Ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο έχει ξεκινήσει. Ένα ταξίδι στη νυχτερινή Αθήνα μιας άλλης εποχής. Μια εποχή γεμάτη φώτα και στους δρόμους και στις ψυχές των ανθρώπων. Προσδεθείτε και κλείστε τα μάτια… Το ταξίδι συνεχίζεται!

Χαίρετε! Να ‘μαστε και πάλι εδώ. Πώς περνούν έτσι τα χρόνια; Το ημερολόγιο δείχνει το έτος 1968

Μία δύσκολη χρονιά, όχι μόνο για την Αθήνα, αλλά για ολόκληρη την Ελλάδα. Ένα χρόνο πριν διεπράχθη το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και η χώρα βρίσκεται ανάμεσα στη μάχη Ανατολής και Δύσης. Παρ’ όλα αυτά, η πόλη προσπαθεί να ξαναβρεί τους ρυθμούς τους.

Ο ήλιος έχει κρυφτεί πίσω από το Αιγάλεω. Οι Αθηναίοι έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται για τη νυχτερινή τους έξοδο. Για να δούμε, έχει αλλάξει τίποτα από την προηγούμενη βόλτα μας το 1962;

Η κίνηση στους δρόμους μεγάλη. Κόσμος πάει κι έρχεται. Τα μαγαζιά κλείνουν και η ημέρα μας αποχαιρετά. Σιγά-σιγά μας υποδέχεται η νυχτερινή Αθήνα! Οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες ετοιμάζονται, φορούν τα καλά τους, οι κυρίες βάζουν κραγιόν, αρώματα και ξεκινούν το βραδινό τους περίπατο!

Πρώτη μας στάση στο «V.I.P.S, στην οδό Κεφαλληνίας στην Κυψέλη. Οι νέοι γεμίζουν το μαγαζί καθώς περνάει η ώρα και ο έλεγχος στις φούστες των δεσποινίδων είναι αυστηρός. Απαγορεύεται το μεγάλο μήκος! Εντός του κέντρου η νεολαία χορεύει στους αγγλοσαξονικούς ρυθμούς της shake. Η μπάντα των Sette Amici παίζει Swinging Blue Jeans και «You ‘re no good». Η μπογιά της τσα-τσα-τσα έχει περάσει!

Η νυχτερινή Αθήνα μιας άλλης εποχής - Η διασκέδαση το 1968 - Θέατρο Γκλόρια - Ντίνος Ηλιόπουλος - Κονσέρτο για τρομπόνιΠάμε για ένα «κονσέρτο για τρομπόνι»; Στο Θέατρο Γκλόρια, στην Ιπποκράτους, ο Ντίνος Ηλιοπούλος πρωταγωνιστεί σε ένα θεατρικό του… Ντίνου Ηλιόπουλου και σε σκηνοθεσία Ντίνου Ηλιόπουλου! Το θέατρο αποτελούσε ανέκαθεν για τους Αθηναίους τόπο έλξης. Στο έργο «Κονσέρτο για τρομπόνι» ο Ντίνος Ηλιόπουλος ανάμεσα σε δύο τηλεφωνικούς θαλάμους σατιρίζει τις προσπάθειες που απαιτούνται για να πραγματοποιηθεί μία υπεραστική κλήση , όπως και το τηλεφωνικό κέντρο του ΟΤΕ.

Συνεχίζουμε την πορεία μας και ο δρόμος μας οδηγεί σε ένα από τα γνωστότερα καμπαρέ της πόλης, το «CopaCabana». Εκεί ο ταχυδακτυλουργός Toreno παρουσιάζει τα κόλπα του και κερδίζει το χειροκρότημα.

Βέβαια τα δάχτυλα του Toreno δεν είναι τα μοναδικά που κάνουν μαγικά. Κάπου αλλού, στο «Παλατάκι» της Λεωφόρου Συγγρού, ο χρυσοδάκτυλος Γιώργος Ζαμπέτας έχοντας στο πλευρό του τη Μανταλένα και το νεαρό Δημήτρη Μητροπάνο ξεσηκώνει το κοινό. Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Τα… ιπτάμενα πιάτα είναι διαχρονική αξία! Μόνο που αυτή τη βραδιά τίποτα δεν έμεινε όρθιο στο μαγαζί! Ο μεγάλος δεξιοτέχνης τραγουδά τον «Αράπη» και εκσφενδονίζονται μέχρι και τα τραπέζια με τις καρέκλες!

Αρκετά με το σπάσιμο. Σε ένα από τα ωραιότερα music hall της Ευρώπης, το «Can Can», γωνία Πέτρου Ράλλη και Κηφισού, φιλοξενείται μία πολυπολιτισμική βραδιά χορού. Το μπαλέτο του Fernando Rego επιδεικνύεται σε ισπανικούς χορούς και σε ένα σόου με κλακέτες μέσα στο παριζιάνικο décor του νυχτερινού κέντρου. Ακολουθούν λαϊκοί γαλλικοί χοροί, σε μία εξελληνισμένη έκδοση, με την προσθήκη του δικού μας συρτάκι.

Τα καλλιτεχνικά γραφεία παίρνουν φωτιά καθημερινά για να κλείσουν τα εντυπωσιακά προγράμματα που παρουσιάζονται κάθε βράδυ στην Αθήνα. Ένα από αυτά, του Frank Raptis, έφερε στη χώρα μας και το δημοφιλή Ιταλό τραγουδιστή Peppino di Capri που συνεχίζει το πρόγραμμα στο «Can Can».

Ξαναπαίρνουμε τους δρόμους. Στο γήπεδο της Λεωφόρου (σ.σ. Αλεξάνδρας) έχει συγκεντρωθεί σύσσωμο το Αθηναϊκό κοινό. Εκεί καταλήγουμε και εμείς. Μία μεγάλη λαϊκή, και όχι μόνο, συναυλία απόψε. Ξανασυναντάμε το Γιώργο Ζαμπέτα με τη μούσα του τη Μανταλένα και το «Άκου τ΄αηδόνια» αυτή τη φορά, όπως και το «Σήκω χόρεψε συρτάκι».

Η μπάντα των Prophets, με την πλούσια κώμη και τη hippie ενδυμασία είναι ο ξενόφερτος καλεσμένος της βραδιάς, η οποία μας μεταφέρει στο Ηνωμένο Βασίλειο με τις μελωδίες της.

Η Αθήνα κατέχει μία εξέχουσα θέση ανάμεσα στις έτερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες όσον αφορά τη διασκέδαση και το θέαμα. Πέρα από τα εντυπωσιακά νούμερα που φιλοξενούνται στα κέντρα, σε κάθε γωνία της πόλης υπάρχει ένας κινηματογράφος και ένα θέατρο.

Η νυχτερινή Αθήνα μιας άλλης εποχής - Η διασκέδαση το 1968 (2)

Έξι χρονιά μετά επισκεπτόμαστε ξανά το «Θέατρον Χατζηχρίστου» στην Πανεπιστημίου. Ο αγαπημένος κωμικός Κώστας Χατζηχρίστος συνεχίζει τις παραστάσεις  βασιζόμενες στις περιπέτειες του «Θύμιου». Αφού φτιάξαμε… καινούριο συκώτι με τις περιπέτειες του Θύμιου στο δικαστήριο, συνεχίζουμε…

Επόμενη επίσκεψη στον Άγιο Κοσμά και στο «Στορκ». Εκεί το ιταλικό συγκρότημα των Faraoni μας διασκεδάζει στους ρυθμούς της shake με τις επιτυχίες του. Τα χρόνια μπορεί να έχουν παρέλθει, αλλά ο μάγος Πάτο συνεχίζει και φέτος τα μαγικά κόλπα του στο καμπαρέ «Αριζόνα».

Περπατώντας στο κέντρο ακούμε από τις ταβέρνες τους δίσκους με το Σταμάτη Κόκοτα να μας τραγουδά «Ένα μεσημέρι στης Ακρόπολης τα μέρη…» στο «Στου  Όθωνα τα χρόνια» του Σταύρου Ξαρχάκου και του Νίκου Γκάτσου και αναζητάμε επόμενο σταθμό.

Μπορεί η ώρα να μην είναι μεσημβρινή, αλλά γιατί δεν πάμε και εμείς «στης Ακρόπολης τα μέρη»; Στο «Πλακιώτικο σαλόνι» ένα υπερθέαμα μας περιμένει. Την εισαγωγή την κάνει το μπαλέτο του Φώτη Μεταξόπουλου με τη θρυλική παρτενέρ του Νάντια Φοντάνα και χορογραφίες εμπνευσμένες από τους Ινδιάνους και τη φυλή των Απάτσι.

Και τη σκυτάλη στο πρόγραμμα παίρνει ο Γιώργος Μητσάκης! Μαζί του στη σκηνή η Άννα – Μαριάννα και οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη. «Συννεφιές», «Φτωχό κομπολογάκι μου»…

Πίσω στο «Στορκ» στη σκηνή βρίσκεται ο Fefe και εμείς απολαμβάνουμε την πρόσφατη επιτυχία που μας έρχεται από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, «Strangers in the night». Πριν φύγουμε όμως ας πάρουμε μία γεύση από το μεγάλο Ιταλό τραγουδιστή Tony Pinelli που τα τελευταία χρόνια έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα!

Η διασκέδαση στη νυχτερινή Αθήνα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Ένα από τα συνηθισμένα πλέον θεάματα στα κέντρα είναι και η τέχνη του στριπτήζ. Εμείς δεν θα πάμε εκεί, θέαμα ακατάλληλο για ανηλίκους! Παράλληλα, τα μεταμεσονύχτια σουβλατζίδικα είναι γεμάτα από κόσμο, όπως και τα ακριβά ρεστοράν.

Χορτάτοι από… ωραίες μυρωδιές επιστρέφουμε στο γήπεδο της Λεωφόρου και στη μεγάλη συναυλία που διοργανώνεται απόψε για να κλείσουμε εκεί τη βόλτα μας. Σταμάτη Κόκοτα δεν ακούσαμε πριν; Ευκαιρία να τον ακούσουμε και ζωντανά στο «Ο Λευτέρης» μαζί με την ορχήστρα του νεαρού και πολυεπιτυχημένου Σταύρου Ξαρχάκου. Μετέπειτα, ο μαέστρος  παρουσιάζει τα ορχηστρικά του κομμάτια με τη συνοδεία μπουζουκιού φυσικά και το κοινό ενθουσιασμένο ξεσπά σε χειροκροτήματα.

Κουραστήκατε; Εμείς ναι… Οι πρώτες πρωινές εφημερίδες κάνουν την εμφάνισή τους στην Ομόνοια. Πριν αποχαιρετιστούμε όμως ας κάνουμε τον απολογισμό. Σε σχέση με την προηγούμενη περιήγησή μας έξι χρόνια πριν, το 1962, πολλά άλλαξαν στις νυχτερινές συνήθειες των Αθηναίων, πολλά έμειναν ίδια. Η τσα-τσα-τσα δεν αποτελεί πλέον αγαπημένο μουσικό είδος του κοινού. Έχει δώσει τη θέση της στο shake. Τα θέατρα και κάθε λογής παραστάσεις συνεχίζουν να αποτελούν αγαπημένες προτιμήσεις. Και το μπουζούκι βέβαια συνεχίζει να είναι η διαχρονική αγάπη του λαού!

Μια νέα μέρα ξεκινά δειλά-δειλά στην πρωτεύουσα… Μια νέα νύχτα θα ΄ρθεί. Πανέμορφη νυχτερινή Αθήνα με τα πλούσια θεάματά σου ελπίζουμε κάποτε να συναντηθούν ξανά οι δρόμοι μας. Στα ίδια στέκια, παρέα με το Μάνο Χατζηδάκι, το Γιώργο Ζαμπέτα, τον Κώστα Χατζηχρίστο, το Μίκη Θεοδωράκη, το Γρηγόρη Μπιθικώτση και όλους τους άλλους. Στα ίδια στέκια να διασκεδάσουμε με τη ψυχή μας…

Βασισμένο στην κινηματογραφική ταινία – ντοκιμαντέρ «Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα» του 1968 παραγωγής Κλεάρχου Κονιτσιώτη.
Κεντρική φωτογραφία: Ταινιοθήκη της Ελλάδος / Λοιπές φωτογραφίες: Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα

Μην χάσετε την επόμενη Κυριακή το μεγάλο αφιέρωμα στα θρυλικότερα νυχτερινά κέντρα των δεκαετιών ΄50 – ΄60!

Διαβάστε επίσης: Η νυχτερινή Αθήνα μιας άλλης εποχής | Βόλτα στο 1962

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry