Μουσική Ανασκόπηση 2011
Μουσική Ανασκόπηση 2011

ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Είναι οι σημαντικότερες στιγμές από τον κόσμο της μουσικής για τη χρονιά που πλησιάζει στο τέλος της. Μία καταγραφή των τραγουδιών και των καλλιτεχνών που άφησαν το στίγμα τους κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους.

Υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο επιλογές από πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής που γνώρισαν εμπορική επιτυχία αλλά και κάποια που ξεχώρισαν χάρη στην καλλιτεχνική τους αξία. Πιστεύω πως όποιος τον διαβάσει θα βρει ανάμεσά τους κάποια τραγούδια που του αρέσουν και που έχει συνδέσει με στιγμές που έζησε τους τελευταίους μήνες αλλά και μερικά που δε γνωρίζει και ίσως αξίζει να ανακαλύψει.
Δεν αναφέρομαι αποκλειστικά σε κυκλοφορίες του 2011 αλλά και σε κάποιες λίγο παλιότερες δουλειές, που όμως έγιναν γνωστές στο ευρύτερο κοινό μέσα στο έτος που ακόμη διανύουμε. Σε αυτά τα θέματα δεν μπορεί να υπάρξει αντικειμενικότητα. Ωστόσο προσπάθησα να δώσω μία, όσο γίνεται, πλήρη εικόνα των τάσεων της εποχής  στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο.

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η συνολική αίσθηση που αφήνει πίσω της αυτή η χρονιά είναι πως βγήκαν αρκετά καλά τραγούδια όμως κανένα αριστουργηματικό. Ακόμη και στα charts ή στις πωλήσεις δεν υπήρξαν κάποια που να ξεχώρισαν τόσο πολύ, ώστε να μιλάμε για φαινόμενο. Σε κάθε κατάλογο επιτυχιών υπήρχε αστάθεια και στην πρώτη δεκάδα η μια επιτυχία διαδεχόταν την άλλη σχετικά γρήγορα, πράγμα που δείχνει πως δεν υπήρξε εκείνο το τραγούδι που να έγινε σύμβολο της χρονιάς.
Αν πρέπει να σταθούμε σε κάποια γεγονότα που να σχετίζονται με το χώρο της μουσικής, μάλλον το πιο σημαντικό είναι το αστέρι της Adele, που δείχνει να ανατέλλει. Αλλά και η δύση της ταλαντούχας Amy Winehouse. Δύο σπουδαίοι καλλιτέχνες που έφυγαν ήταν ο θρύλος των blues Gary Moore και η ιέρεια της world μουσικής Cesária Évora, που μας άφησε πρόσφατα. Ενώ τα μέλη ενός μεγάλου συγκροτήματος,των REM, έφτασαν στο τέλος της κοινής τους πορείας.
Ως μεγαλύτερο συναυλιακό γεγονός για την Ελλάδα,θα είχαμε να επιλέξουμε ανάμεσα στην εμφάνιση των Bon Jovi στο ΟΑΚΑ κι εκείνη του Roger Waters.
Ελπίδες για το μέλλον της μουσικής μέσα από την πρόσφατη δουλειά τους δίνουν καλλιτέχνες όπως η Caro Emerald, η Zaz, η Lana Del Rey, η Amparo Sánchez, η Anna Calvi, η Marissa Nadler κι ακόμη περισσότερες τα συγκροτήματα Kasabian,Walkabouts, Mogwai, Florence + The Machine, Jessica 6 και Lady Antebellum, καθώς και οι ελληνικές μπάντες GAD, Trap και Keep Shelly In Athens.
Μεγάλη εμπορική επιτυχία σημείωσαν η Rihanna, η Jennifer Lopez, η Shakira, η Katy Perry, η Lady Gaga, η Ela Rose, η Alexandra Stan και φυσικά ο Pitbull, ενώ μέσα στη χρονιά καθιερώθηκε ο David Guetta στο χώρο της χορευτικής μουσικής.
Τα τραγούδια που ακούστηκαν περισσότερες φορές ήταν το “Rolling In The Deep” της Adele και το “I Follow Rivers” της Lykke Li.
Κάποιο νέο μουσικό ρεύμα δεν υπήρξε, πέρα από την επικράτηση της pop dance της Ρουμανίας. Στο ίδιο περίπου είδος δείχνει να στρέφεται και η ελληνική mainstream, με οδηγούς τους Claydee Lupa, Dimension X και Playmen, εγκαταλείποντας το hip hop και το ελαφρολαϊκό.
Ακολουθεί αναλυτικός κατάλογος των καλλιτεχνών που συζητήθηκαν περισσότερο μέσα στη χρονιά που φτάνει στο τέλος της. Η παρουσίαση γίνεται σύμφωνα με την αλφαβητική σειρά των ονομάτων των καλλιτεχνών,στη γραφή τους με λατινικούς χαρακτήρες (κυριολεκτικά από το A μέχρι και το Z).
Καλό ταξίδι!

Adele Adkins  Από τις σπάνιες περιπτώσεις που κάποιος καλλιτέχνης καταφέρνει να συνδυάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα με την εμπορικότητα, την pop αισθητική με το βάθος και να δημιουργήσει κάτι ουσιώδες, χωρίς να γίνεται βαρύ ή κουραστικό. Η Βρετανίδα Adele (χωρίς να διαθέτει σπουδαία εξωτερική εμφάνιση και χωρίς να απασχολήσει τα μέσα ενημέρωσης με σκάνδαλα ή προσωπικές ιστορίες) κατόρθωσε με το χάρισμα της φωνή της και το πάθος της ερμηνείας της να κερδίσει καθολικό θαυμασμό. Έκανε τη διαφορά ξεφεύγοντας από το συνηθισμένο ύφος της μουσικής της εποχής μας και δίνοντας ψυχωμένες ερμηνείες σε κάθε της τραγούδι.Το Rolling In The Deep (με μια απλή όσο κι εξαιρετική μελωδία και δυνατούς στίχους) είναι ίσως το τραγούδι που σημάδεψε περισσότερο από κάθε άλλο το 2011 και έγινε παράλληλα η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρονιάς.Επίσης από τα κορυφαία blues της χρονιάς το Set Fire To The Rain (πιάνο και βιολιά που ταιριάζουν με τη μελαγχολία του φθινοπώρου) ενώ αρκετά ακόμη τραγούδια από το δίσκο της,με τίτλο 21,διαθέτουν τη δυναμική για να ακολουθήσουν ανάλογη πορεία με αυτά τα δύο.Ήδη δείχνουν να ξεχωρίζουν το Someone Like You και το Turning Tables.Η νεαρή Adele έχει φωνή καμπάνα,την ικανότητα να ανεβαίνει πολλές οκτάβες και παράλληλα να βγάζει συναίσθημα.Είναι η αποκάλυψη της χρονιάς και θα μας απασχολήσει για πολλά χρόνια ακόμη.
Adele
Akcent, Edward Maya  Σπουδαίοι εκπρόσωποι της ηλεκτρονικής μουσικής, φτιάχνουν μελωδίες που αγγίζουν ένα πολύ μεγάλο ακροατήριο.Κι αυτό γιατί κατορθώνουν να συνδυάζουν με ωραίο τρόπο την ηλεκτρονική μουσική με ήχους από μουσικά όργανα όπως ακορντεόν,κιθάρα ή γκάϊντα,προσφέροντάς μας την πιο ποιοτική pop μουσική που έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια.Έχουν μεγάλη έμπνευση,πρωτοπορούν κι ανοίγουν το δρόμο για την pop του μέλλοντος.Δεν είναι τυχαίο που το Stereo Love κατάφερε να κυριαρχήσει στα charts όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και της Αμερικής,να αγαπηθεί ακόμη περισσότερο,να διασκευαστεί και σε άλλες γλώσσες κι εξακολουθεί να ακούγεται τόσο πολύ,χωρίς να γίνεται κουραστικό,τρία σχεδόν χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του.Και μιλάμε για ένα τραγούδι από τη Ρουμανία (με επίσημο video clip γυρισμένο στη γραφική Μύκονο).Η Vika Jigulina και η Ana Stefanescu είναι οι δύο γυναίκες που δίνουν τις αισθησιακές φωνές τους στα περισσότερα τραγούδια των δύο παραγωγών.Το ονειρικό My Passion ήταν εκείνο που ξεχώρισε περισσότερο μέσα στο 2011,αλλά και τα This Is My Life, Desert Rain και Stay With Me άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις.Alessandra Amoroso, Jovanotti, Nina Zilli  Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος υπήρξαν κάποια ιταλικά τραγούδια που ξεχώρισαν στη διεθνή μουσική σκηνή.Τα περισσότερα κινούνται στο ύφος της pop μπαλάντας (με μια δόση ναπολιτάνικης μελαγχολίας) όπως το Mi Sei Venuto A Cercare Tu από Alessandra Amoroso,σε μια ερμηνεία με ζωηρό συναίσθημα κι έντονη εκφραστικότητα.Το ρομαντικό Baciami Ancora από Jovanotti (Φίλα με ακόμα,η εκδοχή του στα ελληνικά από Κωστή Μαραβέγια και Πάνο Μουζουράκη) είναι μια ωραία,απλή κι απέριττη δημιουργία.Και οι μπαλάντες L’Uomo Che Amava Le Donne και 50 Mila από Nina Zilli μας γυρνούν νοσταλγικά στο παρελθόν.

Alexandra Stan  Το τραγούδι της Mr Saxobeat (συνδυασμός pop ήχου με σαξόφωνο)  κατόρθωσε να βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις των charts από την αρχή σχεδόν του έτους μέχρι και τους τελευταίους μήνες.Από τη σχολή της ρουμανικής pop dance αλλά με πιο δυτικοευρωπαϊκή χροιά στη μουσική της.Με το Get Back ASAP έκανε γνωστή την ερμηνεία του αρκτικόλεξου (as soon as possible) και σε εκείνους που δεν είχαν ιδέα και έγραψε ακόμη μια σελίδα στην ιστορία της eurodance μουσικής σκηνής.

AlexUnder Base, Andreea Banica, Guru Josh Project, Morandi  Αν μια χώρα κατέχει τα σκήπτρα στην Ευρώπη σε σχέση με την εμπορική pop dance μουσική την τελευταία τριετία,αυτή η χώρα είναι αναμφισβήτητα η Ρουμανία. Ξεκίνησε κατακτώντας το ακροατήριο των Βαλκανίων, συνέχισε με τα μεσογειακά κράτη και την ανατολική και κεντρική Ευρώπη και πλέον τα τραγούδια της τεράστιας αυτής μουσικής βιομηχανίας ακούγονται στις ΗΠΑ και στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.Τα περισσότερα είναι ανάλαφρα χορευτικά τραγουδάκια τσιχλόφουσκες,  εύηχα αλλά χωρίς ουσία,χωρίς να λείπουν όμως και κάποιες πιο ποιοτικές εξαιρέσεις.Χρησιμοποιούν συνήθως αγγλικό ή ισπανικό στίχο και μεταφέρουν μια feel good διάθεση,χωρίς να προβληματίζουν.
Ανάμεσά τους ξεχώρισε η Andreea Banica με μεγάλες ραδιοφωνικές επιτυχίες όπως τo Love In Brasil,το Samba και το Sexy.Και στο πέρασμά της από την Αθήνα,έδειξε πως είναι αρκετά καλή και στις ζωντανές της εμφανίσεις.
Ενδεικτικά κάποια από τα πολλά τραγούδια ρουμανικής προέλευσης που ακούστηκαν μέσα στη χρονιά ήταν το Loca Por Tu Boca από Emil Lassaria,F Charm και Alessia,το Morena My Love από Tom Boxer και Antonia,το Disco Romancing από Elena Gheorghe,το Never Be Alone από Deepside Deejays και το Miracle Love από DJ Project.Σε αρκετές από αυτές τις παραγωγές συμμετείχε ο DJ Dony.
Ο DJ Sava έφτιαξε house dance τραγούδια όπως το I Like The Trumpet,το Say Goodbye και το Out Of Your Business,που τραγούδησε η Alexandra Raluka.
Πιο ταξιδιάρικες είναι οι παραγωγές του AlexUnder Base,όπως το Drums και το Call Again με τη φωνή της Lys κι ακόμη περισσότερο το Feelings,ένα ατμοσφαιρικό house κομμάτι με την αισθησιακή φωνή της Mirela.
Οι Guru Josh Project μετά την τεράστια επιτυχία που γνώρισαν με το Infinity,επανήλθαν στο προσκήνιο με το Eternity και με το This Is The Night και χρησιμοποιούν ξανά το χαρακτηριστικό τους σαξόφωνο στα dance τραγούδια τους.
Ο Tony Ray μεταφέρει την ξεγνοιασιά του καλοκαιριού με τη φωνή της Diana Birzu στο Beautiful Night και της Ingrid Gjoni στο My Heart Is Crying.Το ίδιο συμβαίνει και με το Pearls Of Summer από τους Bentu De Soli.
Ο Pedro Cazanova είναι ο δημιουργός τoυ house κομματιού Selfish Love,που ερμηνεύει η Andrea και υπνωτίζει τους οπαδούς του clubbing με τους στίχους και την έκσταση που αποπνέει,καθώς και του κομματιού My First Love με τη φωνή της Filipa Baptista.Οι Morandi μετά τα υπέροχα Save Me και Colors επανήλθαν με το κατώτερο Midnight Train αλλά και το Serenada,μια latin σερενάτα,αρκετά διαφορετική από τις dance ηλεκτρονικές μελωδίες που τους είχαμε συνηθίσει.
Γεμάτα έντονο χορευτικό ρυθμό είναι το Lonely Heart από Radio Killer,το Something New από Andra και το Pumpin’ από Lucky Man Project.
Ο Geo Da Silva πριν από τρία χρόνια γνώρισε παγκόσμια επιτυχία με το I’ll Do You Like A Truck.Αν και το Bellezza,με τη φωνή της Sahara, δεν έγινε τόσο γνωστό,δεν παύει ο παραγωγός του να θεωρείται καταξιωμένος DJ στην Ευρώπη.
Ο Delyno φτιάχνει αιθέριες υπνωτιστικές μελωδίες όπως το Ether Party και το Private Love.Και τα δύο έγιναν ραδιοφωνικές επιτυχίες ενώ ανάλογη,αν όχι μεγαλύτερη, επιτυχία στις λίστες του ραδιοφώνου γνώρισε και το Goodbye των Fly Project.Τους τελευταίους μήνες του έτους κατάφερε να ξεχωρίσει και το Senorita από Allexinno και Starchild και να παίζει σε ραδιόφωνο και μαγαζιά.
Είναι αμφίβολο αν κάποια έστω από τα παραπάνω τραγούδια (και τα δεκάδες άλλα παρόμοια) θα αντέξουν στο πέρασμα του χρόνου.Όμως σίγουρα η δισκογραφική βιομηχανία της Ρουμανίας αποτελεί ένα εργοστάσιο παραγωγής επιτυχιών κι ορίζει σε μεγάλο βαθμό τη δυτική pop και mainstream του σήμερα.

Amparo Sánchez, Calexico  Η τραγουδίστρια του ισπανικού συγκροτήματος Amparanoia δοκιμάζει την τύχη της σε σόλο καριέρα και με την υποστήριξη των Calexico δημιουργεί το Turista Accidental.Mια κιθαρίστικη μπαλάντα με τις χαρακτηριστικές τρομπέτες του αμερικανικού alternative country συγκροτήματος για περιπλανήσεις στους απέραντους επαρχιακούς δρόμους της δύσης και για τυχαίες συναντήσεις στις πόλεις.Για τους τόπους και τους ανθρώπους που αφήνουμε πίσω μας φεύγοντας,που κουβαλάμε μέσα μας και στους οποίους πάντα επιστρέφουμε. Αγγίζει τους φίλους της ισπανικής μουσικής αλλά κι όσους ονειρεύονται ταξίδια.

Amy Winehouse  Εδώ έχουμε μια καθαρή περίπτωση «καταραμένου καλλιτέχνη», κάποιου δηλαδή με γνήσια ποιητική φλέβα,τεράστιο μουσικό ταλέντο,τόσο χαρισματικού και συγχρόνως τόσο αυτοκαταστροφικού.Η τόσο σύντομη ζωή της είχε όλα τα στοιχεία ενός μύθου.Οι μουσικές της συγκαταλέγονται στις σπουδαιότερες συνθέσεις της τελευταίας δεκαετίας.Τα λόγια δεν είναι απλή στιχουργική αλλά σε κάποιες περιπτώσεις ποίηση.Η φωνή και η ερμηνεία της (πριν παραδοθεί ολοκληρωτικά στα ναρκωτικά) σκέτη μαγεία.Κι όπως έγινε παλιότερα με τον Kurt Cobain κι ακόμη πιο παλιά με τον Jim Morrison,έτσι και η Amy επέλεξε να φύγει πολύ νωρίς. Και η τραγική ειρωνεία είναι πως έφυγε στην ηλικία των 27 ετών.Στην ίδια δηλαδή ηλικία που έφυγαν και οι δύο προαναφερθέντες.Η περιοδεία της στην Ευρώπη δεν ολοκληρώθηκε ποτέ (σταμάτησε λίγο πριν την εμφάνισή της στην Αθήνα).Η τραγουδοποιός από το Λονδίνο έφυγε από τη ζωή μέσα στο περασμένο καλοκαίρι.Είχε όμως αφήσει πίσω της το Back To Black,με ένα ασπρόμαυρο, σκοτεινό,όπως και το τραγούδι,video clip,που έμελλε να είναι προφητικό για την ίδια.Ένα από τα καλύτερα τραγούδια της περασμένης δεκαετίας,με το οποίο κέρδισε την αθανασία.Όπως και με τα άλλα που είχε προλάβει να δώσει στον κόσμο.Λίγα σε αριθμό,αφού δύο μόνο δίσκοι της κυκλοφόρησαν όσο ήταν ζωντανή.Μεγάλα όμως σε αξία.Η τελευταία της ηχογράφηση ήταν το Body And Soul,ένα jazz τραγούδι σε συνεργασία με τον Tony Bennett,κατάλληλο για piano bar.Και πρόσφατα κυκλοφόρησε το Lioness:Hidden Treasures με ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις της.Το Our Day Will Come είναι μια reggae διασκευή σε τραγούδι της δεκαετίας του ’60 και το Between The Cheats ένα τολμηρό ερωτικό γράμμα.
Amy Winehouse (14 Σεπτεμβρίου 1983 – 23 Ιουλίου 2011)
Anna Calvi  Άρωμα ανατολής,εικόνες απέραντης ερήμου κάτω από τον καυτό ήλιο κι αυτά εκφρασμένα με ηλεκτρική κιθάρα στο Desire.Σπουδαία φωνή,που θυμίζει κάτι από Patti Smith,σπουδαίο παίξιμο κιθάρας και άγρια rock διάθεση.Έρχεται από την Αγγλία και μάλλον σύντομα θα συζητηθεί πολύ.

 

Anoushka Shankar  Σύμφωνα με μια παράδοση,το flamenco έχει ρίζες στην Ινδία.Οι τσιγγάνοι του Ραζαστάν μετανάστευσαν στην Ανδαλουσία και συγχρωτίστηκαν με τους Ισπανούς.Το είδος χορού που προέκυψε από τις κουλτούρες των δύο λαών είναι το γνωστό flamenco.Αυτό ακριβώς παρουσιάζει στο δίσκο Traveller η Ινδή μουσικός.Η ίδια παίζει σιτάρ και τραγουδάει,με τη συνοδεία κιθάρας και ινδικών κρουστών.Την παραγωγή του δίσκου έχει αναλάβει ο Javier Limón,δεξιοτέχνης των εγχόρδων του είδους.

Arctic Monkeys  Μετά το σύντομο πέρασμά του από τους Last Shadow Puppets,με τους οποίους δημιούργησε folk rock τραγούδια κι ένα από τα καλύτερα album της περασμένης  δεκαετίας,ο Alex Turner επιστρέφει στους Arctic Monkeys και στο γνώριμο indie ήχο του βρετανικού συγκροτήματος.Το Don’t Sit Down Cause I’ve Moved Your Chair είναι αρκετά καλό,χωρίς όμως να ξεφεύγει από τα συνηθισμένα.

Armin Van Buuren  Ό,τι και να κάνει στο μέλλον ο Ολλανδός DJ,μάλλον δε θα καταφέρει ποτέ να ξεπεράσει το In And Out Of Love,ούτε σε αξία,ούτε σε επιτυχία.Ωστόσο εξακολουθεί να φτιάχνει ωραία ηλεκτρονικά θέματα,όπως το Not Giving Up On Love με τη Sophie Ellis Bextor και το Feels So Good με τη Nadia Ali.

Asteroids Galaxy Tour  Με την ευχή να ζούσαν στη χρυσή εποχή,μας εισάγουν σε έναν κόσμο,όπου τα πλήκτρα ανακατεύονται μελωδικά με τα ντραμς και τα χάλκινα πνευστά.Είναι κάπως απογοητευτικό που το The Golden Age χρειάστηκε μία διαφήμιση μπίρας για  να γίνει γνωστό.Ο δίσκος της μπάντας από τη Δανία είχε κυκλοφορήσει δύο χρόνια νωρίτερα.Έστω κι έτσι όμως,κατάφεραν τελικά να κερδίσουν την αναγνώριση που τους αξίζει.

Avril Lavigne, Ke$ha  Το κοινό γνώρισμα των δύο κοριτσιών,πέρα από το νεαρό της ηλικίας τους και τα όποια εξωτερικά χαρακτηριστικά,είναι η χαριτωμένη δήθεν επαναστατικότητα που βγάζουν τα pop punk τραγούδια τους.Η Αμερικανίδα Kesha Sebert έγραψε το Till The World Ends για την Britney Spears και κράτησε για τον εαυτό της το Take It Off,το We Are Who We Are και το Blow.Και η Καναδή Avril Lavigne τραγούδησε το Smile και το πιο δημοφιλές What The Hell,που είναι ίσως και το πιο αντιπροσωπευτικό του ήχου της.

Beady Eye  Αυτό είναι το νέο συγκρότημα που δημιούργησε ο Liam Gallagher.Το The Roller θυμίζει αρκετά το γνωστό γλυκανάλατο ύφος που είχε και στους Oasis.Το Four Letter Word,με κάπως πιο σκληρό ήχο,είναι καλύτερο.

Benny Benassi, Chris Brown  Ο πρώτος είχε μια παγκόσμια επιτυχία πριν από μία περίπου δεκαετία με το Satisfaction.Ιταλός DJ της house και της dubstep.Ο δεύτερος έγινε πολύ πιο πρόσφατα γνωστός με το Yeah Yeah Yeah αλλά απασχόλησε τα μέσα ενημέρωσης περισσότερο με την επεισοδιακή σχέση του με τη Rihanna.Η μεταξύ τους συνεργασία,το Beautiful People,είναι το καλύτερο τραγούδι τους.Όπως λένε οι στίχοι,παντού,όπου και να πας,συναντάς ωραίους ανθρώπους γιατί η ομορφιά βρίσκεται μέσα μας.Ζήσε τη ζωή σου και μην τους αφήσεις ποτέ να σε στεναχωρήσουν,η ομορφιά είναι βαθιά μέσα σου.

Beth Ditto  Μετά την αποχώρησή της από το indie αμερικανικό συγκρότημα Gossip,κυκλοφόρησε η πρώτη της προσωπική δουλειά.Το I Wrote The Book,αν και περισσότερο dance,θυμίζει αρκετά το γνώριμο ήχο του συγκροτήματος.

 

Beyoncé Knowles  Μάλλον είναι αλήθεια πως οι γυναίκες κυβερνούν και σίγουρα είναι αυτές που κάνουν τον κόσμο να γυρίζει.Ωστόσο το Who Runs The World Girls είναι πολύ μέτριο,ακόμη και για το χώρο της r’n’b.Δικαίως δε βρήκε απήχηση αντίστοιχη με παλιότερα τραγούδια της Αμερικανίδας.

Björk Guömundsdóttir  Το ξωτικό από την Ισλανδία επιστρέφει με νέα δισκογραφική δουλειά. Διατηρεί και στο Biophilia το ιδιαίτερο κι απόκοσμο ύφος της. Σε αντίθεση με παλιότερα έργα της όμως,εδώ η μουσική είναι ένα μίγμα συμφωνικής σουίτας με drum’n’bass. Πρόκειται για μία απόπειρα να αποδοθούν μουσικά οι σχέσεις που διέπουν το σύμπαν κι ο τρόπος με τον οποίο τα πάντα στη λειτουργία του κόσμου συνδέονται μεταξύ τους.Ήχος με τον οποίο δύσκολα μπορεί να συντονιστεί ο μέσος ακροατής κι ακόμη και οι φανατικοί οπαδοί της θα χρειαστεί να τον ακούσουν αρκετές φορές μέχρι να νιώσουν το πολυδιάστατο αυτό εγχείρημα.Ωστόσο το Crystalline άφησε πολύ θετικές εντυπώσεις.

 

Björk

Black Eyed Peas  Δε θα ήταν υπερβολή να πούμε πως είναι για την εποχή μας ό,τι ήταν οι Boney M ή ακόμη και οι ABBA πριν από τριάντα χρόνια.Έχουν κερδίσει τη λατρεία του κοινού σε όλο τον αγγλόφωνο κόσμο και τη συμπάθεια πολλών ακόμη.Εδώ και μία δεκαετία παράγουν συνεχώς την πιο δημοφιλή μουσική για clubbing και το I Gotta Feeling είναι πλέον τραγούδι σταθμός στην ιστορία της χορευτικής μουσικής.Φέτος δεν έφτιαξαν κάτι τόσο ανεβαστικό αλλά δεν έλειψαν οι επιτυχίες.Το The Time (Dirty Bit) είναι μια ξεσηκωτική διασκευή (κάτι που συνηθίζει το εν λόγω συγκρότημα) του The Time Of My Life (από το Dirty Dancing) και το Don’t Stop The Party ένα ακόμη dance στο γνώριμο ύφος τους.Τις εντυπώσεις όμως έκλεψε το πιο μελωδικό και ραδιοφωνικό Just Can’t Get Enough με τη ναζιάρικη ερμηνεία της Fergie.Έχουν ήδη βάλει τη σφραγίδα τους στη σύγχρονη μουσική.

Bon Jovi  Μπορεί το What Do You Got (μία όμορφη μπαλάντα,με κάποιες country επιρροές,για την αξία της αγάπης) να μην έκανε τόσο μεγάλη αίσθηση όσο παλιότερες δουλειές τους,αξίζει όμως μία αναφορά σε αυτούς.Η συναυλία που έδωσε το δημοφιλές αμερικανικό συγκρότημα της rock στις 20 Ιουλίου στην Αθήνα δεν ήταν μόνο η πιο μεγάλη της χρονιάς σε προσέλευση κόσμου αλλά και μια παραπάνω από αξιοπρεπής εμφάνιση παρά την αφόρητη ζέστη εκείνης της βραδιάς.Ο Jon Bon Jovi,ο Richie Sambora και η παρέα τους έδειξαν πως ακόμη διαθέτουν τη δυναμική να κυριαρχούν συναυλιακά και πως δίκαια μιλάμε για μία από τις πιο σημαντικές μπάντες στην ιστορία της μουσικής.

 

Bon Jovi

Britney Spears, Christina Aguilera  Ποιος θα περίμενε πως ένα τραγούδι που μιλάει για το Mick Jagger θα σημείωνε φέτος μεγαλύτερη επιτυχία από τα τραγούδια του ίδιου του Mick Jagger; Είναι ειρωνικό αλλά συνέβη. Το κομμάτι των Maroon 5 με τον τίτλο Moves Like Jagger γνώρισε μεγάλες δόξες στα μέσα ενημέρωσης των δυτικών χωρών.Πρόκειται για εμπορικό pop funk κομμάτι που αλλάζει όταν προς το τέλος μπαίνει η φωνή της Christina Aguilera.Δεν μπορείς να πεις με σιγουριά αν παίρνει τα πάνω του ή αν χαλάει,μάλλον όμως ομορφαίνει.Όσο για την Britney Spears επανήλθε στο μουσικό προσκήνιο με το Hold It Against Me,το Till The World Ends και το I Wanna Go στο γνωστό της μπεμπεδίστικο ύφος.

Bruno Mars  Με γλυκερά τραγουδάκια για ερωτικές απογοητεύσεις,όπως το Grenade και το Just The Way You Are και με μία ωδή στη ραθυμία και στην αδράνεια,το The Lazy Song,κατόρθωσε να βρει μεγάλη απήχηση,κυρίως στο εφηβικό κοινό.

Caro Emerald   Η ερμηνεύτρια από την Ολλανδία κατάφερε να κερδίσει διεθνή αναγνώριση με ένα παράξενο είδος folk μουσικής και να το περάσει στο ευρύτερο κοινό. Όμορφη παρουσία,χωρίς να ανταποκρίνεται στο πρότυπο που θέλει τις γυναίκες ανορεκτικές,καλή φωνή,σκανδαλιάρικο ύφος και πρωτοτυπία στις συνθέσεις είναι τα συστατικά που την έκαναν δημοφιλή.Νοσταλγικός ήχος από το παρελθόν σε ένα τέλειο πάντρεμα με τη σύγχρονη μουσική.Το Back It Up,το A Night Like This και το That Man εκφράζουν ένα διαφορετικό είδος swing και παιχνιδιάρικης jazz.Απέκτησαν ένα πολύ ετερογενές ακροατήριο,το οποίο (ανεξάρτητα από το είδος μουσικής που προτιμάει) τα υποστήριξε με ενθουσιασμό.

Carolina Liar  Παρόλο που το I’m Not Over είχε κυκλοφορήσει πριν από τρία χρόνια,στην Ελλάδα έγινε γνωστό πριν από ένα έτος.Και γνώρισε μεγάλη απήχηση σχετικά πρόσφατα,όταν χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση εταιρείας τηλεφωνίας (ο Γιάννης,ο slow,που κατεβάζει τραγούδια για να ευθυμήσουμε…). Πρόκειται για ένα αρκετά εύηχο indie τραγούδι,στο οποίο κυριαρχούν τα ντραμς και οι ηλεκτρικές κιθάρες και με το οποίο το συγκρότημα από τη Σουηδία κάνει δυναμική είσοδο στο χώρο της εναλλακτικής rock,αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον.

 

Ceca, Dino Merlin, Emina Jahovic  Η Svetlana Raznatovic (γνωστή με το υποκοριστικό Ceca) είναι το μεγάλο όνομα της σερβικής λαϊκής μουσικής.Το Igracka Samoce,το Nije Mi Dobro και κυρίως το Ljubav Zivi,που έδωσε τον τίτλο στον τελευταίο της δίσκο,είναι τα τραγούδια που λατρεύτηκαν σε όλες τις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας.Από τη Σερβία και η Emina Jahovic γνώρισε την επιτυχία με το ελαφρολαϊκό Posle Mene αλλά και με τη συνεργασία της με τον Dino Merlin στο Love In Rewind.Ο Βόσνιος τραγουδάει για τα παιδιά του,που τα βλέπει να μεγαλώνουν και να δίνουν χαρά και νόημα στην ύπαρξή του.Με μια κιθάρα εκφράζει την πατρική στοργή σε μια απλή κι ουσιώδη μπαλάντα για τον κύκλο της ζωής.

Cee Lo Green  Ο Αμερικανός τραγουδοποιός της hip hop είχε γνωρίσει διεθνή επιτυχία πριν από μερικά χρόνια,όταν αποτελούσε μέλος των Gnarls Barkley μαζί με τον DJ Danger Mouse και είχαν κυκλοφορήσει το Crazy.Μόνος του πλέον,το ξανακατάφερε με ένα τραγούδι με τον τίτλο Fuck You,το οποίο οι περισσότεροι το γνώρισαν στη λογοκριμένη του εκδοχή ως Forget You.Λίγο αργότερα είχε συμμετοχή στο χαρούμενο Open Happinness,που ερμήνευσε ένα πλήθος τραγουδιστών για τη διαφήμιση γνωστού αναψυκτικού.

 

Cesária Évora  Ακόμη μία μεγάλη ερμηνεύτρια που μας άφησε μέσα στο 2011.Βέβαια η ξυπόλυτη ντίβα πρόλαβε να έχει μία ολοκληρωμένη καριέρα και να φύγει όχι πλήρης ημερών αλλά τουλάχιστον σε μεγάλη ηλικία.Η ιστορία της είναι λίγο πολύ γνωστή.Από τις φτωχογειτονιές στο Πράσινο Ακρωτήριο τραγουδούσε τον πόνο αλλά και τη χαρά της καθημερινότητας,τα παραδοσιακά coladeiras και mornas του τόπου της.Η φωνή της δεν πέρασε απαρατήρητη και σιγά σιγά άρχισαν να τη γνωρίζουν όλο και περισσότεροι.Η φήμη της ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας της κι αργότερα έγινε μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της world και της ethnic.Η γλώσσα των τραγουδιών της είναι συνήθως η πορτογαλική και αρκετές φορές η ισπανική.Το Sodade είναι ίσως το πιο γνωστό κι αγαπητό τραγούδι της τελευταίας εικοσαετίας σε αυτόν το χώρο αλλά κι ένα από τα πιο ωραία σε όλα τα είδη μουσικής.Ακόμη όμως και στο απόγειο της δόξας της η Cesária Évora εμφανιζόταν ξυπόλυτη στην σκηνή.Δε φορούσε ποτέ παπούτσια στις εμφανίσεις της,γιατί έτσι είχε συνηθίσει από μικρή αλλά και για να τιμήσει τα δύσκολα παιδικά της χρόνια,που της έδωσαν την ευκαιρία να εκφραστεί δημιουργικά.Η δική της ερμηνεία στο Bésame Mucho,για το soundtrack της κινηματογραφικής ταινίας Great Expectations,είναι πιθανότατα η πιο όμορφη εκδοχή του συγκεκριμένου τραγουδιού και παράλληλα έγινε η αφορμή να τη γνωρίσει ένα πολύ ευρύτερο κοινό.Ακολούθησαν συνεργασίες της με πολλούς καλλιτέχνες από το χώρο του έντεχνου,του παραδοσιακού κι όχι μόνο.Ανάμεσά τους κι αυτές με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και με τη Δήμητρα Γαλάνη.Με τα τραγούδια της έδωσε ελπίδα σε πολλούς λαούς,κυρίως των φτωχών χωρών κι έκανε δημοφιλές στις δυτικές κοινωνίες ένα είδος μουσικής,που πριν από αυτήν ελάχιστοι άκουγαν.

 

Συνεχίζεται…

Δημήτρης Παναρέτου

 

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ