HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε ένα θρυλικό τραγουδιστή και συνθέτη: τον Jon Anderson, original τραγουδιστή των Yes για σχεδόν 40 χρόνια και συνέργατη του Βαγγέλη Παπαθανασίου στο πειραματικό ντουέτο Jon and Vangelis. Τα τελευταία χρόνια έχει μια πολύ ενεργή και επιτυχημένη solo καριέρα. Τραγουδάει το τραγούδι “Limitless” στο νέο album του Marco Sabiu, “Audio Ergo Sum”, πριν μερικούς μήνες κυκλοφόρησε ένα solo single με τίτλο “Open” διάρκειας 21 λεπτών, έκανε το album “The Living Tree” και περιόδευσε με τον παλιό του φίλο και μέλος της χρυσής εποχής των YES, Rick Wakeman και το τελευταίο ολοκληρωμένο solo album του ονομάζεται “Survival & Other Stories”. Διαβάστε παρακάτω τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

jon1Υποθέτω ότι η συνεργασία σας με τον φημισμένο Ιταλό συνθέτη / παραγωγό Marco Sabiu στο “Limitless” ήταν πολύ αυθόρμητη και χωρίς προηγούμενο προγραμματισμό. Πέφτω μέσα;

Αυτό είναι σωστό, Θοδωρή. Ο Marco μου έστειλε τη μουσική και σε μια ώρα περίπου είχα γράψει τη μελωδία και τους στίχους. Ήρθε με τον τίτλο, “Limitless”  και σκέφτηκα ότι έχει μια πολύ έντονη ενέργεια, επειδή ως ανθρώπινα όντα είμαστε απεριόριστοι. Έτσι, ήταν ένα πολύ ωραίο τραγούδι για να τραγουδήσω.

 

Ήσασταν εξοικειωμένος με τις συνθέσεις  του Marco Sabiu;

Όχι. Ένας φίλος μου, ο Alessandro de Rosa, ήρθε σε επαφή με τον Marco. Ο Marco ολοκλήρωνε ένα album. Γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους,και απλά του ανέφερε τ’ όνομά μου. Ήταν πολύ εύκολο να συμβεί. Ξέρεις, η μουσική είναι πολύ ανοιχτή. Μου αρέσει να τραγουδάω με διαφορετικούς ανθρώπους και είμαι πολύ ενθουσιασμένος να δουλεύω με τους πάντες, αρκεί φυσικά η μουσική να είναι καλή.

 

Μπορείτε να μας περιγράψετε το στιχουργικό περιεχόμενο του “Open” και το πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία σύνθεσής του;

Ω Θεέ μου, ναι! Το “Open”  ήταν μια θαυμάσια εμπειρία για μένα και νομίζω ότι προς το τέλος του τραγουδιού τραγουδάω «είμαστε τόσο συνδεδεμένοι με τον Θεό, που είναι δικαίωμά μας να είμαστε ελεύθεροι. Είναι δικαίωμά μας να έχουμε μια όμορφη ζωή. Ο Θεός μας έδωσε το δικαίωμα, προκειμένου να έχουμε έναν κόσμο όπου δεν υπάρχει πόλεμος, δεν υπάρχει ταπείνωση, δεν υπάρχει διαφθορά κτλ. Και πάντα το σκεφτόμουν αυτό. Οι στίχοι που μου ήρθαν για αυτό το μουσικό κομμάτι έχουν μεγάλη σημασία για μένα. Νομίζω ότι έγραψα τους στίχους σε δύο ημέρες.

 

Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που λάβατε μέχρι στιγμής για το albumSurvival & Other Stories ;
Είχα εξαιρετικά σχόλια. Δεν είδα ούτε μια κακή κριτική. Ίσως οι άνθρωποι που ασχολούνται με τις δημόσιες σχέσεις μου δεν μου έστειλαν τις κακές κριτικές. Δεν είδα πουθενά κακές κριτικές. Όταν οι άνθρωποι νιώθουν ωραία ενώ γράφουν  μουσική, αυτός είναι κι ο λόγος για τον οποίο την γράφουν. Δημιουργείς μουσική με την ελπίδα να φτάσει σε κάποια αληθινή ψυχή. Έκανε πολύ καλές πωλήσεις. Όπως γνωρίζεις, το album έγινε μετά την εμπειρία που είχα πριν από τρία χρόνια, όταν παραλίγο να πεθάνω. Νιώθω ότι έχω αναγεννηθεί ως τραγουδιστής. Τραγουδάω όσο καλά έχω τραγουδήσει στο παρελθόν και αισθάνομαι πολύ ενθουσιασμένος για τα τραγούδια που δημιούργησα.

 

Ήταν πιο απελευθερωτικό για σας ότι στο Survival & Other Stories είχατε τον πλήρη έλεγχο της μουσικής χωρίς να βρίσκεστε σε μια μπάντα και να συμβιβάζεστε;

Λοιπόν, μετά από 40 χρόνια με τους YES έκανα μια αλλαγή κατεύθυνσης. Πρέπει να πω ότι ήμουν πολύ τυχερός που στα ’70s γνώρισα τον Βαγγέλη.

 

Θα σας ρωτήσω αργότερα γι ‘αυτό ..

Έτσι, μου έδωσε την ελευθερία και συνειδητοποίησα ότι η μουσική είναι ελεύθερη. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις πάντα τους ανθρώπους και πρέπει να το πω αυτό. Με τον Marco δούλεψα με έναν άνθρωπο που δεν τον συνάντησα. Δούλεψα μαζί του μέσω του Διαδικτύου. Τώρα οι άνθρωποι μπορούν να μου στέλουν τη μουσική τους και αν μου αρέσει η μουσική, μπορώ να γράψω τη μελωδία, τους στίχους και τις αρμονίες και να τους τα στείλω πίσω. Αν μου αρέσει η μουσική που μου στέλνουν, θα ήμουν ευτυχής να τραγουδήσω σ’αυτή.

 

Πώς ήταν να βρίσκεσαι και πάλι στο studio με τον Rick Wakeman για το album The Living Tree;

Το κάναμε από το Διαδίκτυο. Ήμουν σε περιοδεία στην Αμερική, και μου έστελνε την μουσική και τραγουδούσα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, στο laptop μου και του το έστελνα πάλι πίσω. Έγραψα τα τραγούδια μου για το “The Living Tree” ενώ βρισκόμουν σε εκείνη την περιοδεία. Ήταν μια θαυμάσια εμπειρία, επειδή ήταν πολύ διαφορετικό το να γράφεις μουσική στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Ο Rick μπορούσε να μου στέλνει τη μουσική, κι εγώ την άκουγα, καταλάβαινα ότι ήταν ειλικρινής μουσική και στη συνέχεια έγραφα τη μελωδία και τους στίχους και τα έστελνα πίσω σε αυτόν. Η μόνη φορά που συναντηθήκαμε, ήταν κατά τη διάρκεια της περιοδεία μας, το περασμένο έτος. Ήταν η πρώτη φορά που μπορούσαμε να τραγουδήσουμε τα τραγούδια μαζί επί σκηνής. Ήταν κάτι θαυμάσιο.

 

Θα κάνετε κι άλλες περιοδείες με τον Rick στο κοντινό μέλλον;

Ναι, μίλησα μαζί του χθες. Μου έστειλε κάποια καινούργια μουσική για ένα νέο project γι’ αυτό το καλοκαίρι, και είπαμε να περιοδεύσουμε το επόμενο έτος. Ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να κάνεις. Εκείνη την εποχή, πήγα και τραγούδησα μαζί του.  Δεν το είχα ξανανιώσει αυτό.

 

Έχετε ευχάριστες αναμνήσεις από τη συνεργασία σας με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου; Θα θέλατε να είχατε κάνει περισσότερα  albums μαζί;

Φυσικά! Ξέρεις, κάναμε 4  albums μαζί και κάθε χρόνο ελπίζω ότι θα μου στείλει κάποια καινούργια μουσική για να τραγουδήσω. Άλλαξε μουσική κατεύθυνση φυσικά, οι άνθρωποι αλλάζουν, αλλά ο Βαγγέλης είναι ο μέντοράς μου. Είναι για μένα ένας από τους σπουδαιότερους μουσικούς των τελευταίων 100 χρόνων.. Ήταν ο πρώτος keyboard-ίστας. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος, ξέρεις. Έτσι, όταν τραγουδούσα μαζί του, ήταν σαν να βρίσκομαι στον παράδεισο.

 

Το 1984 συνεργαστήκατε με έναν από τους ήρωές μου, τον John Paul Jones (μπασίστας/πληκτράς/ενορχηστρωτής των Led Zeppelin) για το soundtrack του “Scream For Help”. Πώς ήταν εκείνη η εμπειρία;

Και πάλι, ο John Paul μου έστειλε τη μουσική. Ήμουν στη Νέα Υόρκη εκείνη τη στιγμή όπου και δούλευα, κι έτσι μπήκα στο studio για να τραγουδήσω ένα τραγούδι γι ‘αυτόν. Το τραγούδησα με τον τρόπο που ήθελε. Είναι ένας gentleman και ήμουν πολύ χαρούμενος που τραγούδησα γι ‘αυτόν. Τον συνάντησα στο Λονδίνο, όπου μίξαρε τα τραγούδια, και ήταν σπουδαίο να δουλέψω μαζί του. Είναι καλός άνθρωπος.

 

Σας αρέσει σήμερα το albumTales from Topographic Oceans”; (Θεωρείται το πιο αμφιλεγόμενο progressive rock album.)

Λατρεύω το “Tales from Topographic Oceans” για δύο λόγους: όταν κυκλοφόρησε δεν τα πήγε καλά εμπορικά. Σε μερικούς κριτικούς και ανθρώπους από τη δισκογραφική εταιρεία δεν άρεσε, επειδή τους αρέσει ό, τι παίζει το ραδιόφωνο. Μια ζωή έλεγα «Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που κάνουν μουσική για το ραδιόφωνο, εγώ κάνω μουσική μόνο για τη μουσική». Με εκνεύριζε λίγο στην αρχή, αλλά 25 χρόνια αργότερα παίξαμε το “The Revealing Science of God”, την πρώτη πράξη, και το “Ritual” σε μια περιοδεία το 2001-2 συνοδεία ορχήστρας. Ήταν εκπληκτικό για μένα ότι η μουσική ήταν ακόμα τόσο καλή! Φοβόμουν πολύ να παίξω αυτή τη μουσική στη σύζυγό μου, δεν πίστευα ότι θα της άρεσε και μου είπε ότι το “Revealing ”από το “Topographic..” είναι ένα από τα αγαπημένα της μουσικά κομμάτια όλων των εποχών. Έτσι, ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος.

 

Είστε περήφανος για την διασκευή σας στο “America”  του Paul Simon; Νομίζω ότι είναι μια από τις καλύτερες που έχουν ηχογραφηθεί ποτέ!

Αγαπώ πολύ αυτήν την ηχογράφηση. Συνηθίζαμε να το παίζουμε επί σκηνής σε κάθε συναυλία και τώρα όταν κάνω solo συναυλίες, παίζω ακόμα το “America”, επειδή πριν από δύο χρόνια έγινα Αμερικανός πολίτης. Παντρεύτηκα ένα κορίτσι από την Αμερική και είμαι τυχερός που είμαι μαζί της. Είναι όμορφο κορίτσι και ξέρεις, έσωσε τη ζωή μου όταν πήγα να πεθάνω . Είμαι Αμερικανός πολίτης τώρα. Όταν είμαι στη σκηνή, πάντα κάνω το “America”. Είναι ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια που έχω κάνει.

 

jon2Ο πνευματισμός ήταν πάντα μέρος της ζωής σας. Ποιο ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που ανακαλύψατε μέσω του πνευματισμού;

Ότι ο Θεός είναι δωρεάν. Δεν χρειάζεται να καταβάλεις χρήματα για να πας στον παράδεισο. Και είμαστε ανθρώπινα όντα απεριορίστων ζωών. Θα ζήσουμε για άπειρο χρονικό διάστημα. Οι ψυχές μας θα ζήσουν για πάντα. Θα ζήσουμε κάποια στιγμή τον έρωτά μας στον ουρανό. Όταν λέμε «παράδεισο», εννοούμε ακριβώς μία άλλη διάσταση για εμάς, ένα άλλο μέρος. Και θα συναντηθούμε με όλους τους ανθρώπους που έχουν πεθάνει: τις μητέρες μας, τους πατέρες μας, τους πατέρες και τις μητέρες των παιδιών μας. Θα ζήσουμε για πάντα. Ποτέ δεν θα χάσουμε την επαφή με τους ανθρώπους που αγαπάμε..

 

Ο George Harrison (κιθαρίστας των Beatles) ήταν ένας από τους πρώτους μουσικούς που υιοθέτησε αυτές τις ιδέες. Τον συναντήσατε ποτέ; Μιλήσατε ποτέ μαζί του γι’ αυτά τα θέματα;

Μου έδωσε το χέρι του, αλλά δεν μπορούσα να του μιλήσω, γιατί ήταν ο George Harrison. Όταν συναντάς τον George Harrison, τι μπορείς να του πεις;

 

Έχετε ηχογραφήσει με πολλούς σπουδαίους μουσικούς και συγκροτήματα. Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να δουλέψετε μαζί του και εκεί δεν έχει συμβεί ακόμη;

Προσπαθώ να συνεργαστώ με ένα μεγάλο drummer που λέγεται Jack DeJohnette. Είναι ένας από τα μεγάλους drummers. Πάω να τον συναντήσω σε δύο εβδομάδες για να μιλήσουμε για ένα κοινό project. Υπάρχουν πολλοί μουσικοί θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ μαζί τους. Υπάρχουν πάρα πολλοί. Στο κάτω-κάτω, έχω συνεργαστεί με τους ανθρώπους που ήθελα περισσότερο να συνεργαστώ. Έχω όνειρο να συνεργαστώ με ορισμένους ανθρώπους, κι αν αυτό συμβεί, θα είμαι πολύ χαρούμενος..

 

Θα πρέπει να προσπαθήσετε να το κάνετε εσείς να συμβεί.

Μερικές φορές χτυπάς μια πόρτα και μετά την ξαναχτυπάς και στο τέλος δεν συμβαίνει τίποτα (σ.σ: «τότε την σπας», μου έλεγε ο καθηγήτής Φυσικής μου στο φροντιστήριο και το τηρώ ευλαβικά από τότε) . Έχω δοκιμάσει τόσες πολλές φορές να επικοινωνήσω με ορισμένους ανθρώπους, και λέω «Όχι, αυτό θα συμβεί όταν είναι να συμβεί». Το μάντρα μου είναι «θα συμβεί όταν είναι να συμβεί» (σ.σ: άκρως μοιρολατρικό σύμφωνα με μένα, αλλά υπάρχουν πολλοί που τα περιμένουν έτοιμα οπότε..) Έστειλα ένα μήνυμα στον Βαγγέλη πέρυσι «Σε παρακαλώ, Βαγγέλη, σ ‘αγαπώ! Σε παρακαλώ επέτρεψέ μου να τραγουδήσω  άλλο ένα τραγούδι μαζί σου. Μόνο ένα. Σε παρακαλώ». Μπορείς να το βάλεις αυτό να παίζει συνέχεια στο ραδιόφωνο (σ.σ: Το μετέφερα εκεί που έπρεπε. Δεν κάνω εκπομπές, ούτε d.j sets. Τα θεωρώ πολύ εύκολα). Ξέρεις, τον αγαπώ.

 

Και δεν απάντησε ..

Δεν μου απάντησε. Όχι.

 

jon3Νομίζετε ότι τώρα που δεν είστε μέλος ενός δημοφιλούς συγκροτήματος, όπως οι YES, είναι πιο εύκολο να κατανοήσετε τους λόγους πίσω από την απόσυρση του Bill Bruford από τη σημερινή μουσική;

Νομίζω ότι ο Bill ήταν πάντα πολύ καλός μουσικός και μεγάλος στοχαστής. Θα είχε κάποιο λόγο για την απόσυρσή του. Μερικοί μουσικοί  παίζουν για πάντα, μέχρι να πεθάνουν. Άλλοι αποφασίζουν «Εντάξει, αρκετά ήταν» και αυτό ήταν που αποφάσισε ο Bill. Μερικές φορές είναι δύσκολο να παίζεις μουσική όταν σου ασκούν πίεση για να κάνεις pop μουσική, να το κάνεις κυρίως για τα λεφτά. Δεν κάνω μουσική για λεφτά, έκανα πάντα μουσική για τη μουσική. Από αγάπη για την μουσική. Και αν τα χρήματα έρθουν στην πορεία, είμαι ευγνώμων. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μην προσπαθήσεις να κάνεις λεφτά, να μην προσπαθήσεις να κάνεις λεφτά, να μην προσπαθήσεις να κάνεις λεφτά. Θα μπορούσα να φυλακιστώ γι’αυτό τον λόγο.

 

Τι μουσική ακούτε αυτή τη στιγμή;

Ειλικρινά, μου αρέσει ο Sibelius. Άκουσα χθες το «Κοντσέρτο για Βιολί» του Φινλανδού Sibelius, ακούω Stravinsky,  λατρεύω τον  Mozart. Αγαπώ πολύ τη μουσική της Αιθιοπίας. Όλα αυτά τα διαφορετικά είδη. Δεν ακούω pop μουσική στο ραδιόφωνο. Αλλά όταν ακούω κάποιο τραγούδι που μου αρέσει, λέω «Μακάρι να το γράψει εγώ αυτό το τραγούδι».

 

Είναι αλήθεια ότι οι YES ήρθαν στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του ’70 για μια συναυλία, αλλά ακυρώθηκε επειδή υπήρχαν μόνο διακόσιοι οπαδοί έξω από το γήπεδο; (του Πανιωνίου στη Ν. Σμύρνη. Το ‘χα διαβάσει σε μια συνέντευξη του Λάκη Παπαδόπουλου που έλεγε ότι το album που του άλλαξε την ζωή ήταν το “Relayer” των YES)

Πιθανώς (γέλια). Δεν ήρθα εκεί γιατί ήμουν στο Παρίσι και ήμουν έτοιμος να πάρω το αεροπλάνο και ο manager μού τηλεφώνησε και μου είπε «Υπάρχει πρόβλημα  με τα εισιτήρια. Πρόβλημα με τα εισιτήρια. Μην έρθεις!». Είπα: «Εντάξει, εντάξει».

 

Πώς βλέπετε σήμερα την κατάρρευση των μεγάλων δισκογραφικών εταιριών; Νομίζετε ότι είναι ένα είδος δικαιοσύνης για την απληστία τους όλα αυτά τα χρόνια;

Νομίζω πως ναι. Νομίζω ότι γίνεται σαν το κέτσαπ. Νομίζω ότι η μουσική για αυτούς είναι ακριβώς ότι είναι το κέτσαπ στην πώληση burgers. Η μουσική είναι τόσο υπέροχη, τόσο δυνατή και δεν θα πρέπει να γίνεται μόνο για τα χρήματα. Οι δισκογραφικές εταιρείες θα έπρεπε να φροντίζουν περισσότερο τους μουσικούς και τους καλλιτέχνες και θα έπρεπε να είναι μαζί τους. Αλλά ασχολούνται μόνο με τα λεφτά, τα λεφτά, τα λεφτά. Και αυτό που συνέβη είναι ότι η μουσική βιομηχανία δεν θέλει πολυδιάστατη μουσική, δεν θέλει τα άλλα είδη της μουσικής, θέλουν pop μουσική. Θα πρέπει να γίνεις pop star, αλλιώς δεν πρόκειται να πουλήσεις τίποτα. Και τότε η μουσική γίνεται σαν τη ζωή: βαρετή και όλο πιο βαρετή .. Υπάρχει τόση πολλή υπέροχη μουσική τώρα με το Internet. Υπάρχουν τόσοι πολλοί νέοι σπουδαίοι μουσικοί με τους οποίους συνεργάζομαι, που είναι τόσο ταλαντούχοι και τόσο συναρπαστικοί που τα επόμενα 10 χρόνια της μουσικής θα είναι απίστευτα. Το τέλος της κυριαρχίας των δισκογραφικών εταιρείων είναι ένα πολύ καλή φαινόμενο για τη μουσική.

 

Ποια ήταν η καλύτερη συναυλία που έχετε ήδη ως οπαδός;

Ω, Θεέ μου (τρις)! Είδα τον Paul Simon στο “Graceland” (1986), το οποίο ήταν απίστευτο. Είδα τον Bruce Springsteen, όταν έκανε το “Born In The USA”. Αυτό ήταν στην Φιλαδέλφεια. Καταπληκτικό. Το 1963, τον Απρίλιο, εγώ και ο αδελφός μου πήγαμε να δουμε τους Beatles, μόλις έγιναν διάσημοι.

 

jon andersonΣε ποια πόλη; Στο Λονδίνο;

Λίγο βορειότερα απ’ το Λίβερπουλ, σε ένα μέρος που λέγεται Southport. Είχαν μόλις κυκλοφορήσει το τραγούδι “Love Me Do” και εγώ και ο αδελφός μου με τη μηχανή πήγαμε να δουμε τους Beatles και ήταν απλά καταπληκτικό. Είδα τον Jimi Hendrix σε μικρό club στο Μόναχο το 1967, μόλις είχε κυκλοφορήσει το “Hey Joe”. Έπαιζε στη σκηνή με τους Experience. Απίστευτο! Στη συνέχεια, πήγαμε στο party ενός φίλου μου και ο Jimi Hendrix ήταν εκεί και ήταν πολύ ήσυχο παιδί, ξέρεις.  Καθόμουν στο πάτωμα, γιατί ήμουν κι εγώ πολύ ήσυχο άτομο τότε -ήμουν πολύ ντροπαλός- και ήρθε προς το μέρος μου και κάθισε δίπλα μου και έστριψε ένα τσιγαριλίκι. Και καπνίσαμε το τσιγαριλίκι μαζί. Νομίζω ότι ήταν ένα όνειρο: να καπνίσεις τσιγαριλίκι με τον Jimi Hendrix!

 

Έχετε σκεφτεί να διασκευάσετε κάποια κλασικά τραγούδια με κάποιον κιθαρίστα για παράδειγμα; Ο Mick Jagger είχε κάνει το “Foxy Lady” του Hendrix με τον Jeff Beck.

Όχι πραγματικά (σ.σ: γέλια). Η φωνή μου δεν ταιριάζει στο να διασκευάζω τραγούδια άλλων.

 

Να αλλάξετε την ενορχήστρωση όπως κάνατε στο “America”!

Μόλις έκανα ένα. Ποιο είναι το email σου;

 

(Του το συλλαβίζω).

Στο στέλνω τώρα. Το έκανα για τον γιο μου. Μου το τραγουδούσε συνέχεια. Ήταν ένα τραγούδι από τους Radiohead.

 

Ποιο τραγούδι;

Αυτό που λέει (σ.σ:το τραγουδάει)  “Rain down, rain down on me/ From a great height/ From a greeeaaaat heeiight”

 

(Μου έχει πέσει το σαγώνι!) Το  Paranoid Android!!!

Δεν ξέρω πώς το λένε, το λέω ‘Rain Down’.

 

Πρέπει να το κυκλοφορήσετε, έστω και δωρεάν μέσω της ιστοσελίδας σας! Θα σας μάθουν πολλοί που δεν σας γνωρίζουν. Θα μάθουν ποιος είστε, για την καριέρα σας, την προσωπικότητά σας. Τι έχετε να χάσετε; Όταν πρόπερσι διαλύθηκαν μεσούσης της περιοδείας τους οι Oasis, είχαν να δώσουν ακόμα κάποιες συναυλίες ως headliners σε Ευρωπαϊκά indie festivals και επειδή όλες οι μπάντες είχαν κανονίσεις τις δικές τους εμφανίσεις τότε, οι μόνοι που μπορούσαν ήταν οι Deep Purple!! Και εμφανίστηκαν μπροστά σε χιλιάδες άτομα που δεν τους ήξεραν και κερδίσαν πολλούς οπαδούς. Νέοι οπαδοί , ακόμα και μουσικοί από άλλες indie μπάντες πήγαιναν και φωτογραφίζονταν με τους Deep Purple!!!

Θα το στείλω σήμερα κιόλας στον webmaster μου.

 

jon4Αν το κυκλοφορήσετε θα είναι αμέσως πρώτη είδηση σε όλα τα fansites των Radiohead. Σας αρέσουν οι Radiohead;

Νομίζω ότι έχουν πολύ πλάκα (σ.σ: εεε;;). Αυτό που μου αρέσει σ’αυτούς είναι που όλα τους τα τραγούδια είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Άκου το (σ.σ: βάζει τη διασκευή που έκανε να παίζει στο δωμάτιο στο οποίο βρίσκεται).

 

Ποιος μουσικός ήταν αποκάλυψη για σας την πρώτη φορά που τον είδατε από κοντά; Πολλοί περιγράφουν το σοκ μόλις είδαν τον John Bonham (drummer των Led Zeppelin) ..

Το καλύτερο συγκρότημα όλων των εποχών: οι Mahavishnu Orchestra. John McLaughlin, Billy Cobham. Θεέ μου! Είδαμε τη πρώτη συναυλία τους, επειδή ήμασταν στο line-up. Οι YES, Mahavishnu Orchestra και οι  Kinks.

 

Είστε πολύ τυχερός που έχετε ζήσει όλες αυτές τις εμπειρίες, έχετε συναντήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους και έχετε κάνει όλη αυτή τη μουσική.

Ξέρω ότι είμαι τυχερός άνθρωπος και είμαι πολύ ευγνώμων για αυτό που κάνω και να στείλω την αγάπη μου προς το λαό της Ελλάδας και μην ανησυχείτε για τα χρήματα. Όλα όσα ζούμε είναι σημαντικότερα από τα χρήματα και όλα θα πάνε καλά.

 

Πόσο πιθανό είναι να σας δούμε να παίζετε στην Ελλάδα;

Θα ερχόμουν κι αύριο. Εάν θα το ζητήσεις από έναν promoter, θα ερχόμουν για δύο συναυλίες κι αύριο. Θα ανέβω στο αεροπλάνο και σας ευχαριστώ πολύ. Αγαπώ την Ελλάδα.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Jon Anderson για τον χρόνο του!

Τσεκάρετε το www.jonanderson.com

 

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry