Μία νέα ζωντανή εκτέλεση του «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» επιφυλάσσουν Διονύσης Σαββόπουλος και Ελένη Βιτάλη.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος και η Ελένη Βιτάλη, δύο σημαντικές μορφές στην ελληνική μουσική, έχουν διασταυρώσει επί σκηνής τις φωνές, την εμπειρία, το ρεπερτόριο και το βεληνεκές τους.

«Σήκω, Ψυχή Μου, Δώσε Ρεύμα»

Με τον τίτλο αυτό πλαισιώθηκαν οι sold out εμφανίσεις τους στο «Κύτταρο», οι οποίες συνεχίστηκαν με «δεύτερο γύρο». Μία ιστορική συνύπαρξη που επεκτείνεται με μία μεγάλη θερινή περιοδεία, αρχής γενομένης από τον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής στις 11 Ιουνίου.

Στις παραμονές της 25ης Μαρτίου διεξήχθη στο «Κύτταρο» μία ξεχωριστή και ειδική παράσταση του Διονύση Σαββόπουλου και της Ελένης Βιτάλη, η οποία ηχογραφήθηκε, μαγνητοσκοπήθηκε και θα έρθει σε CD και DVD από τη Feelgood Records.

«Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη»

Ο Διονύσης Σαββόπουλος έγραψε το «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» κατά τη διαμονή του στο Παρίσι το 1968. Ένα χρόνο μετά, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο θρυλικό άλμπουμ «Το Περιβόλι Του Τρελλού» (Lyra) μαζί με τα πασίγνωστα «Η Συννεφούλα», «Η Θεία Μάρω» και «Ντιρλαντά».

Μέσα από το κλείσιμο του πρόγραμματος του Διονύση Σαββόπουλου με την Ελένη Βιτάλη, δύο ασυμβίβαστων και αντισυμβατικών καλλιτεχνικών φυσιογνωμιών με ψυχή, έρχεται μία νέα ζωντανή εκτέλεση του «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» σε ένα μικρό δείγμα των ηχογραφήσεων.

Κυκλοφορεί από τη Feelgood Records.

Διονύσης Σαββόπουλος & Ελένη Βιτάλη: «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» (Στίχοι - Stixoi - Lyrics

Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος
εικόνες ξεχύνονται με μιας
πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος
κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς

Και όλες οι αντένες μιας γης χτυπημένης
μεγάφωνα και ασύρματοι από παντού
γλυκά σε νανουρίζουν κι εσύ ανεβαίνεις
ψηλά στους βασιλιάδες τ’ ουρανού

Ποιος στ’ αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ

Πού πας παλληκάρι πομπές ξεκινούνε
κι οι σκλάβες σου ουρλιάζουν στο βωμό
ουρλιάζουν τα πλήθη καμπάνες ηχούνε
κι ο ύμνος σου τραντάζει το ναό

Ποιος στ’ αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
οι προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry