HIT CHANNEL ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Φλεβάρης 2012. Μιλήσαμε με τον Justin Greaves από τους Crippled Black Phoenix, οι οποίοι μόλις κυκλοφόρησαν το πολύ καλό διπλό album “(Mankind) The Crafty Ape”. O multi-instrumentalist Justin Greaves είναι και ο βασικός συνθέτης των Crippled Black Phoenix, μιας από τις πολύ λίγες πραγματικά εμπνευσμένες μπάντες της εποχής μας. Μας μίλησε για το νέο τους album “(Mankind) The Crafty Ape”  (από την Mascot Records) και για τις προγραμματισμένες συναυλίες τους στην Ελλάδα,στις 8 Μαρτίου στο Κύτταρο στην Αθήνα και στις 9 στην Θεσσαλονίκη στο Eightball. Επίσης, μοιράστηκε μαζί μας τις απόψεις του για τη μουσική, τις μόδες,τον Τύπο, την πανταχού παρούσα ανθρώπινη γελοιότητα και πολλά άλλα. Το ότι είναι η τρίτη συνέντευξη που μας δίνει, βοήθησε στο να γίνει μια συζήτηση από αυτές που δεν συνηθίζονται (ειδικά στην Ελλάδα). Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

Μπορούμε να πούμε ότι βρισκόσασταν σε ένα δημιουργικό overdose όταν δημιουργούσατε το ‘(Mankind) The Crafty Ape’;

Δημιουργικό overdose;! Σίγουρα! (Γέλια) Κάπως έτσι φαίνεται. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει περισσότερη μουσική που δεν έχει κυκλοφορήσει. Έχω περισσότερη μουσική από αυτή που περιέχεται στο album. Κάναμε ένα- δυο παραπάνω τραγούδια. Υπάρχει στην πραγματικότητα περισσότερο υλικό.

 

Το διπλό album ήταν μια προγραμματισμένη απόφαση ή προέκυψε στη πορεία;

Ναι, αυτό προέκυψε στη πορεία. Δεν ήθελα να κάνω ένα διπλό album. Ήθελα να κάνω ένα album με μια ιδέα η οποία να απλώνεται σε τρία μέρη. Κατά τη διαδικασία της ηχογράφησης υπήρχαν κάποια μικρά μέρη και μερικά τραγούδια λίγο πιο εκτεταμένα σε διάρκεια. Παρά το γεγονός ότι, δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για ένα διπλό album, δημιουργήσαμε 86 λεπτά μουσικής και μιας και η εταιρία είχε 86 λεπτά μουσικής, και επειδή κανένας από της εταιρία και από εμάς, δεν ήθελε να αφήσει έξω τίποτα, η εταιρία είπε «ας κυκλοφορήσουμε ένα διπλό album». Αυτό και κάναμε και επειδή είχαμε δημιουργήσει αυτό το υλικό για αυτό το album, έπρεπε να περιέχεται και στο album.

 

justin2Αναφέρεται το τραγούδι ‘Operation Mincemeat’ στην επιχείρηση αποπροσανατολισμού του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ή είναι αλληγορικό για κάθε περίπτωση εξαπάτησης και παραπληροφόρησης;

Πράγματι, έτσι είναι. Η πραγματική ιστορία του τραγουδιού είναι σχετική με την επιχείρηση αποπροσανατολισμού του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οπότε ναι, με βάση αυτή την ιστορία μπορείς να πεις ότι αυτό αναφέρεται σε οποιοδήποτε είδος εξαπάτησης ή παραπληροφόρησης ή οτιδήποτε παρόμοιο. Ξέρεις, όλο το album είναι για το πώς οι άνθρωποι θα μπορούσαν να γίνουν διεφθαρμένοι ή μάγκες ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα για την πραγματική φύση του ανθρώπου (γέλια). Σε αυτή την περίπτωση, στην περίπτωση της «Επιχείρησης Κιμάς» κατά ένα παράξενο τρόπο, ο αλήτης που χρησιμοποίησαν, ο ήδη νεκρός τύπος, βρήκε πραγματικά τη λύτρωσή του γιατί έζησε μια σκληρή ζωή και ο ίδιος δεν ήταν και πολύ καλό παιδί, αλλά αυτός ο τύπος βοήθησε για να κερδιθεί ο πόλεμος, κατά κάποιον έναν τρόπο (γέλια). Είχε μια πολύ παράξενη μοίρα, αλλά είναι όλα αλήθεια.

 

Ναι, το ξέρω. Έχω εμμονή με τις αληθινές ιστορίες.

(Γέλια) Ναι, σωστά . Είναι ένα από εκείνα τα πράγματα για τα οποία μπορεί να μάθεις. Είναι μια τρελή ιστορία. Μια αληθινή ιστορία.

 

Υπάρχουν κάποια ομιλούντα φωνητικά στο τέλος του ‘Laying Traps’; Ποιος είναι ο άνθρωπος που λέει αυτά τα λόγια;

(Γέλια-βήχας-γέλια) Είναι από μια τηλεοπτική σειρά που λέγεται “Catterick”. Είναι ο κωμικός που κάνει το πρόγραμμα εδώ και χρόνια. Είναι πολύ σκοτεινό χιούμορ και πολύ χαζό επίσης. Ένας από αυτούς τους χαρακτήρες, ο Kinky John Fowler και είναι ο ντετέκτιβ αυτής της σειράς. Είμαι πολύ μεγάλος οπαδός του κωμικού Vic Reeves. Μου αρέσει το χιούμορ του, πάντα μου άρεσε η αίσθηση του χιούμορ του, έτσι κι αλλιώς. Ναι, το είδος των λέξεων που λέει για τους ανθρώπους και το περιβάλλον, είναι μια χαρά και μιλάει για τα πάντα, και κατά μια έννοια σχετίζονται με το θέμα του τραγουδιού με διαφορετικό τρόπο. Έχει να κάνει και πάλι με το πώς να κατευθύνεις τους ανθρώπους (γέλια).

 

Από ποια χώρα προέρχονται τα στοιχεία world music που υπάρχουν στο νέο σας album;

Δεν έχουμε πάρει τίποτα από το κάποιο παραδοσιακό τραγούδι. Δεν έχουμε πάρει τίποτα από κάποια συγκεκριμένη χώρα. Νομίζω ότι έχουμε απλά επηρεαστεί από την world music και έχουμε ενδιαφέρον πάνω σ’ αυτό. Με αυτόν τον τρόπο δουλεύουμε. Δεν θέλουμε να εκσυγχρονίσουμε αυτά τα στοιχεία. Δεν θέλουμε να πάρουμε αυτά τα world music στοιχεία και απλά να τα μετατρέψουμε σε κάτι άλλο, να τα μετατρέψουμε σε rock μουσική. Δεν είναι και πάρα πολλά, ούτως ή άλλως. Είναι ένα είδος απόδοσης σεβασμού και επίση προσπαθούμε να ακούγονται αυθεντικά. Όπως στο τραγούδι ‘(What)’ με το μπάντζο, το ντόμπρο και το μαντολίνο που έπαιξε ο Karl (σ.σ: ηλεκτρική και slide κιθάρα) και εγώ έπαιξα όλα τ’άλλα , και έδωσε στο τραγούδι μια σχεδόν jazz ατμόσφαιρα. Αποδώσαμε σεβασμό και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον όργανο (σ.σ.: το μαντολίνο) και οι διάφοροι ήχοι στο album το κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρον. Αυτό αισθάνομαι εγώ.

 

justin3Είστε τώρα σε μια νέα δισκογραφική εταιρία, την Mascot. Τι προσδοκίες έχετε από αυτήν την αλλαγή;

Λοιπόν, δεν έχω πραγματικά καμμία προσδοκία για να είμαι ειλικρινής. Αυτό το αισθάνομαι από την πρώτη στιγμή, ποτέ δεν περίμενα τίποτα. Ό, τι συμβαίνει, είναι πάντα το καλύτερο. Δεν έχω προσδοκίες, κατά κάποιο τρόπο. Αλλά η νέα εταιρία πιστεύω ότι είναι σπουδαία, είναι μια πολύ ωραία αλλαγή. Πριν, έπρεπε πάντα να σπρώχνουμε την εταιρία για να γίνουν κάποια τα πράγματα. Κατά κάποιο τρόπο, φαίνεται σαν να είχαν κάνει τα πράγματα δύσκολα από τη μεριά τους. Αλλά με τη νέα εταιρία, με ωθούν, ωθούν το συγκρότημα να κάνει περισσότερα. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετά κακό, γιατί στην πραγματικότητα είμαι παραγωγικός και βρήκα μια εταιρία που είναι πολύ πολύ δημιουργική. Συνέχεια μου στέλνουν email από την εταιρία για κάνουμε το ένα, να κάνουμε το άλλο. Είναι μια πραγματικά μεγάλη αλλαγή. Όταν έχεις μια μπάντα, θες μια εταιρία για να κυκλοφορήσει τη μουσική σου. Χρειαζόμασταν μια εταιρία που να έχει κατασκευαστεί για να φιλοξενήσει αυτά που χρειαζόμαστε. Εμείς δεν κάνουμε mainstream μουσική, οπότε δεν έχουμε να συμβιβαστούμε και πολύ. Δεν τα πάμε πολύ καλά σε συμβιβασμούς (γέλια).

 
Είναι στη φύση του κάθε ατόμου αν θα συμβιβαστεί ή όχι ..

Ναι, ακριβώς. Είναι δύσκολο να παίξουμε τα παιχνίδια που παίζουν οι άλλοι.

 


Με ποιο τρόπο γράφεται ένα τραγούδι των CBP; Είναι περισσότερο προσωπικές συνθέσεις ή δουλεύετε στο τραγούδι όλοι μαζί;

Όχι, είναι σίγουρα περισσότερο προσωπικές συνθέσεις. Κατά κάποιο τρόπο, εγώ γράφω τα τραγούδια. Άρχισα να κάνω και demos. Θέλω να πω, ότι στο προηγούμενο άλμπουμ, δεν είχα ανάγκη να κάνω demos, απλά έπρεπε να γράψω τα τραγούδια, να τα θυμάμαι και στη συνέχεια να τα ηχογραφήσουμε στο studio. Αλλά σήμερα, έχουμε μια κανονική μπάντα, πρέπει να σκεφτώ κι αυτούς και πρέπει να κάνω demos. Πάντα τους δίνω τον τίτλο και το θέμα των τραγουδιών. Έχω ένα αρχείο στον υπολογιστή μου το οποίο είναι γεμάτο από ιδέες και κάποιους τίτλους και κάποιες λέξεις και τέτοια πράγματα. Τους στέλνω και εξελίσσουμε ένα-δυο τραγούδια και όταν τα ηχογραφούμε εξελίσσουμε όλα τα τραγούδια, είναι σαν μια μεγάλη διαδικασία εξέλιξης. Αλλά τις βάσεις, τις δομές των τραγουδιών και τις μελωδίες, τις γράγω εγώ και στη συνέχεια τα προχωράμε.

 

Γιατί ο Κώστας Παναγιώτου, έφυγε από το συγκρότημα; Δεν είναι ακόμα στο συγκρότημα, έτσι;

Όχι, δυστυχώς δεν είναι. Είμαστε ακόμα πολύ φίλοι, αλλά δεν μπορούσε να βρει το χρόνο να είναι σ’ αυτό το συγκρότημα. Έχει ένα πολύ σημαντικό έργο, είναι κάτι σαν σύμβουλος θυμάτων εγκληματικών ενεργειών και είναι αρκετά βαρύ αυτό, πράγματι. Έτσι, δεν θα μπορούσε να κάνει υπερωρίες με αυτό το συγκρότημα, έχει μια άλλη μπάντα, τους Pantheist. Όπως οι Crippled Black Phoenix είναι το δημιούργημά μου,οι Panther είναι το δικό του. Είπε «δεν θέλω να σας απογοητεύσω, είναι πολύ άδικο να το κάνω. Αποχωρώ τώρα, αλλά κάποιο άλλο άτομο μπορεί να το κάνει αυτό». Πραγματικά, ο Κώστας είναι ένας σπουδαίος τύπος. Είναι ένας από εκείνους τους τύπους που θες να παίξεις μαζί του, αλλά παραμένουμε ακόμα φίλοι, ξέρεις.

justin4Πιστεύεις ότι η μουσική των CBP είναι το τέλειο soundtrack για τους ανθρώπους των πόλεων ή μπορεί να ταιριάζει στον οποιονδήποτε;

Ελπίζω να είναι για όλους (γέλια). Έχουμε ένα πολύ ευρύ φάσμα κοινού.

 


Ναι, αλλά η μουσική σας είναι πιο κλειστοφοβική, είναι για τους φόβους του σύγχρονου ανθρώπου. Δεν είναι αφειρημένη ή αραιή μουσική. Έχει να κάνει με το άγχος των σύγχρονων ανθρώπων.

(Γέλια) Μάλλον. Νομίζω ότι μπορεί να είναι αρκετά κυνική. Δεν αναφέρομαι προσωπικά. Συνειδητοποίησα ότι η μουσική δεν είναι για όλους. Εμείς δεν παίζουμε mainstream μουσική, δεν θέλω να κάνω ένα συγκεκριμένο τραγούδι ή ένα άλλο. Δεν θέλω να ανήκω πουθενά. Κατά κάποιον τρόπο, έχει την τάση να σε περιορίζει και οι άνθρωποι αρχίζουν να αναμένουν από σένα κάτι συγκεκριμένο. Προσπαθώ να δημιουργώ ειλικρινή μουσική, αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα για μένα. Αν κάτι ακούγεται καλό για μένα, είμαι ευχαριστημένος. Δεν με νοιάζει για το τι γνώμη έχει το ένα άτομο ή το άλλο. Είμαι ευτυχής εάν ο καθένας θα μπορούσει να κάνει το ίδιο.

Πες μας για την απόφασή σου να ηχογραφήσετε μια διασκευή για το ‘Run Like Hell’ των Pink Floyd; Θα το παίξετε ζωντανά; (Άρχιζω να ψιθυρίζω συνέχεια «Κάντε το, κάντε το»).

(Τρελά γέλια) Δεν ξέρω, δεν ξέρω. Απλώς προσπαθώ να εστιαστώ τώρα στο πώς θα ήχουμε. Πρέπει να δούμε πρώτα πώς θα πάνε οι πρόβες, με όλα αυτά τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, δεν ξέρω ακόμα. Θα θέλαμε να παίξουμε μια από τις διασκευές που έχουμε ηχογραφήσει.

 

Το ‘Of A Lifetime’ (των Journey).
Ναι, κατά πάσα πιθανότητα θα διασκευάσουμε το ‘Of A Lifetime’. Νομίζω ότι θα παίξει αυτό. Δεν ξέρω τι άλλο θα κάνουμε. Δεν έχουμε κάνει πρόβες ακόμα. Αν οι πρόβες πάνε καλά και έχουμε περισσότερο χρόνο, μπορούμε να προβάρουμε περισσότερα τραγούδια. Επίσης, θα μπορούσαμε να αλλάξουμε άποψη. Βασικά ηχογραφήσαμε αυτό το τραγούδι (‘Run Like Hell’), επειδή θέλαμε να το κάνουμε. Νομίζω ότι κάναμε αυτό το τραγούδι, επειδή ήταν το λιγότερο προφανές. Θα μπορούσαμε να κάνουμε και κάποια άλλα τραγούδια όπως το ‘Waiting for the Worms’ ή το ‘In The Flesh’, αλλά νομίζω ότι το κάναμε αυτό, διότι αυτό ήταν το λιγότερο προφανές τραγούδι για να διασκευάσουμε.

 

Σου αρέσει το progressiverock των ’70s, σωστά;

Α, ναι. Τα πρώτα.

 

justin5Κι εμένα. Πρόσφατα, ο φίλος μας ο Steven Wilson από τους Porcupine Tree, δήλωσε ‘Το Progressive rock ήταν πάντα ένας παρίας. Είναι αποδεκτό να πεις οτι σ’αρέσουν μπάντες όπως οι Joy Division, οι Sonic Youth ή οι My Bloody Valentine , αλλά δεν μπορείτε να πεις ότι σου αρέσουν οι Pink Floyd και οι King Crimson ή οι Yes και αυτό είναι ΓΕΛΟΙΟ’! Αυτό είπε ο Steven.

(Σ.σ: Με διακόπτει) Ναι, νομίζω ότι είναι κατά κάποιο τρόπο γελοίο. Αγαπώ τους Pink Floyd, ξέρεις (γέλια).

 

Τώρα η ερώτησή: Πιστεύεις ότι ο mainstream μουσικός Τύπος τρομοκρατεί τους νεότερους ακροατές όταν ανεφέρεται σ’ αυτά τα progressiverock συγκροτήματα ως «δεινοσαυρικό rock» ; Θέλω να πω ότι ακόμα και σήμερα λένε «οι Pink Floyd είναι uncool και οι Nirvana είναι cool».

Ναι, ο Τύπος θέτει τις τάσεις στα πάντα. Οι δημοσιογράφοι στο mainstream Τύπο έχουν την τάση να πιστεύουν ότι οι μόδες είναι τα πράγματα που είναι cool τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Δεν ενδιαφέρονται για το τι είναι αληθινό ή τι δεν είναι αληθινό. Νοιάζονται για το αυτό που θέλουν να ακούσουν. Αυτό δεν είναι ένα εύκολο θέμα. Αλλά από τη μία πλευρά, τα classic rock, τα progressive rock media, θέλουν να κρατήσουν το progressive rock για τον εαυτό τους, λένε: «Ω, αυτό δεν είναι για όλους», και προσπαθούν να το κάνουν πιο ελιτίστικο και αυτό είναι που φαντάζει cool στα μάτια τους. Και από την άλλη πλευρά, όταν τα παιδιά αρχίζουν να τους αρέσει, δεν θέλουν άλλους ανθρώπους να τους αρέσει (γέλια). Αλλά τώρα υπάρχει μια τάση τα παιδιά να ακούσουν τη μουσική των Pink Floyd και αυτό το είδος της μουσικής. Αλλά δεν πρέπει να ακούς κάτι που με βάση τους όρους του τι είναι cool ή όχι. Θέλουν να το διεκδικήσουν για τον εαυτό τους. Ακόμα και περισσότεροι άνθρωποι να το ακούσουν, πιστεύουν ότι το progressive rock είναι μια ανακάλυψη. Επειδή σε πολλούς ανθρώπους δεν αρέσει, αυτό φαίνεται καλύτερο για τους ίδιους. Αλλά η πραγματικότητα πιστεύω είναι, ότι στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει το progressive rock, αλλά οι άνθρωποι απλά δεν θέλουν να μιλάνε γι’ αυτό στους άλλους.

 

Επειδή φοβούνται να το κάνουν! Είδα αυτό το πράγμα, όταν άνθρωποι που αποκαλούσαν τους Pink Floyd «δεινοσαυρικό rock», όταν ο Roger Waters έπαιξε και γύρισε ένα DVD στην Αθήνα για το ‘The Wall’ στις 3 συανυλίες που έδωσε τον περασμένο Ιούλιο, τα ίδια ακριβώς άτομα πήγαν εκεί και πραγματικά τους άρεσε. Είναι γελοίο, ο Steven έχει δίκιο!

Ναι, ακριβώς (γέλια). Είναι γελοίο κατά κάποιο τρόπο. Είναι υποκριτές όταν λένε ότι είναι «δεινόσαυροι» ή οτιδήποτε άλλο και στη συνέχεια να πάνε και να γουστάρουν. Μερικοί άνθρωποι όπως ο Roger Waters (σ.σ.: ο ήρωάς μου), που είναι σήμερα κάποιας ηλικίας, είναι στην σημερινή εποχή ακόμα επίκαιρος και εξακολουθεί να έχει πολλά πράγματα να πει. Είναι ένας εξαιρετικά έξυπνος τύπος, έχει δημιουργήσει κάποια πραγματικά πολύ καλή μουσική.

 

Αλλά αν εσύ, ο Justin Greaves, πεις «θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Roger Waters» δεν θα γραφτεί πουθενά. Αν όμως πεις «θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Dave Grohl (Foo Fighters,Nirvana)» θα είσαι παντού.

(Τρελά γέλια) Ναι. Αλλά για το είδος της μουσικής που κάνω αν θα έλεγα Θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Roger Waters’, οι άνθρωποι θα το σκεφτόντουσαν ως κάτι mainstream και βαρετό και όχι και πολύ cool. Επειδή οι άνθρωποι θα ήθελαν να ακούν ανθρώπους να θέλουν να συνεργαστούν με πραγματικά σκοτεινούς, underground καλλιτέχνες. Διότι, αυτό είναι πιο cool.

 

Αν θα έλεγες «με τον Robert Fripp (King Crimson)», θα αντιδρούσαν το ίδιο.

Ναι, αυτό είναι σωστό (γέλια). Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι δεν έχουν συνειδητοποιήσει τι πραγματικά κάνει ο Robert Fripp.

 

Η άποψή μου είναι ότι ορισμένων μεταγενέστερων συγκροτημάτων η μουσική είναι πολύ πιο «δεινοσαυρική» από τη μουσική της δεκαετίας του ’70. Νομίζω ότι μπάντες όπως οι Manowar ή οι Winger ή οι Bon Jovi είναι περισσότερο ξεπερασμένοι μουσικά από τους Pink Floyd και King Crimson.
Αυτό είναι το κυνικό του να σου αρέσει η pop μουσική και αυτό του να σου αρέσει η αληθινή έννοια της progressive μουσικής, όπως ίσχυε από το 1969 έως το 1973-4. Δεν έπαιζε ρόλο το τι είδος μουσικής ήταν, ήταν επειδή η μουσική ήταν γνήσια και φρέσκια και πειραματική. Οι άνθρωποι προσπαθούσαν νέα πράγματα. Στη συνέχεια, οι Pink Floyd, οι King Crimson και αυτό το είδος των συγκροτημάτων, έφτιαξαν μουσική που είναι διαχρονική. Είναι εντελώς άσχετο το πώς μπορείς να το ονομάσεις αυτό, έβγαλαν albums και οι άνθρωποι τα απολάμβαναν. Αυτό συνέβη πριν από πολλά χρόνια και εξακολουθούν να ακούγονται καλά. Έσπρωχναν τα όρια της μουσικής. Τώρα η προοδευτική μουσική πρέπει να ακούγεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Δεν είναι ότι σ’αρέσει η μία μπάντα ή η άλλη, αυτό συνέβη επειδή οι άνθρωποι τότε έκαναν ό, τι ήθελαν, έσπρωχναν τα όρια, δεν ήθελαν να κάνουν ακραία μουσική. Επειδή είναι κάτι προοδευτικό αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είναι και ακραίο.

 

Κατά κάποιο τρόπο όμως είναι ακραίο. Όταν γράφετε 14-λεπτα κομμάτια, είναι ακραίο. Αυτό σημαίνει ότι απορρίπτεις τις μόδες.

Νομίζω πως ναι. Υποθέτω ότι έτσι είναι. Είναι πιο ακραίο από ό, τι κάνουν τα περισσότερα συγκροτήματα. Θα πρέπει να μην ταυτίζεσαι με ορισμένους ακραίους ρυθμούς ή τέτοια περίεργα πράγματα. Οι μπάντες που μου αρέσουν, η μουσική που μου αρέσει είναι αρκετά απλή. Νομίζω «προοδευτικό» σημαίνει ότι μπορείς πάντα να προχωράς, να μην επαναλαμβάνεις τον εαυτό σου, να προσπαθείς πάντα διαφορετικά πράγματα.

 

Να παραμένεις απρόβλεπτος.
Απρόβλεπτος.Ακριβώς. Δεν νομίζω ότι πολλές μπάντες το κάνουν αυτό σήμερα. Σε γενικές γραμμές, φοβούνται να το κάνουν επειδή σκέφτονται ότι οι άνθρωποι θα τους βάλουν στην άκρη. Που θα το κάνουν έτσι κι αλλιώς, όπως ξέρεις (γέλια). Όταν κάνουν μια επιτυχία, κανείς δεν τους επιτρέπει να αλλάξουν τίποτα, επαναλαμβάνουν τον εαυτό τους και αυτό θα μπορούσε να καταντήσει πολύ βαρετό.

 

Ποιο ήταν το τελευταίο σπουδαίο album που ακούσες;
Χμ .. Εννοείς καινούριο; Αυτή τη στιγμή, μου αρέσει μια μπάντα που ονομάζεται Arbouretum. Πρόκειται για μια αμερικανική μπάντα, είναι υπνωτικοί. Έχουν κάποιες βασικούς ήχους στην κιθάρα που είναι πολύ υπνωτικοί, που είναι κάτι πραγματικά πολύ καλό. Επίσης, μου αρέσει .. Δεν μπορώ να το θυμηθώ το όνομα αυτή τη στιγμή.

 

Μου άρεσε πολύ το τελευταίο album του Tom Waits (‘Bad As Me’).
Ναι, μου αρέσει. Προφανώς, o Tom Waits είναι ένας σπουδαίος καλλιτέχνης. Ακούω πολλή μουσική στο αυτοκίνητο, γιατί οδηγώ πολύ.

 

Είναι πιθανόν να συνεργαστείται ξανά με τον David Eugene Edwards (16 Horsepower, WovenHand).

Θα δούμε. Νομίζω ότι θα κάνουμε άλλο ένα τραγούδι μαζί του. Ανθα τύχει, θα το κάνουμε. Έχω μιλήσει μαζί του και είναι ένας πολύ ωραίος τύπος, ένα πολύ καλό παιδί. Έχει μια καταπληκτική φωνή. Όταν κάναμε το “Just Like a Mexican Love», νομίζω ότι ήταν το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ. Ήταν υπέροχο να συνεργαστώ μαζί του και η συναυλία που κάναμε με τους WovenHand, ότι ήταν πραγματικά τρομερή. Ναι, έχουμε μιλήσει γι ‘αυτό,θα κάνουμε σίγουρα κάτι περισσότερο στο μέλλον.Νομίζω ότι θα κάνουμεένα ακόμα τραγούδι για το album του Jeffrey Lee Pierce. Νομίζω ότι είναι θέμα χρόνου,αν θα έχει το χρόνο να κάνει, αν θα έχουμε χρόνο να το κάνουμε.

 

Μπορείτε να μας δώσετεμια αμυδρή ιδέα για το τιπρέπεινα περιμένουμεαπό τις Ελληνικές συναυλίες; Πρώτον ένα μεγάλο setlist.
(Γέλια) Δεν θα σου πω το setlist. Προφανώς με το νέο  album, θα παίξουμε πολλά από τα νέα τραγούδια. Παίζουμε το ίδιο πάνω-κάτω setlist εδώ και δύο χρόνια. Έτσι, θα προσπαθήσουμε να το αλλάξουμελίγο. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήμασταν στην Ελλάδα; Νομίζω ότι ήταν το 2009. Νομίζω ότι το ελληνικό κοινό οφείλει να ακούσει τραγούδια από το ‘I, Vigilante’. Έτσι, θα παίξουμε σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος του και πολλά από το νέο album. Θέλω να βάλω μέσα κάποια πραγματικά παλιά τραγούδια. Τραγούδια που δεν έχουμε παίξει από το 2006. Έτσι, θα μπορούσε να είναι ένα- δυο πολύ παλιά τραγούδια(γέλια).

 

Ωραία,θα ήθελα να ακούσω ένα μη συνηθισμένο setlist.
Δεν θα είνα ιένα συνηθισμένο setlist. Εξαρτάται από το πόσο χρόνο θα έχουμε για να παίξουμε.Υπόσχομαι ότι θα είναι πολύ μακρύ. Εμείς συνήθως παίζουμε για περίπου 2 ώρες, αυτή τη φορά πρόκειται να παίξουμε για περίπου 2½ ώρες, αν έχουμε αρκετό χρόνο. Νομίζω ότι θα παίξουμε ένα μεγάλο set. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε ακόμη και δύο sets (σ.σ: Grateful Dead style! Έτσι!) . Θα δούμε πώς θα είναι η κατάσταση.

 

Θα είμαι εκεί ούτως ή άλλως.
Θα σε δω στην Ελλάδα, φίλε.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Justin Greaves.

Τσεκάρετε το www.crippledblackphoenix.co.uk και http://www.facebook.com/pages/CRIPPLED-BLACK-PHOENIX-official/111441865546099?sk=wall

 

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry