Oz the Great and Powerful poster
Oz the Great and Powerful poster
Oz the Great and Powerful poster

Διάρκεια: 130 λεπτά
Σκηνοθεσία: Sam Raimi
Σενάριο: Mitchell Kapner

Ο Οζ, ένας φιλόδοξος μάγος που εργάζεται σε ένα περιοδεύον τσίρκο μεταφέρεται μέσω ενός τυφώνα σε μια μαγική χώρα, όπου υποχρεώνεται να εμπλακεί σε μια μάχη μεταξύ τριών μαγισσών.

Η ταινία αυτή πρόκειται για ένα σύγχρονο πρίκουελ της ταινίας «Ο μάγος του Οζ». Μακάρι να μπορούσα να πω ότι αξίζει μια τέτοια σύνδεση. Πριν αρχίσω θα ήθελα να προτείνω το εξής: αν δείτε αυτή την ταινία δείτε την για την διασκέδασή σας και μόνο και προς Θεού, μην την δείξετε στα παιδιά σας. Θα εξηγήσω παρακάτω γιατί το λέω αυτό.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά με τις ερμηνείες, τη σκηνοθεσία κ.τ.λ. Επιγραμματικά θα πω τα δύο καλά πράγματα σε αυτή την ταινία: 1ον είναι θεαματική από άποψη οπτικού αποτελέσματος και 2ον  ο χαρακτήρας της Rachel Weisz είναι ο μοναδικός που έχει μια κάποια ουσία και η ερμηνεία της είναι μια σανίδα σωτηρίας.

Όσο για τα αρνητικά αυτής της ταινίας, θα προτιμήσω να μην αναλωθώ στα επιμέρους και θα μιλήσω για αυτό που εγώ βρήκα απαράδεκτο. Η βάση κάθε έργου στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, από τις διαφημίσεις μέχρι τις πιο καλοφτιαγμένες ταινίες είναι το σενάριο. Αν το σενάριό σου είναι σκάρτο και δεν έχεις την αφρόκρεμα του Hollywood στο  σύνολο του συνεργείου παραγωγής σου, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι στην καλύτερη περίπτωση κακό. Το σενάριο λοιπόν του Οζ του Παντοδύναμου,  κατά την άποψή μου πάντα, είναι πάρα πολύ κακό.

Ο χαρακτήρες είναι γελοίοι. Δεν είναι απλά κακογραμμένοι, είναι τόσο άθλιοι που είναι παραπλανητικοί. Ο γυναικάς Οζ με τις εντελώς ρηχές προθέσεις και τη μεγαλομανία είναι το λιγότερο, πώς να διαλέξεις ανάμεσα στην καλή μάγισσα που είναι εγκεφαλικά νεκρή, τους υπηκόους της που είναι σαν μόλις να έχουν πάρει LSD και χαίρονται τόσο πολύ, την Theodora που γίνεται η προσωποποίηση του κακού επειδή ένας άντρας «της ράγισε την καρδιά», το γεγονός ότι όλες οι αντιδράσεις των χαρακτήρων είναι τόσο ψεύτικες που όλη η ταινία είναι ένα μεγάλο κρύο ανέκδοτο και το παραδέχεται καθ όλη τη διάρκειά της.  Δεν θα μιλήσω καν για την άθλια αντιμετώπιση των γυναικείων χαρακτήρων και για το πώς οι γυναίκες χρησιμοποιήθηκαν για μια ακόμα φορά για να προκαλέσουν γέλιο με την υποτιθέμενη ηλιθιότητά τους.

Να μην μιλήσω ούτε για το πώς για μια ακόμη φορά έχουμε τον εξευτελισμό της ανθρώπινης σεξουαλικότητας? Για το πώς μαθαίνουν στα παιδιά από νωρίς  να κοιτάζουν την εικόνα και όχι την ουσία? Προσωπική μου άποψη είναι ότι επειδή ακριβώς η ταινία δεν είχε ουσία, το τελικό οπτικό αποτέλεσμα δεν ήταν για μένα όμορφο. Παρά την εκτεταμένη χρήση θεαματικών τοπίων δεν είχε ίχνος ομορφιάς, απλούστατα επειδή ήταν 100% ψεύτικη. Βλέπετε, το προϊόν που πουλάει η κοινωνία μας είναι ακριβώς αυτό, φανταχτερό και κούφιο και για να το πουλήσει πρέπει οι άνθρωποι να μάθουν να ζητάνε το φανταχτερό και κούφιο σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής τους, στον κινηματογράφο, το φαγητό, τους ανθρώπους, τις ερωτικές σχέσεις, τις φιλίες, τους οικογενειακούς δεσμούς κ.τ.λ. Δεν λέω ότι ο απώτερος σκοπός των δημιουργών ήταν να περάσουν τέτοια μηνύματα, λέω απλά ότι εγώ αυτά είδα. Θα μου πείτε, γιατί κολλάω σε αυτή την ταινία τη στιγμή που βομβαρδιζόμαστε καθημερινά με παρόμοιο τρόπο από παντού? Εγώ αυτή την κριτική γράφω  τώρα οπότε σε αυτήν κολλάω. Δεν λέω ότι θα σώσετε τα παιδιά σας από τις κακές εκφάνσεις της κοινωνίας μας αν δεν δουν αυτή την ταινία, αλλά δεν έχει κανένα νόημα τη στιγμή που μπορούν να δουν κάτι άλλο. Το ξέρω ότι το τραβάω πολύ με την ανάλυση, αλλά σε εμένα η ταινία αυτά άφησε.

Θα κλείσω λέγοντας ότι ντρέπομαι πλέον για την Disney, που από την Φαντασία και τον Βασιλιά των Λιονταριών κατέληξε να ξεσκίζει τον Μάγο του Οζ, που από την Belle πέρασε στην Hannah Montana , που από το να χτίζει την δημιουργικότητα των παιδιών και να περνάει ουσιαστικά μηνύματα έγινε μαριονέτα του χρήματος και της showbiz. Που τελικά ανακυκλώνει όλες τις κακές εκφάνσεις των σύγχρονων κοινωνιών.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ