HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μάιος 2014. Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν εκπληκτικό κιθαρίστα και συνθέτη: τον Manuel Göttsching. Είναι ο ηγέτης των Ashra, Ash Ra Tempel και έχει επίσης μια πολύ σημαντική solo καριέρα. Η τελευταία του κυκλοφορία είναι το DVD “Correlations- Live in Concert”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

manuel2Είστε ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα του “Correlations-Live in Concert” DVD , που παίξατε το 2012 στο Βερολίνο;

Ναι, είμαι πολύ ικανοποιημένος με αυτό. Είμαι χαρούμενος γι’ αυτή τη συναυλία. Νομίζω ότι είναι ένα ωραίο DVD, ένα ωραίο ντοκουμέντο. Ήταν μια πολύ ωραία βραδιά, ένα πολύ ωραίο μέρος και είχε καλό καιρό έξω. Υπήρχε οικεία ατμόσφαιρα και πολύς κόσμος. Επίσης, ο Mick Glossop ήταν εκεί, ο αρχικός παραγωγός. Ο Eberhard Panne, ο μηχανικός ήχου, ήρθε από τη Φρανκφούρτη και πολλοί άλλοι φίλοι. Νομίζω ότι είναι ένα ωραίο DVD και έχει ένα ωραίο εξώφυλλο. Στο booklet του DVD έγραψα για τον Storm Thorgerson από την Hipgnosis (σ.σ : εξώφυλλα Pink Floyd, Led Zeppelin, Scorpions), και αφιέρωσα το DVD σ’αυτόν επειδή πέθανε δυστυχώς πρόσφατα.

 

Ποιες είναι οι σκέψεις σας σήμερα για το “Correlations” (1979) album; Είναι το αγαπημένο μου album από τη δισκογραφία σας.

Σ’ ευχαριστώ. Το “Correlations” album είναι διαφορετικό από τα άλλα, επειδή αποφάσισα να κάνω κάποια μικρότερα κομμάτια, δεν είναι τόσο μεγάλα και αυτοσχεδιαστικά, αλλά ήταν σύντομα και συνεκτικά κομμάτια που όλα είχαν διάρκεια 3, 5 ή 6 λεπτά. Ήταν μια μακρά διαδικασία και μου πήρε ένα χρόνο. Ήταν το πρώτο album που ηχογράφησα υπό το όνομα των ASHRA με ένα καινούργιο line-up: τον Lutz Ulbrich (κιθάρα και πλήκτρα), τον Harald Grosskopf (drums) κι εμένα. Προηγουμένως είχα κυκλοφορήσει τη solo μουσική μου υπ’αυτό το όνομα. Είχαμε ήδη κάνει πολλές συναυλίες μ’αυτή τη σύνθεση και είχαμε παίξει υλικό από τις solo δουλειές μου: “New Age of Earth” (1976) και “Blackouts” (1977). Το “Correlations” είναι η πρώτη studio ηχογράφηση.

 

Ποια είναι τα projects με τα οποία ασχολείστε αυτή τη στιγμή; Κάνετε καθόλου ηχογραφήσεις;

Ναι, υπάρχουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα projects. Στο τέλος του τρέχοντος έτους, θα γίνει στο Παρίσι μια έκθεση η οποία είναι γύρω από το album μου “Ε2-E4”, ένα album πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής. Θα παίξω εκεί και έχουμε καλέσει τον Joaquin Joe Claussell από τη Νέα Υόρκη και έναν διάσημο Γάλλο μουσικό, συγνώμη δεν ξέρω τ’ όνομά του αυτή τη στιγμή. Είχα κυκλοφορήσει ένα album με τον Joe Claussell, όπου έκανε remix σε παλαιότερες δουλειές μου, δείτε εδώ: http://www.ashra.com/disco/4a61jo.htm. Γι’αυτό ονομάζεται το CD “Joe Claussell meets Manuel Göttsching”. Θα πραγματοποιηθούν δύο συναυλίες: Μια πολύ ενδιαφέρουσα και σημαντική συναυλία στη Νότια Γαλλία. Εκεί θα παίξουμε την αυθεντική μουσική από την ταινία “Le Berceau de Cristal” του Philippe Garell από το 1975. Η μουσική ηχογραφήθηκε το 1974 από το συγκρότημά μου, τους Ash Ra Tempel. Και θα την παίξουμε για πρώτη φορά ζωντανά. Ήταν μια ταινία με τη Nico, την Anita Pallenberg και την Dominique Sanda. Φυσικά όλοι γνωρίζουν την Nico ως τραγουδίστρια του συγκροτήματος Velvet Underground. Θα κάνω άλλη μια συναυλία στην Ολλανδία, αλλά αυτή θα είναι solo συναυλία. Και το επόμενο έτος υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον: Μια χορευτική παράσταση με μπαλέτο από τον πολύ γνωστό Γερμανό χορογράφο, τον Gregor Seyffert. Θα είναι μια χορογραφία από μια διάσημη παρτίδα σκακιού που παίχτηκε το 1851 η οποία ονομάζεται «Η Αθάνατη Παρτίδα», ως μια θεατρική παράσταση. Θα υπάρχουν 32 χορευτές, που θα παίζουν τη μουσική μου από το “Ε2-Ε4”. Όπως γνωρίζεις το “e2-e4” είναι η πρώτη κίνηση σε μια παρτίδα σκάκι. Θα χορέψουν σε μια μεγάλη LED σκακιέρα, ενώ θα παίζω ζωντανά, καθώς επίσης και σε 3D. Εκτός από τη Γερμανία, προγραμματίζουμε συναυλίες σε Λονδίνο, Παρίσι, Νέα Υόρκη, Μόσχα, ίσως στην Κίνα και στην Ιαπωνία φυσικά. Έτσι, αυτό πρόκειται να είναι ένα πολύ ενδιαφέρον και πολύ διασκεδαστικό project για το επόμενο έτος.

 

manuel1Μεταξύ 1983 και 1997, δώσατε πολύ λίγες συναυλίες. Είχατε κουραστεί να παίζετε συναυλίες τότε;

Ήμουν πολύ απασχολημένος τότε και δεν έκανα περιοδείες. Δούλευα στο studio. Έκανα κάποια μουσική για το θέατρο. Δούλευα για το “Tropical Heat” (1991) album και έγραψα μουσική για το “Walkin’ The Desert” (1990). Απλά ήμουν απασχολημένος και δεν έκανα πολλές συναυλίες.

 

Πόσο σημαντική ήταν η συμβολή του θρυλικού παραγωγού, Conny Plank στο ντεμπούτο album των Ash Ra Tempel το 1971;

Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν πολλοί άνθρωποι στη Γερμανία οι οποίοι δούλευαν με την πειραματική μουσική. Είχαμε πρόβλημα στο να ηχογραφήσουμε το πρώτο μας album. Πήγαμε σε διάφορα studios και βρήκαμε τελικά τον Conny Plank. Ήταν καλό αυτό, επειδή ήθελα να κρατήσω τη μουσική όσο το δυνατόν πιο αυθεντική, όπως σε μια συναυλία, πολύ αυθεντική, χωρίς να κάνουμε πολλά στουντιακά κόλπα και overdubs. Ήθελα να ακούγεται σαν ένα live album, επειδή η αρχική σύνθεση των Ash Ra Tempel ήταν ένα πολύ καλό live συγκρότημα. Ναι, ο Conny ήταν σπουδαίος, του άρεσε η μουσική μας και υπήρχε μια πολύ καλή ατμόσφαιρα στο studio και ήμασταν πολύ χαρούμενοι που βρήκαμε τον Conny Plank. Ήταν η τρίτη προσπάθειά μας για να βρούμε ένα studio.

 

Όταν ολοκληρώσατε τις ηχογραφήσεις του πρώτου album των Ash Ra Tempel, είχατε συνειδητοποιήσει ότι δημιουργήσατε ένα εξαιρετικό album;

(Γέλια) Ναι, φυσικά μας άρεσε. Μου άρεσε και αυτή ήταν η μουσική που παίζαμε. Οι Ash Ra Tempel ήταν ένα καλό live συγκρότημα και είχαμε παίξει πολλές συναυλίες σε μικρά clubs και προσπαθήσαμε να βγάλουμε τη ζωντανή ατμόσφαιρα. Ήταν ένα σπουδαίο album, είναι ένα εξαιρετικό ντοκουμέντο εκείνης της εποχής και μου άρεσε πάρα πολύ.

 

Ο σπουδαίος Timothy Leary συμμετείχε στο “Seven Up” album των Ash Ra Tempel. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Συναντήσαμε τον Timothy Leary το ‘72 και είχε αναπτύξει την ιδέα των Επτά Επιπέδων της Συνείδησης και αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο για τα Επτά Επίπεδα. Έτσι, πήραμε αυτή την ιδέα για το concept του album και γράψαμε επτά μουσικά κομμάτια. Πήγαμε στην Ελβετία με ένα μεγαλύτερο συγκρότημα: είχαμε επιπλέον τραγουδιστές, έναν οργανίστα και ένα μεγάλο συγκρότημα για το project. Είχαμε πολύ κέφι εκεί, με τον Timothy Leary και όλη την παρέα του. Μείναμε σε ένα μεγάλο αγρόκτημα έξω από τη Βέρνη, στον μέσον της Ελβετίας, και ναι ήταν όμορφα.

 

Πώς ήταν ο Timothy Leary, ως άτομο και ως συνεργάτης;

Ήταν ένας τέλειος συνεργάτης, είχε τρομερές ιδέες και ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος. Ήταν χαρά μου να συνεργαστώ μαζί του και ήταν πολύ ανοιχτόμυαλος. Στην αρχή, ήθελε μόνο να διαβάσει, να απαγγείλει τους στίχους, αλλά ήταν τόσο συνεπαρμένος από τη μουσική η οποία του άρεσε, και αποφάσισε να τραγουδήσει. Έτσι, έχουμε ένα ντοκουμέντο με τον Timothy Leary να τραγουδά. Πιθανόν το μοναδικό (γέλια). Ενδιαφερόταν πολύ για τους ηλεκτρονικούς ήχους, του άρεσαν πάρα πολύ. Ήταν το πρώτο πράγμα που κατάλαβε όταν μπήκε στο studio και ενδιαφερόταν πολύ να κάνει ένα album για τις θεωρίες του. Ναι, μου άρεσε. Στην αρχή, ίσως να σκέφτηκα ότι θα ήταν δύσκολο να δουλέψω μαζί του. Ήταν πολύ ωραίος, πολύ Αμερικανός. Του άρεσε το φαγητό, του άρεσε το κρασί και τα αυτοκίνητα.

 

manuel6Είστε περήφανος για το κλασικό status που έχει το solo album σας, “Ε2-Ε4” (ηχογραφήθηκε τον Δεκέμβριο του 1981, κυκλοφόρησε το 1984);
Ναι, είμαι πολύ περήφανος και πολύ χαρούμενος. Μου πήρε μεγάλο χρονικό διάστημα. Δούλευα πάνω σε αυτό για πολλά χρόνια για να το ολοκληρώσω. Στην αρχή, πολλοί κριτικοί και πολλοί άνθρωποι δεν το κατάλαβαν: Επειδή έχει ένα 60-λεπτό κομμάτι και 2 μόνο ακόρντα και ίσως δεν το βρήκαν και πολύ ενδιαφέρον, τους φάνηκε πολύ βαρετό και όχι πολύ ελκυστικό. Χρειάστηκε κάποιος χρόνος να το καταλάβει ο κόσμος και είμαι πολύ χαρούμενος που όσο περνάνε τα χρόνια γίνεται όλο και πιο δημοφιλές. Πολλοί άνθρωποι έχουν κάνει remix στη μουσική του και το έχουν χρησιμοποιήσει σε clubs και σε shows τους. Στην Αμερική, ο Larry Levan από το διάσημο Paradise Garage το έκανε διάσημο και το έπαιξε ολόκληρο. Οι Sueño Latino, sample-αραν το “Ε2-Ε4” για το τραγούδι τους “Sueño Latino”, το 1989. Οι Basic Channel, ένα γερμανικό ηλεκτρονικό μουσικό ντουέτο κυκλοφόρησαν ένα remix του “E2-E4”, το 1995. Είναι πειραματική και μινιμαλιστική μουσική που έχει δημιουργηθεί πολλά χρόνια νωρίτερα.

 

Γιατί προτιμάτε να γράφετε instrumental μουσική;

Δεν ξέρω. Ίσως δεν είμαι ταλαντούχος στο να γράφω στίχους (γέλια). Ενδιαφέρομαι για τη μουσική και τους ήχους, γι’ αυτό χρησιμοποιώ την ανθρώπινη φωνή, αλλά όχι στίχους. Μ’ακούς να τραγουδάω στο πρώτο album των Ash Ra Tempel και στο “Schwingungen” απαγγέλω στίχους. Ο Timothy Leary ήταν μια εξαίρεση, λόγω του περιεχομένου του album, το οποίο βασίζεται στη θεωρία του. Αλλά ναι, μου αρέσουν οι instrumental καλλιτέχνες, ίσως επειδή η instrumental μουσική είναι πιο διεθνής. Έχω παίξει σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο και ίσως είναι πιο εύκολο από το να είχα στίχους, ειδικά γερμανικούς στίχους. Αν έχεις γερμανικούς στίχους, φυσικά όλοι οι οπαδοί σου θα είναι στη Γερμανία. Αν έχεις γαλλικούς στίχους, θα συνέβαινε το ίδιο. Δεν είμαι Άγγλος, οπότε δεν χρειάζεται να έχω αγγλικούς στίχους.

 

Θα θέλατε η αρχική σύνθεση των Ash Ra Tempel line-up να είχε διαρκέσει περισσότερο;

Είναι δύσκολο να το πω. Ναι, θα μπορούσαμε να είχαμε διαρκέσει περισσότερο, αλλά ήμασταν πολύ διαφορετικοί άνθρωποι, πολύ ελεύθερα άτομα και μουσικοί. Το 2000, βρεθήκαμε μαζί για μια σύντομη επανένωση και παίξαμε και ηχογράφησαμε και στη συνέχεια ο καθένας πήγε σε διαφορετική κατεύθυνση. Ναι, ίσως η αρχική σύνθεση των Ash Ra Tempel να διαρκούσε για έναν ακόμη χρόνο, αλλά κάναμε ένα μικρό reunion το 2000.

 

Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν είδατε το εξώφυλλο του “Correlations” (1979) που σχεδιάστηκε από την Hipgnosis;

Δεν εξεπλάγην, διότι μαζί εξελίξαμε αυτό το εξώφυλλο. Η Hipgnosis πρότεινε κάποιες ιδέες και στη συνέχεια έπρεπε να διαλέξω κάποιες ιδέες και αργότερα έβγαλαν τις φωτογραφίες. Είχαν περίπου 150 φωτογραφίες στο μοτίβο αυτής της ιδέας και πήγα στο Λονδίνο και έπρεπε να δω όλες αυτές τις 150 φωτογραφίες και στη συνέχεια, επέλεξα αυτή που μπήκε στο εξώφυλλο. Έτσι, δεν ήταν δική τους απόφαση, ήταν μια κοινή απόφαση το να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη φωτογραφία.

 

manuel8Ποιες είναι οι επιρροές σας ως κιθαρίστας;

Μου αρέσουν πάρα πολύ οι blues κιθαρίστες όπως ο Eric Clapton και φυσικά ο Jimi Hendrix. Αλλά μ’αρέσουν επίσης ο Mick Taylor, ο Jeff Beck και οι British blues κιθαρίστες. Αυτοί από ηλεκτρικούς κιθαρίστες. Από ακουστικούς κιθαρίστες, μου αρέσει πάρα πολύ ο Paco de Lucia. Δυστυχώς πέθανε. Έχω διάφορες επιρροές και προσπαθώ να πειραματίζομαι με την κιθάρα. Η κιθάρα μου είναι επηρεασμένη από την blues μουσική και φυσικά είμαι της κλασικής εκπαίδευσης, έχω εκπαιδευτεί για πολλά χρόνια στην κλασική, έτσι μ’ενδιαφέρει η κλασική, η ηλεκτρική και η πειραματική μουσική. Υπάρχει και ένας άλλος κιθαρίστας που μου αρέσει πάρα πολύ και είναι ο Elliott Sharp από τη Νέα Υόρκη. Είναι από το κέντρο της Νέας Υόρκης και ασχολείται περισσότερο με την jazz, αλλά είναι πολύ ενδιαφέρων και πολύ πειραματικός κιθαρίστας. Και φυσικά, μ’ αρέσει ένας Άγγλος, ο Steve Hillage  (Gong , System 7). Έκανα μια πολύ καλή συναυλία το 2010 στην Ιαπωνία. Εμφανιστήκαμε σε ένα event για ηλεκτρική κιθάρα και υπήρχαν τέσσερις κιθαρίστες: ο Elliott Sharp από τη Νέα Υόρκη, ο Steve Hillage από το Λονδίνο και ένας νεαρός Κινέζος κιθαρίστας, ο Zhong Shouwang. Είναι ένας ταλαντούχος κιθαρίστας, ο οποίος πειραματίζεται πολύ. Δεν πειραματίζεται στην κιθάρα με υπολογιστές, αλλά με παλιό εξοπλισμό όπως echo και αναλογικά πράγματα. Κάναμε μια ωραία συναυλία στο event για ηλεκτρική κιθάρα σε ένα μεγάλο festival, στο Metamorphose Festival. Πάω και παίζω εκεί κάθε 5 ή 6 χρόνια, ελπίζω να το κυκλοφορήσω αυτό. Υπάρχει πολύ υλικό που έχω ηχογραφήσει, και δεν μπορώ να τα κυκλοφορήσω όλα ταυτόχρονα (γέλια).

 

Θα θέλατε να δουλέψετε και πάλι με τον Klaus Schulze στο μέλλον;

Όχι, δεν νομίζω. Επειδή είμαστε πολύ διαφορετικοί. Δεν έχει πια νόημα. Νομίζω ότι η τελευταία συναυλία που κάναμε μαζί ήταν η επανένωση των Ash Ra Tempel στο Λονδίνο το 2000. Είχε ενδιαφέρον, ήταν μια ωραία συναυλία, αλλά νομίζω ότι δεν έχει πια νόημα. Έχουμε διαφορετικές κατευθύνσεις.

 

Πιστεύετε ότι η μουσική σας θα έπρεπε να έχει λάβει μεγαλύτερη αναγνώριση από τον Τύπο;

Μερικές φορές, ναι. Στις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80. Έχω μεγάλη προβολή τα τελευταία χρόνια. Είχα ένα μεγάλο άρθρο και ένα εξώφυλλο στο The Wire, είχα εξώφυλλο στο Blow Up, ένα ιταλικό περιοδικό για τα 30 χρόνια του “Ε2-Ε4”. Είχα πολλά άρθρα για τα 30 χρόνια του “Ε2-Ε4”. Έχω πολύ καλή προβολή τα τελευταία χρόνια. Είναι μια χαρά. Δεν παίζω πολύ συχνά. Έτσι, ενδιαφέρομαι για να κάνω νέα projects. Στη Γερμανία είναι λίγο δύσκολο, διότι στους Γερμανούς δεν αρέσουν πολύ οι δικοί τους καλλιτέχνες. Τους αρέσουν οι Αμερικανοί καλλιτέχνες (γέλια). Είναι πολύ δύσκολο να παίξεις τη μουσική σου στη Γερμανία. Αλλά είμαι βέβαιος ότι και σε πολλές άλλες χώρες συμβαίνει το ίδιο.

 

Κάποιοι σπουδαίοι Γερμανοί μουσικοί της εποχής σας (ο Michael Karoli των Can, ο Klaus Dinger των NEU! και ο Florian Fricke των Popol Vuh), δυστυχώς έχουν πεθάνει. Γνωρίζατε προσωπικά αυτούς τους τύπους; Σας αρέσει η μουσική που δημιούργησαν;

Ήξερα κάποιους. Θυμάμαι τον Michael Karoli. Μου άρεσαν πάρα πολύ οι Can. Παίξαμε μαζί το ’74,’75 στη Νότια Γαλλία και πήγα στο studio τους. Ο Michael με κάλεσε στο σπίτι του και έτυχε μετά να συναντήσω και τους άλλους. Μου άρεσε ο Michael, μου άρεσαν πάρα πολύ οι Can. Τον Klaus Dinger και τους NEU! ποτέ δεν τους συνάντησα και δεν ήμουν ποτέ πολύ χωμένος στη μουσική των NEU! και σ’αυτού του είδους τη μουσική. Τον Florian Fricke, τον θυμάμαι καλά. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτός και το συγκρότημά του, οι Popol Vuh. Ήρθε στο σπίτι μου και ήταν πολύ γοητευμένος από το album με τον Timothy Leary. Του άρεσε πάρα πολύ. Έτσι, είχα συναντήσει τον Florian. Τον συνάντησα αργότερα και πάλι, αλλά δυστυχώς πέθανε αρκετά νωρίς.

 

manuel5Είστε ευχαριστημένος με τη θριαμβευτική επιστροφή του βινυλίου;

Ναι, φυσικά (γέλια)! Ναι, νομίζω ότι είναι ένα καλό πράγμα για τους συλλέκτες. Θα επανακυκλοφορήσω όλα τα albums μου σε βινύλιο. Το έχω σκεφτεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, αλλά δεν το έχω κάνει ακόμα. Έχω πολλές προσφορές για επανακυκλοφορία σε βινύλιο, αλλά όπως γνωρίζεις έχω τη δική μου εταιρία (σ.σ: MG.ART) και φυσικά θέλω να το κάνω στη δική μου εταιρεία.

 

Τι μουσική ακούτε αυτή τη στιγμή;

Δεν ακούω πολύ μουσική. Μου αρέσει να παίζω μουσική, αλλά αυτή τη στιγμή μόλις μετακόμισα σε δικό μου χώρο, έχω ένα studio και ένα νέο γραφείο και δεν έχω ξεπακετάρει ακόμα όλα μου τα πράγματά. Μ’ αρέσει κυρίως να παίζω μουσική. Μερικές φορές, μου αρέσει να παίζω τους παλιούς blues δίσκους μου, αλλά όχι κάτι συγκεκριμένο.

 

Υπάρχει κάποιος σκηνοθέτης που θα θέλατε να συνεργαστείτε για ένα soundtrack;

Ναι, έχει πλάκα αυτή η ερώτηση. Η γυναίκα μου είναι σκηνοθέτις και θα ήθελα να συνεργαστώ μαζί της. Το έχω ήδη κάνει. Είναι η αγαπημένη μου (γέλια). Δεν μου αρέσει πάρα πολύ να γράφω μουσική για ταινίες. Μου αρέσει να συνθέτω μουσική, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό να συνθέτω για ταινίες. Απλά κάνω τη μουσική και όταν κάνω τη μουσική δεν σκέφτομαι εικόνες. Αν κάποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει τη μουσική σε μια ταινία, είναι μια χαρά και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Για μένα, είναι δύσκολο να δουλέψω για μια ταινία. Υπάρχει ένας ενδιαφέρων τύπος από τη Νέα Υόρκη, ο Jonathan Khanlian, ένας σκηνοθέτης, που έκανε μια ταινία βασισμένη στη μουσική μου. Λέγεται “Digital Physics” και είναι μια ταινία για ένα computer freak.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Manuel Göttsching για τον χρόνο του.

Official Ashra website: http://www.ashra.com

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry