Η Νατάσα Μποφίλιου γύρισε το χρόνο πίσω σε άλλες εποχές και «ξεδιπλώθηκε» στις σελίδες του φοιτητικού περιοδικού Chill Out.

Ας ξεκινήσουμε με το σήμερα, με το νέο άλμπουμ «Οι μέρες του φωτός»…Σίγουρα χρειαζόμαστε φως στη ζωή μας… Τελικά έρχονται μέρες του φωτός;

«Όλη η ιδέα που βγάζει αυτή η φράση ήταν κάτι αυθόρμητο και τελείως φυσικό. Ήταν κάτι που έβγαινε και από τους τρεις (Καραμουρατίδης, Ευαγγελάτος). Τελικά νομίζω ήταν μία ευχή τόσο ανοιχτά δηλωμένη, η οποία παραμένει ευχή.
Τον τελευταίο καιρό είμαι σε μία αναζήτηση, θέλω να σταματήσω να ελπίζω και να αρχίσω να πιστεύω. Θα σου πω ότι αυτή η ευχή έγινε πίστη και ναι, πιστεύω ότι θα έρθουν καλύτερες ημέρες. Άλλωστε, θεωρώ ότι οι άνθρωποι οφείλουν να κοιτάνε προς το φως, αν θέλουν να πάνε μπροστά. Η πρόοδος απαιτεί να υπάρχει κάπου ένα φωτεινό σημείο, το οποίο να κοιτάς και να αγωνίζεσαι για να το φτάσεις.»

Τώρα, ύστερα από 8 χρόνια, ο καλλιτεχνικός χώρος είναι έτσι όπως τον φανταζόσουν, όταν ξεκίνησες;

«Δεν φανταζόμουν τίποτα. Είχα μόνο ένα φωτεινό φάρο χωρίς να ξέρω πού ακριβώς είναι, πού ακριβώς πηγαίνω, αφοσιώθηκα και δούλεψα πολύ σκληρά. Έζησα υπέροχες στιγμές όπως και πάρα πολύ δύσκολες, αλλά μέσα σε όλη αυτή την προσπάθεια και αυτό τον αγώνα δεν κατάλαβα ποτέ πώς περνούσε ο χρόνος, δεν έβαλα στόχους.
Μέσα από μία βαθιά εσωτερική πίστη ότι η μουσική και η τέχνη μπορεί να μας κάνει ευτυχισμένους, καλύτερους και πιο ολοκληρωμένους ανθρώπους, να μας λυτρώσει, καταφέραμε τελικά, χωρίς να το καταλάβουμε και να το έχουμε σχεδιάσει, να γίνει το επάγγελμα και ο δρόμος της ζωής μας.»

Υπάρχει διαφορά μεταξύ του «τραγουδώ» και του «ερμηνεύω»;

«Ναι, βέβαια! Θα σου μιλήσω καθαρά ως επαγγελματίας τραγουδίστρια. Το τραγούδι είναι κάτι πιο τεχνικό, η ερμηνεία είναι η κατάθεση του προσωπικού σου συναισθήματος και αυτό είναι που οδηγεί στο επιθυμητό αποτέλεσμα, το οποίο για μένα είναι η συγκίνηση. Ο καλός τραγουδιστής είναι ο καλός ερμηνευτής.»

Πιστεύεις στην έμπνευση;

«Βέβαια. Αν η ζωή μου δεν με εμπνέει, αν ένα μαγαζί όπου θα πάω να πιω καφέ, αν ένας φίλος, αν μια θεατρική παράσταση, αν μια Κυριακή μες στο αυτοκίνητο δεν μπορούν να με εμπνεύσουν, νιώθω ότι δεν ζω. Η έμπνευση είναι το στοιχείο και το σημάδια που με κάνει να αισθάνομαι ζωντανή.»

Αν δεν ήσουν τραγουδίστρια, τι άλλο δυνητικά θα μπορούσες να είσαι σήμερα;

«Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα που μου αρέσουν, με γεμίζουν και θα μπορούσα να κάνω.  Βέβαια τώρα θα σου πω ότι αν τραγουδάω, θα πεθάνω και το εννοώ. Το τραγούδι για μένα είναι η ζωή μου και τυγχάνει να είναι και το επάγγελμά μου. Μπορεί να σταματήσει να είναι το επάγγελμά μου, θα συνεχίσει να είναι η ζωή μου.»

Πώς αισθάνεσαι όταν βγαίνει ένας καινούριος δίσκος;

«Ανακουφίζομαι και χαίρομαι πάρα πολύ. Καταρχάς υποφέρω στο στούντιο, περνάω δραματικές στιγμές, και όταν πια βγει, χαίρομαι τόσο πολύ, που επιτέλους τελείωσε. Δεν το έχω καθόλου με το στούντιο, μου φαίνεται λίγο ψυχρό. Είμαι live τραγουδίστρια. Είμαι τρομερά πειθαρχημένη στη δουλειά μου, αλλά με τρομάζει η σκέψη ότι αυτό που κάνεις τώρα θα μείνει για πάντα και επειδή εγώ θέλω να βγαίνει παθιασμένα και να έχει μέσα στιγμές. Στο στούντιο δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.»

Περισσότερα στο Chill Out και σε κάθε φοιτητική γωνία!

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ