HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Είχαμε την μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν εξαιρετικό μπασίστα: τον Gary Van Scyoc. Ήταν μέλος των Elephant’s Memory, οι οποίοι ήταν το συγκρότημα που συνόδευε τον John Lennon από το 1971 ως το 1973, το οποίο είχε μετονομαστεί τότε σε Plastic Ono Elephant’s Memory Band (P.O.E.M). Ο Gary έπαιξε στα albums του John Lennon “Some Time in New York City” και “Live in New York City” (ηχογραφημένο ζωντανά στο Madison Square Garden) και ο Lennon έκανε παραγωγή στο δεύτερο ομώνυμο album των Elephant’s Memory το 1972. Έχει παίξει ακόμα με τους Chuck Berry, Mick Jagger, Bo Diddley, Stevie Wonder, Jerry Garcia, Paul Simon, Keith Moon, Neil Sedaka, Howard Tate και Yoko Ono. Ο Gary πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο του, “Shortcuts to Improving Your Bass Playing”. Διαβάστε παρακάτω τα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε ο Gary:

 

gary1Πόσο δύσκολη ήταν η διαδικασία συγγραφής του βιβλίου σας “Shortcuts to Improving Your Bass Playing”;

Στην πραγματικότητα, ήταν μια εύκολη προσπάθεια. Διδάσκω για τόσα πολλά χρόνια. Το έκανα γρήγορα. Αντί να γράψω τα πάντα σχετικά με αυτό το θέμα, αποφάσισα να γράψω σημειώσεις και αυτό το πράγμα κατέληξε ως κάτι πολύ χρήσιμο για τους μαθητές μου και οποιονδήποτε άλλο ενδιαφέρεται.

 

Το 2010, εμφανιστήκατε στο “LENNONYC”, ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του John Lennon στη Νέα Υόρκη. Είστε ικανοποιημένος με το τελικό του αποτέλεσμα;

Ήμουν πολύ χαρούμενος με αυτό. Νομίζω ότι είχε γίνει μια εξαιρετικά καλή παραγωγή. Ο Michael Epstein (σ.σ.: ο σκηνοθέτης) είναι απλά ένα καταπληκτικό παιδί για να κάνεις μαζί του συνέντευξη. Την πραγματοποίησε ο ίδιος προσωπικά μαζί μου και αυτός είναι ένας από τους λόγους που είμαι πολύ χαρούμενος με το αποτέλεσμα. Είμαι πάρα πολύ ικανοποιημένος με αυτό.

 

Ξαφνιαστήκατε όταν ο John Lennon και η Yoko Ono εμφανίστηκαν αιφνιδιαστικά στο προβάδικό σας στο Greenwich Village;

(Γέλια) Αυτή είναι σπουδαία ερώτηση. Ναι, είχα συγκλονιστεί εντελώς. Υπήρχε ένας θόρυβος στη γειτονιά ότι βρίσκονταν εδώ γύρω. Ζούσαν εδώ στον αριθμό 105 της Bank Street. Ήταν κυριολεκτικά λίγες πόρτες παρακάτω από κει που κάναμε πρόβες κάθε μέρα. Και υπήρχε ένας θόρυβος στη γειτονιά ότι ήταν εδώ γύρω, ότι είχαν πάει για ψώνια στη γωνία και ότι έτρωγαν κάτι εκεί. Δεν ήταν η απόλυτη έκπληξη, αλλά επαγγελματικά ήταν. Δεν είχα ιδέα ότι είχε λάβει αυτή την κασέτα μας από μια ραδιοφωνική εκπομπή που είχαμε κάνει. Του δόθηκε η κασέτα από τον Jerry Rubin, έναν αντιπολεμικό ακτιβιστή εδώ. Τέλος πάντων, έμαθε για εμάς και ο ίδιος απλά εμφανίστηκε.

 

Απογοητευτήκατε όταν διαβάσατε τις αρνητικές κριτικές για το album του John Lennon “Some Time In New York City”;

Όχι, δεν είχα απογοητευτεί προσωπικά, αλλά φυσικά αυτό ήταν καταστροφικό για τον John, ο οποίος ήταν ο καλλιτέχνης. Για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, εκείνες τις ημέρες συμμετείχα σε τόσους πολλούς δίσκους που πραγματικά δεν είχα το χρόνο να σκεφτώ και να ασχοληθώ με τη καριέρα του καθενός με τον οποίο έπαιζα, οι οποίοι ήταν στην κορυφή . Φυσικά, ο John θα βρίσκεται εκεί στο # 1. Δούλευα με πολλούς άλλους καλλιτέχνες εκείνη την εποχή: R’n’B, στην Chess Records, καθώς και άλλα πράγματα. Αλλά ναι, ήταν πολύ καταστροφικό για τον John. Ήταν τόσο απογοητευμένος. Το single για το “Some Time In New York City”, αυτό που είχε απαγορευτεί εδώ στο ραδιόφωνο (σ.σ.: αναφέρω στον Gary ότι το single ήταν το “Woman Is the Nigger of the World”), ήταν κάποιου είδους σημάδι ότι ίσως κάποια κακά πράγματα θα συμβούν. Όταν δεν παίζονται τα singles σου από το ραδιόφωνο, αυτό δεν μπορεί να είναι ένα καλό πράγμα για το album.

 

Πιστεύω ότι αυτό ήταν πρόβλημα των ραδιοφωνικών σταθμών, όχι του John. Είναι ένα ειλικρινές album. Έβαλε την ψυχή του σ’αυτό το album.

Ναι, το έκανε. Η μεθοδολογία του για αυτό το album ήταν διαφορετική. Ο τρόπος που σκεφτόταν γι’αυτό το δίσκο, από την άποψη του γιατί τον ηχογραφούσε, ήταν κάτι πολύ ενδιαφέρον, γιατί έφερε μια εντελώς καινούργια προσέγγιση. Σκεφτόταν ότι κάθε μέρα έχει και μια νέα είδηση. Κάθε μέρα που πηγαίναμε, υπήρχε ένα νέο τραγούδι για ένα διαφορετικό θέμα, και αρχίζαμε να το ηχογραφούμε και δεν μπορούσαμε να αφήσουμε το studio μέχρι να έχει σχεδόν ολοκληρωθεί το επόμενο πρωί. Έφερνε κάθε μέρα ένα νέο τραγούδι, σαν να βάζεις και ένα καινούργιο αποκλειστικό σε σχέση το τελευταίο θέμα σε μια καθημερινή εφημερίδα .

 

gary5Πώς ήταν να δουλεύετε με τον παραγωγό Phil Spector στο album “Some Time In New York City”;

Είχε ενδιαφέρον. Δεν ενδιαφερόταν πραγματικά για μας. Δεν είχε πραγματικά πολύ μεγάλο σεβασμό για εμάς. Στην πραγματικότητα, βρισκόταν εκεί μόνο στο single στο οποίο μόλις αναφέρθηκες και σ’ ένα άλλο κομμάτι, νομίζω ότι ήταν εκεί για το “Sunday Bloody Sunday”. Και αυτό ήταν όλο. Είχε τελειώσει με την παραγωγή του album, έτσι δεν τον είδαμε ξανά ποτέ. Αν έπρεπε να δώσω μια λέξη για να περιγράψω πώς ήταν να συνεργάζεσαι μαζί του, θα ήταν: Όχι καλά (γέλια).

 

Απολαύσατε την συναυλία “One To One” με τον John και τη Yoko στο Madison Square Garden, το οποίο αργότερα κυκλοφόρησε ως “Live in New York City”;

Ναι , το “Live in New York City” -εκείνη η συναυλία- ήταν ίσως το μεγαλύτερο μεμονωμένο γεγονός της ζωής μου, έτσι όπως αποδείχθηκε. Από άποψη παιξίματος και από άποψη ήχου που ήταν τόσο απογυμνωμένος, και επειδή ήμουν τόσο νέος και επειδή δεν υπάρχουν τόσες πολλές συναυλίες μαζί του εκεί έξω. Ήταν μια τεράστια τιμή να είμαι μαζί του εκείνο το βράδυ.

 

Θα υπάρξει σύντομα μια κυκλοφορία σε DVD του “Live In New York City”;

Νομίζω ότι βρισκόμαστε πραγματικά κοντά. Η Yoko φαίνεται ότι δουλεύει σε διαστήματα, για παράδειγμα σε διαστήματα πέντε ετών. Πρόκειται να βγει. Έχω ακούσει κάποια πράγματα, δεν θέλω να αποκαλύψω τίποτα εδώ. Θα είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα μάθει την τελική ημερομηνία κυκλοφορίας, αλλά μόλις συνάντησα τον φίλο μου Jack Douglas (σ.σ.: παραγωγός των Aerosmith, μηχανικός ήχου στα πρώτα solo albums του Lennon και παραγωγός στο “Double Fantasy”) και ξέρω ότι θα κυκλοφορήσει σύντομα. Δουλέψαμε με τον Jack Douglas στο album της Yoko “Approximately Infinite Universe” (σ.σ.: που ηχογραφήθηκε το Νοέμβριο/Δεκέμβριο του 1972).

 

Τι είδους επιρροή είχε η Yoko στον John και το συγκρότημα;

Φυσικά, είχε μια τεράστια επιρροή στην John λόγω της σχέσης τους, ξέρεις. Όσον αφορά τη μουσική πλευρά, αυτή συνήθως δούλευε με τον John, ενώ εγώ ήμουν εκεί γύρω. Η Yoko είχε άποψη, είχε μια ιδέα για το τι ήθελε. Δεν ξέραμε πραγματικά τι να περιμένουμε. Την θεωρώ ως μια από τις πρώτες ηγέτιδες στην απελευθέρωση των γυναικών. Ήταν πολύ μπροστά τότε. Όσον αφορά το συγκρότημα, ήμασταν όλοι αρκετά ολοκληρωμένοι studio μουσικοί, έτσι δεν πήρα καμία μουσική επιρροή από τη Yoko. Ήμασταν στο studio για εβδομάδες για το δίσκο της (σ.σ.: “Approximately Infinite Universe”) και αυτή συνήθιζε να κάνει πράγματα όπως το να στείλνει λουλούδια στις συζύγους μας, να τις στέλνει στο Bloomingdale’s, το οποίο είναι ένα πολύ γνωστό εμπορικό κατάστημα εδώ στη Νέα Υόρκη, και να στείλνει σημειώματα σ’ αυτές και τέτοια πράγματα. Σκεφτόταν πολύ τις κυρίες, τις συζύγους του συγκροτήματος. Ποτέ δεν θα την ξεχάσω. Ήταν σπουδαία. Θέλω να πω, πόσες σύντροφοι το κάνουν αυτό;

 

gary4Ο John Lennon έκανε παραγωγή στο δεύτερο ομώνυμο album των Elephant’s Memory το 1972. Τι θυμάστε περισσότερο από αυτές τις ηχογραφήσεις;

Το γεγονός ότι του άρεσε πολύ ένα από τα τραγούδια μου. Τους έστειλε όλους στα σπίτια τους και συνέθεσε μερικές γραμμές στο πιάνο για ένα από τα τραγούδια μου που είχα γράψει. Έτσι, αυτό ήταν το highlight του δίσκου για μένα. Το τραγούδι λέγεται “Wind Ridge”. Αυτό ήταν πολύ ιδιαίτερο. Βρισκόμουν μόνο εγώ και ο Jim Keltner (σ.σ. : drummer των Bob Dylan, George Harrison, Eric Clapton) στο studio εκείνη τη στιγμή.

 

Εμφανιστήκατε με τον John Lennon και τον Chuck Berry στο Mike Douglas Show το 1972. Θεωρείτε αυτή την εμφάνιση ως ένα από τα highlights της καριέρας σας;

Όχι, όπως ανέφερα προηγουμένως νομίζω ότι το highlight της καριέρας μου ήταν ότι έπαιξα στο Madison Square Garden με τον John. Η δύναμη της απόδοσής του και ο τρόπος που τώρα μπορούμε να το δούμε αυτό. Ήταν ιστορικό. Και στον Mike Douglas ήταν σπουδαία στιγμή. Περάσαμε πολύ καλά. Μπορώ να σου διηγηθώ μια μικρή ιστορία: Ήμασταν στην σειρά περιμένοντας να βγούμε στον αέρα στην εκπομπή του Mike Douglas την πρώτη εβδομάδα μετάδοσής της και ο Mike Douglas έμοιαζε σαν τραγουδιστής της δεκαετίας του ‘40, με εκείνου του είδους τα τραγούδια και τα ρέστα, και περίμενες να τον δεις να τραγουδάει σ’αυτό το στυλ, και βγήκε έξω και άκουσε το συγκρότημα να ξεκινάει ένα τζαμάρισμα μαζί μου, και δεν μπορώ να ξεχάσω το βλέμμα που μου έριξε.

 

Εύχεστε να είχατε κάνει μια ολοκληρωμένη περιοδεία με τον John Lennon;

Φυσικά, όλοι προετοιμαζόμασταν για αυτό. Είχε αγοράσει μηχανήματα, είχαμε αγοράσει τον εξοπλισμό και η Apple (σ.σ.: η εταιρία των Beatles) πλήρωσε για όλα αυτά τα πράγματα. Νομίζω ότι κόστισε πάνω από 100.000 δολλάρια ο εξοπλισμός και ποτέ δεν κάναμε μια περιοδεία λόγω της κατάστασης με την Πράσινη Κάρτα του, που ήταν το πρόβλημα (σ.σ: η κυβέρνηση του Nixon προσπάθησε νομικά να απελάσει τον Lennon το ’72, γιατί τον θεωρούσε εμπόδιο για την επανεκλογή της). Ήμασταν έτοιμοι να βγούμε σε περιοδεία.

 

Γιατί σταματήσατε να παίζετε με τον John Lennon το 1973;

Επειδή μετακόμισε στο LA. Άρχισε μια σχέση με την May Pang. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους. Εμείς ήμασταν στη Νέα Υόρκη, ζούσαμε στη Νέα Υόρκη και αυτός μετακόμισε για ενάμιση χρόνο. Αλλά ο δεύτερος λόγος ήταν ότι η Apple βρισκόταν σε ολοκληρωτική αναταραχή εκείνη την εποχή και τον είχε κράξει άσχημα σχετικά με το budget, επειδή ήμασταν στην μισθοδοσία της Apple και της κοστίζαμε πολλά χρήματα. Ήταν μια εποχή που ασχολιόταν με την προσωπική του ζωή. Αυτό δεν είχε τίποτα να κάνει με εμάς.

 

Είναι αλήθεια ότι ο John Lennon μισούσε τον ήχο της φωνής του;

Κατά τη διάρκεια των ετών που δούλεψα μαζί του, ποτέ δεν είχα ακούσει για αυτό.

 

gary3Νομίζω ότι George Martin  (ο παραγωγός των Beatles) το έχει αναφέρει επίσης. Αυτός είναι ο λόγος που ο John Lennon συνήθιζε να κάνει double-tracking (να βάζει δεύτερο κανάλι στα φωνητικά του), επειδή μισούσε τη φωνή του.

Θα μπορούσε να είχε συμβεί αυτό, αλλά δεν συνέβη μαζί μου. Αν το λέει ο κ. Martin, σημαίνει ότι ήταν εκεί. Δόξα τω Θεώ που υπάρχει αυτό, επειδή είναι μια σπουδαία τεχνική . Ένα από τα πράγματα που έκανε και για το οποίο μου μιλούσε όταν έγραφε τις γραμμές στο πιάνο για το τραγούδι μου, “Wind Ridge”, ήταν να βάζει δύο και τρία κανάλια στα φωνητικά μου (γέλια).

 

Ίσως ένιωθε ανασφαλής για τη φωνή του .

Απλώς της έδινε έναν καλό ήχο. Δούλεψε αυτό.

 

Λατρεύω πραγματικά το double-tracking του John ειδικά σε τραγούδια όπως το “A Day In the Life” και το “Tomorrow Never Knows”!

Ναι, σε αυτά τα τραγούδια η φωνή του σε στοιχειώνει.

 

Έχετε κάποιες ηχογραφήσεις από τα τζαμαρίσματά σας με τον Mick Jagger;

Έχω ένα-δυο live πράγματα που συνηθίζαμε να παίζουμε στο Record Plant studio. Είναι απλά προσωπικά πράγματα. Υποθέτω ότι βρίσκονται εκεί έξω σε κάποιο bootleg, αν ξέρεις τι εννοώ. Μου έχουν πει ότι υπάρχουν εκεί έξω. Ήταν απλά ένα τζαμάρισμα με τον John και τον Mick στις κιθάρες, οι οποίες ήταν λίγο ξεκούρδιστες. Δεν είναι πραγματικά κάποιο σπουδαίο πράγμα.

 

gary6Πότε και πώς συνέβη να παίξετε με τον Bo Diddley;

Στην πραγματικότητα, συναντήσαμε τον Bo Diddley μέσω του Chuck Berry. Μόλις είχαν παίξει μαζί , αλλά ήταν κάτι περισσότερο από αυτό. Αρχικά τον γνωρίσαμε μέσω των Hells Angels , επειδή συνήθιζε να πηγαίνει σε όλες τις συναυλίες εδώ στη Νέα Υόρκη. Ένα βράδυ ανοίξαμε γι’αυτόν και καταλήξαμε να τον συνοδεύουμε. Ξεκινήσαμε μια σπουδαία σχέση και παίξαμε μαζί του το ‘72 και το ‘73.

 

Θυμάστε κάποια τρελή ιστορία με τον Keith Moon (drummer των Who);

Ναι, ξέρω μία «από μέσα». Παίζαμε μια συναυλία στο Λος Άντζελες σε μια τεράστια σκηνή για 80.000 άτομα . Ήμασταν γύρω από το LA Coliseum, κάναμε βόλτα με ένα μικρό Volkswagen και προσπαθούσαμε να βρούμε πώς να φτάσουμε στο Coliseum για το soundcheck. Και ξαφνικά βλέπουμε κάποιον που σκαρφαλώνει στα κλήματα. Έχεις δει ποτέ σου το L.A Coliseum; Υπάρχουν κλήματα αμπελιών που μεγαλώνουν μέσα και γύρω απ’ αυτό. Και ήταν ο Keith Moon ο οποίος είχε ανέβει σ’εκείνα τα κλήματα, ήταν εντελώς μεθυσμένος και προσπαθούσε να μπει στο Coliseum σκαρφαλώνοντας στην πόρτα που οδηγούσε στο soundcheck. Τον κατεβάσαμε και τον βάλαμε στο αυτοκίνητο, το μυαλό του είχε ξεφύγει τελειώς και θυμάμαι ότι το πρώτο πράγμα που έκανε μόλις έφτασε στο Coliseum, ήταν ότι εμφανίστηκε ντυμένος γυναίκα (γέλια).

 

Γιατί οι Hells Angels αγαπούσαν τόσο πολύ τους Elephant’s Memory;

Αγαπούσαν το συγκρότημα. Πήγαιναν σε όλες τις συναυλίες μας.Τους είχαμε αποδεχτεί. Εμείς τους σεβόμασταν και εκείνοι μας σέβονταν. Ήταν απλά μια καλή σχέση. Έψαχναν για ένα συγκρότημα να γίνει οι «Grateful Dead της Ανατολικής Ακτής». Υπήρχε ένα παράρτημα στη Δυτική Ακτή και έκαναν παρέα με τους Grateful Dead . Έψαχναν για ένα συγκρότημα που είχε ένα παρόμοιο είδος τζαμαρίσματος, που είχε ένα ορισμένο είδος κοινού. Απλά μας αγαπούσαν. Εμείς τους φαινόμασταν πολύ καλοί και κατέληξα να γράψω ένα τραγούδι για το soundtrack “Angels Forever”, που ονομάστηκε έτσι από ένα από τα τραγούδια μου.

 

Είχατε ποτέ συναντήσει τον Andy Warhol;

Όχι , ποτέ δεν είχα την τύχη αλλά τον είχαν συναντήσει οι Elephant’s Memory κάποια στιγμή.

 

gary9Επειδή έχω δει μία φωτογραφία του Bob Gruen με τον John και τον Andy Warhol από τις ηχογραφήσεις του “Some Time In New York City” στο Record Plant studio.

Σωστά, σωστά. Προσωπικά, ποτέ δεν τον γνώρισα, αλλά είμαι βέβαιος ότι ένα-δύο από τα άλλα παιδιά στους Elephant’s Memory τον συνάντησαν.

 

Παραδίδετε ακόμα μαθήματα μπάσου;

Βεβαίως. Έχω μερικούς μαθητές και τους διδάσκω σε τρία σημεία εδώ στο Νιου Τζέρσεϊ.

 

Πιστεύετε ότι η δημοφιλής μουσική που γράφτηκε στη δεκαετία του ‘60 και του ‘70 ήταν πολύ καλύτερη από τη σημερινή μουσική;

Όχι απαραίτητα. Όλα έχουν κάποιο καλό σημείο. Όλα είναι καλά .

 

Τι μουσική ακούτε αυτή τη στιγμή;

Πρέπει να ακούω σχεδόν κάθε δεκαετία και κάθε είδος μουσικής μόνο και μόνο λόγω των μαθητών μου. Τους διδάσκω τα καλύτερα πράγματα. Αυτό με κρατάει απασχολημένο και ακούω τη καινούργια μουσική. Πρέπει να διδάσκω στους jazz μαθητές μου, jazz , R’n’B , slapping. Όλα τα είδη στα οποία πρόκειται να δουλέψουν στις μέρες μας.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον Gary Van Scyoc για τον χρόνο του.
Official Gary Van Scyoc website: http://www.garyvanscyoc.com
Official Gary Van Scyoc Facebook page: https://www.facebook.com/pages/Gary-Van-Scyoc-Fan-Page/108598539206689
Αγοράστε το βιβλίο του Gary “Shortcuts to Improving Your Bass Playing” εδώ: http://www.garyvanscyoc.com/store_book.asp

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry