Τις περιπέτειές της στο «Ηράκλειο» εξιστορεί η Μαρία Κηλαηδόνη.

Η Μαρία Κηλαηδόνη πραγματοποιεί την επίσημη είσοδό της στον κόσμο της δισκογραφίας ανακαλώντας τις αναμνήσεις μίας εποχής χωρίς έγνοιες και πολλές ανησυχίες, της φοιτητικής ζωής.

Με πρότυπο την καλλιτεχνική φύση του ασυναγώνιστου ερμηνευτή και δημιουργού Λουκιανού Κηλαηδόνη και της ηθοποιού Άννας Βαγενά, οι οποίοι τυγχάνουν να είναι γονείς της, η καλλιτέχνιδα ιχνηλατεί τα βήματα τους και δοκιμάζεται στη μουσική.

Με σαφείς επιρροές στον τρόπο αφήγησης και στη σύνθεση από τη διττή – πατρική και καλλιτεχνική – φιγούρα, η Μαρία Κηλαηδόνη εξιστορεί στο νέο τραγούδι της με τίτλο «Ηράκλειο» τις περιπέτειες της πιο ανέμελης εποχής της ζωής της.

Στο «Ηράκλειο» διασταυρώνονται όλες οι πόλεις της Ελλάδας με ισχυρή φοιτητική παρουσία και όλοι οι φοιτητές που έζησαν στο έπακρο εκείνα τα όμορφα χρόνια. Ίσως τα ξενύχτια και τα γέλια της Μαρίας Κηλαηδόνη στο «Ηράκλειο» να μη συγκρίνονται με τις πρωτόγνωρες καταστάσεις στο περίφημο και ιστορικό πάρτι στη Βουλιαγμένη, παρ’ όλα αυτά αποτελεί μία προσωπική ιστορία που ανατρέχει στα βιώματα όλων μας.

Τη σύνθεση και τους στίχους επιμελείται η Μαρία Κηλαηδόνη.

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI.

Μαρία Κηλαηδόνη – «Ηράκλειο» (Στίχοι / Lyrics)

Μιλάω λοιπόν για μια εποχή
Που όλοι και όλα μοιάζαν να είναι εντάξει
Μόνη μου πια και για πρώτη φορά
Μακριά από ό,τι ως τότε μου πρόσφερε ασφάλεια και τάξη

Με μια αίσθηση μαγική
Δυνατή και τρομακτική
Όπου όλα είναι νέα και το νιώθεις κάθε στιγμή
Νοικιάσαμε σπίτι, μου ‘μάθαν πλυντήριο να βάζω
Και με λόγια τρυφερά και μια σφιχτή αγκαλιά
Την αρχή μιας καινούριας ζωής βρέθηκα να κοιτάζω

Με walkman δανεικό
Σε λεωφορείο αστικό
Πρόσωπα να, εικόνες που όλο αλλάζουν
Ο χαμός των εγγραφών κι ένα πρόγραμμα σπουδών
Καφετέριες γεμάτες παρέες που δε μου ταιριάζουν

Ήμουν πάντα ντροπαλή
Μα στάθηκε αρκετή
Μια αστεία φωνή
Για ν’ αρχίσουν σε μια στιγμή
Ξενύχτια και γέλια, στο σπίτι μαζί ας κοιμηθούμε
Φιλίες τόσο αγνές και όσο δυνατές, αδέρφια για μια ζωή και δε θα χαθούμε

Και τα εξάμηνα περνούν
Χωρίς οι τάξεις να μας δουν
Δεν πειράζει μωρέ την επόμενη θα το περάσω
Μπλεξίματα ερωτικά
Ποιος τα ‘χει με ποια τελικά
Μουσικές, καταλήψεις και κρίμα που δε θα διαβάσω

Ένας έρωτας δυνατός
Που τελείωσε ατυχώς
Μπάρες, ποτά, κατάρα και αλκοολισμός
Είναι σίγουρα λίγο μονάχα, ένα τραγούδι
Να χωρέσει όλη αυτή την πολύτιμη ζωή
σαν να ψάχνεις τα λόγια να βρεις για ένα σπάνιο λουλούδι

Μιλάω λοιπόν για μια εποχή
Που όλοι και όλα ήταν όντως εντάξει
Μόνοι μας πια και για πρώτη φορά
Μακριά από ό,τι ως τότε μας πρόσφερε ασφάλεια και τάξη

Για μια εποχή που ‘ναι πια μακριά
Και το ξέρουμε τόσο καλά πως δε θα ξαναρθεί
Κι όταν όλοι βρεθήκαμε εκεί από τύχη και μόνο
Είναι συγκινητικό ας σκεφτείς πως το ζήσαμε αυτό
Κι είναι ωραία να λες πως τίποτα δε μετανιώνω

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ