Florence and The Machine – Ceremonials

Florence and The Machine – Ceremonials cover
Florence and The Machine – Ceremonials

Επιτέλους ηρθε ( για όποιον το περίμενε) το δεύτερο άλμπουμ των  Florence and The Machine, “Ceremonials” .Για τη δημιουργία του δίσκου η Florence έλαβε διάφορες προτάσεις από πολλούς παραγωγούς αλλά τελικά προτίμησε να συνεργήσει με τον Paul Epworth (παραγωγό της Adele και Bloc Party, ο οποίος έχει κανε την παράγωγη όλου του δίσκου).

Σε σχέση με το προηγούμενο CD (“Lungs”),το  “Ceremonials” είναι πιο ώριμο με μια πιο σκοτεινή αύρα,πιο soul, πιο ενοποιημένο και συνεκτικό και λιγότερο αποσπασματικό .Μάλιστα η ίδια η Florence έχει πει για το δίσκο «Σκεφτείτε την Adele ή τη Tori Amos  αλλά με την προσθήκη ενός σοβαρού dna από την Kate Bush,ειδικά στο ρυθμό.»

Το άλμπουμ διασχίζει διάφορα μουσικά είδη οπός soul, indie,baroque pop,art rock κύριος στις χορωδίες,δίνει μια πιο έντονη παρουσία στα ντραμς και έχει ένα μπάσο πιο χαμηλών ήχων με πιο πολύ βάθος.

Η όλη η ηχογράφηση έγινε στα Abbey Road Studios.

Τα τραγούδια:

Το άλμπουμ αποτελείτε από 12 κομμάτια στην κανονική έκδοση του, ενώ στην deluxe βρίσκουμε άλλα 8 κομμάτια,αλλά είναι όλα demo,είναι ακουστικές εκδώσει η διαφορετικές εκτελέσεις από αυτό ή το άλλο άλμπουμ.

Only If For A Night:Το κομμάτι αναφέρεται σε μια Florence που θυμάται μια παλιά δύσκολη να αντιμετωπίσει κατάσταση και την ίδια στιγμή είναι σουρεαλιστικό “And so surreal, That a ghost should be so practical”, μέσα στο οποίο παρεμβαίνει μια εξωτερική μορφή (παρουσιάζεται από μια φωνή που αυτή ακούει) και της χαρίζει τη δύναμη να αντιμετωπίσει τα πάντα,γιατί το να παλεύει είναι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να κάνει σε αυτή την περίπτωση και αν κρατήσει μόνο ένα βράδυ θα είναι ακόμα καλύτερο (Only if for a night).Το κομμάτι στη σύνθεση έχει άρπα και πιάνο σε χαμηλούς τόννους,ενώ στο ρεφρέν προσθέτονται ήχοι από τα ντραμς και βαθιά φωνητικά.Ένα κομμάτι που θα μπορούσε να είναι και ένα νέο single.

Shake It Out:Το κομμάτι αποτελεί το πρώτο επίσημο single του δίσκου και είναι ένα pop gospel τραγούδι που στη σύνθεση του βρίσκουμε εκκλησιαστικά όργανα,ήχους από καμπάνες και ντέφια.Το μήνυμα του τραγουδιού είναι:»να θέλουμε να απαλλαγούμε από τις τύψεις, τα πράγματα που μας στοιχειώνουν για να ζήσουμε πιο ανάλαφρα.» Η φράση που ίσως εκφράζει καλύτερα το θέμα του είναι: “It’s hard to dance with the devil on your back. So shake him off!“ Η ίδια η Florance είπε ότι το τραγούδι γράφτηκε σε μια κατάσταση μετά την απόλυση.Στην αρχή το τραγούδι με είχε ξαφνιάσει.Το εκτίμησα πιο πολύ μετά την κυκλοφορία του video μιας και του πρόφερε την ατμόσφαιρα που έπρεπε να μεταδώσει.Είναι πιστεύω το πιο «mainstream» κομμάτι του δίσκου.


What the water gave me:
Είναι το πρώτο κομμάτι που απελευθερώθηκε από το cd , αλλά δεν ήταν ένα επίσημο single άλλα ένα promo κομμάτι.Το τραγούδι παίρνει το όνομα του από ένα πίνακα του Frida Kahlo (Μεξικανός ζωγράφος).Το τραγούδι μιλά για το νερό σε όλες τις μορφές του αλλά και για τη Βιρτζίνια Γουλφ.Το βασικό στοιχειό είναι το νερό.Γιατί το νερό;Γιατί όπως είπε η Florence το νερό, αλλά κυρίως ο ωκεανός αντιπροσωπεύει ξεκάθαρα τα πράγματα που αγαπάει στη τέχνη και στη μόδα, δηλαδή πράγματα υποβρύχια (overwhelming) «το νερό είναι ένα στοιχειό που βρίσκουμε συχνά μέσα σε διάφορα τραγούδια». Δεν τυχαίο ότι έγραψε το τραγούδι έχοντας κατά νου ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να σώσουν τους αγαπημένους τους από πνιγμό.Το τραγούδι το πλαισιώνουν ήχοι από άρπα και κιθάρες,ήχοι κατάλληλοι για ένα κομμάτι  indie rock art σαν αυτό.Το τραγούδι αυξάνει συνεχώς μέχρι την τελική  έκρηξη από το  γεμάτο yeeeyeee της Florence.Μάλιστα παρόλο που δεν ήταν ένα επίσημο Single δεν τα πήγε άσχημα στα chart πετυχαίνοντας μέτρια αποτελέσματα.

Never Let Me Go:Τραγούδι ιδανικό για να σε βάλει στο κλίμα.Μιλάει για αυτό που φαίνεται να είναι η εμπειρία του πνιγμού ή αλλιώς βύθιση στα βάθη της θάλασσας.Η Florence περιγράφει την εμπειρία σαν κάτι ήρεμο και χαλαρωτικό γιατί όταν βρίσκεσαι στο νερό και αφήνεσαι δεν υπάρχει λόγος να κάνεις τίποτα.Την ίδια στιγμή καταλαβαίνεις ότι πεθαίνεις και ότι το νερό είναι κρύο.Εν ολίγοις,δεν ξέρεις τι να κάνει, επειδή από τη μια πλευρά νιώθεις καλά και δε θέλεις να το αποχωριστείς (Never Let Me Go, Never Let Me Go), αλλά από την άλλη δεν  θέλεις και να πεθάνεις.Το τραγούδι ανοίγει πολύ σύντομα (3 δευτερόλεπτα) με ένα μυστήριο ήχο που έχει νόημα μόνο αφού καταλάβουμε γιατί μιλάει το τραγούδι.Αμέσως μετά αφήνει τη θέση του στη ντελικάτη φωνή της Florence,που αρχικά συνοδεύεται μόνο από πιάνο,μετά από τους «μαλακούς» χτύπους της καρδίας και τα ντέφια στο ρεφρέν. Ατμόσφαιρα αποκτά το τραγούδι μέσα από το ρυθμό στη φωνή της Florence.

Breaking Down:Αν ο τίτλος σας ακούγεται μπανάλ τότε θα αλλάξετε άποψη όταν ακούσετε το τραγούδι.Κομμάτι λίγο διαφορετικό από τα υπόλοιπα,τόσο στο ύφος όσο και στην ατμόσφαιρα.Όλα ξεκινάνε με το άκουσμα του πιάνου σε μεσαίο ρυθμό που θυμίζει λίγο τραγούδι από carillon αναμεμειγμένο με πιάνο από bar στο far west.Το αν και λίγο περίεργο ηχητικά μου άρεσε πολύ ειδικά το οhhhhh oh στο ρεφρέν.

Lover to Lover: Ο ρυθμός και ρυθμός της φωνής και το όλο σύνολο θυμίζει πολύ το «I Heard It Through The Grapevine» του Marvin Gaye.Ένα κομμάτι πολύ soul αλλά δεκαετία 60.Όμορφο πολύ κομμάτι γιατί όχι και ευχάριστο αν το θέλετε.

No Light No Light:Είναι το δεύτερο επίσημο single του album. Το τραγούδι ανοίγει με ένα ελαφρό χτύπημα από τα τύμπανα και αφήνει χώρο στο τραγουδιστής των στίχων με ένα όργανο στο βάθος,ενώ μια άρπα προσθέτετε αργότερα  (για λίγα δευτερόλεπτα) και τα δυνατά beat  από τα ντραμς που οδηγούν στο ρεφρέν.Συνολικά θυμίζει λίγο από Cosmic Love.Το κομμάτι μιλάει για μια μορφή (πιθανόν ένας άντρας) όπου στα μπλε αστραφτερά μάτια του δεν υπάρχει φως (no light, no light in your btight blue eyes …το οποίο φαίνεται μια αντίφαση) και που έχει τη δύναμη να ρυθμίζει τη σχέση ανάμεσα σε αυτή και τον ίδιο.Πιθανόν να μιλάει για μια δύναμη ανάμεσα σε ένα ζευγάρι…

Seven Devils:ένα πολύ σκοτεινό τραγούδι με τη χορωδία»σκοτεινή» και το πιάνο στο παρασκήνιο που δημιουργεί μια  σουρεαλιστική ατμόσφαιρα (σουρεαλιστική, όπως κάποιος που πέφτει από ένα βράχο σε αργή κίνηση).Οι Seven Devils είναι πιθανόν τα εφτά αμαρτήματα μιας και στην αρχή του τραγουδιού λέει ότι ούτε ο αγιασμός μπορεί να σε σώσει (αναφερόμενη ίσως στον αγαπημένο της).

Heartlines:Το συνηθισμένο δυνατό κομμάτι που πρέπει να έχει ένας δίσκος.Δεν είναι κάτι το ξεχωριστό,λίγο μπανάλ όσο αφορά το ύφος του.

Spectrum: Τραγούδι που έχει ένα πολύ ενδιαφέρον τίτλο,αλλά το τραγούδι δεν είναι το ίδιο.Είναι καθαρά ένα κομμάτι Florence ( δυνατά beat και μεγάλα φωνητικά).Φαίνεται ότι από το τραγούδι λείπει το κομμάτι που θα το ολοκληρώσει μιας και η κορύφωση δεν έρχεται.Παραμένει όμως ένα όμορφο τραγούδι με ενέργεια που δεν σε αφήνει αδιάφορο.

All This And Heaven Too: Ένα τραγούδι που αν κατάλαβα καλά πρόκειται για αναγεννησιακού στιλ η κάτι σαν το Rabbit Heart.Είναι ένα χαρούμενο τραγούδι.Το πιο χαρούμενο του δίσκου.Το τραγούδι μιλά για αυτή/ον, που για να κατανοήσει τη γλώσσα της καρδιάς (πιθανότατα του αγαπημένου/η του/ης ) θα έδινε τα πάντα ακόμα και τη θέση της στο παράδεισο.

Leave My Body:Το τραγούδι το χαρακτηρίζουν τα χαμηλά φωνητικά στους στίχους τη κανονική κιθάρα που αργότερα υποστηρίζουν τα ντραμς.Στο ρεφρέν βρίσκουμε ένα διαφορετικό τύπο φωνητικών,παρόμοιο με αυτό του What the water gave me όταν τραγουδάει «lay me down let the only sound».Η ατμόσφαιρα που δημιουργεί το τραγούδι είναι indie Florencιανα (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) μαζί με μια δόση από ένα αργό τραγούδι της Άγριας Δύσης.

Εν κατακλείδι.Αυτό το νέο άλμπουμ μπορεί να είναι καλύτερα φτιαγμένο από το προηγούμενο,αλλά δεν αρέσει συνολικά όσο το Lungs (αν λάβουμε υπόψιν μας και άλλες γνώμες που διαβάζουμε στο web) αλλά παραμένει ένα καθώς πρέπει άλμπουμ που τρελαίνει τους φανς των Florence and The Machine.Προσωπικά το κατατάσσω στο Top 10 των καλυτέρων δίσκων του 2011.

Τελική βαθμολογία:4/5

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ