Διάρκεια: 105′
Πρωταγωνιστούν: Arnold Schwarzenegger, Jaimie Alexander, Peter Stormare, Forest Whitaker, κ.α.

Ο σερίφης Owens εγκαταλείπει το Los Angeles, όπου υπηρετούσε, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε μια μικρή συνοριακή πόλη των Η. Π.Α. Εκεί θα κληθεί να αντιμετωπίσει το βαρόνο του παράνομου εμπορίου ναρκωτικών Gabriel Cortez που μόλις απέδρασε και φέρεται να κατευθύνεται προς τη μικρή αυτή πόλη μαζί με τη συμμορία του και κρατώντας ομήρους. Η πόλη του σερίφη Owens είναι το μόνο μέρος που μπορεί να στηθεί ενέδρα προκειμένου να ανακοπεί η πορεία του Cortez και να διασωθούν οι όμηροι. Τίποτε όμως δεν είναι σίγουρο αφού ο δραπέτης φαίνεται αποφασισμένος για να ξεφύγει προς το Μεξικό.

Mετά από το Terminator 3: Rise of the machines (το οποίο πολύ κράχτηκε, αλλά να πώ την αλήθεια το διασκέδασα) και την μετέπειτα θητεία του σαν Κυβερνήτης της Καλιφόρνια  ο Arnold Schwarzenegger επιστρέφει σε πρωταγωνιστικό ρόλο με το Last Stand. Η εν λόγω περιπέτεια λοιπόν είναι μια ταινία στην οποία βλέπεις ακριβώς όσα περιμένεις ότι θα έχει μέσα (εμ για ταινία του Άρνι μιλάμε) συν το εξεζητημένο στυλ του Κορεάτη Jee-woon Kim (The Good, the Bad, the Weird, A Bittersweet Life) που εδώ έχει αναλάβει την σκηνοθεσία. Ο σκηνοθέτης έχει βάλει τα πάντα όλα μέσα (και αυτό να είναι ίσως από τα λίγα αρνητικά), διότι έχει κωμωδία, περιπέτεια, σπλάτερ (καρτουνίστικη βία ως επι το πλείστον) και κερασάκι 1-2 ανατροπές (εντάξει δεν τρελαίνεσαι κιόλας, ψιλοαπαρατήρητες περνάνε). Αυτό όμως που κάνει το Last Stand να είναι μια χαβαλεδιάρικη περιπέτεια και να βλέπεται πολύ ευχάριστα, είναι η αυτοσαρκαστική επανεμφάνιση του Schwarzenegger, o οποίος προσφέρει πολλές καλές στιγμές στην ταινίες με cheesy αλλά αστείες ατάκες και επίσης υπάρχει η ασταμάτητη δράση που δεν αφήνει τον θεατή σε χλωρό κλαρί και τον τσιτώνει την περισσότερη ώρα της ταινίας. Στους υπόλοιπους ρόλους πέρα από τον πάντα εξαιρετικό και αξιόπιστο Forest Whitaker, βρήκα λίγο άστοχη την επιλογή του Johnny Knoxville (Jackass) σε μια υπερβολικά γραφική ερμηνεία, ενώ ο Luis Guzman (Anger Management) ξεφεύγει κάπως από τους ρόλους-καρικατούρες που του δίνονται συνήθως. Εντέλει, μην ψάξεται για σενάριο και υπόθεση απλά αφήστε τα στην άκρη και διασκεδάστε με μια ωραία και χαλαρή (με έντονη βία βέβαια) περιπετειούλα και σίγουρα θα περάσετε καλά. Αυτό και τίποτε παραπάνω.

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ