dave4HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Απρίλης 2011. Είχαμε τη μεγάλη τιμή να μιλήσουμε με έναν από τους σπουδαιότερους κιθαρίστες της εποχής μας, τον Dave Kilminster. Ο Dave είναι γνωστός για τις απίστευτες ικανότητές του στην κιθάρα και συνεργασίες του με θρύλους όπως ο Roger Waters (κύριος συνθέτης των Pink Floyd) και ο Keith Emerson (Emerson, Lake & Palmer και πρωτοπόρος των keyboards). Διαβάστε παρακάτω τα ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπε ο Dave δύο μήνες πριν την επίσκεψή του στην Αθήνα με τον Roger Waters.Τσεκάρετε το “Closer To Earth” album του με τον Murray Hockridge.

 

Mόλις κυκλοφόρησε το album σου  με τον Murray Hockridge που ονομάζεται “Closer To Earth”. Είσαι ικανοποιημένος με το αποτέλεσμά του και την ανταπόκριση που έχεις ήδη λάβει από τους οπαδούς και να τον τύπο για αυτό το άλμπουμ; Ο τίτλος (όχι τη μουσική), μου θυμίζει Yes…
Λοιπόν, πρώτα πρέπει να καταλάβετε ότι είμαι ιδιαίτερα επικριτικός για ό, τι κάνω… και πάντα πιστεύω ότι μπορώ να κάνω κάτι καλύτερα! Αλλά στην πραγματικότητα είμαι πολύ ικανοποιημένος με αυτό το άλμπουμ… και πολύ, πολύ υπερήφανος για αυτό!! Είναι σίγουρα το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ …
Και όλες οι παρατηρήσεις, τα σχόλια και τις αντιδράσεις που έχω ακούσει μέχρι τώρα είναι καταπληκτικές!!
Όσον αφορά τον τίτλο, είναι απλά ένας τρόπος που προσπαθεί να περιγράψει αυτό που κάνουμε … δηλαδή να πάμε αυτά τα τραγούδια πίσω στη βασική μορφή τους… Στην καρδιά και την ουσία του τι αυτά τα τραγούδια είναι… Και δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τους  Yes!!

 

Ξέρω ότι πέρασες αρκετά χρόνια δουλεύοντας αυτό το albumμε τον  Murray. Ήταν δύσκολη διαδικασία να ολοκληρωθεί αυτό το άλμπουμ; Πόσο μειονέκτημα ήταν οι περιοδείες σου, όσον αφορά τις ηχογραφήσεις, μιας και είσαι τελειομανής;
Aπό την πρώτη κιόλας φορά που ο Murray και εγώ παίξαμε μαζί, υπήρξε αυτή η αυθόρμητη μαγική σύνδεση και έτσι το μεγαλύτερο μέρος της ηχογράφησης έγινε πολύ, πολύ γρήγορα… Η μόνη δυσκολία πραγματικά ήταν να εξασφαλιστεί ότι η κονσόλα, τα  μικρόφωνα, οι συμπιεστές κ.λπ. είχαν στηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα, έτσι ώστε να μπορούμε απλά να πατήσουμε “record”, και να προσπαθήσουμε να συλλάβει τις καλύτερες επιδόσεις … «Στιγμές» που μπορούννα συμβούν μόνο όταν κάποιος παίζει ζωντανά …

 

dave3Πρόσφατα, έκανες κάποιες συμπληρωματικές  ηχογραφήσεις για το αριστουργηματικό σου  “Scarlet” album .. Πόσο παράξενο ήταν να εξελίσσεις το δικό σου υλικό μετά από 5 χρόνια; Μήπως σε οποιοδήποτε στάδιο, τα τραγούδια σου στο “Scarlet”, σου φάνηκαν «παλιά»;
Λοιπόν, από τότε που για πρώτη φορά βγήκε δεν ήμουν ποτέ ικανοποιημένος με αυτό … και το βρήκα δύσκολο να περάσουμε σε κάτι άλλο, καθώς είχα πάντα γκρίνια στο πίσω μέρος του μυαλού μου … λέγοντας «δεν έχω πραγματικά τελειώσει ακόμη»!
Έτσι στο τέλος έπρεπε να πάω πίσω και να το διορθώσω, στο σημείο όπου αυτό θα είναι τόσο καλό όσο θα έπρεπε να είναι!
Ήταν περίεργο να πάω πίσω;  Απολύτως! Μήπως αυτό φαίνεται παλιό;  Ναι, λίγο υποθέτω … Έχω τόνους νέων τραγουδιών και ιδεών μου, που πεθαίνω για να τις ηχογραφήσω!! Αλλά ένιωθα ότι το  “Scarlet”  άξιζε μια πολύ καλύτερη κυκλοφορία από εκείνη που αρχικά είχε… και έτσι τώρα είμαι χαρούμενος τελικά μαζί της, και να προχωρήσω στην ηχογράφηση του επόμενου  album!!!!!

 

Συμμετείχες στο EP της Heather Findlay και θα κάνετε κάποια καλοκαιρινά φεστιβάλ μαζί.Πώς ήταν να  δούλευεις με μια τόσο εξαιρετική γυναικεία φωνή; Ήσουν εξοικειωμένος με τις Αναγεννησιακές της επιρροές,μιας και είχες δηλώσει στο παρελθόν «Δεν είμαι Ritchie Blackmore είδος ανθρώπου»; (Είμαι τεράστιος οπαδός σου, όπως μπορείς να υποθέσεις)..
Είναι υπέροχο να δουλεύεις με την Heather!! Γνωρίζαμε  ο ένας την ύπαρξη του άλλου και νωρίτερα, αλλά δεν ήταν μέχρι μια συναυλία Roger Waters στη Μάλτα λίγα χρόνια πριν, όταν είχαμε επιτέλους την ευκαιρία να συνομιλήσουμε … και ήξερα τότε ότι θα ήταν διασκεδαστικό να συνεργαστούμε!!
Και ναι, δεν με πειράζουν κάποια αναγεννησιακής μουσικής … αλλά το ξεχωρίζω αυτό από το να φορέσω πανοπλία και να κρατάω μάνικα.. Ειδικά το να φορέσω σπασουάρ!!

 

Σου αρέσει να βρίσκεσαι σε περιοδεία για τόσο πολύ καιρό; Σου λείπει το σπίτι;
Λατρεύω να περιοδεύω!! Να ταξιδεύω και να παίζω μουσική ήταν ότι πάντα ονειρευόμουν!! Και εγώ ζω μόνος μου στην Αγγλία … Έτσι κατά μια έννοια όπου και αν είμαι είναι σαν στο σπίτι μου σπίτι μου έτσι κι αλλιώς … επειδή είμαι ακριβώς πάντα εγώ, και μερικές  κιθάρες!!

 

Ξέρω ότι έχεις  απαντήσει στο ερώτημα αυτό, θα ήθελα όμως να ρωτήσω κι εγώ: Πώς είναι  το συναίσθημα να  παίζεις το solo  στο ‘Comfortably Numb’ πάνω από τον Τοίχο, σε ύψος 30 ποδιών;Ένιωσες σε οποιαδήποτε στιγμή τρόμο από το ύψος ή  ακόμα και από τις συγκρίσεις με τον  Gilmour;
Νομίζω ότι είναι ψηλότερα από 40 πόδια στην πραγματικότητα! Καιναι, πραγματικά αισθάνομαι πολύ  ταλαντευόμενος και επισφαλής εκεί πάνω…Αλλά όταν πάω εκεί πάνω στον Τοίχο για να παίξω  «εκείνο» το σόλο για «εκείνο» το τραγούδι, δεν  σκέφτομαι στην πραγματικότητα το ύψος, ή πόσο κουνιέται το όλο πράγμα…Απλά λαμβάνω υπόψιν μου τα 20.000 περίπου άτομα που παρακολουθούν…Αισθάνομαι  την ενέργεια και τις προσδοκίες τους… Είναι ένα τεράστιο πράγμα πραγματικά, και αρκετά απερίγραπτο…

 

Έχεις πάρει στις αποσκευές σου για αυτή την περιοδεία, την καταπληκτική πράσινη Telecaster σου; Είχε σπάσει πολλές καρδιές… (και τη δική μου).
Δυστυχώς αυτή δεν ήταν κιθάρα μου…και έτσι έπρεπε να  τη  δώσω πίσω! Ανήκει στην πραγματικότητα στον Richie Kotzen! Αλλά αν η   Fender  θέλει να μου   στείλει μίατότε εγώ θα τη χρησιμοποιήσω ευχαρίστως και πάλι!!

 

dave1Η εκτέλεσή σου στο κλασσικό “For The Love of God” του  Steve Vai αφήνει ακόμα και τον πιο άσχετο με την κιθάρα, ΑΦΩΝΟ!!!! Πώς επέλεξες αυτό το τραγούδι και πόσο δύσκολο ήταν να το παίξεις καλύτερα από το πρωτότυπο; Το είδες σε ένα είδος πρόκληση με τον εαυτό σου;
Σ’ ευχαριστώ … Είσαι πολύ ευγενικός!!! Πραγματικά δεν επέλεξα εγώ το να παίξω αυτό το κομμάτι … Στην πραγματικότητα δεν είχα επιλέξει κανένα από τις αποδόσεις και τις ηχογραφήσεις που έκανα για το Guitar Techniques και το  Lick  Library! Με καλούσαν και μου έλεγαν  «μπορείς να το κάνεις αυτό;» Και φυσικά ο εγωισμός μου έλεγε πάντα «ναι»!!!!
Μέχρι τότε έπρεπε να βρω έναν τρόπο για να γίνει αυτό. Υποθέτω ότι έπαιξα κάποια αρκετά τρομακτικά κομμάτια… ‘Black Star’ (Yngwie Malmsteen), ‘Eruption’  και ‘Spanish Fly’ (Van Halen), ‘Nadia’ (Jeff Beck), ‘In The Dead Of Night’ (UK, με Allan Holdsworth), ‘Shy Boy’ (David Lee Roth)…… Θυμάμαι ότι είχα να ηχογραφήσω την κιθάρα του Steve Vai  και τα μέρη μπάσου του   Billy  Sheehan, καθώς κανένας από τους φίλους μου μπασίστες δεν γούσταρε να το κάνει αυτό!
Συν όλα τα άλλα πράγματα που έκανα … Michael Hedges (“Happy Couple”), τραγούδια των Robben Ford, Michael Lee Firkins, Paul Gilbert, μαθήματα jazz, fusion,slide  και  bluegrass!!!!
Υποθέτω ότι με έναν τρόπο τα βλέπω όλα αυτά ως πρόκληση και ένιωσα σαν να βάζω τη φήμη μου σε κάθε γραμμή κάθε φορά που ηχογραφούσα…

 

Τι  αναμνήσεις έχεις  από την συναυλίας στην  Αθήνα το 2006; Στείλε ένα μήνυμα στους οπαδούς οι οποίοι περιμένουν την επόμενη επίσκεψή σου…
Θυμάμαι τη συναυλία πολύ καθαρά…Ήταν σε εξωτερικό  χώρο, καθώς και πίσω απότο κοινό ήταν μια μεγάλη οροσειρά…Η θέα από το στάδιο ήταν απλά  απίστευτη, και η αντίδραση του κοινού ήταν καταπληκτικό! (σ.σ: Η καλύτερη μέρα της ζωής μου)
Πήγα επίσης στα αξιοθέατα μετον τότε σαξοφωνίστα μας, Ian Richie, και επισκεφτήκαμε την Ακρόπολη!!
Φαίνεται, επίσης, ότι τελειώνουμετην ευρωπαϊκή περιοδεία μας στην Αθήνα, και ελπίζουμε να μαγνητοσκόπησουμε τις συναυλίες, για ένα live DVD! Είμαι πραγματικά ανυπόμονος  για τον ΙΟΥΛΙΟ!!(σ.σ: Εγώ να δεις!!!!!!)

 

Ευχαριστούμε τον Dave Kilminster.

Τσεκάρετε το http://www.closertoearth.com

 

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry