HIT CHANNEL ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Συναντηθήκαμε και μιλήσαμε με τον Μάκη Γιούλη, drummer των Socrates και των Akis Tourkogiorgis and the Blue Airways. Παρακάτω μας λύνει όλες τις απορίες…

 

Πρώτον, πώς είναι τώρα η υγεία του Αντώνη Τουρκογιώργη μετά την περιπέτεια που είχε; Πότε υπολογίζεις να είναι πάλι οι Socrates ενεργοί;

Μ.Γ. – Ο Αντώνης πέρασε πολύ δύσκολες ώρες από τον Απρίλιο που συνέβη το περιστατικό. Υποβλήθηκε σε λεπτή χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο, στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο και αμέσως μετά νοσηλεύτηκε για πέντε μήνες περίπου σε ειδική μονάδα εντατικής θεραπείας στον «Ευαγγελισμό». Ευτυχώς άρχισε σιγά σιγά να έχει σημαντική βελτίωση και εδώ και λίγες εβδομάδες μεταφέρθηκε σε κέντρο αποκατάστασης. Δυστυχώς δεν μπορώ να προβλέψω για το πότε και για το αν οι Socrates θα είναι και πάλι ενεργοί. Όλα θα εξαρτηθούν από την πορεία της υγείας του Αντώνη, όπου είναι και αυτό που μας ενδιαφέρει πάνω απ’όλα! Αν και θέλει πολύ χρόνο, ας είμαστε αισιόδοξοι.

 

Έχετε ένα νεο album μετά από πάρα πολλά χρόνια. Μπορείς να μας δώσεις κάποια στοιχεία για τον ήχο του;

Μ.Γ. – Το album θα αποτελείται από ολοκαίνουργες συνθέσεις του group τις οποίες καθίσαμε και τις δουλέψαμε με πολύ λεπτομέρεια και σκληρή δουλεία οι τρείς μας για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο studio! Ο ήχος εννοείτε πως θα είναι δυνατό rock και blues παιγμένο από το τρίο πάντα με το μοναδικό προσωπικό ύφος των Socrates! Γεμάτο δηλαδή από τα super κιθαριστικά riffs του Γιάννη Σπάθα σε συνδιασμό με τα δυναμικά grooves του Αντώνη Τουρκογιώργη στο μπάσο και το δυνατό, high energy, χορταστικό παίξιμο του Μάκη Γιούλη στα drums! Αυτό το album όμως θα έχει μια ιδιαιτερότητα! Πολλά από τα κομμάτια κινούνται σε ένα στυλ πολύ φρέσκο όπου δεν θυμίζει καμία παλαιότερη δισκογραφική δουλειά της μπάντας, ενώ θα περιέχει και στιγμές πού θα θυμίζουν τα μεγάλα και διαχρονικά τραγούδια του συγκροτήματος, στο ύφος του ‘Mountains’ παντρεύοντας με μοναδικό τρόπο τον Ελληνικό παραδοσιακό ήχο με το hard rock και που σίγουρα θα αγαπήσουν οι fans! Πρέπει εδώ να τονίσω ότι οι ηχογραφήσεις του album σταμάτησαν δυστυχώς ξαφνικά λόγω του περιστατικού με την υγεία του Αντώνη Τουρκογιώργη, λίγο πριν τελειώσω τα drum tracks. Φαντάσου την ψυχολογία μας εκείνη τη στιγμή… Βέβαια όλες οι συνθέσεις είναι έτοιμες και το μόνο που θέλουμε είναι να επιστρέψει ο Αντώνης γερός και να μπούμε αμέσως στο studio να τις ηχογραφήσουμε από εκεί ακριβώς που είχαμε μείνει! Θέλω να πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε!

 

makis1Πιστεύεις ότι η τύχη και ο τόπος καταγωγής παίζει ρόλο στην καριέρα ενός μουσικού; Εννοώ ότι θεωρώ τους Socrates παρα πολύ άτυχο συγκρότημα και λόγω συγκυριών και λόγω ότι είναι από την Ελλάδα. Πιστεύω ότι αν ήταν απ’ το εξωτερικό θα είχαν (και θα είχες) περισσότερες επιλογές και ευκαιρίες. H γνώμη σου;

Μ.Γ. – Κατά τη γνώμη μου η τύχη παίζει κατά ένα μεγάλο ποσοστό τον ρόλο της, εννοείτε αν είσαι ένας σοβαρός μουσικός και δεν κάνεις απλά την πλάκα σου! Για παράδειγμα αν δεν με έβλεπε ο Αντώνης Τουρκογιώργης το 1997 να παίζω live και να τον εντυπωσιάζω, πως θα ήμουν αργότερα o drummer των Socrates Drank The Conium; Πιστεύω λοιπόν και στην τύχη αλλά όχι μόνο σε αυτή! Πρέπει να πιστεύεις στον εαυτό σου και να χτίζεις σίγα-σιγά την καριέρα σου με τις σωστές επιλογές στις ανάλογες προτάσεις που σου γίνονται κατά καιρούς. Κι εγώ έχω κάνει λάθος επιλογές στη ζωή μου από προτάσεις που μου έχουν γίνει από καλές κατά τα άλλα μπάντες… Κάποιες από αυτές δεν σου κρύβω τις ακολούθησα δουλεύοντας ατελείωτες ώρες τζάμπα μπας και γίνει το όνειρο πραγματικότητα…! Όμως τα μέλη τους κοιμόντουσαν τον ύπνο του δικαίου, γεμάτα εγωισμό και ήταν όλο υποσχέσεις, «Θα», ‘meeting’ και «η μπάντα που εγώ έφτιαξα…» κι από ουσία μηδέν. Δεν φτάνει να παίζεις μόνο καλά το όργανο! Θέλει πολύ δουλειά, κόπο και ομαδικότητα ένα συγκρότημα για να πάει μπροστά! Κάποια στιγμή λοιπόν μου έγινε μάθημα ο χαμένος κόπος και χρόνος κι έτσι τώρα πια συζητάω μόνο σοβαρές επαγγελματικές προτάσεις αφήνοντας τα άτομα τέτοιου είδους να παίζουν ήσυχα στους φίλους τους και στο δωμάτιο τους, γιατί εκεί καταλήγουν οι περισσότεροι αν όχι όλοι…

Τώρα η περίπτωση των Socrates είναι πολύ ξεχωριστή! Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι οι Socrates ήταν άτυχοι και ενώ έφτασαν στην πηγή δεν ήπιαν νερό… Τα πράγματα όμως δεν ήταν καθόλου έτσι! Ήταν καθαρά δική τους απόφαση να γυρίσουν πίσω στην Ελλάδα και να μην συνεχίσουν από την Αγγλία που βρίσκονταν τότε με μία φοβερά ανοδική πορεία, προς την Αμερική με εκείνο το απίστευτο δισκογραφικό συμβόλαιο που όμοιο του δεν πρόκειται ποτέ να δει Ελληνικό συγκρότημα! ‘Ολα αυτά τα γράφει ο Αντώνης Τουρκογιώργης μέσα στο βιβλίο του με τίτλο » Το Συγκρότημα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις » Ιανός». Διαβάστε το! Είναι καταπληκτικό και θα μάθετε πολλές λεπτομέρειες και αλήθειες για τους Socrates, γιατί όλα αυτά τα χρόνια από στόμα σε στόμα έχει γίνει λίγο ράδιο αρβύλα το πράγμα σχετικά με την καριέρα τους στο εξωτερικό!Θα συμφωνήσω όμως μαζί σου ότι έξω έχεις πολύ περισσότερες ευκαιρίες! Ειδικά για Αγγλόφωνα συγκροτήματα όπως είναι οι Socrates! Πάντως εδώ τους αξίζουν διπλά συγχαρητήρια πού έκαναν όλη αυτή την επιτυχία σε μια χώρα με τόσο διαφορετική νοοτροπία, γλώσσα και ακούσματα!

Τέλος ο τόπος καταγωγής είναι το τελευταίο πράγμα και δεν παίζει κανένα ρόλο κατά την γνώμη μου για έναν καλό μουσικό, αρκεί να έχει την δύναμη και την θέληση να κυνηγήσει το όνειρο…! Με τον τόπο καταγωγής βλέπω να έχουμε πιο πολύ εμείς οι ίδιοι πρόβλημα παρά ο Ozzy που συνεργάζεται με τον Gus G! ‘Οταν παίξαμε με τους Totο στις 12-7-06 με φώναξαν αμέσως μετά την συναυλία ο Steve Lukather και ο Simon Phillips για να μου δώσουν συγχαρητήρια για το παίξιμο μου! Πιστέψτε με δεν ήταν τα τυπικά συγχαρητήρια… Εκείνη τη στιγμή δεν πιστεύω να σκέφτονταν αν είμαι από την Αθήνα ή από το Los Angeles… αλλά τους άρεσε αυτό που είδαν και άκουσαν! Θες άλλο ένα ζωντανό παράδειγμα; O αγαπημένος μου fusion κιθαρίστας Greg Howe έχει τα τελευταία χρόνια στην μπάντα του Ιταλό drummer , τον Gianluca Palmieri !

 

Ποιες είναι οι επιρροές σου ως drummer;

Μ.Γ. – Μμμ! Δύσκολη η απάντηση… Είναι τόσοι πολλοί οι drummers , και γενικά οι μουσικοί και τα συγκροτήματα που θαυμάζω από μικρός και που ακούω και σήμερα, που μπορούμε να μιλάμε για ώρες! Μερικοί από τους αγαπημένους μου drummers είναι οι: Gavin Harrison, Simon Phillips, Steve Smith,Vinnie Colaiuta, Dave Weckl, Dennis Chambers, Omar Hakim, Jojo Mayer, Jeff Porcaro, Joel Rosenblatt, Joel Taylor, Keith Carlock, James Bradley Jr, Gary Novak, Tommy Aldridge, Cozy Powell, Nigel Glockler, Mike Mangini, Deen Castronovo, Bobby Jarzombek, Scott Travis, Alex Van Halen, Mikkey Dee, Chad Smith, Mickey Curry, Frank Briggs, Brian Downey, Carl Palmer, Ian Paice, Buddy Rich, Joe Morello και άλλοι 100.000!

 

makis2Πότε και πώς ξεκίνησες να παίζεις drums;

Μ.Γ. – Ο λόγος που ασχολήθηκα με την μουσική ήταν το περιβάλλον που μεγάλωσα! Μεγάλωσα μέσα σε μουσική οικογένεια! Ο πατέρας μου είναι ο Αντώνης ο Γιούλης κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος του πολύ επιτυχημένου συγκροτήματος της δεκαετίας του ‘60 των Idols! Το πρώτο «ταρακούνημα» λοιπόν ήρθε όταν ανακάλυψα στους δίσκους του πατέρα μου τους Deep Purple, τον Ian Paice και πιο συγκεκριμένα τα albums ‘Burn’ , ‘Who Do You Think We Are’ αλλά και τους Grand Funk! Αυτό ήταν! Σου μιλάω τώρα για ηλικία τρίτη δημοτικού! Είχα φτιάξει ένα αυτοσχέδιο drumset, έβαζα τους δίσκους και έπαιζα για ώρες καθημερινά τα αγαπημένα μου τραγούδια με βελόνες πλεξίματος αντί για μπαγκέτες , πάνω στον καναπέ του σαλονιού μας θυμάμαι… Επίσης θυμάμαι τον πατέρα μου που με παρακάλαγε να κάνω κανένα διάλειμμα και να βγω να παίξω με κανένα παιδάκι στην γειτονιά… Άλλο μεγάλο γέλιο ήταν στο δημοτικό πάλι, που τα κοριτσάκια στις εκδρομές άκουγαν τα παπάκια τότε κι εγώ πήγαινα με Deep Purple στο κασετόφωνο! Αργότερα σοβάρεψε το πράγμα γιατί φάνηκε ότι δεν ήταν μια περαστική τρέλα! Όλοι έλεγαν «ο μικρός είναι ταλέντο»… Σπούδασα λοιπόν κλασσικά κρουστά στο Ωδείο Αθηνών για επτά χρόνια γιατί τότε δεν υπήρχαν σχολές για να μάθει κανείς drums! Όσο κι αν σου φανεί απίστευτο δεν έχω κάνει ούτε μία ώρα μάθημα drums με δάσκαλο στη ζωή μου! Είμαι αυτοδίδακτος! Μετά ήρθαν και τα πρώτα συγκροτήματα και μετά χωρίς να το πολύ καταλάβω βρέθηκα στο επάγγελμα.

 

Σίγουρα θα σου είχε περάσει από το μυαλό να δουλέψεις στα μπουζούκια, ειδικά την εποχή που δεν υπήρχε η κρίση στην «νύχτα». Είναι πειρασμός τα «εύκολα» λεφτά; Θεωρείς ότι κάποιος μουσικός «σπαταλιέται» αν δουλεύει εκεί;

Μ.Γ. – Τώρα θίγουμε ένα θέμα πού απασχολεί το 90% των μουσικών στην Ελλάδα! Δεν μου είχε περάσει απλά από το μυαλό αλλά σε κάποιες δύσκολες στιγμές της ζωής μου το έκανα! Για παράδειγμα! Οι Socrates έκαναν το reunion το ’99 κι εγώ ήμουν ήδη drummer του Αντώνη Τουρκογιώργη από το ’97 όπου τότε είχαμε ηχογραφήσει το CD «ΟΥΦ! «και παίζαμε συνέχεια live. Το 2000 όταν οι Socrates το πήραν πιο ζεστά κι άρχισαν να παίζουν σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, ο Αντώνης ήταν απασχολημένος με αυτό και θυμάμαι που μου είχε πει να βρω κάτι άλλο γιατί αισθανόταν άσχημα να τον περιμένω! Αναγκαστικά βρήκα δουλειά και έπαιξα σε ένα άλλο, εντελώς διαφορετικό μουσικό είδος το οποίο δεν το λες «μπουζούκια» με την κακή έννοια παρόλο πού περιείχε η ορχήστρα αυτό το όργανο! ‘Επαιξα με την Ελένη Βιτάλη για ένα μεγάλο διάστημα σε μεγάλες μουσικές σκηνές και σε συναυλίες. Πρέπει εδώ να σου πω ότι μόνο εύκολα δεν είναι τα λεφτά σε τέτοιες δουλείες! Απλά είναι καλύτερα τα νυχτοκάματα… Σε καμία περίπτωση όμως εύκολα! Ναι!  Θεωρώ ότι έχουμε καταπληκτικούς Έλληνες μουσικούς που αναγκάζονται να «σπαταλούνται» όπως λες, για να επιβιώσουν παίζοντας μηχανικά χωρίς να μπορούν να δείξουν το ταλέντο τους! Βέβαια το νόμισμα έχει δύο όψεις! Μιλάω για μουσικούς όπως είμαι εγώ, γιατί υπάρχουν και οι μουσικοί που το γουστάρουν το είδος και είναι μια χαρά. Φαντάσου όμως τον Gus G να παίζει πίσω από ένα μεγάλο λαικό τραγουδιστή… Σίγουρα το ταλέντο του πάει χαμένο!

 

Έχεις γνωρίσει πολλούς σημαντικούς μουσικούς (Steve Lukather, Simon Phillips, Steve Smith).Πώς ήταν αυτoί ως χαρακτήρες; Η φήμη τους είχε επηρεάσει;

Μ.Γ. – Όλοι αυτοί οι σημαντικοί καλλιτέχνες έχουν ένα κοινό στοιχείο. Εκτός από τεράστιοι μουσικοί με πάρα πολύ δυνατή επιρροή επάνω μας, είναι και απλοί άνθρωποι και δεν έχουν καθόλου κόμπλεξ και τουπεδάκι σαν κάτι δικούς μας εδώ… Αν δουν κάτι που αξίζει θα στο πουν αμέσως, όπως ανέφερα και πιο πριν για τον Steve Lukather και τον Simon Phillips.  Άλλα δύο παρόμοια περιστατικά μου έτυχαν με τον Steve Smith τον Οκτώβριο του 2004 ο οποίος είχε έρθει στην Ελλάδα με το group του τους ‘Vital Information’ για τρείς εμφανίσεις στη μουσική σκηνή ‘Athina – Live’ του Γιώργου Φακανά.  Ο Γιώργος μου ζήτησε να τον βοηθήσω μιας και είμαι ειδικός στα τύμπανα ‘Sonor’ που παίζει και ο Steve Smith και είχα ακριβώς ότι χρειαζόταν! Έτσι ανέλαβα εγώ υπεύθυνος για τον εξοπλισμό του, ετοιμάζοντας το δικό μου ‘Sonor’ drumkit ακριβώς όπως το ήθελε για να παίξει! Το πρώτο λοιπόν περιστατικό έγινε στο soundcheck των Vital Information όπου ήξερε πια ποιός είμαι, με εμπιστεύτηκε και με ανέβασε στο stage να παίξω εγώ με το group για να ακούσει τον ήχο κάτω! Τα σχόλια ήταν παραπάνω από κολακευτικά και από τον ίδιο και από το υπόλοιπο συγκρότημα! Και το δεύτερο που για ‘μένα ήταν και πιο σημαντικό και με ταρακούνησε είναι το εξής: Βλέπαμε με τον Steve και τον Γιώργο (Φακανά) σε DVD ένα drum solo μου από ένα live μας με Socrates και σε κάποια φάση μου παίρνει ο Αντώνης Τουρκογιώργης την μπαγκέτα και κάνω κάποια licks με το ένα χέρι! Του άρεσε τόσο πολύ αυτό, που το τελευταίο βράδυ μετά το live μας λέει (σε εμένα και στον Γιώργο) ότι θέλει να βρει το κατάλληλο σημείο στο show για να προσθέσει το κόλπο μου ενώ έκανε παραστατικά τις κινήσεις μου!!! Εγώ δεν μπορούσα να το πιστέψω, ενώ πέταγα στην κυριολεξία από την χαρά μου!Ένας από τους αγαπημένους μου drummers να μου λέει κάτι τέτοιο!(Ευτυχώς έχουν καταγραφεί σε video όλες οι σκηνές για τους δύσπιστους…) (γέλια).Θέλω να καταλήξω λοιπόν ότι ένας κορυφαίος Αμερικάνος drummer δεν κολλάει να παραδεχτεί κάτι που του άρεσε από έναν ‘Ελληνα μουσικό! Αυτό είναι σχετικό και με την τρίτη ερώτηση όσον αφορά την καταγωγή ενός μουσικού!

 

 

makis3Παίζεις και με τους ‘Akis Tourkogiorgis and The Blue Airways’. Έχετε δισκογραφία; Παίζετε διασκευές μόνο ή έχετε και δικά σας κομμάτια;

Μ.Γ. – Με τον Άκη γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και είναι ένας μουσικός που εκτιμώ πάρα πολύ. Εκτός από το CD «ΟΥΦ!» του αδερφού του Αντώνη, είχαμε συνεργαστεί ως session μουσικοί και σε άλλες δουλειές και όταν μου πρότεινε να παίξουμε μαζί σαν ‘Akis Tourkogiorgis and The Blue Airways’ δέχτηκα αμέσως με μεγάλη μου χαρά! Στις εμφανίσεις μας δεν παίζουμε μόνο διασκευές αλλά και δικά μας κομμάτια που σύντομα θα τα ηχογραφήσουμε. Θα μου επιτρέψεις σε αυτό το σημείο να συμπληρώσω ότι στο μπάσο είναι ο καταπληκτικός Σπύρος Μάζης ενώ στα live μας, συμμετέχει ως guest ο Πάνος Κολοβός στην κιθάρα και στην φωνή.

 

Έχεις ακούσει κάποια καινούργια Ελληνική μπάντα που να ξεχωρίζει; Τους Universe217 τους έχεις ακούσει; Τσέκαρε τους http://www.myspace.com/universe217

Μ.Γ. – Υπάρχουν πάρα πολλά νέα παιδιά και συγκροτήματα που το παλεύουν το πράγμα και χαίρομαι πολύ γι αυτό. Από νέα rock συγκροτήματα που έχω δει και έχω ακούσει ξεχωρίζω τους «4Bitten». Μου αρέσει η μουσική τους και το παίξιμο τους, βγάζουν ψυχή στα live τους κι έχουν μία πάρα πολύ καλή τραγουδίστρια την Fofi Roussos κι ένα καταπληκτικό κιθαρίστα τον Γιώργο Μαρούλη. Να πάτε να τους δείτε! Τούς Universe217 θα τους τσεκάρω με την πρώτη ευκαιρία!

 

Iσχύει αυτό που λένε ότι στην Ελληνική σκηνή κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό η κακομοιριά, τα πισώπλατα μαχαιρώματα και η τεμπελιά;

Μ.Γ. – Δυστυχώς ναι! Και σε πολύ μεγάλο βαθμό! Νομίζω ότι όλα τα παραπάνω που αναφέρεις και ο εγωισμός είναι από τις κυριότερες αιτίες που δεν πάνε μπροστά οι Έλληνες μουσικοί και τα συγκροτήματα! Σου είπα και κάποιες προσωπικές μου εμπειρίες λίγο πριν από κάποιες λάθος επιλογές! Αυτό ακριβώς εννοούσα! Στην χώρα μας και στην νοοτροπία μας λείπει ένα βασικό συστατικό κατά την γνώμη μου, ο σεβασμός και η ομαδικότητα! Πάρε για παράδειγμα για μια ακόμη φορά την περίπτωση του Gus G. Το τι έχει ακούσει αυτό το παιδί δεν λέγεται! Αντί να χαιρόμαστε που Έλληνες μουσικοί γίνονται αποδεκτοί παγκοσμίως και ανοίγουν τέτοιους δρόμους καθόμαστε και τους θάβουμε ανελέητα… Έχω αντιμετωπίσει περιπτώσεις μουσικών που τους ξέρει άντε και η μάνα τους… και μιλάνε με ένα στυλ, λες και είναι ο Θεός ο ίδιος και μετά συνεργαζόμουν με έναν Γιάννη Σπάθα για παράδειγμα με μια τέτοια ιστορία πίσω του και ήταν η μέρα με την νύχτα… Η μουσική είναι ομαδικό σπορ και δεν χωράνε εγωισμοί! Χρειάζεται αγάπη, αφοσίωση και δουλεία! Τώρα όλα τα υπόλοιπα είναι χάσιμο ενέργειας και τίποτα άλλο!

 

Έχεις όνειρο να παίξεις με κάποιο μουσικό συγκεκριμένα; Ίσως με τον Jeff Beck;

Μ.Γ.- Χμμ! Δεν το έχω σκεφτεί! Τώρα που το λες θα προτιμούσα να είμαι ο εαυτός μου με τους Socrates αλλά με τις συνθήκες που αξίζουν σε ένα τέτοιου μεγέθους συγκρότημα! Να ήμασταν δηλαδή στο εξωτερικό με την οργάνωση που υπάρχει εκεί κάνοντας CD’s και περιοδείες…

 

Τι μουσική/groups/καλλιτέχνες ακούς αυτή την εποχή;

Μ.Γ.- Aκούω τα πάντα, από Contemporary Jazz μέχρι Heavy Metal κι από Hard Rock μέχρι Fusion! Εξαρτάται από την διάθεση. Μπορεί να βάλω να ακούσω μελωδικές rock ή hard rock μπάντες όπως Τoto, Winger, Giant του απίστευτου Dann Huff γιατί μου αρέσουν πολύ οι προσεγμένες τους παραγωγές και το παίξιμο τους ή να βάλω instrumental μουσική και να ταξιδέψω, όπως αυτή των αγαπημένων μου Mezzoforte ή Rippingtons και απ’την άλλη να βάλω Thin Lizzy για να πορωθώ ή Dixie Dregs για να μελετήσω. Αυτό πού με ανησυχεί είναι ότι στο 90% τα ακούσματα μου είναι από περασμένες δεκαετίες…

 

Στείλε ένα μήνυμα στους αναγνώστες του Hit Channel.

Μ.Γ. – Εύχομαι να είστε όλοι καλά, να ακούτε και να υποστηρίζετε τα μουσικά πράγματα στην χώρα μας και πάντα να παρακολουθείτε και να ενημερώνεστε από το Ηit Channel!

 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Μάκη Γιούλη  για τον χρόνο του. Τσεκάρετε το http://www.myspace.com/makisgioulis

 

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry