HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Μιλήσαμε με τον οργανίστα, πληκτρά και σαξοφωνίστα των The Band, Garth Hudson. Οι The Band είναι μια από τις σπουδαιότερες και επιδραστικότερες μπάντες όλων των εποχών, με τους οποίους ο Garth έπαιξε και στο Woodstock Festival το 1969. Έχει επίσης παίξει και ηχογραφήσει με τους Bob Dylan, Ringo Starr, Leonard Cohen, Neil Young, Eric Clapton, Muddy Waters, Roger Waters, Van Morrison, Joni Mitchell και πολλούς άλλους. Ακόμα και σήμερα, στα 75 του, παραμένει πολύ ενεργός ως session μουσικός. Η παρούσα συνέντευξη έγινε (στα γενέθλιά μου) στις 8 Δεκέμβρη του 2011, 8 το πρωί ώρα Ελλάδας και φυσικά μήνες πριν τον θάνατο του Levon Helm, drummer και ενίοτε τραγουδιστή των The Band, και δεν δημοσιεύθηκε για λόγους εντελώς πέρα από τη θέλησή μου. Δεν κρατάω συνεντεύξεις  «καβάντζα». Διαβάστε τα όσα ενδιαφέροντα μας είπε:

 

garth1Ποια είναι τα τρέχοντα projects στα οποία συμμετέχετε  (ξέρω ότι το κάνετε συχνά συναυλίες ως Garth and Maud); Κάνετε καθόλου ηχογραφήσεις αυτή την περίοδο;

Ναι. Έχω κάνει πρόσφατα κάποιες ηχογραφήσεις με τον Jerry Marotta (drummer του Peter Garbiel ) στα Dreamland Recording Studios του κοντά στο Woodstock της Νέας Υόρκης. Έπαιξα πιάνο, keyboards και τραγούδησα με τον Leonard Cohen. Ο Leonard Cohen έχει συμμετάσχει στο γράψιμο των τραγουδιών (σ.σ. αναφέρεται σε ακυκλοφόρητο δίσκο γυναίκας τραγουδοποιού). Ο ρόλος της στη μουσική βιομηχανία είναι σημαντικός. Έχει σπουδαία φωνή και παίζει καλά, παίζει πλήκτρα με ακρίβεια και με πολύ συναίσθημα. Ασχολήθηκα με το ακορντεόν και με άλλα όργανα. Συνάντησα και πάλι τον Leonard με τον οποίο έχω κάνει ηχογραφήσεις πίσω στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Έχω ηχογραφήσει μαζί του μια-δυο φορές.

Επίσης, ηχογράφησα κατά τον περασμένο μήνα με πολλούς ανθρώπους: ηχογράφησα με τον Chris Castle, έναν πολύ ταλαντούχο folk τραγουδοποιό. Με τον Fabrizio Poggi, έναν πολύ διάσημο Ιταλό παίκτη φυσαρμόνικας. Ακούγεται πολύ στην Ιταλία. Ήρθε εδώ και ηχογράφησα μαζί του. Επίσης, παίξαμε στο Midnight Ramble του Levon Helm, το περασμένο Σάββατο (σ.σ:3 Δεκεμβρίου) με τον Jimmy Vivino. Κάναμε 12 τραγούδια με μπάσο και τύμπανα και αυτά ήταν τραγούδια των The Band, που συνήθως δεν παίζουμε. Ήταν αφιερωμένο στον Richard Manuel (σ.σ.:  τραγουδιστής/πιανίστας των The Band, ο οποίος αυτοκτόνησε το 1986). Ο Jimmy Vivino είναι ένας πολύ ταλαντούχος άνθρωπος. Είναι γνωστός από την τηλεόραση, από τη μπάντα του Conan O’Brien και είναι ένας σπουδαίος κιθαρίστας, αλλά και εξαιρετικός, εξαιρετικός πιανίστας και τραγουδιστής. Η φωνή του είναι πολύ δυναμική. Σε αυτό το show, το περασμένο Σάββατο ήταν επίσης ο Jackson Browne. Αυτό συμβαίνει στη γειτονιά μας. Παίξαμε ένα-δυο από αυτά τα τραγούδια με τον Jackson Browne.

Μας πήρε τηλέφωνο ένας πολύ ταλαντούχος Καναδός τραγουδοποιός, ο Doug Paisley και έχουμε κάνει πολλά μικρά πράγματα μαζί. Πολύ καλός, πολύ ταλαντούχος. Έχω επίσης συνεργαστεί με τον Kevin Hearn στον τελευταίο δίσκο του. Είναι πληκτράς των Barenaked Ladies και έχει και τη δική του μπάντα, τους Thin Buckle. Ωραίος, πολύ ωραίος παίχτης, ξέρεις. Πολύ ταλαντούχος πληκτράς, τραγουδοποιός και ως διοργανωτής. Ταξίδεψα πρόσφατα στο Τορόντο για ένα φεστιβάλ προς τιμήν του Ron Sexsmith και ο Kevin Hearn διοργάνωσε τη συναυλία στο Massey Hall. Αυτή είναι μια μεγάλη αίθουσα συναυλιών στο Τορόντο, όπου όλοι οι κλασσικοί παίχτες έχουν εμφανιστεί εκεί. Οι The Band έχουν παίξει εκεί. Το Massey Hall είναι μια σημαντική αίθουσα συναυλιών στο Τορόντο.

 

Πέρυσι κυκλοφορήσατε το album ‘Garth Hudson Presents: A Canadian Celebration of The Band’. Πόσο καιρό σχεδιάζετε αυτό το album και πόσο δύσκολο ήταν να συγκεντρωθούν όλοι αυτοί οι σπουδαίοι μουσικοί (Neil Young, Bruce Cockburn, Blue Rodeo και άλλοι);

Συνέβη χάρη στην Maud και την ακούραστη δουλειά της σε αυτό. Στην παραγωγή θα έπρεπε να ταιριάξουμε τα τραγούδια με τον τραγουδιστή ή την μπάντα. Η Maud ήρθε σε επαφή με τους managers των ανθρώπων που θα εκτελούσαν τα κομμάτια που είχαμε επιλέξει. Έπρεπε να ταιριάζουν τα τραγούδια με όλους αυτούς τους ανθρώπους. Έτσι, πήρε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να ξεκινήση η πρώτη ηχογράφηση. Εμείς το ηχογραφήσαμε σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους. Ηχογραφήθηκε στο Τορόντο του Καναδά με Καναδικά ταλέντα, έναν Καναδό ηχολήπτη και έναν Καναδό παραγωγό (σ.σ: Peter J. Moore).

 

Είστε ικανοποιημένος από την ανταπόκριση που λάβατε μέχρι τώρα από τους οπαδούς και τον Τύπο για το Garth Hudson Presents: A Canadian Celebration of The Band’;

Ω, σίγουρα! Ω, ναι! Είχαμε πολύ καλές κριτικές μέχρι τώρα εδώ στις ΗΠΑ. Οι μουσικοί που συνέβαλαν σε αυτό το δίσκο έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους.

 

 

Το live άλμπουμ ‘Live at the Wolf’ που κυκλοφορήσατε με την Maud το 2005 είναι ένα πολύ συναισθηματικό και προσωπικό album. Προβάρατε για μεγάλο χρονικό διάστημα τα τραγούδια σε αυτές τις συγκεκριμένες ενορχηστρώσεις ή στην ηχογράφηση ακούγονται αυθόρμητες;

Ναι, κάναμε πρόβες, αλλά ήταν αυθόρμητο. Έγινε βιαστικά, διότι είχαμε μικρό χρονικό διάστημα για να προετοιμαστούμε. Θέλαμε να κάνουμε κάτι τέτοιο εδώ και χρόνια. Η Maud και εγώ, σκεφτόμασταν γι ‘αυτό και για ποια τραγούδια να διαλέξουμε. Τα παίζαμε για πολλά χρόνια και είχαμε ένα πολύ μεγάλο ρεπερτόριο. Συνέβη γρήγορα και τέλεια. Ήταν μάγκισσα και σοφή να ολοκληρώσει τις ενορχηστρώσεις μ’αυτό τον τρόπο. Κάθε φορά που παίζω ένα τραγούδι είναι διαφορετικό. Φαίνονται παρόμοια, μπορεί να ακούτε τον ίδιο ήχο, αλλά εγώ ποτέ δεν έχω παίξει στη ζωή μου με τους The Band και με την Maud ένα τραγούδι που να έχει τις ίδιες νότες.

 

Είστε πρωτοπόρος στο Lowrey organ και στα πλήκτρα. Πόσο δύσκολο ήταν να καθιερώσετε τον ήχο σας στο rock ‘n’ roll; Μήπως αντιμετωπίσατε οποιοδήποτε πρόβλημα με managers/ παραγωγούς /άλλα μέλη της μπάντας που ότι δεν ήταν εξοικειωμένοι τότε με τον πρωτοποριακό ήχο σας;

Για χρόνια δεν χρησιμοποιούσα Hammond organ, έπαιζα Lowrey organ. Είναι πολύ διαφορετικά. Χρησιμοποίησα τρία διαφορετικά μοντέλα που μπορούσα να το εξελίσσω όλα αυτά τα χρόνια. Ξεκίνησα να παίζω με αυτό σε φεστιβάλ το 1961-62. Ήταν ένα όργανο περιοδείας. Στη συνέχεια, πήρα το πρώτο μου όργανο με τρανζίστορ και αργότερα πήρα ένα θεατρικού στυλ με περαιτέρω ψηφιακές και ηλεκτρονικές εξελίξεις.

 

Έχετε ζήσει μια μεγάλη καριέρα παίζοντας με τους The Band, τον Bob Dylan και πολλούς άλλους. Ποια θεωρείτε ως τη κορυφαία στιγμή σας;

Αυτό είναι δύσκολο. Έχουν υπάρξει τόσες πολλές, που δεν ξέρω ποια ήταν μεγαλύτερη από την άλλη. Νομίζω ότι ήταν η στιγμή που μπόρεσα και να την ηχογραφήσω:  το «παιχνίδι»  μεταξύ των μουσικών και της καταιγίδα στο Watkins Glen (σ.σ.: φεστιβάλ το 1973 με τους The Band, Grateful Dead και Allman Brothers Band). Η βροχή έπεφτε πολύ δυνατά και θυμάμαι κάποιον από το crew ή κάποιον manager να μου λέει «Κάνε κάτι!»  Έτσι, άρχισα να παίζω στη μέση της βροντής την εισαγωγή του «Chest Fever» και στη συνέχεια υπήρξε ακόμα μεγαλύτερη βροντή και η βροχή σταμάτησε. Το κοινό ήταν έξω στην καταιγίδα. Στη συνέχεια, θα διάλεγα το Woodstock.

 

garth4Πόσο δύσκολο ήταν να έχετε μια φυσιολογική ζωή, όντας ένας τόσο επιτυχημένος μουσικός; Υποθέτω ότι θα ήταν εύκολο να μην έχετε μια φυσιολογική ζωή ..

Δεν είχαμε πολλά προβλήματα με εκκεντρικές συμπεριφορές. Ξέρεις, ήμασταν αρκετά φυσιολογικά παιδιά. Εμείς κάναμε τη συναυλία  και στη συνέχεια θα μπορούσαμε να πάρουμε το λεωφορείο και να φύγουμε. Οι άνθρωποι έρχονταν και αυτοί δεν ήταν ένα συνηθισμένο κοινό, άκουγαν τη μουσική. Νοικιάζαμε σπίτια δίπλα-δίπλα και περνάγαμε όλη την ημέρα μαζί και τέτοια πράγματα. Αν και μέναμε στην πόλη, ζούσαμε κοντά ο ένας στον άλλο.

 

Πριν από 21 χρόνια παίξατε με τους The Band στο “The Wall Live in Berlin” του Roger Waters. (Ο Roger είναι τεράστιος οπαδών των The Band και έχει πει πολλές φορές ότι το “Music From The Big Pink” του άλλαξε τη ζωή). Τι αναμνήσεις έχετε από αυτό το μνημειώδες show;

Ουάου! Το απόλαυσα αυτό το show πολύ . Μου άρεσαν οι άνθρωποι που πηγαινοέρχονταν: ο Van Morrison, η Marianne Faithfull, η Joni Mitchell, η Sinead O Connor, η Cyndi Lauper.

 

Θυμάστε τις ηχογραφήσεις που κάνατε για το ‘Recent Songs’ του Leonard Cohen; Πως ήταν η συνεργασία με ένα τόσο μεγάλο ποιητή και στιχουργό; (Ο Leonard Cohen έζησε την δεκαετία του ’60 για αρκετά χρόνια στην Ύδρα).

Ω, ναι. Σίγουρα, τις θυμάμαι αυτές τις ηχογραφήσεις. Είναι αστείος, είναι θαυμάσιος.

 

garth3Είστε  μέρος της rock ‘n’ roll μουσικής σχεδόν από την αρχή της. Πιστεύετε ότι το rock n ‘roll έχει πεθάνει σήμερα και ότι όλα περιστρέφονται γύρω από συμβόλαια και managers; Ο Jim Morrison είχε δίκιο τελικά;

Όχι, δεν μπορώ να πω ότι rock ‘n’ roll έχει πεθάνει. Ήταν πάντα γύρω από τους παραγωγούς και τους δίσους. Ήταν πάντα προσανατολισμένο στο top-10. Ακούω κάθε βράδυ το κολλεγιακό ραδιόφωνο  από τις 20:00 μέχρι τις 5 το πρωί και ακούω τι συμβαίνει, όλους τους νέους άνθρωπους. Υπάρχει καταπληκτική χρήση των ήχων και είναι σίγουρα διαφορετικό το ένα συγκρότημα από το άλλο (σ.σ: πώς τον λεν’ τον σταθμό, να τον ακούσω κι εγώ;). Ακούω τεχνική rock μουσική από τους κολλεγιακούς σταθμούς. Ακούω, επίσης, πολύ παλιά πράγματα, ακούω επίσης και metal. Φυσικά, μου αρέσει ο Tony Iommi (Black Sabbath). Δεν ξέρω τα άλλα ονόματα.

 

Είναι κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα; Είναι δύσκολο να σκεφτώ κάποιον.

Ναι. Είναι πολλοί άνθρωποι που έρχονται από το παρελθόν. Ενδιαφέρομαι να εργαστώ με πολλούς ανθρώπους από το rock’n’roll περισσότερο από τα άλλα είδη μουσικής.

 

Έχετε πάει ποτέ στην Ελλάδα; Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σας.

Όχι, δεν έχω. H Maud και εγώ, θέλουμε να έρθουμε εκεί. Όταν πρωτομπήκα στην μπάντα του Bob Dylan, μέναμε στην Νέας Υόρκης στο Irving Hotel και στη συνέχεια στο Chelsea Hotel (σ.σ: ναι, το θρυλικό!)  και δεν πήγαινα σε jazz clubs ή σε rock clubs ή σε folk clubs. Πήγαινα πάνω στην 10th Avenue στα ελληνικά clubs. Πήγαινα στο “Britannia”. Δεν υπάρχει πλέον. Πήγαινα εκεί για να ακούσω μπουζούκι, αλλά σε αυτή τη μπάντα βρήκα κάτι ενδιαφέρον και θέλω να σε ρωτήσω: ήταν ένα ούτι. Ήταν πολύ καλός παίχτης, θα έλεγα εξαιρετικος και φυσικά και ο παίχτης του μπουζουκιού. Υπήρχαν 5 ή 6 ελληνικές μπάντες σε αυτή την περιοχή. Πήγα και σε διάφορα άλλα μέρη και σκέφτηκα ότι ο συγκεκριμένος παίχτης του μπουζουκιού χρησιμοποιούσε reverb σε μεγάλο βαθμό. Αλλά το μόνο γνήσιο πράγμα που συνάντησα,  ήταν στο Britannia. Θέλω να σε ρωτήσω σχετικά με το ούτι. Προφανώς, ένας Άραβας παίχτης ούτι δεν θα ήθελε να παίξει σε μια ελληνική μπάντα. Κάποιος μου είπε ότι αυτός που έπαιζε το ούτι ήταν από μια χώρα κοντά στην Ελλάδα.

 

garth2Το ούτι είναι επίσης όργανο της Ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

Δηλαδή, δεν ήταν από τη Σαουδική Αραβία και το Ιράκ; Λες ότι ήταν από μια χώρα πιο κοντά στην Ελλάδα.  Ήταν ένας εξαιρετικός παίκτης.

 

Ένας μεγάλος Έλληνας παίχτης μπουζουκιού ο οποίος πέθανε το 1970, είχε επηρεάσει και τον Jimi Hendrix. Το όνομά του είναι Μανώλης Χιώτης.

Περίμενε λίγο να το γράψω (παύση).

 

Δεν έχω άλλες ερωτήσεις. Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Περιμένω για μεγάλο χρονικό διάστημα να πάω εκεί.

 

Ελπίζω να πραγματοποιηθεί.

Ποτέ δεν ξέρεις. Θα θέλαμε να έρθουμε στην Ελλάδα. Ίσως, θα ήθελα να βρεθώ σε ένα πανεπιστήμιο ή ένα μουσικό κολλέγιο για να πω μερικές από τις ιστορίες, για να δώσω μια διάλεξη.

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ» στον  Garth Hudson για τον χρόνο του και τις απαντήσεις του. Επίσης ευχαριστώ την Maud Hudson για την βοήθειά της να πραγματοποιηθεί αυτή η σύνεντευξη.

Τσεκάρετε τα www.garthhudson.com και www.garthandmaud.com

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ