HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Οκτώβρης 2011. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με ένα πραγματικά σπουδαίο μουσικό και ένα πολύ προσγειωμένο άνθρωπο: τον  Nils Lofgren. Ο  Nils  έχει μια καταπληκτική solo  καριέρα, είναι μέλος στην E Street Βand του  Bruce Springsteen  από το  1984, ήταν μόλις 17 χρονών όταν πρωτόπαιξε με τον   Neil Young,  ήταν μέλος των  Grin  και της  All  Starr  Band  του  Ringo  Starr (drummer των Beatles).Επίσης, έχει ηχογραφήσει και έχει παίξει ζωντανά με θρύλους της μουσικής σαν τον Roy  Buchanan και τον Jerry Lee Lewis. Μόλις κυκλοφόρησε το νέο του  solo album με τίτλο “Old  School”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέρονται πράγματα που μας είπε:

 

nils1Πόσο κοντά είναι η κυκλοφορία του  νέου  solo  album  σας, “Old  School”; To instrumental  κομμάτι  που άκουσα στην ιστοσελίδα σας ήταν τρομερό!

Το άλμπουμ είναι βασικά ήδη διαθέσιμο μέσω  i-Tunes, αλλά προτιμάω οι άνθρωποι να πάρουν το CD, όπως έκαναν τον παλιό καιρό, όπου εκεί υπάρχει το artwork, οι στίχοι, σημειώσεις, τα credits. Μπορείτε να προ-παραγγείλετε το  CD  αυτή τη στιγμή αλλά θα τα έχουμε σε περίπου 10 ημέρες. Μέχρι το τέλος Οκτωβρίου θα τους τα έχουμε  αποστείλει. Και μπορείτε να πάτε στο www.nilslofgren.com, το μέρος όπου μπορείτε να προ-παραγγείλετε από τώρα. Ελπίζουμε ότι θα τα έχουμε σε μια εβδομάδα, έτσι θα μπορούμε να τα αποστείλουμε πολύ σύντομα.

 

Μπορείτε να μας δώσετε μερικά στοιχεία για τον ήχο του “Old  School”;

Μάλιστα. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί ήχοι, αλλά είναι ένας ηλεκτρικός δίσκος. Περιέχει λίγο-πολύ σχεδόν τα πάντα, υπάρχουν  drums  και μπάσο, υπάρχουν κάποια ήπια ακουστικά τραγούδια, υπάρχουν κάποια επίπεδα και απλά πεδία, μερικά πολύ ηλεκτρικά τραγούδια, μπαλαντοειδή και  blues  τραγούδια, υπάρχουν αρκετά τραχιά φωνητικά, αρκετά τραγούδια με τραχιές κιθάρες. Υπάρχουν επίσης αρκετά άλλα πράγματα: σιτάρ, πιάνο και μια διασκευή  μιας από τις αγαπημένες μου μπαλάντες: το  “Irish Angel” του  Bruce  McCabe, είναι ένα είδος ήπιας, όμορφης μπαλάντας. Έτσι, είναι σαν ένα κλασικό δίσκο μου από τα παλιά, όπου υπήρχαν πολλά διαφορετικά είδη τραγουδιών και πολλά διαφορετικά πεδία, αλλά είναι βασικά ένα ηλεκτρικός δίσκος με πολλά ακουστικά σημεία.

 

Θα περιοδεύσετε στην Ευρώπη για το “Old  School” album ή μόνο στις ΗΠΑ;

Λοιπόν, θα μπορούσαμε να περιοδεύσουμε στην Ευρώπη, αλλά δεν είμαστε ακόμη σίγουροι. Αυτή τη στιγμή, είμαι συγκεντρωμένος σε μια περιοδεία που θα κάνω για τις επόμενες δύο εβδομάδες εδώ στην Αμερική, ένα ακουστικό ντουέτo. Στην πραγματικότητα ασχολούμαι με τον δίσκο που ηχογράφησα και το επόμενο έτος θα προσπαθήσουμε να περάσουμε στην Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή, δεν έχουμε κανονίσει τίποτα.

 

 

Είστε ικανοποιημένος από την ανταπόκριση που πήρατε από τους οπαδούς και τον Τύπο για το album “The Loner- Nils Sings Neil” ;

Σίγουρα, αυτό ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον έργο και μια σπουδαία ανάμνηση για μένα. Απλά ξανάζησα αυτά τα σπουδαία τραγούδια και μερικά από αυτά που είχα παίξει αρχικά, και ορισμένα από αυτά είναι και στο δίσκο, αλλά δεν είχα κάνει ένα studio album από τα παλιά μου τραγούδια για αρκετό διάστημα, για ένα, ενάμιση χρόνο, μακριά και κοντά στο σπίτι μου στην Αριζόνα. Τελικά ολοκληρώθηκε και είμαι πολύ περήφανος και πραγματικά ενθουσιασμένος γι’ αυτά τα τραγούδια, να κυκλοφορήσω το δίσκο και έτσι οι άνθρωποι να μπορέσουν να το ακούσουν.

 

Κοιτάζοντας στο παρελθόν, πόσο σημαντικός παράγοντας ήταν κατά τη γνώμη σας η τύχη στην καριέρα σας; Ήσασταν πολύ νέος όταν πρωτογνωρίσατε τον Neil Young..

Φυσικά η τύχη είναι ένας παράγοντας και η τύχη υπάρχει μέχρι να διασχίσεις το δρόμο και να σε χτυπήσει ένα λεωφορείο.  Πάρα πολύ τύχη στη ζωή, αλλά θα πρέπει και να είσαι προετοιμασμένος και να προσπαθείς να αναζητητάς ευκαιρίες και θα μπορούσα να πω είμαι πολύ τυχερός γιατί έχω παίξει με μερικούς πολύ σπουδαίους ανθρώπους όπως ο  Neil  Young, ο  Bruce  Springsteen και ο  Ringo  Starr. Στην τελευταία  studio  δουλειά μου, η οποία που οναμαζόταν “Sacred  Weapon”, έγραψα ένα τραγούδι που ονομάζεται “In Your Hands”. Είναι το πρώτο τραγούδι του  “Sacred Weapon” το οποίο είναι ένα τραγούδι για τη σύζυγό μου και ο  Willie  Nelson  τραγουδά ντουέτο σ’ αυτό και είμαι πολύ τυχερός σ’αυτό το αυτό το πεδίο επίσης.

 

Έχετε αποδεχτεί τώρα την απώλεια του  Clarence Clemons (σαξοφωνίστας στην E Street Band, πέθανε τον Ιούνιο) ; Πιστεύω ότι θα ήταν ένα σοκ για εσάς.

Ω, είμαι ακόμα πληγωμένος. Ήμουν πολύ λυπημένος και τα πίστεψα αυτό που συνέβη. Ήμουν πολύ λυπημένος εξαιτίας αυτού του γεγονότος.

 

Πιστεύετε ότι ο Bruce Springsteen είναι το πρόσωπο με το οποίο έχετε την πιο «πνευματική» μουσική σχέση επί σκηνής;  Είστε πολύ δεμένοι οι δυο σας.

Ναι, πιστεύω ότι ο  Bruce  είναι ένας από τους σπουδαιότερους  performers  όλων των εποχών και ασφαλώς είναι πολύ τιμητικό για μένα να είμαι σε αυτή τη μπάντα για 27 χρόνια. Είμαι ανάμεσα σε μια ομάδα πολύ μεγάλων  performers και με τα χρόνια, νομίζω ότι ο Bruce είναι τόσο ξεχωριστός, όσο όλοι .Είναι τα πάντα.

 

Νιώσατε καθόλου τρομοκρατημένος τη πρώτη φορά που παίξατε  με τον  Ringo Starr και την  All-Starr  Band ;

Είχα την ευκαιρία να τον συναντήσω το 1985, μετά τη συναυλία για  συναυλία για το  “Born  in  the  U.S.A”  στο στάδιο Wembley  στο Λονδίνο. Και μετά πήγαμε στο σπίτι του  Ringo για το πάρτι γενεθλίων του. Και είχα την ευκαιρία να παίξω μαζί του εκείνη τη νύχτα σε ένα ανεπίσημο τζαμάρισμα στο σπίτι του. Και φυσικά ήμουν πολύ ενθουσιασμένος, αλλά όχι τρομοκρατημένος. Ήμουν ήδη επαγγελματίας μουσικός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ήμουν ενθουσιασμένος που τζάμαρα μαζί του στο σπίτι, αλλά και είναι μεγάλη τιμή για μένα να είμαι  στην πρώτη του  All-Starr Band το 1989. Μια σπουδαία,σπουδαία εμπειρία.
Είστε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα της ταινίας “Sgt. Pepper’s” στην οποία και συμμετείχατε;

Ναι, αυτό ήταν διασκεδαστικό. Έπρεπε να πετάξω και να περάσω μια-δυο μέρες με μερικούς πολύ σπουδαίους μουσικούς και τραγουδιστές. Και τραγουδήσαμε όλοι μαζί σε μια εξέδρα με τον George Martin (σ.σ.: θρυλικός παραγωγός των  Beatles). Μας διηύθυνε. Είμαι τεράστιος οπαδός των  Beatles  και του  George  Martin, οπότε ήταν μια θαυμάσια εμπειρία να συμμετάσχω εκεί. Νομίζω ότι οι Beatles έχουν τη καλύτερα ηχογραφημένη μουσική.

 

Νομίζω ότι ο  George  Martin βοήθησε πολύ. Ήταν ένας επαναστατικός παραγωγός.

Απολύτως.

 

Πόσο δύσκολο είναι να είσαι ένας online δάσκαλος κιθάρας;

Είναι πραγματικά αρκετά εύκολο γιατί έχω τόσες πολλές ιδέες για το πώς να διδάσκουν. Ξεκίνησα να παίζω κλασικό ακορντεόν όταν ήμουν μόλις 6 ετών και έχω σπουδάσει κλασικό ακορντεόν για σχεδόν 10 χρόνια. Έτσι, έχω πολλές ιδέες και πληροφορίες πώς να διδάσκω. Προσπαθώ να κάνω τους ανθρώπους να διασκεδάζουν όταν διδάσκω μουσική. Και δημιουργώ μουσική σημαίνει ότι διψάω για μάθηση.

 

Το διασκεδάσατε όταν παίξετε με τον  Jerry  Lee  Lewis  και τους άλλους σπουδαίους μουσικούς στο “Last Man Standing- Live”;

Ναι. Έπαιξα μόνο ένα τραγούδι με τον  Ringo και τον  Jerry  Lee  Lewis. Νομίζω ότι ήταν το “Sweet Sixteen”. Κάναμε επίσης μια εκτέλεση του  “Roll  Over  Beethoven”. Για το τελευταίο δίσκο του “Mean  Old  Man”, τον  country  δίσκο,έναν ωραίο δίσκο, ήμουν στο Λος Άντζελες και έπαιξα  lap-steel  και ήταν μια όμορφη ημέρα. Το να κάθομαι και να έχω τον  Jerry  να τραγουδά. Αυτό ήταν υπέροχο.

 

Έχετε ξεκάθαρες αναμνήσεις από το 1971 όταν παίξατε με τον μεγάλο  Roy  Buchanan  σε αφιέρωμα στο κανάλι  PBS ;

Ναι, αυτό ήταν πολύ συναρπαστικό και ήμουν πολύ νευρικός.

 

Ήσασταν πολύ νέος τότε.

Πολύ νέος και σίγουρα δεν έπαιξα όσο καλά θα ήθελα  αλλά ήταν τιμή μου να με προσκαλέσει  ο μεγάλος  Roy  Buchanan.

 

Ναι, αλλά δεν ήταν ποτέ δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όχι πραγματικά, και  οπουδήποτε αλλού στον κόσμο δεν έγινε γνωστός, όσο σπουδαίος είναι, και νομίζω ότι ο  Roy  είναι  εκεί ψηλά με τους μεγαλύτερους κιθαρίστες στην ιστορία της μουσικής. Νομίζω ότι είναι με τον  Jimi  Hendrix  και τον  Jeff  Beck ..

 

(σ.σ.: Τον διακόπτω) Ο Jeff Beck αναφέρεται στον  Roy στο “Blow By Blow”  album  του (στο “Cause We ‘ve Ended As Lovers”).

Ο  Jeff  Beck  είναι ο αγαπημένος μου εν ζωή κιθαρίστας. Και ο Jeff  Beck, ο  Jimi  Hendrix και ο Roy Buchanan  είναι οι τρεις κιθαρίστες που μου ενέπνευσαν περισσότερο καθώς μεγάλωνα ως παιδί.

 

Ποιο από τα τραγούδια που παίζετε είναι για σας  η μεγαλύτερη πρόκληση επί σκηνής;

Α,αυτό είναι ενδιαφέρον. Έχω παίξει πολλά-πολλά τραγούδια και μερικά είναι προκλητικά. Μερικές φορές, τα μεγάλα  solos  που έχω δημιουργήσεισε θέματα, είναι τεχνικά δύσκολο στα  solos  του “Youngstown”  και του “Because The Night”. Είναι δύσκολο, αλλά διασκεδαστικό. Είναι μια ωραία πρόκληση.  Συνήθως τα εξελίσσω,  κάνω πολύ αυτοσχεδιασμό στα τραγούδια καθώς τα παίζω, αλλά έχω σμιλέψει κάποια θέματα, που μπορώ να χρησιμοποιώ για να χτίσω το τραγούδι σε μεγάλα  solos όπως το “Youngstown” και το “Because The Night”. Υπάρχουν ένα-δυο τραγούδια πρόκληση να για τα παίξω αλλά τα καλοδέχομαι.

 

Ποιος θα μπορούσατε να πείτε ότι σας επηρέασε περισσότερο στη ζωή σας;

Ως άνθρωπος, ήταν ο πατέρας μου και η μητέρα μου,πολύ σπουδαίοι άνθρωποι που με ενθάρρυναν να παίξω μουσική και  πληρώναν για τα μαθήματα  όταν ήθελα να παίξω μουσική και με ενέπνευσαν πολύ ως  άνθρωποι. Όσον αφορά τους μουσικούς, νομίζω ότι οι  Beatles  και οι  Stones  με έβαλαν στο rock ’n’ roll ως παιδί και δημιούργησαν μερική από τη σημαντικότερη μουσική όλων των εποχών. Όμως, ως κιθαρίστας, έπαιζα κιθάρα για δύο περίπου χρόνια, από την ηλικία των 15 έως τα 17 και στα μέσα της δεκαετίας του 1960, κανένας από εμάς δεν γινόταν  rock ’n’ roll  μουσικός  για τα προς το ζην, απλά μας άρεσε να παίζουμε. Και είδα τους  Jimi  Hendrix  Experience  live, ήμουν στην πρώτη σειρά, απλώς κοιτάζοντας τον  Jimi  και εκείνο το βράδυ εμπνεύστηκα  να προσπαθήσω να γίνω επαγγελματίας μουσικός, οπότε οφείλω την  πηγή έμπνευσης στον  Jimi  Hendrix. Και τον ακολούθησα πολύ, προσπαθούσα  επίσης πολύ να παίζω και ήμουν 19, στα 19α γενέθλιά μου, όταν οι  μπάντα μου οι  Grin  άνοιγαν τις συναυλίες για τους  Jimi  Hendrix  Experience  στην Καλιφόρνια. Και ανοίξαμε τρεις συναυλίες γι’ αυτόν, στο  San  Valentino, στη  Ventura και στο  Sacramento. Παίζαμε πριν από τον  Jimi  και πήγα στα παρασκήνια και του είπα ένα «γεια» και ήταν μια μεγάλη τιμή για μένα να τον συναντήσω. Ήταν ο κύριος λόγος που αποφάσισα να είναι γίνω επαγγελματίας παίχτης ηλεκτρικής κιθάρας.

 

Θα θέλατε οι  Grin  να είχαν μεγαλύτερη δημοτικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αγαπούσα τους  Grin, μου άρεσε που ήμουν στο συγκρότημα, ειδικά μετά την ένταξη τουαδελφού μου του Tommy και δεν θέλαμε να διαλυθούμε.  Ναι, θα θέλαμε να έχουμε περισσότερη δημοτικότητα και να κάνουμε περισσότερη επιτυχία για την δισκογραφική εταιρεία, ώστε να μείνουμε μαζί και να συνεχίσουμε να παίζουμε. Κάναμε τέσσερα  albums  καιδεν είχαμε κανένα  hit, οπότε οι δισκογραφικές εταιρείες δεν ήθελαν να συνεχίσουμε. Αλλά φυσικά  δημιουργείς  μουσική για να τη μοιραστείς, οπότε θα ήθελα να υπάρχουν περισσότερο άνθρωποι  που να γνωρίζουν τους  Grin.
nils3Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα; Είναι δύσκολο να σκεφτώ κάποιον.

Σίγουρα! Άσε με να σκεφτώ.. Πολλοί από αυτούς, δυστυχώς, δεν είναι πλέον μαζί μας, όπως οι  Ray  Charles, Muddy  Waters  και  Howlin’  Wolf. Πολλοί άνθρωποι που δεν είναι τώρα εδώ. Αλλά υποθέτω ότι ήταν η περιοδεία για την  Διεθνή Αμνηστία  (1988), έτυχε τότε να παίζω συνέχεια με τον  Sting. Αυτή ήταν μια από τις αγαπημένες μου περιοδείες και ήμασταν στο δρόμο με μερικά από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα.  Είχα την ευκαιρία να τους βλέπω να παίζουν κάθε βράδυ,έτυχε να τους γνωρίσω, και ότι ήταν μεγάλη τιμή για μένα να πηγαίνω νωρίς κάθε μέρα και να παρακολουθώ όλη αυτή την καταπληκτική μουσική και ειδικά το  show  του  Peter  Gabriel  και κυρίως τον  Branford  Marsalis (σ.σ.: σπουδαίος αμερικανός σαξοφωνίστας). Γίναμε φίλοι και παίζαμε μπάσκετ σε όλο τον κόσμο. Κάθε φορά που παίζαμε μαζί, ποτέ δεν χάσαμε. Και παιρνούσαμε υπέροχα  παίζοντας μπάσκετ και μου ζήτησε να παίξει ως  back  up  μουσικός  σε funk  δίσκους, όταν τελειώσαμε  την περιοδεία, η οποία ήταν μια σπυδαία εμπειρία για μένα και ο  Branford είναι ένας από τους αγαπημένους μου μουσικούς.

 

Παίξατε στην Αθήνα το 1988 με τον  Bruce στο Ολυμπιακό Στάδιο για τη Διεθνή Αμνηστία μαζί με τον  Sting και τον  Peter  Gabriel. Έχετε καθόλου αναμνήσεις από εκείνη τη συναυλία;

Ναι, όλες οι συναυλίες ήταν σπουδαίες, αλλά το  ελληνικό κοινό ήταν παθιασμένο και ωραίο. Αυτή ήταν μια σπουδαία  μέρα και νύχτα. Μου άρεσε να περπατάω  στην Αθήνα, είναι φυσικά μια πολύ ιστορική πόλη. Ήταν πολύ όμορφο να είμαι εκεί για να παίξω. Επίσης, κανείς δεν γνωρίζει ότι  -δεδομένου ότι δεν μπορούσε να με ακούσει- όταν ο Peter Gabriel έπαιζε το  “In  Your  Eyes”  το οποίο είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών, συνήθιζα   να κολλάω στο πιάνο του Roy Bittan  (πληκτράς στην  E Street  Band), έβαζα τα ακουστικά και έπαιζα μόνος στο πίσω μέρος της σκηνής. Φυσικά κανείς δεν με ακούγε, αλλά έτσι κατάφερα να παίξω μαζί με τον   Peter  ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ.

 

Είστε για περισσότερα από σαράντα χρόνια, στο  rock’n’roll..

Σαράντα τρία χρόνια.

 

Θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Πιστεύετε ότι ο  Jim  Morrison είχε δίκιο ότι το  rock ‘n’ roll έχει πεθάνει με όλους αυτούς  τους  managers, τα ποσοστά, τα συμβόλαια κλπ..

Σίγουρα, δεν είναι νεκρό για μένα. Μπορεί βεβαίως λόγω της θέσης σου να βλέπεις ότι το  rock ‘n’ roll  επικαλύπτεται από τις  business, αλλά δεν το έχω δημιουργήσει εγώ αυτό που έχει συμβεί. Έχω τη δισκογραφική εταιρεία μου εδώ και 15 χρόνια, έχω  την ιστοσελίδα μου www.nilslofgren.com και να μπορώ να κάνω τη μουσική για την οποία είμαι περήφανος, δεν χρειάζομαι την άδεια κανενός και  την κυκλοφορώ. Έτσι, για μένα είναι πάρα πολύ ζωντανό και δυνατό και διατηρώ την ελευθερία μου με το να μην είμαι πραγματικά αναμεμειγμένος με την μουσική βιομηχανία. Έχω την ιστοσελίδα μου, τη διευθύνουν κάποιοι  σπουδαίοι άνθρωποι όπως η  Linda  και ο  Dick. Υπάρχει εκεί  ένα πολλή δωρεάν μουσική και πληροφορίες και θα συνεχίσει να υπάρχει. Υπάρχει μια σχολή κιθάρας εκεί για αρχάριους και προχωρημένους. Υπάρχει  ένα πρόγραμμα εκμάθησης  που ονομάζεται “Blind Date Jam”, όπου οι άνθρωποι τζαμάρουν και δεν ξέρουν τι θα παίξουν. Το πρώτο τζαμάρισμα είναι ήδη στην ιστοσελίδα μου και αποδείχτηκε τρομερό. Έτσι, για μένα η μουσική είναι ακόματο  μυστικό όπλο μου, η ψυχή μου, κάνω αυτό που μου αρέσει περισσότερο, αλλά και το χόμπι μου και τώρα ζω από αυτό.

 

Προς τα πού νομίζετε οδεύει το μέλλον για τις μπάντες; Εννοώ, οι μπάντες  πρέπει να επικεντρωθούν περισσότερο στο να δίνουν συναυλίες, μιας και  οι άνθρωποι δεν αγοράζουν πλέον CDs;

Αυτό εξαρτάται από τον καθένα, τι είναι καλύτερο για τον ίδιο. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να ηχογραφούν στο σπίτι και να μην πάνε για να παίξουν. Προτιμώ να τραγουδάω και να παίξω ζωντανά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Δεν μου αρέσει να αφήνω το σπίτι, έχω έξι σκυλιά, μια όμορφη γυναίκα, την Amy  και όταν φεύγω έχω νοσταλγία για το σπίτι, αλλά αγαπάω πολύ το να τραγουδάω  και να παίζω και θα συνεχίσω να το κάνω όσο η υγεία μου το επιτρέπει . Είμαι πολύ ευγνώμων που έχω ένα νέο δίσκο που βγαίνει σύντομα, έτσι αυτό σημαίνει ότι είμαι απασχολημένος. Θα ήθελα πολύ να επιστρέψω στην Ελλάδα το επόμενο έτος και να παίξω για τους ανθρώπους εκεί.

 

Υπάρχει κάποιος παραγωγός που θα θέλατε να συνεργαστείτε μαζί του; Υπάρχουν μερικοί καλοί παραγωγοί εκεί έξω όπως ο Steve Albini ..

Ξέρεις,δεν είμαι γνώστης σχετικά με τους σύγχρονους παραγωγούς. Προφανώς, ο αγαπημένος μου παραγωγός  David  Briggs  πεθάνε χρόνια πριν. Ήταν παραγωγός του Neil  Young, της μπάντας μου  Grin και στα προσωπικά μου  albums. Βεβαίως, ο Bob Ezrin είναι ένας σπουδαίος  παραγωγός. Είδα τον  Bob  σε μια συναυλία του  Jeff  Beck  νωρίτερα φέτος. Έκανε παραγωγή στο  album  μου “Nils” και έτσι είχα την ευκαιρία να δουλέψω μαζί του. Δούλεψα πολύ με τον  Brendan  O’Brien. Πολύ καλός, σπουδαίος παραγωγός. Θα ήθελα να τον είχα να κάνει παραγωγή σε ένα από τους  solo δίσκους μου, θα ήταν διασκεδαστικό, αλλά δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους νεότερους σημερινούς παραγωγούς αλλά ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί καλοί εκεί έξω.

 

nils2Για το “Old School” κάνατε την παραγωγή μόνος σας. Σωστά;

Δούλευα σε ένα τραγούδι πριν ξεκινήσω τις ηχογραφήσεις και ένας φίλος, ο  Brian  Christian. Ο  Brian Christian  ήταν ένας  παλιός αγαπητός φίλος που εμφανίστηκε . Ήταν μηχανικός ήχου του Bob Ezrin. Μηχανικός ήχου στον Peter  Gabriel, στο  “The Wall”.. Ήρθε στην πόλη και ηχογραφήσαμε το πρώτο τραγούδι του  album, “Why Me”. Ηχογραφήσαμε το τραγούδι καλά, καλά συναισθήματα πηγαινοερχόντουσαν, επισκέφτηκε και  το σπίτι μου. Αυτό ξεκίνησε το  project   καιμε ενέπνευσε να συνεχίσω τις ηχογραφήσεις. Ζει στο Λος Άντζελες, έτσι επέστρεψε στο σπίτι και μετά στην ουσία έκανα παραγωγή στον εαυτο μου. Αλλά πήρα το χρόνο μου και όλα τα φωνητικά ηχογραφήθηκαν  αρκετά ζωντανά, τραγουδούσα στα τραγούδια καθώς έπαιζα. Έτσι, υπάρχει ένα αρκετά ωμό πεδίο σε αυτό το  album, πολλά διαφορετικά όργανα  παντού και είμαι πολύ χαρούμενος γι; αυτό.

 

Πιστεύετε ότι μεγαλώνοντας στην Ουάσιγκτον, αυτό  σας επηρέασε ως άτομο και ως μουσικό;

Έφυγα από το Σικάγο όταν ήμουν 8 ετών. Γεννήθηκα στο Σικάγο, μεγάλωσα στην Ουάσιγκτον και το 1968, εγώ και η μπάντα μου,οι  Grin  πήγαμε στο Λος Άντζελες. Έτσι τότε, χάρη στους δίσκους και στα  albums, δίναμε μεγάλη προσοχή στην μουσική σκηνή, λίγο-πολύ σε παγκόσμιο επίπεδο: στην Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο και ήμουν σε θέση να συναντήσω μουσικούς σε όλο τον κόσμο χάρη στην επικοινωνία. Αλλά τώρα είναι πολύ, πολύ ευκολότερη η πρόσβαση στη μουσική οπουδήποτε, χάρη στην τεχνολογία και το Διαδίκτυο, αλλά αισθάνομαι τυχερός που ήμουν έφηβος στη δεκαετία του ’60, όταν είχα την ευκαιρία να δω πραγματικά εμπνευσμένες συναυλίες: Ray Charles, The Who, Beatles, Stones. Έτυχε να δω πολλά, είδα Muddy Waters. Πολλοί καλλιτέχνες που με ενέπνευσαν: είδα τους Jimi Hendrix Experience  πολλές φορές. Ήμουν ακόμα νέος  φυσικά στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν είχα την ευκαιρία να δω τον  Bruce  Springsteen  και τον βρήκα να με  εμπνέει. Είχα την τύχη να είμαι εκεί τη στιγμή που υπήρχαν τόσοι πολλοί σπουδαίοι καλλιτέχνες στο δρόμο, και ήμουν εκεί όταν έπαιζαν και ήταν μια πολύ επιδραστική εμπειρία.

 

Σας αρέσει σήμερα σήμερα το  album  “Trans” του Neil Young; Για πολλούς οπαδούς ήταν παραήταν  “techno” για τα δεδομένα του Neil Young …

Εμένα μου αρέσει αυτός ο δίσκος εξαιτίας το τρόπου σύνθεσης. Οι άνθρωποι, πιστεύω ότι δεν κατάλαβαν πραγματικά τα τραγούδια, αλλά τότε έπρεπε να βγούμε σε περιοδεία. Ήμασταν στο δρόμο για έξι εβδομάδες στην Ευρώπη και δεν ξέρω αν ήρθαμε στην Ελλάδα, αλλά παίξαμε στη Ρώμη, στην Ιταλία, σε όλη την Ευρώπη, αλλά αυτό που μου αρέσει  στον εν λόγω δίσκο είναι ότι ο  Neil  παίρνει ρίσκα, ανοίγει νέους ορίζοντες και δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι το καταλαβαίνουν αυτό, ίσως το κάνουν, αλλά ο χαρακτήρας σε αυτά τα τραγούδια στο “Trans” είναι οι μηχανές με προσωπικότητες, τα τραγούδια και οι φωνές που βοηθούν τα παιδιά. Αυτά τα ειδικά μηχανήματα που βοηθούν τα παιδιά να κάνουν διάφορα πράγματα και να βοηθούν να ελέγχουν την καρδιά τους και νομίζω ότι ήταν ένα όμορφο, φανταστικό, σύγχρονο, φουτουριστικό  songwriting  με τέτοια τραγούδια και δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι κατάλαβαν τι έκανε αυτός. Ελπίζω να το κάνουν, αλλά κατάλαβα αρκετά ώστε να το αγαπήσω και ήταν τιμή μου να παίξει σε αυτό το δίσκο και την περιοδεία.

 

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το “Jersey Girl” είναι ένα τραγούδι του Bruce Springsteen,  και όχι του Tom Waits.

Ναι, ο  Tom  έγραψε αυτό το όμορφο τραγούδι. Και ως οπαδός του Jersey (σ.σ: βλέπε παρακάτω) νομίζω ότι ο  Bruce έκανε τη συγκλονιστικότερη εκτέλεση αυτού του τραγουδιού. Μπορώ να πω, όταν στέκεσαι στη σκηνή μπροστά σε 60.000 ανθρώπους στο Νιου Τζέρσεϊ είναι ένα πολύ δυνατό και όμορφο συναίσθημα. Και ξέρεις, έχω παντρευτεί ένα  Jersey girl, οπότε είμαι ευγνώμων για αυτό το όμορφο τραγούδι.

 

Δεν έχω άλλες ερωτήσεις. Είναι σημαντικό για μένα να μιλάω με ένα ζωντανό θρύλο! Ελπίζω να σας δούμε να παίζετε στην Ελλάδα σύντομα ως  solo καλλιτέχνης ή με τον  Bruce.

Ελπίζω να σε συναντήσω πολύ σύντομα κι από κοντά, αν έρθουμε να παίξουμε στην Ελλάδα το επόμενο έτος.

 

‘Ένα μεγάλο “ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ”  στον  Nils Lofgren  για τον χρόνο του και τις σπουδαίες απαντήσεις του.

Μάθετε τα πάντα για τον  Nils Lofgren στο  www.nilslofgren.com

 

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry