HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Φλεβάρης 2012. Για τον Mike Portnoy μπορεί πολλά ο καθένας: ότι είναι ο καλύτερος drummer της γενιάς του, ότι είναι σπάνια περίπτωση συνθέτη,στιχουργού και drummer, ότι πήρε μια γενναία απόφαση να αφήσει την μπάντα στην οποία αφιερώσε τόσα χρόνια σκληρής δουλειάς κ.ο.κ. Παρακάτω θα βγάλετε το δικό σας συμπέρασμα. Ο Mike κυκλοφορεί το πρώτο album με μια από τις καινούργιες του μπάντες,τους Adrenaline Mob. Το “Omertá” κυκλοφορεί στις 13 Μαρτίου. Διαβάστε μια de profundis συζήτηση με τον Mike Portnoy:

 

mike2(σ.σ.: Ο Mike ξεκινάει τις ερωτήσεις) Είσαι από την Ελλάδα;

Ναι.

Δεν θα το πιστέψεις: αυτή τη στιγμή τρώω πίτα σουβλάκι με ντομάτα, τζατζίκι και τα σχετικά.

 

Φάε ένα και για μένα!

Τρώω ένα προς τιμήν σου.

 

Είσαι ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα του   “Omertá” album;

Ναι, είμαι πολύ ικανοποιημένος με αυτό που καταφέραμε. Είναι ένα album   με τραγούδια που έχουν σκληρά riffs, πολύ μελωδία και μεγάλα riffs και μεγάλα funky grooves. Πιστεύω ότι είναι ένα από αυτά τα albums που είμαι απολύτως υπερήφανος να αποτελώ μέρος του και κάθε τραγούδι του  album είναι πολύ δυνατό από μόνο του. Ναι, μου αρέσει απόλυτα.

 

Πόσο διαφορετική ήταν η διαδικασία σύνθεσης του “Omertá” album σε σχέση με αυτά που είχες κάνει στο παρελθόν;

Πρώτα απ ‘όλα, στυλιστικά είναι ένα πολύ διαφορετικό album σε σχέση με το παρελθόν. Αν κοιτάξετε τι έχω κάνει με τους Dream Theater και τι ο Russ (σ.σ.: Russell Allen, φωνητικά) έχει κάνει με τους Symphony X, θα δείτε ότι οι Adrenaline Mob έχουν ένα εντελώς διαφορετικό ύφος ως μπάντα. Έτσι, ο ήχος και η κατεύθυνση ήταν εντελώς διαφορετική σε σχέση με οποιοδήποτε από τα προηγούμενα albums μας με τις εν λόγω μπάντες. Αλλά όσον αφορά την ίδια τη διαδικασία, νομίζω ότι για τον Russ ήταν η ίδια με τους Symphony X, αλλά για μένα ήταν εντελώς διαφορετική, διότι αυτό ήταν ήδη υπάρχον υλικό που κατέληξεσε μένα. Ο Russ και ο Mike Orlando (σ.σ.: κιθάρα) δούλευαν πάνω σ’αυτό το υλικό για χρόνια πριν μου το δείξουν και αρχίσω να συμμετέχω. Έτσι, για μένα ήταν πολύ διαφορετικό γιατί στους Dream Theater ασχολιόμουν με κάθε τραγούδι από την πολύ-πολύ αρχή μέχρι το πολύ-πολύ τέλος του και σε όλο το ενδιάμεσο διάστημα. Αυτό δεν συνέβη και τόσο πόλυ σε μένα όσον αφορά το «Omerta». Ωστόσο, όταν αρχίσουμε να γράφουμε για το επόμενο album, θα το κάνουμε όλοι μαζί από την αρχή και θέλουμε να είναι τόσο συναρπαστικό όσο ήταν και γι’αυτό το δίσκο.

 

Πώς αποφασίσατε να διασκευάσετε το τραγούδι “Come Undone” των Duran Duran;

Ήταν ιδέα του Mike και του Russ . Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ακούσει ποτέ το original τραγούδι των Duran Duran, οπότε για μένα ήταν σχεδόν σαν ένα άλλο original τραγούδι, γιατί ποτέ δεν έχω ακούσει την αρχική εκτέλεση. Έτσι προέκυψε και νομίζω ότι ήταν μια σπουδαία ιδέα. Νομίζω ότι αυτή η έκδοση είναι πολύ βαρύτερη και φυσικά έχουμε την Lzzy Hale (σ.σ.: Halestorm) να τραγουδάει guest φωνητικά σ’αυτό, το οποίο φέρνει επίσης το τραγούδι σε ένα εντελώς νέο επίπεδο έντασης και είμαι πραγματικά χαρούμενος για τον τρόπο που έγινε. Δεδομένου ότι βρίσκεται στη μέση του album, φαίνεται σαν να είναι ένα από τα δικά μας τραγούδια. Δεν είναι ένας είδος bonus track ή διασκευή, είναι σαν να κάναμε κάτι δικό μας.

 

 mike1Ως ακροατής σου αρέσει σήμερα το “Adrenaline Mob” EP;

Το EP κατά κάποιον τρόπο εξυπηρέτησε το σκοπό του δίνωντας ουσιαστικά στον κόσμο μια μικρή ιδέα του τι μπορούν να περιμένουν. Επειδή κάναμε κάποιες συναυλίες, δεν θέλαμε να βγούμε στο δρόμο, χωρίς ο κόσμος να έχει την παραμικρή ιδέα για το πώς ακουγόμαστε. Νομίζω ότι όταν βλέπεις το όνομά μου και το όνομα του Russell μαζί σε ένα κομμάτι χαρτί, θα περίμενες κάτι progressive αλλά οι Adrenaline Mob είναι ένα πολύ διαφορετικό είδος μπάντας. Είναι περισσότερο στο ύφος των Pantera ή των Black Sabbath. Έτσι, το EP   ήταν σημαντικό απλά για να βγούμε στους ανθρώπους και να πάρουν μια γεύση για το τι περίπου μπάντα είμαστε. Αλλά, νομίζω ότι προφανώς το “Omertá”   είναι η πραγματική αίσθηση του είναι οι Adrenaline Mob.

 

Πιστεύεις ότι οι Adrenaline Mob είναι το πιο ριψοκίνδυνο πράγμα που έχεις κάνει στην καριέρα σου; Ο ήχος δεν είναι progressive metal, όπως πολλοί θα φαντάζονταν..

Λοιπόν, δεν μπορώ να πω ότι είναι το πιο ριψοκίνδυνο πράγμα που έχω κάνει στην καριέρα μου. Πάντα προσπαθούσα διαφορετικά πράγματα και η πραγματικότητα είναι ότι τώρα που καθόμαστε εδώ και μιλάμε για τους Adrenaline Mob, έχω κάνει και άλλα πράγματα στην καριέρα μου που είναι γύρω και έξω από την μεγάλη εικόνα, που είναι τι κάνω στη ζωή και την καριέρα μου μετά τους Dream Theater. Δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου παίζει μόνο στους Adrenaline Mob ή μόνο στους Flying Colors, νομίζω ότι πρέπει να παίζω μια ποικιλία ειδών και πραγμάτων και οι Adrenaline Mob είναι για μένα ένα μόνο κομμάτι από το μεγάλου παζλ.

 

Αιφνιδιαστήκατε από τις αναχωρήσεις των Rich Ward (ρυθμική κιθάρα- Fozzy, Stuck Mojo) και Paul DiLeo (μπάσο-Fozzy);

Όχι, όχι. Δεν ήταν καθόλου έκπληξη. Ήταν κάτι που ξέραμε ότι μπορεί να δημιουργηθεί ζήτημα, επειδή και οι δύο παίζουν και σε άλλες μπάντες. Έτσι, ήρθαν μαζί μας πέρσι για να κάνουμε την περιοδεία και περάσαμε καταπληκτικά μαζί τους στη σκηνή και εκτός σκηνής, αλλά ξέραμε ότι οι χρονικοί περιορισμοί μπορεί να δημιουργήσουν ένα ζήτημα και νομίζω ότι όλοι έχουμε αποφασίσει ότι προτιμάμε να είμαστε ασφαλείς και να πάρουμε ένα άλλο μέλος στο συγκρότημα που δεν θα επρόκειτο να έχει προβλήματα στο προγραμματισμό, επειδή σκοπεύουμε να είμαστε πολύ απασχολημένοι φέτος με τους Adrenaline Mob και δεν θέλουμε να κρατιόμαστε πίσω εξαιτίας χρονοδιαγραμμάτων και δεσμεύσεων άλλων συγκροτημάτων. Έτσι, πιστεύω ότι αποφασίσαμε με βάση αυτό τον τρόπο. Αποτελούσαν (σ.σ: οι δύο αποχωρήσαντες) ένα σπουδαίο μέρος του πρώτου κεφαλαίου, αλλά τώρα πρέπει όλοι να προχωρήσουμε, με προτεραιότητα το συμφέρον των Adrenaline Mob.

 

Έχετε επίσης ανακοινώσει κάποιες ημερομηνίες το καλοκαίρι με τους Adrenaline Mob.. Υπάρχουν σχέδια για ένα δεύτερο album από τους Adrenaline Mob ή είναι πολύ νωρίς τώρα;

Όχι, δεν υπάρχουν τώρα σχέδια για ένα δεύτερο album των Adrenaline Mob. Αυτή τη στιγμή, είμαστε επικεντρωμένοι σε αυτό το album που βγαίνει και στο να περιοδεύσουμε. Θα κάνουμε ένα είδος εισαγωγικής περιοδείας στην Ευρώπη τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Θα παίξουμε σε ενδιαφέροντα μέρη, όπως ορισμένα festival για να γνωρίσουμε στους ανθρώπους το συγκρότημα και θέλουμε να επανέλθουμε στην Ευρώπη αργότερα μέσα στο έτος για άλλο σκέλος περιοδείας και ίσως κάποια στιγμή το επόμενο έτος θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τον επόμενο δίσκο. Αυτή τη στιγμή η πρώτη μας προτεραιότητα είναι το πρώτο μας album.

 

mike1Στα τέλη Μαρτίου θα κυκλοφορήσει το ντεμπούτο των Flying Colors. Αισθάνεσαι ότι οι Flying Colors βρίσκονται κοντύτερα στις επιρροές σου;

Όχι, δεν το αισθάνομαι. Νομίζω ότι οι Flying Colors είναι ακριβώς άλλη μία πλευρά των επιρροών μου όπως οι Adrenaline Mob είναι ένα μέρος του εαυτού μου, όπως είναι και η progressive πλευρά. Όποιος ξέρει τα πάντα για τον Mike Portnoy, ξέρει ότι μου αρέσουν οι Iron Maiden, οι Judas Priest, οι Black Sabbath, οι Metallica, οι Pantera και τα συγκροτήματα αυτά έχουν ένα τεράστιο, τεράστιο μέρος σ’ αυτό που κάνω. Όχι μόνο η progressive πλευρά. Ένα μεγάλο μέρος της βαρύτητα των Dream Theater, όλα αυτά τα χρόνια προέρχεται από την αγάπη μου στο metal. Έτσι, δεν θα έλεγα ότι οι Flying Colors είναι πιο κοντά από ό, τι ο Mike  Portnoy των Adrenaline Mob, καθώς και οι δύο μπάντες αποτελούν μέρη του τι κάνω. Ξέρεις, μου αρέσει το metal, λατρεύω το prog, λατρεύω την pop, λατρεύω το classic rock, λατρεύω τα πάντα. Αυτό αποτελούν μέρη του εαυτού μου επειδή στη ζωή μου θέλω να εξερευνώ πολλές διαφορετικές πλευρές. Δεν νομίζω τώρα ότι κάποια μπάντα είναι πιο κοντά στις επιρροές μου από ότι είναι κάποια άλλη.

 

Πώς ήταν να δουλεύεις με τον παραγωγό Peter Collins (‘80s Rush, «Operation: Mindcrime» από Queensryche);

Το να δουλεύεις με τον Peter είναι σπουδαίο. Ο Peter είναι ένας παραγωγός που πάντα θαύμαζα και ακόμα όταν οι Dream Theater δούλευαν με εξωτερικούς παραγωγούς τη δεκαετία του ’90, ήταν πάντα στην κορυφή της λίστας αυτών που επιθυμούσαμε. Έτσι, είναι ωραίο που μερικά χρόνια αργότερα τελικά κατάφερε να συνεργαστώ μαζί του. Νομίζω ότι για τους Flying Colors, ήταν σημαντικό να έχουμε έναν εξωτερικό παραγωγός για να κάνει κατά κάποιο τρόπο τον διαιτητή, γιατί εγω, ο Neil Morse (φωνητικά, πλήκτρα- Transatlantic, solo), ο Steve Morse (κιθάρα-Deep Purple, Dixie Dregs) και ο Casey McPherson (σ.σ.: τραγουδιστής), και οι τέσσερις μας είμαστε πολύ ικανοί και έχουμε συνηθίσει να κάνουμε παραγωγή στους εαυτούς μας. Έτσι, χρειαζόμασταν έναν εξωτερικό παραγωγό για να βρίσκεται εκεί και να καθορίζει τα όρια μεταξύ μας, από τη στιγμή που η απόφαση φυσικά ήταν να μην είμαι εγώ..

 


Μήπως του ζήτησες να σου πει καμμιά ιστορία από τις ηχογραφήσεις του με τους Rush;

Όχι, στην πραγματικότητα δεν τον ρώτησα (γέλια). Γνωρίζω τα παιδιά από τους Rush εδώ και πολλά χρόνια και έχω τις δικές μου ιστορίες. Αναπόφευκτα, όταν κάθεσαι σε ένα γεύμα, όλοι έχουν ιστορίες για να διηγηθούν. Φυσικά, αυτό δεν ήταν κάτι νέο για μένα, μιας και έχω συνεργαστεί με τον Paul Northfield (σ.σ.: μηχανικός ήχου των Rush) και τον Terry Brown (σ.σ: ο κλασσικός παραγωγός των Rush, μας έχει μιλήσει), έτσι ξέρω ένα σωρό ιστορίες με τους Rush τόσα χρόνια.


Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο από όλα μετά την αποχώρησή σου από τους Dream Theater ήταν ο φόβος σου μήπως γίνεις ο Roger Waters των Dream Theater και δεν επιστρέψεις ποτέ στην μπάντα που ίδρυσες. Τώρα έχεις συμβιβαστεί με αυτό το φόβο;

Ελπίζω ότι δεν θα είναι άλλη μια κατάσταση τύπου Roger Waters. Ήταν πάντα πολύ λυπηρό, ως οπαδός των Pink Floyd, που ο Roger ποτέ δεν επέστρεψε στο συγκρότημα, εκτός από κείνη τη συναυλία στο Live 8. Το μόνο που πάντα ήθελα στους Dream Theater, ήταν να κάνουμε ένα διάλλειμα για μερικά χρόνια, γιατί όλα τα υπόλοιπα πίστευα ότι ήταν σπουδαία. Ήθελα όλα τα μέλη του συγκροτήματος να κάνουμε διάλλειμα και να είμαστε για κάποιο χρονικό διάστημα χώρια. Ήθελα να το κάνουμε, αλλά οι άλλοι ήθελαν να συνεχίσουν. Εγώ σίγουρα ελπίζω ότι δεν θα έχουμε την ίδια κατάληξη με τους Pink Floyd και τον Roger Waters, αλλά η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδό τους. Νομίζω ότι θα μπορούσα να επιστρέψω στην μπάντα σε μερικά χρόνια. Αλλά η μπάλα είναι στο γήπεδό τους.

 

Έχουμε ένα πολύ σπάνιο κοινό: και οι δύο μας έχουμε κάνει συνέντευξη με τον Nick Mason (drummer των Pink Floyd). Μπορείς να μας περιγράψεις την εμπειρία του να μιλάς με τον Nick και τα συναισθήματά σου όταν βρισκόσουν πάνω στη σκηνή κατά τη διάρκεια του soundcheck με τον Roger και το Nick στο Madison Square Garden;

Λοιπόν, ο Nick είναι ο απόλυτος gentleman και ήταν τόσο καλός και φιλόξενος προς μένα όταν κάναμε τη συζήτηση μαζί μας. Και όπως είπες προηγουμένως, μ’ ανέβασε στη σκηνή στο soundcheck με τον Roger. Για μένα, αυτή ήταν μια από τις πιο συναρπαστικές εμπειρίες της καριέρας μου, της ζωής μου, μόνο και μόνο επειδή είμαι ένας τόσο τεράστιος οπαδός των Pink Floyd. Ξέρεις, είναι για μένα μια από τις 3 κορυφαίες μπάντες όλων των εποχών. Ναι, αυτό ήταν σίγουρα ένα από τα πιο cool πράγματα που έχω ζήσει και ο Nick είναι τόσο gentleman. Τον ευχαριστώ γι ‘αυτό.

 

mike3Συνάντησες ποτέ τον Ringo Starr (drummer των Beatles);

Ναι!! Γνώρισα τον Ringo πίσω στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και είχα πραγματικά την τιμή να καθίσω και να παίζω στο drum set του. Ναι, ήταν καταπληκτικό.

 

Αυτή τη στιγμή δουλεύεις πάνω σε ένα project με τον Billy Sheehan (μπάσο, Mr Big) με τον Richie Kotzen (κιθαρίστας). Πώς θα είναι ο ήχος του;

Η ιδέα ήταν να το κάνω με τον John Sykes (πρώην Whitesnake, Thin Lizzy), αλλά τελικά δεν συνέβη. Δεν σκόπευα να το κάνω με τον Richie. Αλλά η όλη ιδέα είναι να πάμε πίσω σ’ εκείνο τον κλασικό ήχο του power trio των τελών της δεκαετίας του ’60 και αρχών της δεκαετίας του ’70 σαν τους Cream, τους Grand Funk Railroad με λίγες classic rock πινελιές. Επίσης, συγκροτήματα όπως οι Led Zeppelin και Deep Purple περιέχονται σ’αυτό, όπως επίσης και πιο σύγχρονα ακούσματα σαν τους Soundgarden και Alice In Chains. Ξέρεις τα πάντα είναι ένα μέρος της ευρύτερης εικόνας: Οι Adrenaline Mob είναι η νέα metal μπάντα μου , οι Flying Colors είναι περισσότερο η alternative pop-rock μπάντα μου και το project που κάνω με τον Richie είναι περισσότερο η classic rock πλευρά μου. Είναι όλα τα κομμάτια του παζλ. Όλα κάνουν τον κόσμο να καταλάβει που βρίσκεται ο Mike Portnoy το 2012.


Ετοιμάζεις κανένα tribute show με τον Paul Gilbert;

Όχι, δεν αναμένεται κάτι αυτή τη στιγμή. Στον Paul και σε μένα αρέσει πολύ να παίζουμε μαζί και να κάνουμε tributes, σίγουρα θα υπάρξουν περισσότερα στο μέλλον. Αυτή τη στιγμή όμως είμαστε και οι δύο απασχολημένοι με άλλα πράγματα.

 

Έχεις κάποια ιδέα για τις μπάντες που θα διασκευάσετε;

Έχω. Έχω μία-δυο από τις επόμενες στο πίσω μέρος του μυαλού μου.

 

Ποιο μουσικό σου όνειρο δεν έχει ακόμη εκπληρωθεί;

Οι τρεις μουσικοί-όνειρο που θέλω ακόμα να συνεργαστώ μαζί τους είναι: ο Paul McCartney, ο Roger Waters και ο τρίτος θα ήταν ο Elton John. Θέλω να πω, αυτοί είναι οι τρεις μεγαλύτεροι καλλιτέχνες που θέλω να δουλέψω μαζί τους. Αυτοί είναι οι τρεις μεγαλύτεροι μουσικοί μου ήρωες που είναι ακόμα ζωντανοί. Προφανώς, δεν νομίζω ότι το παίξω με κάποιον από αυτούς τους τρεις, είναι κάτι πολύ ρεαλιστικό. Είναι πάρα πολύ όνειρο για να γίνει.

 

Όχι, όχι. Γιατί να μην γίνει;

Ανήκουμε σίγουρα σε διαφορετικούς κόσμους: Είμαι μέρος του metal και του prog κόσμου και αυτοί οι τύποι είναι ζωντανοί θρύλοι. Είμαι πολύ νεότερός τους και είμαι Αμερικανός και όλοι αυτοί είναι Βρετανοί, οπότε για μένα είναι απλά ένα όνειρο. Φυσικά, εάν κάποιο από αυτά τα όνειρα γίνει πραγματικότητα, θα χεστώ πάνω μου.

 

mike4Είσαι το πιο πολυάσχολο άτομο στο χώρο της μουσικής. Έχεις καθόλου ελεύθερο χρόνο για την οικογένειά σου, χόμπι, κλπ;

Έχω. Ξέρεις, προσπαθώ να περνώ όσο περισσότερο χρόνο μπορώ με τη σύζυγο και τα παιδιά μου. Η σύζυγός μου, είναι ένας από τους ανθρώπους που γνωρίζω με την μεγαλύτερη κατανόηση, και είναι πολύ-πολύ υποστηρικτική στο σύνολο της δουλειάς μου και στο σύνολο της καριέρας μου. Είναι πολύ υποστηρικτική και ευχαριστώ τον Θεό γι ‘αυτό. Φροντίζει τα παιδιά μας και δείχνει πολύ κατανόηση. Και ειλικρινά, όταν έχω μια-δυο εβδομάδες από εδώ και απόεκεί και βρίσκομαι στο σπίτι, κάνει σαν τρελή όταν δεν δουλεύω. Έτσι, είναι πολύ καλύτερα για όλους να είμαι απασχολημένος με κάτι.

 

Πώς βλέπεις το γεγονός ότι πολλοί drummers ιδιαίτερα στο metal χώρο, επικεντρώνονται περισσότερο στο πώς θα πάρουν endorsements από το να παίζουν drums;

Πραγματικά δεν με αφορά αυτό. Όσον αφορά μένα, άρχισα να παίζω drums, επειδή αγαπώ τη μουσική και μετά τα endorsements ήρθαν στο δρόμο μου. Αυτός είναι ένας έξυπνος τρόπος να ακολουθήσεις. Νομίζω ότι πρέπει να αφιερωθείς στο όργανό σου και στη μουσική. Όχι στις business. Πάντα βάζω τη μουσική πρώτη και τις business δεύτερες. Έτσι υποτίθεται ότι θα πρέπει να είναι. Αυτό είναι το μόνο που ξέρω.


Ποιο είδος μουσικής ακούς αυτή την περίοδο;

Μερικά από τα αγαπημένα μου albums αυτή τη στιγμή: Αγαπώ το νέο άλμπουμ των Van Halen, είναι τόσο καλό όσο τα παλιά. Αγαπώ το νέο album των Lamb of God. Αυτή είναι κάποια από τη μουσική που ακούω αυτή τη στιγμή.

 

Είσαι ικανοποιημένος με αυτά που ο αμερικάνικος mainstream μουσικός Τύπος και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί προωθούν;

Νομίζω ότι οι καιροί αλλάζουν. Πίω στη δεκαετία του ’90 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 συνήθιζα να είμαι πολύ εξοργισμένος με τα mainstream media και το ραδιόφωνο. Οι καιροί αλλάζουν, επειδή εδώ στην Αμερική έχουμε το δορυφορικό ραδιόφωνο και υπάρχουν εξειδικευμένοι σταθμοί. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε ψάχνω στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, και παίζει Meshuggah. Έτσι, εννοώ ότι βρισκόμαστε σε καλή εποχή. Αυτό δεν θα συνέβαινε ποτέ πριν από 15 χρόνια. Αλλά τώρα, το εξειδικευμένο ραδιόφωνο στην Αμερική είναι πολύ καλύτερο από ό, τι ήταν στο παρελθόν. Και όσον αφορά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον Τύπο, είναι περισσότερο μέσω του διαδικτύου. Μπορείς να βρεις πληροφορίες σχετικά με το οποιοδήποτε είδος στο Διαδίκτυο πολύ πιο εύκολα από ότι κάναμε τις παλιές εποχές. Έτσι, νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερα τώρα από ότι ήταν στο παρελθόν.

 

Πίσω στις αρχές της δεκαετίας του ’90, νομίζω ότι οι Dream Theater ήταν η πρώτη μπάντα που τα μέλη της είπαν δημόσια ότι γουστάρουν μπάντες όπως οι Emerson, Lake & Palmer, Pink Floyd και  Yes. Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η απόφαση;

Αυτή δεν ήταν μια συνειδητή απόφαση. Ανέκαθεν ήμουν και πάντα θα είναι ένας λάτρης της μουσικής, ως άτομο απ ‘όλα και θα πάντα θα μιλάω για τις μπάντες που αγαπώ. Τα άλλα παιδιά από τους Dream Theater δεν είναι και τόσο πολύ οπαδοί όπως είμαι εγώ, και έτσι δεν νομίζω ότι έχουν μιλήσει ποτέ τόσο πολύ όσο εγώ (σ.σ: ταβανόπροκα!). Για μένα, δεν υπήρξε ποτέ ένα συνειδητό σχέδιο να μιλήσω για τις επιρροές μου. Αυτό το έκανα φυσικά επειδή είμαι οπαδός. Μου αρέσει να μιλάω για τη μουσική που ακούω και τα συγκροτήματα που μου αρέσουν και με τα οποία μεγάλωσα.

 

Αλλά ήσουν ο πρώτος που το έκανε αυτό! Νομίζω ότι μόνο οι Voivod το είχαν κάνει πριν από τους Dream Theater, διασκευάζοντας τραγούδια του Syd Barrett.. Ήσασταν πρωτοπόροι, ακόμη και σε αυτό.

Ποτέ δεν νοιαζόμουν για το τι είναι cool ή τι δεν είναι ή αν οι progressive μπάντες δεν είναι της μόδας. Στ’ αρχίδια μου, μιλάω μόνο για το τι μου αρέσει και ακόμα εκφράζομαι με τον ίδιο τρόπο.

 

Πώς αποφασίζεις όταν γράφεις ένα τραγούδι, σε ποιο συγκρότημα αυτό θα ταιριάζει;

Δεν ξέρω. Η σύνθεση έρχεται μόνη της. Όλα αυτά τα χρόνια στους Dream Theater γινόταν πάντα συνεργατικά και συλλογικά η σύνθεση. Έτσι, δεν είναι ότι κάθομαι στο σπίτι και γράφω ένα τραγούδι για να πω «εντάξει, σε ποιο συγκρότημα ταιριάζει αυτό;» Απλώς γράφω με την μπάντα που δουλεύω σ’αυτό, άσχετα να λέγονται Transatlantic ή Dream Theater. Σε γενικές γραμμές , στρώνομαι μ’ αυτούς με τους οποίους δουλεύω με και γι’ αυτό συνεργάζομαι και εκεί είναι που βάζω τη δημιουργική μου ενέργεια. Μ’ αυτούς με τους οποίους δουλεύω, συγκεντρώνομαι και ρίχνω το εγώ μου κάτω στο πάτωμα για να δουλεύω μαζί τους.


Πόσο πιθανό είναι να σε δούμε σύντομα στην Ελλάδα;

Μπορεί να παίξω εκεί. Μου λείπει να παίζω για τους σπουδαίους Έλληνες οπαδούς μας. Έτσι, σταυρώνω τα δάχτυλά μου, νομίζω ότι θα τα καταφέρω να έρθω εκεί με μία από τις μπάντες μου. Είμαι σε αναμονή για να δω αν αυτό πρόκειται να συμβεί.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Mike Portnoy για το χρόνο του και τις ειλικρινέστατες απαντήσεις του.

Τσεκάρετε τα www.facebook.com/adrenalinemob και www.mikeportnoy.com

 

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry