Το Hit Channel είχε την χαρά να μιλήσει με έναν σημαντικό τραγουδιστή: τον John Lawton.Είναι ευρύτερα γνωστός από την επιτυχημένη καριέρα του με τους Uriah Heep, τους Lucifer’s Friend και τους Les Humphries Singers. Έχει επίσης συνεργαστεί με τον Roger Glover των Deep Purple και πήρε μέρος στον διαγωνισμό της Eurovision το 1976 με τους Les Humphries Singers. Η τελευταία του solo  δουλειά είναι το πολύ καλό “The Power of Mind” με τους Diana Express, μια πολύ ταλαντούχα μπάντα από την Βουλγαρία. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε:

 

Είστε ικανοποιημένος με την ανταπόκριση που έχετε ήδη λάβει για το ‘The Power of Mind’;

Ήμουν ευτυχής, γιατί δεν ήξερα πώς οι άνθρωποι θα αντιδράσουν με το album, αλλά νομίζω ότι πήγε πολύ καλά.

 

Περάσατε καλά κατά την ηχογράφηση του «The Power of Mind» στο Plevin της Βουλγαρίας;

Ναι, πέρασα καλά. Ήμουν εκεί για περίπου δύο εβδομάδες. Ο χρόνος στο studio ήταν πολύ ευχάριστος, μου αρέσει πάντα να δουλεύω στο studio. Μπορεί να κάνεις λάθη και μπορείς να γυρίζεις πίσω και να το ξανακάνεις (γέλια). Περάσαμε καλά κατά την ηχογράφηση. Έπρεπε να ηχογραφήσω εκ νέου όλα τα φωνητικά στα αγγλικά και επίσης όλα τα δεύτερα φωνητικά. Δούλεψε καλά.

 

Το υλικό του ‘The Power of Mind’ είναι γραμμένο από τον Dr. Milen Vrabevski. Θα θέλατε να είχατε μεγαλύτερη συμμετοχή στη διαδικασία συγγραφής του album;
Αυτό το album, το «The Power of Mind» είχε ήδη ηχογραφηθεί στη βουλγαρική γλώσσα. Οι στίχοι είχαν ήδη μεταφραστεί στα αγγλικά. Έτσι, δεν υπήρχε τίποτα όσον αφορά το γράψιμο που θα μπορούσα να κάνω. Έκανα κάποιες αλλαγές στους στίχους. Αλλά συζητάμε για ένα νέο project το επόμενο έτος και φυσικά θα ήθελα ν’ ανακατευτώ στο γράψιμό του.

 

Ποια επίδραση είχε η έννοια της θετικής σκέψης σε σας;
Όταν άκουσα για πρώτη φορά γι ‘αυτό είπα: «Θετική σκέψη; Δεν ξέρω». Όταν άρχισα να ηχογραφώ τα τραγούδια, να διαβάζω τους στίχους, ήταν σαν να διαβάζω ένα βιβλίο σ’ ένα φίλο. Κάθε τραγούδι ήταν ένα διαφορετικό κεφάλαιο απ’ το βιβλίο. Το βρήκα πολύ συναρπαστικό να το κάνω αυτό. Κάνει μεγάλη διαφορά στα τραγούδια που ηχογραφήθηκαν. Έχω την αίσθηση του κάθε τραγουδιού που μεταφέρεται στο επόμενο. Είναι ένα καλό συναίσθημα. Ναι, έχει μια πολύ θετική επίδραση πάνω μου.

 

Υπάρχουν σχέδια για να κάνετε περισσότερες ηχογραφήσεις με το line-up του ‘The Power of Mind’;
Δεν ξέρω. Εξαρτάται μόνο από το πώς θα πάει το επόμενο έτος. Εμείς πάντα θέλουμε να συνεργαζόμαστε με διαφορετικούς μουσικούς. Οι Diana Express έχουν ήδη ηχογραφήσει κάποια κομμάτια. Έχουμε κάνει 2 ή 3 συναυλίες μόνο για την προώθηση του άλμπουμ εκεί (σ.σ.: στη Βουλγαρία), αλλά δεν είναι δική μου απόφαση ποιους μουσικούς θα χρησιμοποιήσουμε. Θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε όταν θα κάνουμε το επόμενο album ή τα επόμενα τραγούδια ότι ο κιθαρίστας μπορεί να παίξει με διαφορετικό τρόπο, ότι ο μπασίστας μπορεί να έχει διαφορετικές ιδέες.. Κάθε μουσικός θα μπορούσε να συνεισφέρει διαφορετικές ιδέες. Έτσι, δεν είναι κάτι σίγουρο, ότι θα χρησιμοποιήσουμε τους ίδιους μουσικούς. Ναι, δεν το σκέφτομαι αυτό. Όχι ακόμα.

 

lawton1Νιώσατε πίεση από τους οπαδούς και τον Τύπο όταν αντικαταστήσατε τον David Byron στους Uriah Heep;
Ναι. Στην αρχή, φυσικά ναι. Το να αντικαταστήσεις κάποιον σαν τον David Byron ο οποίος ήταν η φωνή των Uriah Heep, που ήταν μία από τις εικόνες των Uriah Heep μέχρι τότε, φυσικά και ήταν δύσκολο να μπεις στα παπούτσια του. Χρειάστηκαν λίγες εβδομάδες, λίγους μήνες για τους οπαδούς των Uriah Heep να σεβαστούν την ιδέα ότι ήμουν ο τραγουδιστής. Φυσικά στην αρχή, ήταν ένα σοκ γι ‘αυτούς, αλλά στη συνέχεια όσο περισσότερες συναυλίες κάναμε, όσο περισσότεροι άνθρωποι μας βλέπανε, συνήθιζαν στην ιδέα. Ο David Byron ήταν ένας μεγάλος καλλιτέχνης για να τον διαδεχτείς. Προσπάθησα να έχω ένα ελαφρώς διαφορετικό image σε σχέση μ’ αυτόν. Δεν ήθελα να είμαι στους Uriah Heep και είναι ακριβώς το ίδιο. Προσπάθησα να αλλάξω λίγο την εικόνα με τα δερμάτινα παντελόνια, τα δερμάτινα μπουφάν και τέτοια πράγματα, και λειτούργησε. Νομίζω ότι λειτούργησε.

 

Σας λείπει η περίοδος που ήσασταν στους Uriah Heep;
(Γέλια) Μπορεί να φαίνεται εντάξει στις φωτογραφίες, αλλά να τα φοράς αυτά στη σκηνή ήταν πολύ δύσκολο. Το να φοράς δερμάτινα όλη την ώρα, για μένα ήταν πολύ ζέστη. Δεν μου λείπει πραγματικά, όχι.


Θεωρείτε την εμφάνισή σας στο Royal Albert Hall για το ‘Butterfly Ball’ του Roger Glover ως ένα από τα highlights της καριέρας σας;

Ναι, είναι. Το να πας από τα πράγματα που έκανα με τους  Lucifer’s Friend και τότε δούλευα και με Les Humphries Singers για λίγο στην gospel χορωδία, από αυτό το στάδιο στο να βρεθείς στο Royal Albert Hall και κοιτάς γύρω σου και να βλέπεις τον David Coverdale, τον Jon Lord, τον Roger Glover τον ίδιο, όλους αυτούς τους σπουδαίους μουσικούς, ναι, ήταν ένα είδος σοκ, αλλά ένα ευχάριστο σοκ. Ναι, νομίζω ότι σίγουρα ήταν μία από τις σημαντικότερες στιγμές, απολύτως.

 

Τι θυμάστε περισσότερο από την εποχή που παίζατε στο Top Ten Club του Αμβούργου το 1969 με την τότε μπάντα σας, τους Stonewall;

Ήταν σκληρή δουλειά. Επειδή συνηθίζαμε να παίζουμε τρία τέταρτα της ώρας, και στη συνέχεια είχαμε ένα δεκάλεπτο διάλειμμα και στη συνέχεια παίζαμε άλλα τρία τέταρτα της ώρας και μετά άλλο ένα δεκάλεπτο διάλειμμα. Παίζαμε από 7.30 το απόγευμα έως τις 3 το πρωί. Ήταν σκληρή δουλειά, αλλά ήταν ωραία δουλειά. Το συγκρότημα έγινε πολύ δεμένο, παίζαμε πολλές διασκευές, αλλά και 2 ή 3 original τραγούδια. Μου άρεσε αυτό το χρονικό διάστημα. Έπαιξα εκεί δύο φορές: το 1969 και έπειτα πάλι το 1970. Ήταν πολύ ωραία.

 

Αισθανόσασταν άνετα όταν λάβατε μέρος στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1976 με τους Les Humphries Singers;
Όχι, όχι (γέλια). Η απάντηση είναι όχι. Δεν είχες να κάνεις το ίδιο πράγμα. Οι  Les Humphries κέρδισαν το διαγωνισμό στη Γερμανία, για να εκπροσωπήσουν τη Γερμανία και από την χορωδία των δεκατριών, διάλεξαν εμένα και άλλους τρεις, γιατί δεν είχαν τη δυνατότητα να έχουν περισσότερες από τέσσερις πάνω στη σκηνή. Μόνο αυτό μπορούσαμε να κάνουμε. Είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ για όλους τους λάθος λόγους. Αλλά ήταν σίγουρα μια εμπειρία.

 

Είστε υπερήφανοι για το ότι το cult status που έχει το πρώτο album των Lucifers Friend;
Ναι, είμαι. Πολλοί άνθρωποι έρχονται και μου λένε «Γιατί δεν παίζετε ένα τραγούδι των Lucifer’s Friend;» Προσπαθώ να κάνω 2 ή 3 από τα τραγούδια των Lucifer’s Friend στο live set, αλλά όλοι τους στην μπάντα είναι πραγματικά απολύτως σπουδαίοι μουσικοί, εξαιρετικοί μουσικοί. Χάρηκα που συνεργάστηκα μαζί τους. Μαζευόμασταν μια φορά το χρόνο και κάναμε ένα album. Ήταν ωραία να δουλεύεις μαζί τους. Δυστυχώς, ένας-δυο από τα παιδιά αυτές τις μέρες δεν είναι στα καλύτερά τους από πλευράς υγείας. Αλλά εξακολουθούμε να επικοινωνούμε μεταξύ τους, είμαστε ακόμα σε επαφή. Βρεθήκαμε μαζί πριν από περίπου 3 ή 4 χρόνια και είχαμε μια μικρή κουβέντα για το αν πρέπει να βγούμε στο δρόμο ως Lucifer’s Friend και να δοκιμάσουμε ένα reunion, αλλά νομίζω ότι αποφάσαμε ότι το τέλος είναι μάλλον καλύτερο. Να το αφήσουμε έτσι. Όπως ο κόσμος το θυμάται.

 

Οι Lucifers Friend συνήθιζαν να αλλάζουν πολύ συχνά μουσικά είδη. Ήταν αυτό μια προγραμματισμένη απόφαση ή συνέβαινε αυθόρμητα;

Δεν νομίζω ότι είχε προγραμματιστεί. Απλά συνέβαινε. Τα παιδιά έρχονταν φέρνοντας τα τραγούδια και τις μελωδίες. Εγώ πάντα ερχόμουν και έγραφα τους στίχους και άλλαζα τις μελωδίες και έτσι δούλευε. Το μόνο πράγμα που πραγματικά θέλαμε να κάνουμε ήταν το album «Banquet», το οποίο γνωρίζαμε αμέσως μόλις είχαμε τα κομμάτια των τραγουδιών, τις βάσεις των τραγουδιών, πώς θέλαμε να το κάνουμε. Να το παρουσιάσουμε με πνευστά και έγχορδα και τα τραγούδια ήταν πολύ περίπλοκα. Αυτό ήταν το αγαπημένο μου album. Μετά από αυτό οι άνθρωποι άρχισαν να λένε ότι κάναμε ένα fusion album, ότι ήταν πολύ progressive, ίσως ήθελαν να είναι λίγο πιο rock. Στη συνέχεια κάναμε το «Mind Exploding», όταν προσπαθήσαμε να φέρουμε την μπάντα πίσω στην πιο rock πλευρά των πραγμάτων. Δεν φάνηκε να λειτουργεί, αλλά δεν κάτσαμε ποτέ σκόπιμα να προσπαθήσουμε να γράψουμε ένα album το οποίο θα είναι rock ή jazz.

 

Πόσο δύσκολο ήταν συναισθηματικά όταν παίξατε και πάλι με τους Uriah Heep στο Shepherds Bush Empire το 2001;
Ω, τρομερό συναίσθημα. Πάντα ήμασταν σε επαφή, έχω πει πολλές φορές ότι «Όταν μπεις στους Uriah Heep, δεν φεύγεις ποτέ». Είναι σαν μια μεγάλη οικογένεια. Πάντα κρατούσα επαφή με τον Mick Box (κιθάρα) και κάποια άλλα παιδιά. Το 2001, ο Mick μου είπε «Θα ήθελες να έρθεις για ένα ή δυο τραγούδια ή δύο;» και είπα «Οk». Επίσης, αντικατέστησα τον Bernie (σ.σ.: Shaw, τραγουδιστής) το ’95 για την περιοδεία στην Νότια Αφρική, την οποία και έκανα. Πάντα σεβόμουν αυτό που είναι, εργάζονται σκληρά και είναι μια καλή μπάντα και ο Bernie, ο τραγουδιστής αυτή τη στιγμή, είναι ωραίος τύπος, είναι φίλος μου. Τα πάμε πολύ καλά. Συναισθηματικά, ναι ήταν. Κάθε φορά που βγαίνω στη σκηνή με τους Uriah Heep, είναι συναισθηματικό. Είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, και είμαι σίγουρος ότι δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

 

Είναι πιθανόν να συνεργαστείτε στο κοντινό μέλλον με τον Ken Hensley (κλασικό πληκτρά των Uriah Heep);
Πρέπει να μιλήσουμε γι ‘αυτό. Ο Ken έχει την δική του αντζέντα, για το πώς τα πράγματα πρέπει να γίνονται. Το σέβομαι αυτό. Και γω το ‘χω. Έχω το δικό μου πρόγραμμα, για το πώς βλέπω το μέλλον μου. Κάνω πολλή δουλειά «γυρίζοντας» ταξιδιωτικά ντοκιμαντέρ για την τηλεόραση στη Βουλγαρία και αυτό παίρνει πολύ χρόνο. Μουσικά, αν ο χρόνος μας το επιτρέπει, θα ήμουν πραγματικά ευτυχής να συνεργαστώ και πάλι με τον Ken, όπως πάντα.

 

Τι είδους μουσική ακούτε αυτή την περίοδο;
Τα πάντα (γέλια). Ακούω τα πάντα. Είμαι μεγάλος οπαδός των ZZ Top, ανέκαθεν ήμουν. Είμαι μεγάλος οπαδός του Paul Rodgers (τραγουδιστής των Free, Bad Company). Ακούω πολύ κλασική μουσική. Μπορείς να πάρεις σπουδαίες ιδέες από την κλασική μουσική. Εάν είσαι μουσικός, ανεξάρτητα αν είσαι τραγουδιστής ή κιθαρίστας, ή drummer ή πληκτράς, θα πρέπει να ακούς όλα τα είδη της μουσικής. Επειδή από διαφορετικά είδη μουσικής μπορείς να πάρεις διαφορετικές ιδέες για το πώς να παρουσιάζεις τα πράγματα.

 

Ποιες είναι οι επιρροές σας ως τραγουδιστής, εκτός από τον Paul Rodgers;
Η πρώτη μεγάλη επιρροή μου πολύ παλιά όταν ήμουν νεαρό αγόρι, ήταν μια gospel τραγουδίστρια που ονομάζεται Mahalia Jackson. Ήταν μια πολύ καλή τραγουδίστρια, γεμάτη συναίσθημα. Μου άρεσε να τραγουδάει. Αυτό ξεκίνησε να με κάνει πραγματικά να σκέφτομαι για το πώς θα πρέπει να εκφέρω όταν τραγουδάω, πώς θα έπρεπε να το κάνω. Στη συνέχεια χώθηκα στο blues, τα blues ακολούθησαν, ο John Lee Hooker, ο Sonny Boy Williamson, οι πρώτοι bluesmen. Και τότε μετακινήθηκα σε πιο rock πράγματα, όπως Chuck Berry. Έχω επηρεαστεί από τόσους πολλούς ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια. Αν έλεγα τον Frank Sinatra, οι άνθρωποι θα αρχίζαν να λένε «Σ’ αρέσει ο Frank Sinatra;», θα απαντούσα «Ναι». Μερικά από τα πράγματα που έκανε ο Frank Sinatra, μου άρεσουν πραγματικά. Το ύφος του τραγουδιού, δεν είναι κατ’ ανάγκη το δικό μου, αλλά το πώς αρθρώνει τα τραγούδια του, το βρίσκω πολύ ωραίο για να το ακούω, αλλά όχι όλη την ώρα. Αλλά θα έλεγα ότι είναι μια επιρροή, φυσικά.

 

Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί και δεν έχει συμβεί ακόμα;
Υπάρχουν τόσοι πολλοί μουσικοί τριγύρω που θα ήθελα να δουλέψω μαζί τους. Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με τον Joe Bonamassa, θα ήθελα πολύ να κάνω ένα ντουέτο με τον Paul Rodgers, τόσοι πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι. Ακόμη και με τους Muse, θα ήθελα να γράψω ένα τραγούδι με τους Muse, αλλά είμαι μάλλον πολύ γέρος για αυτούς. Θα ήθελα φυσικά να κάνω ένα τραγούδι με τους ZZ Top, αλλά δεν έχουν έναν τραγουδιστή.


Ποια είναι η γνώμη σας σχετικά με την τωρινή κατάρρευση των δισκογραφικών εταιριών, το
downloading κλπ;
Νομίζω ότι πάντα κατευθύνταν τα πράγματα προς αυτόν τον τρόπο. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, όταν ηχογραφούσαμε ένα album, υπήρχαν τριγύρω πάρα πολλοί μουσικοί. Την τεχνολογία που έχουν οι άνθρωποι σήμερα, δεν την είχαμε τότε. Έπρεπε να παίξουμε τα πάντα στο studio ζωντανά, τα τύμπανα ήταν ηχογραφημένα ζωντανά. Υπάρχουν πλέον πάρα πολλές επιλογές για τους νέους μουσικούς, να βάλουν τη μουσική τους στο Youtube, να αναγνωριστούν μέσω του Youtube. Οι άνθρωποι σε αυτές τις ημέρες δεν πάνε ν’ αγοράσουν ένα ολοκληρωμένο νέο CD. Οι άνθρωποι κατεβάζουν μεμονωμένα κομμάτια, θα τους αρέσουν 2 ή 3 κομμάτια από ένα album. Αυτό είναι ίσως αυτό που θέλουν. Είναι πολύ δύσκολα τώρα για τις δισκογραφικές εταιρείες. Ο χρόνος διάρκειας των μουσικών είναι πολύ σύντομος. Κυκλοφοράς ένα χορευτικό τραγούδι που έχει μια επιτυχία, και μετά βγάζεις ένα δεύτερο album ή τραγούδι που δεν πάει καλά στα charts και σου λένε «Αντίο. Ποιος είναι ο επόμενος;» Νομίζω ότι σε κάποιο σημείο οι δισκογραφικές εταιρείες αναγνωρίζουν ότι θα πρέπει να συρρικνωθεί η πολιτική της εταιρείας και να επικεντρωθούν στην διανομή, όπως έκανε η EMI. Δεν είναι τόσο μια δισκογραφική εταιρεία πλέον, αλλά ένας διανομέας. Εδώ βρίσκεται η απάντηση.

 

Ρώτησα το ίδιο τον Sir George Martin , τον παραγωγό των Beatles, και μου είπε ότι «Το album θα είναι πάντα υπέρτερο, αλλά η διάλυση των δισκογραφικών εταιριών και η άνοδος του downloading πράγματι χαλάνε τη συνέχεια του ενός καλού album».

Ναι, είναι αλήθεια. Αυτός είναι ο τρόπος που βλέπω την κατάσταση. Ένα πλήρες album είναι το καλύτερο πράγμα να κάνεις, φυσικά. Αν μου αρέσει ένα album, θα πάω και θα αγοράσω το album, δεν θα το κατεβάσω. Θα ήθελα να πάω στο κατάστημα και να το ψάξω, θα ήθελα να βάλω το CD στο CD player μου. Αν ήθελα να το ακούσω στο iPod μου, θα προσπαθήσω να το μεταφέρω από τον υπολογιστή μου σε αυτό. Αλλά αυτή τη στιγμή, έχει δίκιο, είναι σωστός σ’ αυτό.

 

Είναι ο άνθρωπος που καθιέρωσε το album format!
Θα ξέρει αυτός (γέλια)!

 

Επειδή μερικοί άνθρωποι λένε ότι αυτό που ζούμε σήμερα είναι μια επιστροφή στην αρχή του rock ‘n’ roll, όταν τα singles ήταν πιο σημαντικά.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Αυτό είναι πολύ αληθινό. Τώρα τα singles είναι πιο σημαντικό από το album, το βλέπεις όλη την ώρα. Μπορείς να δεις τον τραγουδιστή του X-Factor το βράδυ του Σαββάτου και το single να είναι άμεσα διαθέσιμο για download. Η γνώμη μου είναι εντάξει, έχεις το single, αλλά να έχεις τότε και το album. Έχεις το single, αλλά ο δίσκος να είναι αμέσως έξω στα καταστήματα. Έχω το single, αλλά θέλω το album. Αλλά τώρα θα πρέπει να περιμένουμε αρκετά για το album.


Αν θα  υπάρξει
album..
Αν θα υπάρξει, ναι (γέλια). Νομίζω ότι θα υπάρξει. Ο τύπος που κέρδισε το (εκδ.: Αγγλικό) X-Factor, ο James Arthur, ψάξε για αυτόν τον τύπο, επειδή είναι πραγματικά ξεχωριστός.  Είναι πολύ καλό. Είμαι βέβαιος ότι θα κάνεις μια συνέντευξη μαζί του.


Θα τον τσεκάρω και θα σας πω. Αλλά είμαι παλιομοδίτης στη μουσική (γέλια).

Μου αρέσει αυτό. Καλό για εσένα.

 

Μπορείτε να μας πείτε μερικά albums που άλλαξαν τη ζωή σας;
Πρώτα απ ‘όλα, θα πρέπει να είναι το ‘Deep Purple In Rock’, το ‘Dark Side Of The Moon’ των Pink Floyd, το ‘Tejas’ των ZZ Top, ο,τιδήποτε από τους Yes. Είμαι μεγάλος οπαδός των πρώιμων Yes. Νομίζω τα περισσότερα albums των  Deep Purple, το ‘The Wall’ είναι άλλο ένα και το «Thick As A Brick» από τους Jethro Tull.

 

Το 2012 είχαμε την απώλεια του μεγάλου Jon Lord (πληκτράς των Deep Purple). Είχατε παίξει μαζί του.

Πραγματικά ήταν ένας μεγάλος τζέντλεμαν. Δεν ήταν μόνο ένας φανταστικός μουσικός. Αλλά ήταν κι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Τον γνώρισα για πρώτη φορά το 1973, όταν κάναμε το ‘Butterfly Ball’, και την επόμενη φορά που πέρασα κάποιο χρόνο μιλώντας μαζί του ήταν το ’95, όταν περιόδευσα με τους Deep Purple στη Νότια Αφρική. Είχαμε κάποιες μακρές συνομιλίες για τη μουσική, για τη ζωή γενικότερα. Ήταν  πολύ καλός τύπος. Είναι μια θλιβερή απώλεια. Δεν μπορεί  ποτέ να αντικατασταθεί. Έχει επηρεάσει τόσους πολλούς ανθρώπους. Δεν θα βρεθεί ποτέ άλλος σαν κι αυτόν, σίγουρα όχι.

Ένα άλλο ταλαντούχο άτομο που πέθανε φέτος, ήταν ο Levon Helm,
drummer και τραγουδιστής των The Band και ένας από τους ήρωές μου. Σας άρεσαν οι The Band και ο Levon Helm;
Μου άρεσαν πολύ οι The Band. Όταν οι The Band πρωτοβγήκαν, μου άρεσαν πραγματικά. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ήταν στην πραγματικότητα η μπάντα που συνόδευε τον Bob Dylan. Το  “Music From Big Pink”, το πρώτο τους album ήταν απλά καταπληκτικό. Μου άρεσε ο τρόπος που ακούγεται.

 

Υπάρχει κάποιος παραγωγός που ονειρεύεστε να συνεργαστεί μαζί του;
Ο George Martin (γέλια). Νομίζω ότι θα μου δίδασκε ένα ή δύο πράγματα.

 

Δεν μπορούσα να κοιμηθώ καθ’ όλη τη διάρκεια του Οκτωβρίου, μέχρι να γίνει η συνέντευξη.

Ναι, το πιστεύω. Νομίζω ότι είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Νομίζω ότι η εμπειρία του θα ήταν κάτι πολύ καλό για μένα. Λατρεύω αυτό που έκανε με την ορχήστρα στο «A Day In The Life». Το λατρεύω αυτό. Είμαι οπαδός των Beatles, ούτως ή άλλως.

 

Πόσο πιθανό είναι να παίξετε σύντομα στην Ελλάδα;
Θα ήθελα πολύ να έρθω εκεί ανά πάσα στιγμή. Δεν έχω πάει ποτέ στην Ελλάδα. Ίσως το επόμενο έτος (2013), αν στο κόσμο αρέσει το album, θα έρθουμε και θα παίξουμε μερικά τραγούδια των Uriah Heep συν κάποιο υλικό από το ‘The Power of Mind’.

 

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον John Lawton για τον χρόνο του.

Τσεκάρετε :

Στο iTunes, “Fairy Tale”, το πρώτο single από το ‘The Power of Mind’: https://itunes.apple.com/gb/album/fairytale-single/id574050204

‘The Power of Mind’ website: www.thepowerofmindalbum.com

‘Fairy Tale’ promo video http://www.youtube.com/watch?v=x_ff9TuSmbA

Official John Lawton website: http://www.johnlawtonmusic.com/JLmusic.htm

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ