ian4HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Φλεβάρης 2012. Μιλήσαμε με τον Ian Mosley, drummer των Marillion. Οι Marillion είναι μια από τις καλύτερες μπάντες των τελευταίων 30 χρόνων και η καλύτερη progressive rock μπάντα της δεκαετίας του ’80. Από τότε έχουν κάνει πολλά σημαντικά albums. Εκτός όμως, από τις studio προσπάθειές τους, πάντα ήταν και παραμένουν μια φανταστική live μπάντα. Ο Ian Mosley, ο drummer τους από το 1983 μας μίλησε για το προσεχές studio album των Marillion, τα μελλοντικά του σχέδια, τις απόψεις του για την μουσική βιομηχανία και πολλά άλλα. Διαβάστε παρακάτω τα ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε και ας ευχηθούμε να τους δούμε σύντομα και από τα μέρη μας:

                                       

Είστε ικανοποιημένοι από την ανταπόκριση που είχατε μέχρι τώρα για το ‘Less Is More’ album;

Είμαστε περισσότερο από ικανοποιημένοι. Ξεκινήσαμε αυτό το album για την πλάκα μας και εξελίχθηκε ως ένα project. Τότε σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε μια περιοδεία μαζί για αυτό και την κάναμε. Φαίνεται ότι άρεσε πάρα πολύ στους οπαδούς μας και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με αυτό. Αισθανθήκαμε ότι είχαμε περιοδεύσει πολύ και είπαμε «δεν μπορούμε να μπούμε στο studio και να κάνουμε ένα νέο album αυτή τη στιγμή». Σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε να ψάξουμε και να δουλέψουμε πάνω σε μερικά κομμάτια από την δισκογραφία μας, αλλά φυσικά δεν περιμέναμε να τα πάμε τόσο καλά και στη συνέχεια περιοδεύσαμε και γι’ αυτό. Έτσι, περάσαμε πολύ καλά, ήταν ένα πραγματικά διασκεδαστικό album και επίσης το ίδιο συνέβη και με την περιοδεία.

 

Είναι το εξώφυλλο του ‘Less Is More’ ένα ασπρόμαυρο tribute στο “Let It Be» album των Beatles;

(Γέλια) Κοιτάζοντάς το και ακούγοντας το, όντως αντανακλά κάτι από αυτόν τον ήχο. Αλλά όχι, δεν το σκεφτήκαμε καθόλου αυτό. Απλά έτσι βγήκε.

 

Πόσο κοντά είναι το νέο studio album των Marillion; Μπορείτε να μας δώσεις μια ιδέα σχετικά με τον ήχο της;
Δουλεύουμε πάνω σε αυτό εδώ και πολύ καιρό και κάνουμε και περιοδείες επίσης. Έτσι, μεταξύ των περιοδειών μας τα τελευταία 2-3 χρόνια, δουλεύουμε και πάνω στο νέο album. Μόλις περάσαμε δύο βδομάδες στο studio του Peter Gabriel (Genesis). Ήταν φανταστικά, ήμασταν πολύ παραγωγικοί και τώρα είμαστε πίσω στο στούντιο μας και δουλεύουμε πάνω σε κάποια από τα πράγματα που δουλέψαμε στα Real World Studios του Peter Gabriel και ήταν μια καλή μέρα σήμερα. Δουλεύουμε πάνω σε ένα κομμάτι τώρα, σε ένα rock κομμάτι, σε ένα funk κομμάτι. Γράφουμε συνέχεια «οδηγούς».

 

Ανακατεύεσαι σε κάτι εκτός Marillion; Έχεις κάνει μόνο το ‘Postmankind’ και το album με τους Iris.
Ναι, έχεις δίκιο. Ήθελα τα τελευταία δύο χρόνια να ηχογραφήσω κάτι σαν το ‘Postmankind’ . Πάντα ήθελα να συνεργάζομαι με άλλους ανθρώπους. Έχω συνεργαστεί με έναν τύπο που ονομάζεται Steve Hackett, τον πρώην κιθαρίστα των Genesis.

 

ian3Ναι, έχω μιλήσει με τον κ. Hackett (Ιούλιος 2011)

Είναι καλός φίλος και ένας πραγματικά υπέροχος άνθρωπος. Απλά ήρθε σε μια συναυλία μας λίγο πριν τα Χριστούγεννα και μιλήσαμε μετά τη συναυλία και θα είμαι πραγματικά ευτυχής να συνεργαστώ και πάλι μαζί του κάποια στιγμή, γιατί ο Steve είναι ένας κιθαρίστας- φαινόμενο. Είναι σπουδαίο για ένα drummer να δουλεύει με ένα τέτοιο τύπο. Έτσι, όταν θα έχουμε ένα μικρό διάλειμμα και όντως θα έχουμε ένα μικρό διάλειμμα, πιθανότατα μετά από αυτή την περιοδεία (2012), θα ήθελα πολύ να κάτσω και να δουλέψω και πάλι με τον Steve Hackett. Αυτό θα είναι το επόμενο project μου, αν προκύψει, τότε θα το κάνω.

 

Δεν ανήκετε σε μεγάλη δισκογραφική εταίρια εδώ και πολλά χρόνια. Το γεγονός αυτό είναι πιο απελευθερωτικό ή πιο τρομακτικό όσον αφορά την διαδικασία της σύνθεσης, της ηχογράφησης και της προώθησης;

Ξέρεις, είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε ένα πολύ πιστό fanbase και είμαστε ευγνόμωνες γι ‘αυτό. Έχουμε την απόλυτη ελευθερία, περισσότερο ή λιγότερο πάντα κάναμε ό, τι πραγματικά θέλαμε να κάνουμε, ακόμα και όταν ήμασταν σε κάποιες από τις μεγάλες εταιρείες. Αλλά τώρα, έχουμε τον έλεγχο σε ό, τι κάνουμε και όταν έχουμε τελειώσει την ηχογράφηση ενός album, μπορούμε να κάνουμε κάποιες διμερείς συμφωνίες με μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες όσον αφορά τη τη διανομή κτλ. Βρισκόμαστε σε πολύ καλή θέση αυτή τη στιγμή. Ηχογραφούμε τα τελευταία 2 χρόνια και έχουμε πολύ καλή επαφή με το fanbase μας. Δεν νομίζω ότι έχουμε επηρεαστεί από την κρίση που υπάρχει αυτή την στιγμή στην μουσική βιομηχανία.

 

Προβλέψατε το αντίκτυπο του Διαδικτύου πολλά χρόνια πριν από οποιονδήποτε άλλον.
(Σ.σ: Με διακόπτει) Ναι, ναι, το κάναμε!


Πιστεύεις ότι στο τέλος, μόνο οι καλές live μπάντες, σαν κι εσάς, θα επιβιώσουν;

Ξέρεις ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ γρήγορα τα τελευταία 10 χρόνια και οι δισκογραφικές εταιρείες εξακολουθούν να σπρώχνουν τα φράγκα στις εμπορική rap μουσική και σε ό,τιδήποτε έχει επιτυχία. Αν δεν υπήρχε το Διαδίκτυο, δεν θα ήμασταν εδώ τώρα. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να επικοινωνήσεις με το fanbase. Αν θέλουμε να κάνουμε ένα project, μπορούμε να ρωτήσουμε τους οπαδούς «τι θέλετε;» Προηγουμένως, η δισκογραφική εταιρεία χρηματοδοτούσε και υποστηρίξει το πρώτο ολοκληρωμένο album μια νέας μπάντας. Έτσι, ένα νεότερο συγκρότημα θα πρέπει να προσπαθήσει να τους βάλει όλους στον κατάλογο των e-mail και να τους ενημερώνει για τα νέα της. Αν δεν το κάνει, δεν θα την ακολουθήσουν, γιατί ζούμε σε ένα σκληρό κόσμο.

 

Η αφοσίωση του fanbase σας μπορεί να συγκριθεί μόνο με αυτό των Grateful Dead.
(Γέλια) Ναι, είμαστε κατά κάποιο τρόπο μια μίνι έκδοση των Grateful Dead! Ναι, έχουμε πολλά κοινά σ’αυτό.Φαίνεται ότι έχουμε μια τεράστια οικογένεια, μια παγκόσμια οικογένεια. Είναι απίστευτο, είμαστε πραγματικά πολύ τυχεροί.

 

Νομίζεις ότι σ’αυτούς οφείλεται την ύπαρξή σας;

Ναι, οπωσδήποτε! Σήμερα, όταν κυκλοφορήσει κάποιος το πρώτο single ή album και δεν έχει επιτυχία, η δισκογραφική θα τον πετάξει αμέσως έξω . Δεν τον αφήνει να συνεχίσει. Τώρα, δεν φαίνεται ότι μια δισκογραφική εταιρεία θα κρατήσει μια μπάντα για 2 ή 3 albums. Όλο το σύστημα χτίστηκε πάνω στο γρήγορο κέρδος. Εάν τα χρήματα δεν γίνεται να έρθουν γρήγορα, η μπάντα θα χάσει το συμβόλαιο. Έτσι, εάν είστε μια πολύ καλή live μπάντα, πρέπει να πηγαίνετε και να παίζετε στα clubs, ακόμη και στην επαρχία. Ακόμα και αν δεν είστε μεγάλη μπάντα και δεν έχετε συμβόλαιο, θα πρέπει να δίνετε συναυλίες για να συνεχίσετε την παράδοση.


ian2Πίσω στην δεκαετία του ’80, υπήρχαν ακόμα και mainstream ραδιοφωνικές εκπομπές και μουσικά περιοδικά τα οποία πρόβαλαν την μουσική των Marillion. Τώρα, δεν υπάρχουν. Πιστεύεις ότι εκτός από τις δισκογραφικές, και η ποιότητα της μουσικής δημοσιογραφίας έχει επίσης καταρρεύσει; Εγώ το πιστεύω ακράδαντα!

Οι Marillion δεν φαίνονταν ποτέ ότι ήταν της μόδας σε άτομα του Τύπου. Ακόμη και στη δεκαετία του ’80 δεν ήμασταν της μόδας.


Ναι, αλλά σας παίζανε! Το BBC έπαιξε το ‘Kayleigh’ και τα άλλα singles.

Έπαιξαν συνήθως ‘Kayleigh’ αλλά νομίζω ότι οι περισσότεροι από τους εμπορικούς σταθμούς, οι μοδάτοι σταθμοί, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, νομίζουν ότι οι Marillion διαλύθηκαν στα ’80s (γέλια). Είμαστε ακόμα καταπιεσμένοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Φέρονται λίγο ανταγωνιστικά. Αν πιστεύουν ότι δεν φαίνεσαι ωραίος, σε κρίνουν από την εμφάνιση δηλαδή, δεν θα κάνουν κριτική στο album σου ή σε μια συναυλία σου και θα το κάνουν δωρεάν αυτό. Θα πω τώρα το ίδιο που είπες προηγουμένως: αν είσαι μια πολύ καλή live μπάντα, οι άνθρωποι δεν εκτιμούν τίποτε περισσότερο από αυτό.

 

Πόσο περίεργα αισθάνθηκες το 1983 όταν από ένα μεγάλο όνομα όπως ο Steve Hackett, προσχώρησες σε μια μπάντα που είχε κάνει μόνο ένα album;

Από την τελευταία περιοδεία που έκανα με τον Steve Hackett μετά την συναυλία, υπέγραφα αυτόγραφα για τους οπαδούς και θυμάμαι πολλούς από αυτούς να έρχονται και να με ρωτάνε τι γνώμη έχω για τους Marillion και τι γνωρίζω για τα μέλη των Marillion. Και είπα «δεν ξέρω τους Marillion» και απάντησαν «Ναι, αλλά ακούγονται πολύ σαν τους Genesis» και στη συνέχεια τους τσέκαρα. Λίγους μήνες αργότερα, ο Steve Hackett σταμάτησε τις περιοδείες και εγώ πλέον δεν είχα μπάντα και οι Marillion έψαχναν για drummer. Μοιάζει πραγματικά περίεργο το γεγονός ότι άκουσα τελικά αυτά που μου έλεγαν οι άνθρωποι για αυτή τη μπάντα. Είχαν κάνει ένα album και πήγα να ηχογραφήσω μαζί τους το δεύτερο ως ένας session drummer. Τα πήγα πολύ καλά με όλους στην μπάντα και ένιωσα ανακουφισμένος και πολύ ιδιαίτερος γι ‘αυτό. Δεν ήταν ένα μικρό συγκρότημα, τα πήγαιναν καλά, πάντα από το πρώτο τους album ξεπουλούσαν τα εισητήρια στις συναυλίες τους. Είμαι πολύ τυχερός που δεν έπρεπε να δώσω εκατοντάδες συναυλίες σε clubs και pubs πριν γίνω μέλος τους . Νομίζω ότι πραγματικά ήταν αρκετά επιτυχημένοι.

 

Είσαι ευχαριστημένος που το progressive rock έχει επιστρέψει ή θα έλεγες «που ήταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι όταν ήμασταν μόνοι τόσα χρόνια»; Είναι πιο αποδεκτό σήμερα να λες ότι σου αρέσει το progressive rock παρά πριν 5, 10 ή 20 χρόνια;

Έχουμε παρατηρήσει ότι το progressive rock ήταν πολύ της μόδας τη δεκαετία του ’70 και στη συνέχεια, στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και του ’80, δεν ήταν, και οι Marillion δεν αναμένονταν να έχουν επιτυχία, ήταν εκτός της μόδας, ίσως λόγω της επανάστασης του punk. Ναι, έχεις δίκιο. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 5 ή 10 χρόνια υπάρχουν περισσότεροι οπαδοί που τους αρέσει η προοδευτική, heavy progressive rock, που είναι πολύ ζωντανή και συγκροτήματα σαν τους Porcupine Tree, τους Dream Theater και ένα από τα αγαπημένα, οι System of a Down. Είναι περισσότερο της μόδας, γράφουν πλούσια μουσική, αλλά από την άλλη πλευρά, δεν είμαι και πολύ σίγουρος για το τι αποκαλείται «προοδευτικό». Φαίνεται σαν οποιαδήποτε μουσική που διαρκεί περισσότερο από 2 λεπτά, οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι progressive.

 

Νομίζω ότι έχει σχέση περισσότερο με την εφευρετικότητα και όχι με τη διάρκεια της σύνθεσης. Εννοώ, το ‘A Day In The Life’ (The Beatles) είναι progressive. Ο Steven Wilson (Porcupine Tree, solo) μου τοπε αυτό. Είναι ένα από τα πρώτα progressive rock τραγούδια.

Ναι! Αλλά εμείς πάντα κάναμε αυτό που κάνουμε, είτε πρόκειται για 2 λεπτά ή είναι είναι 10 λεπτά. Είμαστε τυχεροί γιατί δεν έχουμε αυτούς τους περιορισμούς και κάνουμε ό, τι πραγματικά θέλουμε να κάνουμε. Δεν πέφτουμε στην παγίδα του «παραπάνω», αλλά δεν ξέρω αν οι ηχογραφήσεις με τις μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις πάνε στην πράξη τα πράγματα προς τα εμπρός.

 

Τι μουσική ακούς αυτή την περίοδο;
Εγώ; Δεν ακούω και πολλά τώρα. Μια περίοδο πριν 2, 3 ή 4 χρόνια ήθελα πραγματικά να ακούω πολύ System of A Down. Απολάμβανε πραγματικά τα albums τους. Νομίζω ότι είναι μια πολύ αληθινή μπάντα. Ακούω ακόμα παλιά πράγματα, όπως τους Led Zeppelin, τη μαγεία της μουσικής του ‘70, ακούω τα soloalbums του Steven Wilson, ειδικά το πιο πρόσφατο. Μου αρέσει πολύ ο Steven Wilson, διαθέτει μια ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ μουσικότητα.

 

ian1Και πολύ ωραίος άνθρωπος! Τρομερός τύπος!

Είναι ένας πολύ ωραίος άνθρωπος. Έχω συναντήσει τον Steven μερικές φορές. Είναι πραγματικά πολύ προχωρημένος, πολύ ταπεινός και ως ένα άτομο είναι σπουδαίος. Ακούω τα πάντα, pop, ηλεκτρονική, ο,τιδήποτε (γέλια). Δεν είμαι υπερήφανος που ακούω τα πάντα(γέλια).

 

Ποιο μουσικό σου όνειρο δεν έχει ακόμη εκπληρωθεί;
Θα ήθελα προς το παρόν να ξαναπαίξω με τον Steve Hackett (σ.σ.: μεγάλη παύση. Σκέφτεται).

 

Ίσως με κάποιον σαν τον David Gilmour (κιθαρίστας των Pink Floyd);

Με τον David Gilmour;! Ναι! Θα ήθελα πολύ να παίξω μαζί του. Ξέρεις, είναι ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες! Είναι τόσο καλός στην κιθάρα. Ναι, θα ήθελα πολύ να παίξω μαζί του (σ.σ.: παύση) Δεν ξέρω. Είναι τόσο δύσκολο για μένα να σκεφτώ κάποιον.

 

Πώς ήταν σαν εμπειρία να συνοδεύεται τον Fish το 2007 στο “Market Square Heroes”;

Αυτό ήταν πολύ αστείο γιατί δεν προγραμματίσαμε τίποτα. Δεν σχεδιάσαμε τίποτα. Ο Fish έπαιζε 4 μίλια από το σπίτι μου και κάποιος μου είπε «Γιατί δεν πας;» και του είπα «Ναι, θα μπορούσα να πάω». Πήγα εκεί, ο Mark Kelly (σ.σ.: πλήκτρα) πήγε κι αυτός, νομίζω ότι ο Steve Rothery ήταν ένα μίλι από εκεί και είπε: «Πάμε, ας ανέβουμε». Ζούμε όλοι πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και ξαφνικά βρεθήκαμε στη σκηνή με τον Fish. Παίξαμε το ‘Market Square Heroes’, επειδή βρισκόμασταν στη Market Square. Ήταν πραγματικά διασκεδαστικό, αυτό συνέβη με τη βούλησή μας, αλλά ήταν σαν να κοιμάσαι με την πρώην σύζυγό σου.

 

(Τρελά γέλια). Ο David Gilmour είπε ακριβώς το ίδιο μετά την επανένωση των Pink Floyd στο Live 8, το 2005!
(Γέλια) Το είπε επειδή έπαιζε και πάλι με τον Roger Waters (γέλια).

 

Και μετά αναρωτιόμουν αν αυτό είναι καλό ή κακό (γέλια) ..

Εμείς και ο Fish είμαστε τώρα λίγο μεγαλύτεροι και λίγο σοφότεροι –όχι και πολύ σοφότεροι, αλλά λίγο-και τώρα τα πάμε καλά. Δεν θα ξαναπαίξουμε μαζί, επειδή έχουμε.. διαφορετικές προτεραιότητες, είμαστε διαφορετική μπάντα. Οι Marillion είναι τώρα μια πραγματικά πολύ διαφορετική μπάντα από ό, τι ήταν στην δεκαετία του ’80.

 

Οι Marillion δεν έχουν παίξει στην Ελλάδα. Είναι πιθανόν αυτό να συμβεί σύντομα;

Ω, άκου: Συνέχεια ακούω «Ποτέ δεν έχετε έρθει στην Ελλάδα» και είναι μια πολύ όμορφη χώρα. Δεν έχω έρθει στην Ελλάδα. Φυσικά, αν θα είναι εφικτό, θα έρθουμε, αυτό είναι το μόνο που ξέρω.

 

Κοιτάζοντας το πρόγραμμα της περιοδείας σας, νομίζω ότι αυτό είναι αδύνατο μέσα στο 2012.

Δεν θα είναι μέσα στο 2012, αλλά θα μπορούσε να είναι την επόμενη χρονιά. Δεν είναι κάτι αδύνατο να πραγματοποιηθεί.

 

Έχετε πολλούς οπαδούς, έχω φίλους που ταξιδεύουν και σας επισκέπτονται στα Marillion Weekends, σε συναυλίες σε όλη την Ευρώπη, έχετε πολλούς οπαδούς. Αλλά νομίζω ότι ο Ελληνικός μουσικός τύπο προωθεί ηλιθιότητες. Έχετε fanbase, αλλά δεν έχετε κάλυψη.

Έχουμε στην Ελλάδα fanbase;

 

Ναι, ναι! Και πολύ ενεργό μάλιστα και με fansite (www.marillion.gr ) επίσης. Έχω ένα φίλο, το Μαρίνο, που σας έχει συναντήσει όλους και τον Steve Hogarth ιδιαίτερα. Ο  Fish έπαιξε μια sold-out συναυλία πριν από μερικά χρόνια με ελάχιστη κάλυψη από τον τύπο.

Εξαρτάται από έναν Έλληνα διοργανωτή αν θα έρθει σε επαφή με το management μας. Θέλουμε πραγματικά να συμβεί.

 

Η συναυλία θα έχει επιτυχία, δεν υπάρχει αμφιβολία. Το δύσκολο είναι να έρθει η ιδέα στον διοργανωτή να φέρει τους Marillion.

Κοίτα, δεν έχω πάει ποτέ στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν έχω πάει ποτέ στην Ελλάδα. Είναι μία από τις χώρες που πρέπει να πάει κάποιος στη ζωή του. Θέλουμε να έρθουμε και θα θέλαμε να συμβεί.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Ian Mosley για το χρόνο του και τις απαντήσεις του.

Επίσης ευχαριστώ τη Σοφία, χωρίς τη βοήθειά της η Αγγλική βερσιόν δεν θα διαβαζόταν με τίποτα.

 

Τσεκάρετε το www.marillion.com και το http://www.facebook.com/IanMosleyOfficial .

Το ελληνίκο fansite για τους Marillion είναι εδώ: www.marillion.gr

 

 

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry