HIT CHANNEL ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Σεπτέμβριος 2011. Το Hit Channel είχε την τύχη να μιλήσει μ’ένα θρυλικό  drummer: τον Dave Mattacks. Ήταν μέλος των Fairport Convention και έχει παίξει επίσης με τους Nick Drake, Paul McCartney (στα albums ‘Tug of War’, ‘Pipes of Peace’, ‘Give My Regards To Broad Street’, ‘Flowers  in  The  Dirt’, ‘Run Devil Run’), George Harrison (‘Somewhere in England’,  ‘Gone Troppo’), Elton John, Brian Eno, Jethro Tull, Gary Brooker και με πολλούς άλλους..

 

dave1Ποια είναι τα projects με τα οποία ασχολείστε αυτή την εποχή; Κάνετε καθόλου ηχογραφήσεις τον τελευταίο καιρό;

Ζω στη Νέα Αγγλία, στις ΗΠΑ (εδώ και έντεκα χρόνια) και πάω πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου δύο ή τρεις φορές το χρόνο – μία φορά (κάθε Απρίλιο) για να παίξω με τους “Feast of Fiddles”  ( http://www.feastoffiddles.com ) για την ετήσια περιοδεία τους.. μετά από 16 και πλέον χρόνια μαζί, έχουμε πρόσφατα ολοκληρώσει ένα studio CD με το οποίο είμαστε όλοι πολύ ευχαριστημένοι!

Εδώ στη Νέα Αγγλία, εκτιμώ ότι ηχογραφώ μεταξύ 8 και 12 CDs   το χρόνο για διάφορους τραγουδοποιούς / τραγουδιστές. Ορισμένα πρόσφατα σημαντικά πράγματα που έκανα περιλαμβάνουν τα: “City Squirrel”, του Mark Bates τα “Down the Narrows” , “Super Genius”  και με τον Jon Cate. Επίσης κάνω παραγωγή σε  CDs: Ένα – του ’09  το  ‘Fond Desire Farewell’ (καλλιτέχνης: Debra Cowan) ήταν υποψήφιo από το BBC  για τον καλύτερο folk δίσκο της χρονιάς. Επίσης, διδάσκω (περιστασιακά στο Berklee College of  Music της  Βοστώνης), καθώς και σε ιδιαίτερα μαθήματα.  Κάνω Drum Master Classes  επίσης στο (Connecticut Drum Show/ London ’s Royal Academy of Music). Όταν μπορώ, μου αρέσει να κάνω εμφανίσεις σε τοπικά clubs με μουσικούς της jazz και φίλους  τραγουδιστές/τραγουδοποιούς.

 

Πιστεύετε ότι οι  Fairport Convention θα άξιζε να ήταν περισσότερο δημοφιλείς εκτός Μεγάλης Βρετανίας;

Είναι αυτό που είναι.

 

dave2Παίξατε στο “Bryter  Layter” του Nick Drake. Έχετε καθόλου αναμνήσεις από αυτές τις ηχογραφήσεις; Πώς ήταν ο Nick ως άτομο και ως συνεργάτης;

Τα θυμάμαι όλα ευχάριστα. Ο Nick ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος και εξαιρετικά ντροπαλός.

 

Οι ηχογραφήσεις για το ‘Somewhere in England’ ήταν πολύ δύσκολες συναισθηματικά. Σας άρεσε το τελικό αποτέλεσμα; Ήταν ο  George περήφανος γι’αυτό το  album;

Πράγματι, μου άρεσε αληθινά το τελικό αποτέλεσμα. Δεν είμαι ευχαριστημένος από το παίξιμό μου- Είναι απλά Ο.Κ. Νομίζω ότι ο  George ήταν χαρούμενος μ’αυτό.

 

Ήταν δύσκολο για σας να «συνειδητοποιήσετε» το όραμα του  Brian  Eno στα albums  “Before and After  Science”  και  “Music for Films”;

Όπως συμβαίνει σε κάποιες ηχογραφήσεις που έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια, ορισμένοι καλλιτέχνες «διευρύνουν» την αντίληψη κάποιου ατόμου για το τι είναι “σωστό” στο studio. Όσο καλύτερα γνωρίζουμε τους «κανόνες», τόσο πιο εκθαμβωτικό είναι όταν είναι τους «σπάμε». Ο  Brian ήταν σίγουρα ένας από εκείνους τους καλλιτέχνες.

 

Σε τρία  από  τα albums  του Paul  McCartney στα οποία παίξατε (‘Tug of War’, ‘Pipes of Peace’, ‘Give My Regards to Broad  Street’ παραγωγός ήταν ο George Martin (παραγωγός των Beatles). Πόσο τρομακτικό ήταν για σας να βρίσκεστε στο  studio με ένα τέτοιο μύθο;

Στην πραγματικότητα έχω παίξει σε σε πέντε  CDs του  Paul- τα άλλα δύο είναι τα  “Flowers in The Dirt”  και “Run  Devil  Run”. Είχα δουλέψει με τον George Martin  προηγουμένως – μια φορά με την Cilla Black (!) και επίσης στου Gary Brooker (τραγουδιστής των Procul Harum/ συνθέτης/ πιανίστας) το  solo CD ‘Fear of Flying’. Έτσι, ενώ ήμουν πολύ χαρούμενος και με  σεβασμό που ήμουν στο studio μαζί του, το να νιώθω σαν «ψάρι έξω από το νερό»  είχε μειωθεί σημαντικά! Όσο για τον  Paul, αυτός είναι πολύ καλός στο να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται χαλαροί γύρω του –άλλος ένας σπουδαίος φίλος!

 

dave4Κάνατε αρκετές ηχογραφήσεις με τον  Elton  John. Ήταν εύκολο  εύκολο να συνεργαστείτε μαζί του;

Πολύ! Ξέραμε ο ένας τον άλλον από  τότε ‘πέφταμε ο ένας στον άλλο’ σε ηχογραφήσεις (για άλλους καλλιτέχνες) πολύ πριν  γίνει ‘Elton John’.  Είναι  ένας από τους πιο αστείους, ωραιότερους και πιο ταλαντούχους ανθρώπους που έχω εργαστεί στη ζωή μου.

 

Ποιος θα λέγατε ότι σας επηρέασε περισσότερο στη ζωή σας;

Σε μουσικό επίπεδο, πιθανώς οι  Fairport Convention. Ήμουν πολύ προσανατολισμένος στη τεχνική, όταν έγινα μέλος της μπάντας (’69/’70). Μετά από περίπου 18 μήννες- όταν ήμουν πραγματικά «έπιασα» (δηλαδή είχα καταλάβει τι έκαναν/ για τι «πράγμα μιλούσαμε»), έκανα μια  στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το πώς άκουγα τη μουσική και αυτό που καταλάβαινα ότι ήταν «σημαντικό». Ήταν η διαφορά μεταξύ του (για παράδειγμα), Bill Evans και του Oscar Peterson, του Miles Davis και του Arturo Sandaval, των The Band και των Rush (σ.σ: τι συγκρίνει ο άνθρωπος!! Εγώ με τους The Band είμαι πάντως!). Βασικά, πήγα από το δεύτερο στο πρώτο.

 

Οι  Jethro Tull  είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας. Νομίζετε ότι ο  Ian  Anderson  έχει στερέψει από ιδέες κατά τα τελευταία 15 χρόνια;

Οι Jethro Tull δεν είναι ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Δούλεψα μαζί τους για ένα χρόνο– το ’92 (περιοδεία / και ένα “Live”  CD)– τα οποία απόλαυσα δεόντως. Δεν αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να σχολιάσω/ απαντήσω στην ερώτησή σου.

 

Υπάρχει κάποιος που θα θέλατε να παίξετε μαζί του και δεν έχει συμβεί ακόμα;

Δεν υπάρχει αρκετός χώρος εδώ για να τους απαριθμήσω!

 

Πόσο εφικτό είναι να σας δούμε να παίζετε στην Ελλάδα σύντομα; Στείλτε ένα μήνυμα στους Έλληνες ακροατές.

Δυστυχώς, δεν έχω σχέδια να επισκεφθώ την Ελλάδα στο εγγύς μέλλον – ελπίζω ότι θα  έχω την ευκαιρία σύντομα, να αλλάξει αυτό!

 

Ένα τεράστιο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ»  στον  Dave Mattacks.

Τσεκάρετε το http://www.dmattacks.co.uk

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry