HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Οκτώβρης 2011. Είχαμε την τύχη και την τιμή να μιλήσουμε με έναν από τους σπουδαιότερους σύγχρονους μουσικούς: τον  Kristoffer  “Garm”  Rygg  των ULVER. Ο  Kristoffer  είναι πάντα περισσότερο εστιασμένος στο να δημιουργεί μουσική απ’ το να κάνει δημόσιες σχέσεις, έτσι αυτή η συνέντευξη που μας έδωσε, είναι ακόμα πιο σημαντική για μας. Το τελευταίο αριστούργημα των  Ulver  ονομάζεται  “Wars of The Roses”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε λίγες μέρες πριν την Αθηναϊκή τους συναυλία στις 26 Νοέμβρη στο  Fuzz  Club:

 

Κάθε  album  των  Ulver είναι διαφορετικό από το προηγούμενο αλλά δεν έχετε δημιουργήσει ποτέ ένα κακό  album. Πάντα εξελίσσεστε σε διαφορετικούς δρόμους και ήχους. Τι σας οδηγεί να συνεχίζετε, κάθε φορά σε ένα διαφορετικό μονοπάτι, κυνηγώντας πάντα το άγνωστο;

(Γέλια) Αυτή έχει αρκετές ερωτήσεις σε μία. Η πρόταση «δεν έχετε κάνει ένα κακό  album» είναι δικά σου λόγια, όχι δικά μου. Αυτό που πιστεύω ότι μας κάνει να συνεχίζουμε είναι η πρόκληση να αλλάζουμε και να κάνουμε διαφορετικά πράγματα. Το να φτάσουμε κάποια απόμακρα σημεία, ψάχνοντας για νέους ήχους. Αλλά φυσικά, είναι μεγάλη χαρά το να δημιουργείς καινούργια μουσική.

 

Οι  Ulver υπάρχουν από το  1993  και έχουν  8  full length  studio albums και πολλά περισσότερα  EPs και άλλες κυκλοφορίες. Τώρα είναι  2011  και είστε ακόμα εδώ, δημιουργώντας καταπληκτική μουσική. Πού βλέπεις το μέλλον των Ulver;

Είναι δύσκολο να πώ ποια θα είναι τα καινούργια πράγματα που θα κάνουμε. Η μουσική μας και η τέχνη μας βγαίνει τώρα έξω προς τους ανθρώπους, μιας και κάνουμε περιοδείες, έτσι αυτή είναι η κύρια προτεραιότητά μας. Θα κυκλοφορήσουμε ένα  album με παλιές διασκευές και θα κάνουμε μια συναυλία στο  Roadburn Festival του χρόνου τον Απρίλη, έτσι αυτά θα γίνουν στο εγγύς μέλλον μας.

 

garm1Ήταν δύσκολη η διαδικασία δημιουργίας του ‘Wars of the Roses’ album; Πάντα προσπαθείτε να βρίσκετε νέες ιδέες, να μην κάνετε τα ίδια πράγματα..

Είναι πάντα.. δεν μπορώ να πώ «δύσκολο» αλλά καταλαβαίνεις.. Είναι δικές σου λέξεις ότι «δεν κάνετε τα ίδια πράγματα». Πάντα προσπαθούμε να δημιουργήσουμε νέους ήχους. Ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα  όταν διάβασα κάποια αρνητικά σχόλια για το  “Wars of The Roses” , ότι ήταν το πρώτο μας  album που δεν κάναμε τίποτα το καινούργιο.

 

(Τον διακόπτω) Όχι, όχι. Δεν το πιστεύω αυτό.

Έσυ δεν το πιστεύεις, αλλά κάποιοι άνθρωποι το πιστεύουν. Ήταν ένας παράξενος τρόπος να βγάλουν αυτό το συμπέρασμα, σαν να φαίνεται ότι δεν υπήρχε ισορροπία.

 

Ξέρεις ότι κάποιοι «κριτικοί» γράφουν κριτικές χωρίς να έχουν ακούσει το  album.

Υποθέτω ότι θα είναι πολύ δύσκολη και αγχώδης δουλειά το να είναι κάποιος δημοσιογράφος (σ.σ: εδώ το είπα ότι εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου δημοσιογράφο), θα έχει χιλάδες πράγματα να κάνει. Ξέρεις τι εννοώ. Δυστυχώς, ζούμε σε έναν υπερβολικά τεχνητό κόσμο, ειδικά τώρα με το  Internet. Ξέρεις, είναι πολύ εύκολο να πετάξεις κάτι, τα ανάψεις μια φωτιά και τέτοια πράγματα, το ένα  site  αντιγράφει το άλλο και κάτι το ξέρουν όλοι την επόμενη μέρα. Πιστεύω ότι έχει θετικά σημεία και κάποια αρνητικά και ναι, πιστεύω ότι είναι σημαντικό. Κάποια αρνητικά σχόλια σε κάνουν να σκεφτείς «Ω, τι συνέβη εδώ;» αλλά είμαι εντάξει μ’αυτό και με εκπλήσσει λίγο ότι κάποιοι άνθρωποι βρήκαν το  “Was Of The Roses”  λίγο δύσκολο. Φυσικά, κάποια αρνητικά πράγματα σε βοηθούν περισσότερο απ’το να έλεγαν όλοι μόνο τα καλά. Αυτό θα σήμαινε ότι η μουσική σου είναι πάντα η ίδια.

 

Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο  concept πίσω από τους στίχους και τη μουσική του “Wars of The Roses” ;

Υπάρχουν θέματα που συλλογίζομαι ότι βρίσκονται παντού γύρω μας, όχι κάτι συγκεκριμένο, απλά στιγμές και τόποι ιστορικά τοποθετημένοι, θέματα στα τραγούδια που είναι σαν καρτ-ποστάλ στις ζωές όλων μας. Έτσι, αυτά το θέματα αποτελούν το  “Wars of The Roses”.

 

Είναι το  “An American Prayer” των Doors μια επιρροή για το τραγούδι “Stone Angels”;

Φυσικά δεν θα μπορούσα να το πω αυτό. Λατρεύω τους The Doors, αλλά δεν μπορώ να πω ότι ακούγεται σαν Doors. Είναι κάτι σαν ποίημα, σαν   audio book, όχι κάτι σαν τους  Doors.

 

garm2Περιόδευσες για το   “Wars of The Roses”  την περασμένη άνοιξη. Είσαι ικανοποιημένος από το πώς τα καινούργια τραγούδια «συμπεριφέρονται» σε ένα ζωντανό περιβάλλον;

Ποτέ δεν ξέρεις. Μερικές μέρες δίνεις μια καλή συναυλία, κάποιες άλλες μέρες δεν είναι υποχρεωτικά τόσο καλή όσο άλλες φορές. Είναι τόσα πολλά πράγματα, τόσες πολλές συναυλίες, τόσοι πολλοί παράγοντες, και μερικά άλλα πράγματα, όπως το πώς είναι ο ήχος μας. Ζεις, ταξιδεύεις, υπάρχουντόσαπολλάπράγματα.. Παίζεις 1,2,3 τραγούδια τη μία μέρα και παίζεις τα ίδια τραγούδια την επόμενη και δεν είναι τα ίδια. Υπάρχουν κάποια πράγματα με τα οποία  έχω πρόβλημα σε ένα μη-ελεγχόμενο περιβάλλον.

 

Οι  Ulver πριν 2 χρόνια, πήραν τη σπουδαία απόφαση να αρχίσουν να δίνουν συναυλίες. Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η απόφαση; Φοβήθηκες ότι κάποιοι οπαδοί μπορεί να αδυνατούν να καταλάβουν που βρίσκονται μουσικά οι  Ulver  σήμερα;

Νομίζω ότι αυτός είναι ένας λόγος ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα. Όταν ξεκινήσαμε, όταν αρχίσαμε να κάνουμε συναυλίες -το να βγούμε στον δρόμο ειδικότερα- το αντιμετωπίζαμε με λίγο τρόμο και διφορούμενη επιθυμία και το ζήτημα με τις συναυλίες και τελικά ήταν υπέροχα, πάρα πολύ σπουδαία εμπειρία, έτσι αναγκαστήκαμε να κάνουμε περισσότερες συναυλίες. Έτσι, ήταν κάτι σαν ουδέν κακόν αμιγές καλού, έπρεπε να τις δώσουμε.

 
Θα κυκλοφορήσετε ένα  DVD  πολύ σύντομα από την εμφάνισή σας στην Νορβηγικά Εθνική Όπερα. Ένιωθες άβολα να παίζεις σε ένα τέτοιο χώρο

Όχι, γιατί θα έπρεπε; Τι εννοείς; Δεν έπιασα τι θες να πεις;

 

Είναι αρκετά ασυνήθιστο για τα Ελληνικά δεδομένα μια  rock/metal μπάντα να παίζει στην Εθνική Όπερα.

Δεν είμαστε μια  metal μπάντα. Ήμασταν πριν πολλά χρόνια μια  metal  μπάντα. Για κάποιο λόγο, το βρίσκω αρκετά άβολο το να παίξω  metal τώρα.Είναι μια περίεργη κατάσταση με την οποία έρχομαι αντιμέτωπος επειδή προφανώς θέλουμε να παράξουμε καινούργια πράγματα και μερικοί άνθρωποι προσδοκούν να επιστρέψουμε στο παλιό  metal κάτι που δεν είναι ο χώρος μας, ο σκόπος μας, κάποια διαφορετικά στοιχεία για την παρούσα κατάστασή μας. Είμαι το μοναδικό μέλος από την παλιά μπάντα και ήμουν αρκετά νέος τότε. Αυτό είναι το μόνο ίδιο, όλα τα άλλα έχουν αλλάξει.

 

Οι  Ulver θα παίξουν τον επόμενο Απρίλη στην  1967 Έκδοση του  Roadburn Festival. Νιώθεις ανυπομονησία για αυτή τη συναυλία; Ποιο ακριβώς είναι το  concept το 1967; Δεν γωρίζω. Θα παίξετε μήπως καμμιά διασκευή στο “Interstellar Overdrive” (τραγούδι των  Pink Floyd  από το “The Piper At The Gates Of Dawn”);

Λοιπόν, δεν μπορώ να πω τι είναι αυτό. Νομίζω ότι αυτή η εμφάνιση είναι μια έκπληξη, αλλιώς θα το σποϊλεριάσω.

 

garm3Απλά δεν γνωρίζω το  concept αυτής της εμφάνισης. Τι σημαίνει το 1967. Εννοώ, θα παίξετε παλιά ψυχεδελικά τραγούδια;

Θα μπορούσαμε  (γέλια). Θα σε αφήσω να συνεχίσεις να μαντεύεις.

 

Ποια είναι τα τελευταία νέα από την Jester Records; Τίποτε καινούργια κόλπα;

Όοοχι. Δυστυχώς, όχι. Είμαι τόσο απασχολημένος. Απλά προσπαθώ να επιβιώσω με την μπάντα μου, κανονίζοντας όλα τα λογιστικά πράγματα, μιας και περιοδεύουμε επίσης, έτσι δεν έχω χρόνο να δουλέψω με άλλους. Να βγάλω τα  albums τους, να τα διανείμω, να προσπαθήσω να τα προωθήσω, μιας και τα  albums  δεν πουλάνε τώρα, έτσι έχει αρκετά… τελειώσει αυτό προς το παρόν.

 

Είναι πιθανό ένα  album των Head Control System στο κοντινό μέλλον;

Όχι στο κοντινό μέλλον, αλλά δεν είναι απίθανο.

 

Τα συναισθήματά σου (χαρά, θυμός κτλ) αντανακλούν στη μουσική σου ή ταξιδεύεις σε μια διαφορερική κατάσταση όταν γράφεις μουσική;

Καλή ερώτηση. Πιστεύω ότι σε ένα προσωπικό επίπεδο είμαι σίγουρα πιο «ζωηρός» (σ.σ: είπε “colourful”.Πώς να το πω; «Χρωματιστός»; ) απ’ότι είναι η μουσική μας. Κάποια από  τη μουσική μας είναι ήρεμη. Τα όσα ζεις αντανακλούν στα συναισθήματά σου. Είμαι σίγουρα πιο ζωηρός απ’ όσο νομίζουν οι άλλοι.

 

Ξέρω ότι είσαι μεγάλος οπαδός του  Scott Walker, όπως κι εγώ. Έχετε κάτι κοινό: Και οι δύο αφήσατε μια στάνταρ καριέρα στη μουσική για να κάνετε κάτι πολύ περισσότερο πειραματικό και περιπετειώδες. Συμφωνείς μ’αυτή τη γνώμη;

(Γέλια)  Σίγουρα εγώ δεν θα μπορούσα να συγκριθώ με τον  Scott Walker, έτσι το λαμβάνω ως κοπλιμέντο.

 

Ναι, εγώ το λέω.

Πιστεύω ότι το να κάνεις αυτό που έκανε ο  Scott, πρέπει να έχεις πολλά αρχίδια, αλλά νομίζω ότι αυτό του βγήκε κάτι φυσικό, δεν νομίζω ότι έκανε προϋπολογισμένα πράγματα.

 

Ναι, αλλά για τους οπαδούς του ήταν ένα σοκ. Να είσαι στους  Walker Brothers και μετά να κάνεις  albums  σαν το  “Tilt”  και το “The Drift”.

Ναι, αλλά υπάρχουν πολλοί δρόμοι, πολλές λεωφόροι για να ακολουθήσει κάποιος. Πιστεύω ότι κάποιοι άνθρωποι προσπαθούν να ακολουθήσουν την αλήθεια τους, όσο μακριά και τους πάει αυτή. Ενώ κάποιοι άλλοι άνθρωποι τρυπώνουν μέσα σε συλλογικές αυταπάτες ή παίζουν παιχνίδια με κάτι το οποίο δουλεύει για άλλους σκοπούς. Το να κάνεις κάτι που δεν νιώθεις, να προσπαθείς να προσομοιώσεις σε κάτι επειδή αυτό σου πληρώνει τους λογαριασμούς, κάτι που ήταν και ο σκοπός σου.

 

Με ποιον θα ήθελες να δουλέψεις και δεν είχες ακόμα την τύχη να το κάνεις; Εκτός του Scott Walker!

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα ήθελα να δουλέψω μαζί τους. Απλά δεν είχα την ευκαιρία να δουλέψω με κάποιους ανθρώπους που θαυμάζω. Να δουλέψω σε κάποια άλλα πράγματα. Γενικά, είμαι χαρούμενος που περιβάλλομαι από  τόσους χαρισματικούς ανθρώπους. Είναι αρκετά διασκεδαστικό να δουλεύεις με κάποιους ανθρώπους που τους θαυμάζεις πραγματικά και μπορείς να πάρεις μια πρόσκληση ή να σου χτυπήσουν το κουδούνι. Θα μπορούσε να είναι ένα προνόμιο αυτό Θα είναι αυτό κάτι γαμημένα αλλόκοτο για μένα.

 

Έχεις δουλέψει με πολλές-επιτυχημένες- μπάντες και έχεις δουλέψει με πολλούς μουσικούς και σε πολλά μουσικά είδη. Νιώθεις ικανοποιημένος ως άτομο μετά από όλα αυτά τα  projects;

Δεν είμαι ποτέ ικανοποιημένος με τίποτα. Σε γενικό επίπεδο  “I  Can’t Get No Satisfaction”  όπως λένε κι οι  Rolling  Stones. Υπάρχει ένα αβέβαιος βαθμός πληρότητας. Αλλά υπάρχει επίσης και ένα διφορούμενο πράγμα όταν λες «Γιατί δεν είναι καλό αυτό;» «Αυτό νομίζω ότι είναι χάλια» και άλλα αυτά. Μπορώ να πω, ότι είμαι αρκετά ικανοποιημένος με κάποια συγκεκριμένα πράγματα που έχω κάνει.

 

Τι μουσική ακούς αυτή την εποχή;

Δεν ακούω κάτι συγκεκριμένο αυτή την περίοδο. Βασικά, πριν λίγες βδομάδες ήταν εδώ ο  Stephen O’Malley (Sunn O) και ακούγαμε παλιά πράγματα, ο,τιδήποτε, Dr. John, τα πάντα, κυρίως τα πάντα.

 

Τι αναμνήσεις έχετε από την πρώτη εμφάνισή σας στην Αθήνα;

Ήταν βασικά εξαιρετικά καλά. Ήμασταν έκπληκτοι που είδαμε όλο αυτόν τον κόσμο που ήρθε για μας. Ήταν σαν να δίνουμε μια δωρεάν συναυλία με τόσους οπαδούς. Νομίζω ότι τώρα μπορεί να είναι αυτό μια ακριβή διασκέδαση για σας. Οι αναμνήσεις μου από την Αθήνα είναι πραγματικά καλές, περάσαμε μερικές μέρες εκεί, βγήκαμε έξω. Δεν έχω τίποτα κακό να θυμάμαι από την Αθήνα.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον  Kristoffer Rygg.

Τσεκάρετε το  www.jester-records.com/ulver/

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry