορετικά στρατόπεδα μετά το τέλος του καλοκαιριού και δεν επιστρέψαμε. Είναι πάντα στο μυαλό μου το να βρούμε κάποια τέλεια στιγμή για να επιστρέψουμε ξανά κατά κάποιο τρόπο. Και δεν μπορείς ποτέ να τα προγραμματίσεις αυτά τα πράγματα. Απλά συμβαίνουν είτε έχεις την επιλογή να τα περιμένεις είτε όχι.

 

Τα πηγαίνατε καλά με τον Bill Graham (θρυλικός διοργανωτής συναυλιών και πρώην manager των Jefferson Airplane);

Ναι, ήμουν πολύ περήφανος για τον Bill Graham. Πίστευα ότι ήταν ένας δυναμικός manager και ντράπηκα όταν χώρισαν οι δρόμοι μας. Τον σκέφτομαι ως ένα πολύ δυναμικό πρόσωπο που ήταν διαφορετικό από τους άλλους ανθρώπους γύρω του. Κατάφερε να συμβάλει σημαντικά σε ό,τι συνέβαινε στο San Francisco εκείνες τις ημέρες με την αξία του.

 

Απολαύσατε την Ευρωπαϊκή περιοδεία σας με τους Doors το 1968;

Ω, ναι! Είχαμε πολλά κοινά με τους Doors. Και οι δύο βγήκαμε την ίδια εποχή. Είχαμε και οι δύο προβλήματα στον δρόμο μας. Περάσαμε καλά μαζί και μου άρεσε να περιοδεύω μαζί τους ακόμα και μετά τον θάνατο του Morrison. Περιοδεύσαμε με τον Ray Manzarek και με άλλους από το συγκρότημα με διάφορες συνθέσεις. Απολαύσα πολύ εκείνη την περιοδεία.

 

paul9Είστε ακόμα αναρχικός;

Ποτέ δεν ήμουν αυτό που ονομάζεις «αναρχικός» . Αυτή είναι μια ιδέα βασισμένη στην πολιτική. Θεωρώ τον εαυτό μου κάτοικο του San Francisco. Αυτό δεν έχει να κάνει με την αναρχία. Έχει να κάνει με το σπάσιμο των κανόνων που πρέπει να σπάσουν, το να βρίσκεις όμορφα πράγματα στη Γη και ίσως το να τα εκθέσεις σε άλλους ανθρώπους. Πιστεύω ότι αυτό ήταν που κάναμε εμείς τότε στο San Francisco καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Πρόκειται για μέρη και για πράγματα και για το καθήκον των ανθρώπων και το να τα παρουσιάζεις  σε άλλους ανθρώπους. Νομίζω ότι το να μεταδίδεις πράγματα σε άλλους ανθρώπους ήταν ένα από τα ισχυρότερα πράγματα που οι άνθρωποι του San Francisco έκαναν εκείνες τις ημέρες. Και για το ό,τι συμβαίνει ακόμα και σήμερα.

 

Αντιγράφηκε η συναυλία σας σε ταράτσα το 1968, από τους Beatles στο “Let It Be” το 1969;

Ναι, ήμασταν οι πρώτοι. Δεν είχαμε ετοιμάσει ούτε ένα promo. Απλά αρχίσαμε να παίζουμε το μεσημέρι και οι όλοι οι άνθρωποι στους δρόμους έστρεφαν το κεφάλι τους προς τα πάνω. Γύρναγαν το κεφάλι τους προς την ταράτσα. Ήταν ένα σπουδαίο απόγευμα, κατά τη δική μου άποψη.

 

Σου λείπουν οι  παλιοί σου φίλοι όπως ο Jerry Garcia and ο Spencer Dryden (drummer των Jefferson Airplane, πέθανε το 2005);

Φυσικά. Πραγματικά, δεν μ’ενδιαφέρει το να κάθομαι και να κλαίω. Όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν μ’αρέσει να κάνω μια γιορτή για τη ζωή τους, όχι να κλαψουρίζω και να κλαψουρίζω. Δεν πηγαίνω σε κηδείες. Μου αρέσει να γιορτάζω τη ζωή.

 

Τι μουσική ακούτε αυτή τη στιγμή;

Ξέρεις , έχω γυρίσει πίσω στον αρχικό μέντορά μου, ο οποίος ήταν ο Pete Seeger και πιο συγκεκριμένα ένα συγκρότημα που ονομαζόταν The Weavers. Ξέρεις τη θεωρία μου σχετικά με τους Weavers; Αυτό ήταν που αρχικά με ώθησε στο να έχω τρια μέρη φωνητικών σ’ένα συγκρότημα, να έχω το είδος των φωνητικών που είχαν. Ιδιαίτερα αυτά τα φωνητικά με τη γυναίκα στο συγκρότημα. Είναι ζωτικής σημασίας για μένα και εξακολουθώ να είμαι λάτρης του εν λόγω συνόλου.

 

paul7Γνωρίζατε τους πάντες. Ποιος είναι ο πιο ταλαντούχος μουσικός που έχετε δει στη ζωή σας;

Ω, υπήρχαν τόσοι πολλοί από αυτούς εδώ γύρω. Δύσκολα μπορώ να επικεντρωθώ σε έναν. Ο Jerry Garcia είναι εκεί πάνω στην κορυφή της λίστας μαζί με τον Pete Seeger και τους Weavers. Ο Fred Neil είναι ένας ακόμα εξαιρετικός μουσικός από πολύ παλιά, από την folk εποχή. Και μετά υπήρχε ένας ολόκληρος πολλαπλασιασμός από σπουδαίους κιθαρίστες από τον Mike Bloomfield (Bob Dylan, The Electric Flag) μέχρι των Eric Clapton των πρώτων ημέρων, των Cream. Ο Jorma (σ.σ.: Kaukonen -κιθαρίστας των Jefferson Airplane) στο δικό μας συγκρότημα ήταν ένας εξαιρετικός κιθαρίστας και ο Jack Casady (σ.σ: μπασίστας των Jefferson Airplane) επίσης. Και είχαμε τη μεγάλη πολυτέλεια να έχουμε πολύ καλούς παίκτες στο δικό μας συγκρότημα .

 

Σας άρεσε ο John Cipollina (Quicksilver Messenger Service) ως κιθαρίστας;

Ω, ναι. Ο John ήταν πολύ καλός. Ο μπασίστας στη μπάντα του, ο David Freiberg, τραγουδάει με τους Jefferson Starship σήμερα. Αλλά ο Cipollina ήταν μοναδικός, ήταν ο εαυτός του και αυτό είναι που εξακολουθεί να καταπλήσσει τους ανθρώπους σχετικά με εκείνη την εποχή: η μοναδικότητα.

 

Τι σας έκανε να γράψετε το τραγούδι “Diana” στο “Sunfighter” (Paul Kantner/Grace Slick album- 1971) σχετικά με Diana Oughton, μέλος των Weather Underground (οργάνωση αντάρτικου πόλης στις ΗΠΑ, έβαλε βόμβα μέχρι και στο Καπιτώλιο);

Ναι, οι Weather Underground ήταν κάποιοι από εκείνους τους ανθρώπους που εμπλέκονταν στην παραβίαση του νόμου εκείνη την εποχή και προσπαθούν να το κάνουν με έναν υπεύθυνο τρόπο. Έτσι, έγραψα αυτό το τραγούδι για να γιορτάσω το συγκεκριμένο γεγονός: Το ότι κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν καλά πράγματα ενώ την ίδια στιγμή παραβιάζουν τους νόμους και κάνουν αυτό που υπέθεταν ότι πρέπει να κάνουν. Και ελπίζουν να τα βγάλουν πέρα κάνοντάς το. Ήταν πανηγυρικό, κατ’ αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο .

 

Official Jefferson Starship website: http://www.jeffersonstarshipsf.com

Official Jefferson Starship Facebook page: https://www.facebook.com/officialjeffersonstarship

Planet Earth Rock ‘n’ Roll Orchestra (PERRO) website: http://www.planetearthrocknroll.com

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry