Διάρκεια: 94′

Πρωταγωνιστούν: Bill Murray, Laura Liney, Olivia Williams, κ.α.
Το 1939, ο Ρούζβελτ και η σύζυγός του Έλενορ (Ολίβια Γουίλιαμς) φιλοξενούν το βασιλικό ζεύγος της Αγγλίας στο σπίτι τους στην πόλη Χάιντ Παρκ, κοντά στον ποταμό Χάτσον της Νέας Υόρκης. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που ένας Βρετανός μονάρχης επισκέπτεται την Αμερική: η Αγγλία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο πολεμικής σύρραξης με τη Γερμανία, και οι βασιλείς της αναζητούν απεγνωσμένα την υποστήριξη του Ρούζβελτ. Οι διεθνείς σχέσεις όμως περνούν μέσα από την πολυπλοκότητα των οικογενειακών σχέσεων του Προέδρου, καθώς η μητέρα, η σύζυγος και οι ερωμένες του συνωμοτούν, με αποτέλεσμα το σαββατοκύριακο να μείνει αξέχαστο στο βασιλικό ζεύγος. Μέσα από τα μάτια της Ντέιζι (Λόρα Λίνεϊ), της γειτόνισσας και ερωμένης του Ρούζβελτ, θα παρακολουθήσουμε την ιδιαίτερη σχέση που θα αναπτυχθεί ανάμεσα σε δύο μεγάλα έθνη, και θα κατανοήσουμε τα μυστήρια του έρωτα και της φιλίας.       

 

    Tο Ηyde Park on Hudson σου αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα, κατά την διάρκεια παρακολούθησης του. Κυρίως όμως σου αφήνει την αίσθηση της μεγάλης χαμένης ευκαιρίας. Προφανώς, οι συντελεστές είχαν στον νού τους να κάνουν μια ανάλαφρη ταινία για τον Ρούσβελτ και την επίσκεψη του βασιλικού ζεύγους στην Αμερική, αλλά η υπόθεση «σήκωνε» πολλά περισσότερα, από το να αναλώνεται η μισή περίπου διάρκεια της στο αν θα φάει hot dog ή όχι το βασιλικό ζεύγος. Σε γενικές γραμμές είναι συμπαθητική και βλέπεται ευχάριστα, ωστόσο σίγουρα είχε δυνατότητες για πολλά παραπάνω. Όχι τίποτε άλλο, αλλά πάει και στράφι η πολύ καλή ερμηνεία του Bill Murray, ο οποίος ότι και να κάνει βέβαια έίναι πάντα εξαιρετικός. Ακόμα και εδώ, που δεν τον πολυβοηθάει το σενάριο, είναι αξιοπρεπέστατος στον ρόλο του Ρούσβελτ. Συν τοις άλλοις, ούτε η Laura Liney αξιοποιείται όσο θα έπρεπε, την στιγμή που θα μπορούσαν να κάνουν με τον Murray ένα αξέχαστο κινηματογραφικό δίδυμο. Ενώ το θέμα της ταινίας βοηθάει στο να γίνει κάτι καλό και συνάμα μια δυνατή ταινία, ο σκηνοθέτης επιλέγει την εύκολη λύση, μη αξιοποιώντας όλα τα «όπλα» που είχε στην φαρέτρα του. Όχι ότι είναι κακή, βλέπεται μια χαρα. To πρώτο (καλύτερο) μισό της ταινίας, δεν έχει καμια σχέση με το δεύτερο. Απλά, περιμένεις να δείς κάτι παραπάνω και για τον Ρούσβελτ και για την σχέση με την γραμματέα του (εφ’ όσον αυτή είναι η κεντρική ιδέα) και όχι την μισή ταινία να περιστρέφεται γύρω από ένα (όντως πολύ σημαντικό) πικνίκ.

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ