gav1ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  HIT  CHANNEL: Φεβρουάριος 2012. Μιλήσαμε με τον Gavin Harrison, drummer των Porcupine Tree, King Crimson και O.S.I, για το νέο του album με τον 05Ric, “The Man Who Sold Himself”. Ο Gavin είναι πιθανότατα ο καλύτερος drummer στον κόσμο, αυτή τη στιγμή, και είναι πάντα απασχολημένος με διάφορα πράγματα. Μόλις κυκλοφόρησε ένα album με τον 05Ric με τίτλο “The Man Who Sold Himself”. Διαβάστε παρακάτω τα όσα πολύ ενδιαφέροντα μας είπε γύρω από το νέο του album, τους Porcupine Tree, τους Strom Corrosion και πολλά άλλα:

 

Ήταν δύσκολη η διαδικασία σύνθεσης και ηχογράφησης του “The Man Who Sold Himself” ;
Το μόνο δύσκολο ήταν ότι δεν θέλαμε να επαναλάβουμε τους εαυτούς μας. Όταν αρχίσαμε να γράφουμε το “The Man Who Sold Himself” ο δίσκος ακουγόταν πολύ σαν το “Circles” ή το “Drop”, τους δύο πρώτους δίσκους και είπαμε «εντάξει, θα μπορούσαμε να κάνουμε άλλον ένα δίσκο, όπως το “Circles” ή το “Drop”, αλλά στην πραγματικότητα θέλουμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό». Τουλάχιστον αυτό πιστεύουμε. Έτσι, σταμάτησαμε και ξαναρχίσαμε μερικές φορές και τελικά νιώσαμε ότι βρισκόμασταν σε μια κουνούργια κατεύθυνση.

Με ποιο τρόπο γράφτηκαν τα τραγούδια του “The Man Who Sold Himself” ; Δουλέψατε τις συνθέσεις μόνοι σας ή προέκυψαν μέσα από τζαμαρίσματα;

Όχι, συνθέσεις μας συνήθως γίνονται κάπως έτσι : γράφω κάτι στα drums, ένα ρυθμικό υπόβαθρο και στη συνέχεια να γράφω τις γραμμές του μπάσου και της κιθάρας. Είναι μόνο ένα σχέδιο, ένας σκελετός, δεν είναι το τελικό τραγούδι. Δίνω στον Ric μερικές ιδέες για το ρυθμικό υπόβαθρο και τον τρόπο που λειτουργεί το μπάσο με τα drums και η κιθάρα με τα τύμπανα. Του λέω «Κοίτα, αν θες να αλλάξεις τις νότες, δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά αν θες να αλλάξετε το ρυθμό του μπάσου και το ρυθμό της κιθάρας, αυτό είναι σημαντικό σε σχέση με τον ρυθμό των drums. Έτσι, δίνω στον Ric τον σκελετό πολλών ιδεών και μετά θα αλλάξει κάτι και θα μου το στείλει, εγώ θα αλλάξω κάτι και θα του το ξαναστείλω κ.ο.κ .

 

Θα περιοδεύσετε για το “The Man Who Sold Himself” ;
Ναι. Προβάρουμε αυτή τη στιγμή και για αρχή, θα περιοδεύσουμε πιθανότατα για μια εβδομάδα τον Ιούνιο στο Ηνωμένο Βασίλειο και ίσως μετά από αυτό να περιοδεύσουμε στην ηπειρωτική Ευρώπη, αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα.

 

Ελπίζουμε να σας δούμε!
Ναι, ελπίζω να επιστρέψω στην Ελλάδα.

 

Είναι ο τίτλος του “The Man Who Sold Himself” ένα είδος φόρου τιμής στον David Bowie;
Όχι (γέλια). Όχι, δεν είναι. Μπορώ να δω τη σύνδεση. Όταν άρχισαμε να γράφουμε το δίσκο, ο Ric άρχισε να σκέφτεται ποια κατεύθυνση θα πρέπει να έχουν οι στίχοι. Ξέρεις, αυτή τη στιγμή είναι μια πολύ περίεργη εποχή με την οικονομική και την πιστωτική κρίση και ο τρόπος που οι άνθρωποι συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλο. Οι στίχοι αναφέρονται όλοι σε έναν άνθρωπο, που είναι σαν ένας τύπος της Wall Street, ένας άνθρωπος που εργάζεται στην πόλη, στα οικονομικά, στις επενδύσεις και μέσα στην απληστία. Θέλει κυριολεκτικά να πουλήσει τον εαυτό του.

 

Το   “The Man Who Sold Himself” είναι ένα πολύ απαιτητικό album για τον ακροατή. Θα συμφωνούσες με τον Frank Zappa, ότι η ακρόαση ενός album είναι και αυτό μια μορφή τέχνης;

Ναι, συμφωνώ. Θέλω να πω φαίνεται απαιτητικό, αν ακούς Kylie Minogue και στη συνέχεια ακούσεις το “The Man Who Sold Himself” , τότε θα σου φαίνεται ότι είναι πολύ δύσκολο. Αν όμως ακούς Frank Zappa, King Crimson και Allan Holdsworth, τότε μάλλον θα νομίζεις ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο. Εξαρτάται από την οπτική γωνία κάποιου. Δεν νιώθω πρόκληση, όταν ακούω ας πούμε, συνηθισμένη pop μουσική, την pop μουσική του X-Factor. Δεν νιώθω καμμία πρόκληση, απλά ενοχλούμαι. Νομίζω ότι η μουσική είναι ένα απίστευτο δώρο για τους ανθρώπους και το να μην της διερευνάς περαιτέρω αυτό είναι πραγματικό έγκλημα.

 

 Είσαι ικανοποιημένος με την ανταπόκριση   που λάβατε για τα albums “Circles” και “Drop”;
Ναι! Εννοώ, ξέρουμε ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε η μεγαλύτερη μπάντα στον κόσμο ή απλά πολύ δημοφιλείς. Δεν κάναμε ένα δίσκο προσπαθώντας να γίνουμε δημοφιλείς. Κάναμε ένα δίσκο που μας άρεσε και αν και άρεσει και σε άλλους ανθρώπους, αυτό είναι ωραίο. Αν δεν άρεσε, αυτό είναι επίσης ωραίο. Δεν έχει σημασία, το μόνο σημαντικό είναι ότι άρεσε αυτός ο δίσκος σε μας και νιώθουμε ότι αντιπροσωπεύει αυτό που αισθανόμαστε για τη μουσική.

 

gav2Έπαιξες τα τύμπανα στο νέο album των OSI, “Fire Make Thunder”. Πως προέκυψε η συνεργασία με τον Jim Matheos (Fates Warning), ο οποίος είναι επίσης μεγάλος οπαδός του Steven Wilson;

Είναι ωραία, αλλά κάτι το πολύ παράξενο είναι ότι δεν έχω γνωρίσει τον Jim Matheos, ούτε έχω γνωρίσει τον Kevin Moore (πλήκτρα, πρώην Dream Theater). Δεν έχω μιλήσει ποτέ με αυτούς τους δύο. Ποτέ δεν έχω μιλήσει μαζί τους στο τηλέφωνο.

 

Εμείς όμως έχουμε μιλήσει μαζί του! Είναι Έλληνας.

Αλήθεια; Ω, φυσικά, έχεις δίκιο. Έτσι, είναι μια σχέση μέσω e-mail, κάτι που είναι περίεργο. Μου αρέσει πολύ η μουσική τους και θα μου στείλουν τα κομμάτια και εγώ θα παίξω τα τύμπανα. Θα στείλω στη συνέχεια ένα mp3 mix μ’ αυτό που έκανα και θα μου στείλει σχόλια μαζί με τι να προσαρμόσω. Είναι μια μακρινή σχέση, αλλά μου άρεσε πολύ η μουσική και το νέο album είναι πολύ καλό.

 

Ο Steven Wilson αποκάλυψε σε μας για πρώτη φορά ότι παίζεις τα drums στο album των   Storm Corrosion και ότι ακούγονται drums μόνο στο 15% -20% του άλμπουμ. Ήταν ευχάριστο να παίζεις τόσο λίγα μέρη σε ένα album;
Ναι. Δεν ξέρω πόσα τραγούδια έπαιξα, γιατί μερικές φορές παίζω μόνο στα δύο τελευταία λεπτά ενός τραγουδιού ή παίζω 30 δευτερόλεπτα στη μέση ενός άλλου τραγουδιού. Το μεγαλύτερο μέρος του, είναι απλά ατμοσφαιρικό drumming. Δεν υπάρχει παραδοσιακό drumming σ’αυτό. Τα drums δεν παίζουν κάποιο ρυθμό, δεν παίζουν δίκαση ή κάτι που θα περίμενε κάποιος από μια συνεργασία μεταξύ του Steven και του Michael Akerfeldt (Opeth). Ήταν μια πρόκληση, ήταν ενδιαφέρον. Μου πήρε μόνο για μία ημέρα ή μία μέρα και μισή. Όταν θα ακούσεις την ηχογράφηση, θα καταλάβεις αυτό που σου λέω.

 

Ναι. Γνωρίζω τις δουλειές του Scott Walker και ξέρω ότι η ιδέα είναι αρκετά παρόμοια.

Ναι, έχει μια ατμοσφαιρική άποψη.


Πόση καλλιτεχνική ελευθερία έχεις ως drummer σε albums όπως το “A Scarcity of Miracles” των Jackszyk, Fripp & Collins;

Όση θέλω πραγματικά. Έπαιξα αυτό που νόμιζα ότι ήταν σωστό για τη μουσική. Δεν είναι η πιο περίπλοκη μουσική που έχω παίξει ποτέ, ειδικά με τους King Crimson. Δεν είναι ιδιαίτερα περίπλοκη. Βασιζόταν περισσότερο στις ατμόσφαιρες και στα τραγούδια. Βλέπω αυτό το είδος του drumming, ως εύκολο και groove-άτο και προσπαθώ να βρω ενδιαφέροντες ρυθμούς για να ακολουθήσω τη μουσική.

Έχεις οποιαδήποτε ανάμιξη στη συνεργασία του Robert Fripp με τον Adam Jones των Tool;

Όχι.

                     

Μπορείς να μας περιγράψεις τα συναισθήματά σου την πρώτη φορά που συνάντησες έναν από τους ήρωές σας, τον Steve Gadd; Είμαι ο μοναδικός Έλληνας που έχει κάνει δημοσιευμένη συνέντευξη μαζί του.

Είναι ένας εξαιρετικός τύπος. Περισσότερο από όσο νομίζεις. Συνάντησα τον Steve Gadd για πρώτη φορά το 1981. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα το θυμάται (γέλια). Την πρώτη φορά που ήρθε στην Αγγλία με τον Paul Simon για το “One Trick Pony” album και έπαιξε στο Λονδίνο. Πήγα στη συναυλία, ήταν μια από τις πιο εκπληκτικές μουσικές εμπειρίες της ζωής μου. Μετά τη συναυλία πήγα στο Ronnie Scott’s Jazz Club στο Λονδίνο, επειδή έπαιζε ο Louie Bellson το ίδιο βράδυ. Όταν έφτασα στο Ronnie Scott είδα τον Steve Gadd να βρίσκεται ως θεατής (γέλια). Είδα έναν τραπέζι δίπλα του, κενό, οπότε εγώ και οι φίλοι μου, το κανονίσαμε ώστε να πάμε εκεί. Ήταν πολύ μεγάλη ευκαιρία για να την αφήσω να πάει χαμένη. Και μόλις ο Louie Bellson τελείωσε, συστυθήκαμε και μιλήσαμε με τον Steve Gadd , δεν ξέρω, ίσως για καμμιά ώρα. Ήταν ίσως η πιο απίστευτη νύχτα της ζωής μου. Εκείνη τη στιγμή, ο Steve Gadd ήταν τόσο επιδραστικός και τόσο σημαντικός, όσο ήταν τη δεκαετία του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘80.

 

Ακόμα είναι.
Το ξέρω! Και γω αυτό πιστεύω. Όταν μεγάλωνα, ήμουν τότε ο μεγαλύτερος οπαδός του Steve Gadd που υπήρξε ποτέ. Ήμουν μόνο 18 χρονών. Ήταν ένα θαύμα για μένα. Τον συνάντησα ξανά το 2010 στο Λονδίνο, όταν έκανε την “Mission from Gadd” περιοδεία σεμιναρίων. Πήγα στα παρασκήνια και μιλήσαμε μετά το σεμινάριό του. Αλλά, είναι απίστευτος άνθρωπος.

 

Συναντήθηκες επίσης με τον Nick Mason (drummer των Pink Floyd). Έχω μιλήσει και μ’αυτόν.
Ναι, γνώρισα τον Nick Mason σε μια έκθεση για drums στο Λονδίνο.

 

Δεν παίζει και πολύ drums, αυτή την εποχή.
Όχι, αλλά είχαμε μια καλή συζήτηση για τη συλλογή αυτοκινήτων του.

 

(Τρελά γέλια) Σ’ ενδιαφέρει να κάνεις το ίδιο;
Ναι. Αν είχα τα λεφτά του, θα έκανα το ίδιο πράγμα (γέλια).

 

gav3Έπαιξες στο album του Kevin Ayers (The Soft Machine) “Still Life With Guitar”. Τι θυμάσαι περισσότερο από την περίοδο που δούλεψες με ένα τόσο θρυλικό μουσικό;

Αυτή ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα στιγμή. Ο Danny Thompson (σ.σ.: Nick Drake, Donovan) πρότεινε εμένα γι’αυτή την ηχογράφηση. Ήταν καταπληκτικά. Το πράγμα που θυμάμαι από αυτή τη ηχογράφηση, είναι ότι ηχογραφούσαμε ένα τραγούδι και ο Kevin είπε: «Εντάξει, πάω να ακούσω το τραγούδι». Και αντί να πάει προς την πόρτα που οδηγεί στο control room, μπήκε σε μια ντουλάπα και κλειδώθηκε εκεί μέσα (γέλια).

 

Σε μια ντουλάπα;
Άνοιξε την πόρτα, σκεφτήκαμε ότι ήταν η πόρτα για το control room, αλλά ήταν η πόρτα μιας ντουλάπας. Όταν πήγε μέσα, η πόρτα έκλεισε πίσω του (γέλια). Πήγε και κλειδώθηκε μέσα σε μια ντουλάπα.

 

Εξαφανίστηκε δηλαδή.
Είχε εξαφανιστεί τελείως (γέλια). Ήταν ωραίο αυτό που κάναμε, ήταν ένας πολύ ωραίος δίσκος. Θυμάμαι ότι τελείωνε το μέρος του σε ένα τραγούδι με θέμα ένα όπλο και οι τρεις μας καθόμασταν σε πολύ κοντινή απόσταση: έπαιζα drums με τα «σκουπάκια», ο Danny έπαιζε όρθιο μπάσο και ο Kevin έπαιζε ακουστική κιθάρα και το ηχογραφήσαμε με τους τρεις μας να παίζουμε live ταυτόχρονα.

 

Υπάρχει κάποιος που θα ‘θελες να παίξεις μαζί του και δεν έχει συμβεί;

Ω ναι, πολλοί άνθρωποι.

 

Πες μας κάποιους.
(Γέλια) Θα ήθελα να παίξω με τους Earth, Wind and Fire. Θα ήθελα να παίξω με την Joni Mitchell (σ.σ: κάποιος «έγκριτος» Έλληνας την είχε γράψει “Johnny”!!) . Θα ήθελα πραγματικά να παίξω με τον Frank Zappa, κάτι που φυσικά δεν είναι δυνατόν. Το ίδιο και με τον Joe Zawinul (σ.σ.: πλήκτρα, ο Bill Bruford των Yes, King Crimson μας είπε το ίδιο) των Weather Report! Δεν ξέρω..

 

Ίσως με τον Jeff Beck.
Jeff Beck! Θα ήθελα πολύ να παίξω με τον Jeff Beck.

 

 

Ήμουν σίγουρος. Τι επίδραση έχουν σε σένα όλα αυτά τα βραβεία και τα No.1 στις λίστες, κλπ;
Λοιπόν, συνειδητοποιώ ότι είναι ένας διαγωνισμός δημοτικότητας. Δεν νομίζω ότι ο καθένας είναι ο καλύτερος  drummer στην κάθε κατηγορία. Θέλω να πω, είναι μια τόσο γελοία ιδέα. Είμαι πολύ χαρούμενος που οι άνθρωποι με ψηφίζουν και είμαι πολύ χαρούμενος για την απονομή των βραβείων. Δεν πιστεύω «Λοιπόν, είμαι ο καλύτερος prog drummer στον κόσμο». Δεν το πιστεύω καθόλου. Αυτό σημαίνει ότι ήμουν ο πιο δημοφιλής drummer σε αυτή την κατηγορία κατά το χρόνο που έγινε η ψηφοφορίες. Αλλά τώρα βλέπεις ότι με τόσες ψηφοφορίες, έχουν καταστραφεί τα πάντα, επειδή όλοι χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να ζητάνε από τους οπαδούς να τους ψηφίσουν. Δεν το κάνω αυτό, δεν μου αρέσει. Θα ήταν γελοίο να κερδίσω ένα βραβείο, αν ζητούσα από όλους τους οπαδούς στο Facebook των Porcupine Tree να ψηφίσουν για μένα. Τι θα σήμαινε αυτό; Δεν θα σήμαινε τίποτα. Και βλέπεις κάποιες μπάντες, που έχουν εκατομμύρια οπαδούς και ζητούν «σε παρακαλώ, ψήφισε για τον drummer μας. Ψήφισε για τον κιθαρίστα μας. Ψήφισε για τον τραγουδιστή μας» . ‘Η βάζουν ένα link σε μια ιστοσελίδα, που απλά πατάς το κουμπί και ψηφίζεις. Τον παλιό καρό, οι αναγνώστες ενός περιοδικού, έπρεπε να κόψουν τη σελίδα. Έπρεπε να αγοράσουν το περιοδικό, να κόψουν τη σελίδα, να την συμπληρώσουν με ένα στυλό και να τη στείλουν στο περιοδικό. Τώρα, με το Διαδίκτυο, τι σημαίνει αυτό; Δεν ξέρω.

 

Πώς βλέπεις το γεγονός ότι πολλοί drummers ενδιαφέρονται περισσότερο για να πάρουν endorsements από το να παίζουν drums; Στο metal αυτό είναι ο κανόνας.

Φυσικά, αυτό είναι γελοίο. Ίσως, αισθάνονται ότι επιβραβεύονται επικυρωθεί από την ιδέα ότι μια εταιρεία τους εμπιστεύεται.

 

gavin1Αλλά, όπως είχε πει και ο Tom Waits: «Αν ο Michael Jackson θέλει να εργαστεί για την Pepsi, να φορέσει ένα κουστούμι και να πάει στα κεντρικά να το κάνει». Καταντάς απλά υπάλληλος αν επικεντρώνεσαι σε αυτό.

Ναι, φυσικά. Με ενδιέφερε να έχω endorsements για τον εξοπλισμό που είχα ήδη αγοράσει (γέλια). Είχα αγοράσει ήδη πάρα πολλά Zildjian πιατίνια πριν κάνω   endorsement με την Zildjian. Αγόραζα μπαγκέτες Vic Firth πριν πάρω endorsement από την Vic Firth. Ήταν ο εξοπλισμός που αγόραζα και που ήθελα έτσι κι αλλιώς . Δεν θέλω να υποστηρίξω κάτι με το οποίο δεν θα παίξω ή δεν μου αρέσει. Επειδή έχω την οικονομική δυνατότητα να αγοράσω οποιαδήποτε drum kit ή οποιοδήποτε πιατίνι. Δεν είναι και τόσο πολύ ακριβά. Κάνω endorsements στον εξοπλισμό που θα αγόραζα ούτως ή άλλως.

 

Τι μουσική ακούς αυτή τη στιγμή;
Ακούω για μια αγγλική μπάντα που ονομάζεται Everything, Everything. Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα μπάντα. Κυκλοφόρησαν ένα album νομίζω ότι πριν από δύο χρόνια. Το πρώτο τους album. Είναι καταπληκτικό.

 

Θα πρέπει να περιμένουμε την επόμενη περιοδεία των Porcupine Tree να έχουμε την ευκαιρία να σε δούμε στην Ελλάδα;

Δεν ξέρω. Νομίζω ότι ήρθα στην Ελλάδα για τελευταία φορά (σ.σ.: παύση, σκέφτεται).

 

Τον Σεπτέμβριο του 2010, σε μια συναυλία σε ανοιχτό χώρο με τους Anathema.

Έχεις δίκιο. Ήταν πολύ κοντά στις τελευταίες συναυλίες που κάναμε. Νομίζω ότι τελειώσαμε στις 14 Οκτωβρίου 2010. Ναι, πάντα θέλω να έρχομαι στην Ελλάδα και πάντα έχουμε θετική ανταπόκριση από το ελληνικό κοινό. Είναι σπουδαίο.

 

Πιστεύεις ότι θα βγει σύντομα ένα νέο album των Porcupine Tree;

Δεν νομίζω ότι αυτό θα συμβεί σύντομα. Νομίζω ότι θα συμβεί..

 

(Τον διέκοψα) Μετά το τρίτο solo album του Steven.

Ενδεχομένως. Ενδεχομένως. Νομίζω ότι θα αρχίσουμε να γράφουμε από φέτος. Δεν μπορούμε να γράψουμε ένα album σε δύο εβδομάδες. Θα ήταν ανόητο, επειδή πρόκειται να δουλεύουμε για την προώθησή του για περίπου δύο χρόνια. Θέλουμε να κάνουμε ένα    album που να είναι πραγματικά καλό, με πολύ καλά τραγούδια. Θα μπορούσε να μας πάρει 3 μήνες, ίσως και 6 μήνες, μπορεί και 9 μήνες. Δεν ξέρω πόσο καιρό θα μπορούσε να μας πάρει. Θα μπορούσε να πάει γρήγορα, να πάει αργά, ή θα μπορούσαν να γίνουν και τα δύο. Είμαι σίγουρος ότι θα αρχίσουμε να γράφει αυτή τη χρονιά. Φαντάζομαι ότι κατά πάσα πιθανότητα θα κυκλοφορήσει το επόμενο έτος.

 

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Gavin Harrison.

Τσεκάρετε τα http://www.kscopemusic.com/gavinharrison/themanwhosoldhimself και www.gavharrison.com

 

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry