Μετά από 2 χρόνια, αφού είχαμε κάνει μία ιντερνετική συνέντευξη, ήρθε ο καιρός να γνωριστούμε κι από κοντά με τους αγαπημένους REC!

Μία πανέμορφη μέρα πριν μία εβδομάδα περίπου, μας βρήκε στο αγαπημένο στέκι των REC, στην καφετέρια KINGS στην Καλλιθέα! Δεν είχαμε γνωριστεί από κοντά μέχρι τότε, οπότε ήταν ιδιαίτερη η συνάντηση μας! Εδώ μιλάμε για άτομα με πολύ τρέλα! Δεν φοβούνται να κάνουν πλάκα, να τσαλακωθούν με την καλό τρόπο και φυσικά δεν μασάνε τα λόγια τους σε ότι κι αν τους ρωτήσεις!

Πιστεύω ότι λίγα λόγια σε αυτή την εισαγωγή αρκούν… Τα υπόλοιπα στη συνέντευξη που ακολουθεί! Απολαύστε τους REC!

Συνέντευξη | Ηρώ Τζημίκα

– Καλησπέρα παιδιά, τι κάνετε πώς είστε;

Mike & Xenia: Καλησπέρα Ηρώ!

Άρης: Επιτέλους σε γνωρίζουμε κι από κοντά, μετά από δύο ολόκληρα χρόνια!

– Θέλω για αρχή να μου πείτε πώς τα περνάτε;

Άρης: Ερχόμαστε από μία καλοκαιρινή περιοδεία η οποία ήταν από τις πιο επιτυχημένες που κάναμε ποτέ. Το κλίμα ήταν πάρα πολύ καλό, η προσέλευση του κόσμου ήταν μεγάλη και περάσαμε εξαιρετικά. Ξεκινήσαμε με ένα νέο single και καταλήξαμε να επιστρέψουμε στην Αθήνα και να έχει γίνει ήδη μεγάλη επιτυχία, χάρη στον κόσμο και την αγάπη του. Οι συναυλίες μας ξεκίνησαν από την Αθήνα, και πήγαμε από την Β. Ελλάδα, μέχρι Πελοπόννησο, Κρήτη και στα περισσότερα νησιά μας! Το κλείσιμο της καλοκαιρινής μας περιοδείας, μετά το ταξίδι μας και στην Κύπρο, έγινε με μία μεγάλη συναυλία στο Athens Metro Mall με περισσότερους από 3.000 θαυμαστές όπου γιορτάσαμε και τα 4 χρόνια REC.! Ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσαμε να έχουμε ως μία μικρή επιβράβευση όλου αυτού… Όπως καταλαβαίνεις, η ψυχολογία μας είναι στα ύψη!

– Μου έχεις δώσει πολλές κι ωραίες «πάσες» για μετέπειτα ερωτήσεις, αλλά θέλω να τα πάρουμε από την αρχή. Το συγκρότημα έχει πάρει άλλη μορφή, κι έχει 3 διαφορετικούς ανθρώπους πια που δεν ήσασταν από την αρχή μαζί. Πείτε μου, πώς δέσατε όλοι μαζί;

Άρης: Κοίταξε, δεν έχουμε δέσει, περνάμε χάλια και τους κρατάω με το ζόρι. Να’ ναι καλά οι δικηγόροι δηλαδή και το συμβόλαιο των 20 χρόνων (γέλια)

Mike: Βασικά είναι σαν την διαφήμιση, που έλεγε, «Δεν έτυχε, πέτυχε». Η γνωριμία μου μετά τον Άρη, έγινε πολλά χρόνια πριν. Δουλεύουμε ουσιαστικά μαζί κι επί τούτου από το «Άσε με να σ’αγαπώ». Έχουμε χημεία μεταξύ μας κι αυτό βοηθάει πολύ κι επαγγελματικά και το δεχόμαστε και σαν feedback από τον κόσμο.

Άρης: Επειδή έκανα πλάκα πριν, ας μιλήσω και λίγο σοβαρά! (γέλια) Γενικότερα το δέσιμο προήλθε από την επαγγελματική μας συνεργασία, δεν υπήρξαμε στο παρελθόν ποτέ φίλοι πριν τους REC. Γνωριστήκαμε με κοινό γνώμονα τη δημιουργία και την αγάπη μας για τη μουσική. Αυτό μας έδεσε γιατί είχαμε πολλά κοινά χαρακτηριστικά πάνω στις μουσικές μας επιλογές. Ουσιαστικά αυτό ήταν η αρχή για να γίνουμε φίλοι. Βέβαια τη λέξη φιλία, τη συνειδητοποιήσαμε όταν υπήρχαν κι άσχημες στιγμές. Καλά, μη φανταστείς, τσακωμούς και τα σχετικά, δεν υπάρχουν τέτοια μεταξύ μας. Απλά όταν είσαι κουρασμένος από πολλά συνεχόμενα live, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα τότε τα πράγματα μπορούν να γίνουν δύσκολα. Το λέμε κι αυτό για να το ξέρει ο κόσμος, δεν υπάρχουν εντάσεις ή κάτι τέτοιο, αλλά ευτυχώς οι δύσκολες στιγμές μας έφεραν ακόμα πιο κοντά και μας έκαναν να ενώθούμε ακόμα περισσότερο σαν συγκρότημα, πέρα από τη μουσική μας, που είναι παιδί για τον κάθε έναν από εμάς, ασχέτως, αν την μουσική την έχω γράψει εγώ ή ο Mike ή όποιος μπορεί να συνεργαστεί με το συγκρότημα. Αυτό που μας συνδέει είναι οι REC, οπότε αυτό το θεωρούμε επιτυχία.

– Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες, γιατί έτσι είναι κι ανθρώπινες σχέσεις. Υπάρχουν και τα καλά υπάρχουν και τα «κακά» σε κάθε μία από αυτές.

Άρης: Έτσι ακριβώς. Το ότι είμαστε ένα συγκρότημα δεν σημαίνει ότι διαφέρουμε από τους άλλους ανθρώπους. Απλά υπάρχει και το άλλο, ότι εγώ είμαι ο πιο όμορφος από όλους (γέλια)
– Mike: Κατά τα άλλα Ηρώ, είμαστε εδώ για σοβαρή συζήτηση (γέλια)

– Να επικεντρωθούμε όμως και στα νέα παιδιά του συγκροτήματος. Θέλω να μου πείτε πως έγινε η δική σας ενασχόληση με το τραγούδι.

Mike: Εγώ με τη μουσική ασχολούμαι από πάντα, δηλαδή από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Στην προσπάθεια και στο κυνήγι αν θες να πας κάπου ψηλότερα, είχα την τύχη να γνωρίσω τον Άρη και κάπως έτσι ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία που λέγεται REC

Xenia: Κι εγώ από πάρα πολύ μικρή άρχισα να τραγουδάω κι υπάρχουν και κάποια παλιά videos (γέλια). Έχω σπουδάσει διάφορα πράγματα, αλλά το
τραγούδι υπήρχε πάντα στη ζωή μου. Έχω σπουδάσει Business Marketing Advertising στο εξωτερικό, αν κι οι γονείς μου ήθελαν να γίνω κάτι πιο «σοβαρό», όπως δικηγόρος για παράδειγμα. Παράλληλα με αυτά, το τραγούδι δεν το άφησα κι είπα στον εαυτό μου γιατί να μη το κάνω; Κι έτσι γνώρισα τα παιδιά, στο ψάξιμο κι εγώ της πορείας μου, κι όλα άλλαξαν!

– Οπότε Xenia έχεις ζήσει και στο εξωτερικό. Πώς ήταν εκεί;

Xenia: Ναι, έχω μεγαλώσει στη Μάλτα. Είναι ένα πολύ μικρό νησάκι αλλά το να ζεις εκεί 7-8 χρόνια, όπως έκανα εγώ, σε κουράζει γιατί ξέρεις τα πάντα και τους πάντες, έχεις πάει σε όλες τις καφετέριες και σε όλα τα μαγαζιά! Είναι σαν να ζεις στις μικρές πόλεις της Ελλάδας, στην περιφέρεια. Όμως ήταν πολύ όμορφα κι είχε πολύ ωραίο κόσμο, αλλά μπορώ να πω ότι η Ελλάδα μου αρέσει περισσότερο αν κι έχω μόνο 3,5 χρόνια εδώ!

– Στο ξεκίνημα σας, σας είχαν πει κάποια ωραία λόγια που σας έχουν χαραχτεί στο μυαλό μέχρι και σήμερα;

– Mike: Εμένα αυτό που μου έχει μείνει, είναι η ευχή της μητέρας μου η οποία μου είχε πει «Σου εύχομαι να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι, όπως το ονειρεύεσαι και με τα χρώματα που το ονειρεύεσαι» Ότι πιο όμορφο έχω ακούσει κι έχω την τύχη να μπορώ να κάνω.

– Xenia: Η μαμά μου, μου είχε πει ότι είναι μαζί μου σε ότι κι αν κάνω, αλλά ότι και να γίνει να μείνω ο εαυτός μου και να μην αλλάξω ποτέ.

– Άρης: Εγώ θα σου πω ότι η ευχή που θυμάμαι, ήταν από τη γιαγιά μου πριν από 4 χρόνια. Η γιαγιά μου, μου είχε τεράστια αδυναμία, οπότε καταλαβαίνεις ότι κι εγώ την λάτρευα. Όταν ήρθε λοιπόν η ώρα που αποφάσισα ότι πέρα από αυτά που σπουδάζω θέλω να ασχοληθώ και με το τραγούδι, τις πρώτες φορές που με είχε δει στην τηλεόραση, μου λέει «Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου ό,τι καλύτερο, και είμαι σίγουρη ότι θα το πετύχεις». Νομίζω τελικά ότι έπιασε η ευχή της, γιατί από ανθρώπους αγνούς και καθαρούς που λένε κάτι με αγάπη, πάντα πιάνουν οι ευχές.

– Να περάσουμε τώρα στα παιδικά σας χρόνια. Πώς ήταν; Που μεγαλώσατε;

– Άρης: Εγώ έχω καταγωγή από τη Σύρο κι από την Άνδρο. Η αλήθεια είναι ότι η καταγωγή μου είναι αρκετά παλιά, δεν την παίρνω δηλαδή από τη μητέρα μου κι από τον πατέρα μου, αλλά από τον παππού μου κι από τη γιαγιά μου. Δεν έχει τύχει να πάω ακόμα στην Άνδρο πάντως! Έχω γεννηθεί στην Αθήνα και μεγάλωσα στο μέρος όπου βρισκόμαστε τώρα, στην Καλλιθέα. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν εξαιρετικά, κι ήμουν ήσυχο παιδάκι μπορώ να σου πω. Δεν ήμουν η ψυχή της παρέας μέχρι να πάω στο γυμνάσιο! Ήμουν από τα παιδάκια που και τον μεγάλο τους έρωτα δεν τον έζησαν. Πολύ ντροπαλός και μπορώ να πω όχι κι ιδιαίτερα κοινωνικός. Ήμουν πιο πολύ του σπιτιού και του video game!

– Mike: Η καταγωγή η δική μου, είναι από το Buenos Aires και τη Θεσσαλονίκη. Αγγλικά, ελληνικά σαν πρώτες γλώσσες, όχι ότι σνομπάρω τα ισπανικά, τα καταλαβαίνω αλλά δεν μπορώ να τα μιλήσω! Ήρθα στην Ελλάδα όταν ήμουν 12 χρονών συγκεκριμένα στη Ρόδο όπου έζησα εκεί μέχρι και τα 16 μου. Έπειτα ήρθα στην Αθήνα, αν δεν κάνω λάθος γύρω στα 17, κι εδώ σπούδασα ό,τι έχει να κάνει με μουσική. Τα παιδικά μου χρόνια δεν είχαν κάτι ιδιαίτερο, εκτός του ότι άλλαξε ο τρόπος ζωής μου, από έξω προς τα μέσα. Ανέκαθεν ήμουν ήσυχο παιδί και περιτριγυριζόμουν από μουσική. Έπαιζα διάφορα μουσικά όργανα όπως πιάνο, κιθάρα κτλ.

– Xenia: Μεγάλωσα μέχρι τα 11 στην Ουκρανία, γιατί είμαι μισή από εκεί και μισή από την Ελλάδα. Μετά πήγαμε και μείναμε στη Μάλτα, λόγω του ότι η μαμά μου είχε δουλειές εκεί. Στα 19 μου, μετά τις σπουδές γύρισα για λίγο στην Ουκρανία, όπου δούλευα κιόλας, αλλά επειδή ήθελα να «ξεφύγω» από μαμά, μπαμπά και τα σχετικά, ήρθα στην Ελλάδα για να δοκιμάσω κάτι άλλο! Μπορώ να πω ότι μικρή ήμουν λίγο αγοροκόριτσο! Όπου υπήρχε ξύλο, ήμουν μπροστά! (γέλια) Αφού σε κάποια φάση, με φώναζαν «Ξένια, έλα»! (γέλια)

– Mike: Οπότε, καταλάβατε μόλις τώρα τον ρόλο της Ξένιας στους REC. Θέλαμε έναν bodyguard κι επειδή δεν της φαίνεται, την προσλάβαμε (γέλια)

– Μια και μιλάμε για παιδικά χρόνια, πείτε μου μία τρέλα που έχετε κάνει, καθώς μεγαλώνατε και θα έχετε να τη λέτε.

– Xenia: Στα 13 μου έπεσα από έναν λόφο στη θάλασσα, αλλά αυτός ο λόφος ήταν γύρω στα 30 μέτρα! Το θέμα όμως δεν ήταν μόνο να πηδήξεις, αλλά και να βγεις από τη θάλασσα, γιατί μετά ήθελε γύρω στα 500 μέτρα ώστε να φτάσεις στη στεριά!

– Mike: Στα 19 μου, ήταν μία περίοδος που πριν μπω στα 20, ήθελα κάτι να αλλάξω γιατί βαρέθηκα να είμαι ίδιος, κι είχα αποφασίσει να κάνω τρύπα στη γλώσσα. Είχα πάρει την άρνηση από όλους γιατί μου έλεγαν ότι είσαι παλαβός, αλλά εγώ πάραυτα πήγα και το έκανα. Από αυτό, έχω να θυμάμαι ότι μιλούσα σαν Ισπανός που μόλις έχει έρθει στην Ελλάδα και δεν μπορούσα να αρθρώσω τίποτα. (γέλια) Είναι κάτι που με είχε στιγματίσει και το θεωρώ ακραίο.

– Άρης: Κοίτα, εγώ δυσκολεύομαι να βρω την τρέλα, γιατί γενικότερα ζω μέσα σε αυτή. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τότε που ήμουν λύκειο, ήμουν πρόεδρος κι αποφάσισα να κάνω κατάληψη… Δεν υπήρχε λόγος, αλλά είπαμε ας το κλείσουμε μία εβδομάδα νωρίτερα να ξεκουραστούμε! (γέλια) Επομένως, αφού μαζευτήκαμε με τους συμμαθητές μου και βρήκαμε ένα λόγο, τον οποίο δεν θυμάμαι κιόλας, (γέλια) πήγα σαν κύριος, γιατί πάντα έτσι είμαι εγώ σε αυτά, πήρα τα κλειδιά του σχολείου μαζί με αλυσίδες, λουκέτα, κλειδώσαμε ώστε να μην μπορούν να μπουν μέσα οι καθηγητές κι αφού πέρναγε η ώρα, ξεκλειδώναμε και πηγαίναμε κι αφήναμε πάλι πίσω τα κλειδιά στο γραφείο του φύλακα! Κάναμε ναι μεν αυτό που θέλαμε, αλλά φροντίζαμε, αν τυχόν γινόταν τίποτα, να μην έχουμε καμιά ευθύνη! (γέλια)

– Νομίζω τα λέμε πάλι πολύ ωραία, οπότε ας φύγουμε από αυτό το κομμάτι κι ας περάσουμε στα δικά σας νέα. «Έτσι γίνεται», ολοκαίνουργιο single. Θέλω να μου τα πείτε όλα!

– Άρης: Θα αρχίσω να εξηγώ λίγο πιο πριν, ώστε να έχουμε και μία σειρά. Αυτό που δεν έχει καταλάβει ο κόσμος, είναι ότι εμείς, σαν group είμαστε κάτι ιδιόμορφο, ξεχωριστό. Είμαστε το μόνο group το οποίο στην Ελλάδα συνδυάζει ραπ φωνητικά, γυναικεία φωνητικά αλλά κι ανδρικά φωνητικά. Τρεις φωνές σ’ ένα group. Δεν είναι το κλασικό που έχουμε συνηθίσει, με έναν ή δύο djs ή εξολοκλήρου boy band. Έχουμε ο κάθε ένας έναν αντιπροσωπευτικό ρόλο και μας αρέσει στα τραγούδια μας να βάζουμε φυσικά όργανα. Ως παραγωγός του group, αυτό το πράγμα ήθελα να βγει προς τα έξω. Ο κόσμος έχει συνηθίσει τον πιο dance ήχο από εμάς, αλλά εμείς δεν ανήκουμε μόνο εκεί, είμαστε ιδιαίτερη κατηγορία. Αυτό όμως δεν φτάνει να το ξέρεις μόνο εσύ, πρέπει να το περάσεις και στον κόσμο. Έτσι, αυτό το διαφορετικό το βγάλαμε και στη μουσική μας. Το «Κενό» που προηγήθηκε πριν του «Έτσι γίνεται» ήταν, αν θέλεις, η πρώτη απόπειρα του να βάλουμε λίγο πιο ethnic και Balkan στοιχεία. Στο «Έτσι γίνεται» δώσαμε την κλασική μορφή που ξέρει ο κόσμος τους REC, με την γυναικεία φωνή της Xenia μπροστά στο ρεφρέν κι εμένα και τον Mike να συνεχίζουμε σε αυτό που ο Έλληνας ξέρει καλά, τον Βαλκανικό ήχο. Τα χάλκινα της Γουμένισσας είναι ότι πιο αντιπροσωπευτικό υπάρχει, όχι γιατί ανήκουν μόνο στην ορχήστρα του Παντελή Παντελίδη, αλλά γιατί έχουν βαθιά ιστορία, η οποία ξεκινάει από την ακριτική περιοχή από την οποία κατάγονται κι έχουν κάνει την χώρα μας γνωστή. Θέλω να το λέμε αυτό, ότι τα χάλκινα της γουμένισσας, είναι εξαιρετική μουσικοί, ιδιαίτερος ήχος, ελληνικός ήχος. Το «Έτσι γίνεται» αντιπροσωπεύει όλα αυτά και μετά πατάει πάνω σε γνώριμους ήχους, όπως είναι το reggaeton, αρκετά εξελιγμένος βέβαια και το συνδυάσαμε όσον αφορά το στίχο με μία από τις καλύτερες στιχουργούς που έδωσε τη δική της ταυτότητα, την Βίκυ Γεροθόδωρου.

– Ας περάσουμε τώρα στα MAD VMA και το «Τι τρελά μου ζητάς», σε συνεργασία με τον Διονύση Σχοινά και τη Φανή Αβραμίδου. 2ο κομμάτι για το καλοκαίρι!

– Άρης: Έτσι ακριβώς! Το να δουλεύεις για τα MAD γενικότερα ίσως είναι από τις πιο ευχάριστες δουλειές, γιατί έχεις να κάνεις με νέους ανθρώπους που έχουν και φρέσκιες ιδέες. Εμάς μας έγινε η πρόταση να συμμετέχουμε σε αυτό κι είμαστε πολύ χαρούμενοι γιατί αγαπάμε αυτούς τους δύο καλλιτέχνες, ειδικά τον Διονύση Σχοινά, που εγώ προσωπικά τον παρακολουθώ κι από τότε που ήμουν πιο μικρός. Τη Φανούλα δεν την αδικώ φυσικά, αλλά είναι πολύ πιο μικρή και νέα! Καθίσαμε με τον Mike που λες στο στούντιο και κάναμε την παραγωγή, γιατί η παραγωγή που ακούτε είναι δική μας. Έπειτα φωνάξαμε τον Διονύση και την Φανή, το τραγουδήσαμε μαζί κι ήμασταν υπερευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα, όπως φυσικά ήμασταν και την προηγούμενη χρονιά με την Καίτη Γαρμπή αλλά και τον Νικηφόρο. Ήταν ακόμα ένα μεγάλο credit για το συγκρότημα μας, ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να ζητήσουμε και πιστεύουμε ότι άξιζε. Για αυτό παίχτηκε πολύ και από τα ραδιόφωνα.

Υπάρχει όμως και 3ο τραγούδι κι αυτό είναι η συνεργασία με τον Γιώργο Τσαλίκη στο «Παίρνω την ευθύνη»

Άρης: Ίσως αυτό να ήταν το πιο ανατρεπτικό από όλα! Το τραγούδι αυτό είναι από τους φίλους μας στην Icon Music κι εγώ έτυχε να το ακούσω πολύ πιο νωρίς. Η ιδέα ήρθε πολύ αυθόρμητα αλλά και ξεκάθαρα, πριν ακόμα αρχίσει να γίνεται επιτυχία στην Αθήνα, γιατί αυτό κομμάτι «έσκασε» πρώτα στην Θεσσαλονίκη! Τότε βρέθηκα με τον Μανώλη Δεδεβέση κι είπαμε ότι μπορεί να γίνει αυτή η διασκευή. Ο κατάλληλος άνθρωπος για αυτό, ήταν αυτός που είχε μία από τις καλύτερες χρονιές, όχι μόνο εκεί που εμφανίζεται, αλλά και από θέμα μουσικών επιλογών, που κάθε τραγούδι του είναι προσεγμένο και κάνει συνέχεια επιτυχίες και δεν μιλάω για άλλον από τον Γιώργο Τσαλίκη. Είναι από τους λίγους ανθρώπους που θα μπορούσαμε να του δώσουμε μία τόσο μεγάλη ευθύνη. Την πήρε κι έδωσε στο τραγούδι κάτι μοναδικό!

– Τόσα τραγούδια μέσα σε ένα καλοκαίρι, τα οποία όλα έγιναν επιτυχίες. Πώς το λαμβάνετε εσείς αυτό;

Mike: Είναι μεγάλη τύχη το να έχω την ευκαιρία να το ζω όλο αυτό. Δεν ξέρω ποτέ αν θα μπορέσω να το συνειδητοποιήσω πλήρως αυτό το πράγμα. Νιώθω πανευτυχής κι είναι ένας παράγοντας που συμπληρώνει το όνειρο μου.

Xenia: Είναι τέλειο όλο αυτό που γίνεται. Είχαμε ένα τρελό καλοκαίρι και από την τόση δουλειά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε που είμαστε και που βρισκόμαστε. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι νιώθω ευλογημένη με όλα αυτά που έχουμε, γιατί δεν συμβαίνει κάθε μέρα.

Άρης: Το συστατικό της επιτυχίας είναι πάντα να έχεις καλούς συνεργάτες, γιατί χωρίς αυτούς δεν γίνεται τίποτα. Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον Mike και στην Xenia αλλά και σε όσους συντέλεσαν ώστε να γίνουν όλα αυτά επιτυχίες. Να αναφέρω μερικούς όπως είναι ο Χρήστος Τσιαπανίτης, η Βίκυ Γεροθόδωρου η στιχουργός , ο Δημήτρης Αγγελίδης με τις ενορχηστρώσεις, ο Βασίλης Πέτρου που είναι ο μάνατζερ μας , ο Θανάσης Γκαραβέλας ο σύμβουλός μας, οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί, ο Sherif Francis που είναι ο σκηνοθέτης μας και βέβαια, το μεγαλύτερο ευχαριστώ το χρωστάμε στον κόσμο. Τους ευχαριστούμε και τους αγαπάμε.

Ας περάσουμε τώρα στο καινούργιο single που έρχεται σε μερικές μέρες. Τι μπορείτε να μου αποκαλύψετε;

Άρης: Το νέο μας τραγούδι λέγεται «Καρδιά». Είναι σε μουσική και στίχους δικούς μου, μαζί με τον φίλο και συνεργάτη μας Άρη Κλεισούρα. Πρόκειται για ένα τραγούδι το οποίο θα συνεχίσει την πορεία των τραγουδιών που έχουμε κάνει και προσπαθούμε μέσα από αυτά να κάνουμε την ταυτότητά μας διακριτή σε όλους! Πιστεύω ότι η «Καρδιά» έβγαλε το καλύτερο και στους τρεις μας! Ο Mike έχει δώσει την πιο συγκλονιστική του ερμηνεία ενώ η Xenia για άλλη μία φορά μας εκπλήσσει με ένα μέρος των φωνητικών της ικανοτήτων, τα άλλα θα τα δείτε στην πορεία! Executive producer είναι ο Χρήστος Τσιαπανίτης και το αποκλειστικό είναι ότι θα κυκλοφορήσει στις 17 Νοεμβρίου σε Ελλάδα και Κύπρο ταυτόχρονα! Θα υπάρξει και video clip κι ο σκηνοθέτης θα είναι ο αγαπημένος μας Sherif Francis. Είναι ουσιαστικά ένας μικρός προπομπός για το άλμπουμ των REC που θα ακολουθήσει γύρω στο Δεκέμβρη από την δισκογραφική μας Feelgood Records!

– Ο τίτλος είναι «Καρδιά». Γενικότερα όταν ακούμε καρδιά, το συνδυάζουμε τις περισσότερες φορές με αγάπη… Στις μέρες υπάρχει; Γιατί πλέον οι άνθρωποι φοβούνται να δείξουν τα συναισθήματα τους.

Άρης: Δεν πιστεύω ότι φοβούνται, ούτε ότι αυτό χάνεται με τον καιρό γιατί η καρδιά κι η αγάπη υπάρχει. Ο κόσμος που αισθάνεται προδομένος, ερωτευμένος κι ούτω καθεξής, το αισθάνεται επειδή δρά με την καρδιά του. Αν δεν υπήρχε η καρδιά, δεν θα υπήρχαν ούτε αυτά, δηλαδή η αγάπη, ο έρωτας, η ανάγκη για συντροφικότητα. Απλά σε καιρούς που όλα γίνονται πιο γρήγορα, ίσως να μη προλαβαίνεις να προσαρμοστείς σε καταστάσεις, να τις αντιληφθείς, με αποτέλεσμα από πρωταγωνιστές της ζωής μας γινόμαστε ασυνείδητα απλοί παρατηρητές. Τα συναισθήματα πάντα
υπάρχουν, όσο κι αν τα κρύβουμε, και τελικά καταλήγουμε να χάνουμε λίγο και την αισιοδοξία μας.

Mike: Δεν γίνεται να μην υπάρχει αγάπη στον κόσμο μας. Τα συναισθήματα είναι σαν τις 24 ώρες της ημέρας. Κάποιες ώρες είναι μέρα, κάποιες ώρες είναι νύχτα, αρνητικά και θετικά. Επίσης όλα περνάνε από το δικό μας χέρι κι ότι γίνεται είναι για καλό.

Xenia: Νομίζω πολύ απλά έτσι όπως ζούμε, δεν είναι όπως ήταν παλιά. Ίσως επειδή αλλάζουν οι εποχές κι ο τρόπος που ζούμε μας κάνει να το ξεχνάμε πολλές φορές, ίσως κι από το άγχος για την επόμενη μέρα. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ όμως, γιατί με την αγάπη ζεσταίνουμε τη ζωή μας
και την καρδιά μας!

10155029_10152577503453122_4583815235571266709_n

– Αναφέρατε, ότι κι οι τρεις σας, έχετε διαφορετικά μουσικά ακούσματα. Για ενημερώστε με λοιπόν παιδάκια μου!

Άρης: Κοίτα, εγώ είμαι λίγο της μελαγχολίας, δηλαδή λίγο πιο εναλλακτικό. Μου αρέσει πολύ το έντεχνο γιατί και παλιότερα σαν μουσικός, έπαιζα και
σε μουσικές σκηνές. Ακούω Γιάννη Αγγελάκα, Σωκράτη Μάλαμα, Αλκίνοο Ιωαννίδη. Είμαι αυτής της φουρνιάς των καλλιτεχνών. Όσον αφορά το ξένο ρεπερτόριο είμαι πιο κοντά στους 30 Seconds To Mars, Maroon 5, Muse κι άλλους πολλούς. Επίσης γουστάρω πολύ και τραγούδια που δεν είναι εμπορικά, όπως soundtrack ταινιών!

– Mike: Εγώ είμαι στην απέναντι όχθη. Είμαι πιο πολύ της Soul, Jazz, RnB! Αυτό που χαρακτηρίζουν πολλοί “μαύρη μουσική”… Aretha franklin, Etta James κι όποιον μπορείς να συμπεριλάβεις σε αυτό το στυλ!

Xenia: Εγώ, αγαπάω την pop, γιατί μεγάλωσα και με ξένη μουσική, οπότε είμαι μέσα σε αυτό. Ας πούμε Beyonce, Jennifer Lopez, Rihanna, Arianna
Grande κι από άντρες Craig Davids, Sting, Jay Z, Pitbull κτλ.

Πείτε μου ένα στίχο, είτε από δικό σας τραγούδι, είτε όχι το οποίο σας περιγράφει αυτή την περίοδο.

Άρης: Πιστεύω ότι έχω τον στίχο, κι είναι από το τραγούδι μας το καινούργιο, «Να πεθάνω με σένα ή μακριά σου να ζήσω, διαλέγω το πρώτο». Σηματοδοτεί κι αυτή την περίοδο της ζωής μου.

Mike: Κι εγώ από τραγούδι μας θα πω, το οποίο σηματοδοτεί γενικά περιόδους όχι μόνο αυτή, και είναι λίγο βαθύ μέσα μου, από το «Άσε με να σ’αγαπώ» εκεί που λέει, «Τι κι αν φύγω κι αν χαθώ, σε σένα θα γυρνώ, άσε με να σ’αγαπώ». Αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που σκέφτομαι, με τον τρόπο που ζω και κινούμαι κι είμαι περήφανος στη ζωή μου που μπορώ να συναναστρέφομαι με ανθρώπους που εγώ έχω διαλέξει. Οτιδήποτε κι αν συμβεί, πάλι εκεί θα γυρνάω.

Xenia: Θα μιλήσω για το τραγούδι «Έτσι γίνεται», που μου αρέσουν πολύ οι στίχοι της Βίκυς Γεροθόδωρου που λέει «Πέφτει ένα αστέρι στα μάτια σου μέσα, νιώθει η καρδιά μου κι αφήνεται, εύχομαι να ‘μαι για πάντα μαζί σου κι έτσι γίνεται». Έτσι θέλω να είναι και στη πραγματική ζωή μου, να κάνω μία ευχή και να γίνεται πραγματικότητα.

– Με ποιους καλλιτέχνες θα θέλατε να συνεργαστείτε; Είτε με καλλιτέχνες Έλληνες, είτε του εξωτερικού…

Mike: Να πούμε ότι η δισκογραφική μας η Feelgood, συνεργάζεται και με καλλιτέχνες του εξωτερικού και μας ανοίγει αυτή την πόρτα κι είναι τιμή μας και χαρά μας να ξέρουμε ότι μπορεί κάποια στιγμή να γίνει κάτι τέτοιο πραγματικότητα.

Άρης: Θα ήθελα πολύ να συνεργαστώ με Φίλιππο Πλιάτσικα, Μπάμπη Στόκα… Αυτό που λέω είναι λίγο ανατρεπτικό, αλλά με αυτό τον τρόπο θα
μας ακούσουν κι άνθρωποι του συγκεκριμένου είδους μουσικής, θα επεκταθούμε πολύ περισσότερο. Σε pop καλλιτέχνες που είναι πιο κοντά στο είδος μας, τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα, θα μπορούσα να φανταστώ εύκολα μία συνεργασία με τον STAN, τις Μέλισσες , Ελένη Φουρέιρα κτλ.

Επειδή τελειώνουμε τη συνέντευξη σιγά, σιγά να περάσουμε σε ένα μεγάλο κομμάτι των REC, που είναι οι fans. Πώς είναι η σχέση σας μαζί τους; Γίνεται και χαμός στο facebook!

Άρης: Έχουμε το μεγαλύτερο fan club όσον αφορά το κομμάτι των group στην Ελλάδα. Για μας είναι οικογένεια κι αυτό το ξέρουνε και μας τιμά ιδιαίτερα που έχουμε τέτοια επαφή. Θα σου πω ότι πάντοτε πριν βγάλουμε ένα τραγούδι, ρωτάμε τα παιδιά αυτά τι ακριβώς θέλουν από εμάς. Μας
αρέσει να τους συμβουλευόμαστε, αλλά κι όταν έχουν απορίες είμαστε εκεί για αυτούς. Στο Metro Mall, μετά το live βρεθήκαμε με τα fan club μας και συζητήσαμε μαζί τους τι θέλουν να δουν από τους REC και πολλά τέτοια ωραία πραγματάκια. Έχουμε βέβαια την τύχη στην πορεία μας αυτή, να μας
στηρίζουν μεγάλοι χορηγοί, οπότε, όταν έχουμε την ευκαιρία κάνουμε διαγωνισμούς και μοιράζουμε GoPro κάμερες, παπούτσια NIKE, ρολόγια Buler… Είμαστε από τα group που μας αρέσει να δίνουμε, γιατί κι αυτοί μας δίνουν τα πάντα με την αγάπη τους.

Mike: Είμαστε πάρα πολύ κοντά μαζί τους, έχουμε και προσωπικά προφίλ, οπότε όσους φίλους έχουμε, φροντίζουμε να είμαστε σ’επικοινωνία με τον κάθε ένα και να απαντάμε όσο μπορούμε περισσότερο, γιατί είναι πολύ δύσκολο…

Xenia: Βέβαια, απαντάμε σε όλα και μας ενδιαφέρει η γνώμη του κόσμου… Τους έχουμε ανάγκη και το λέμε. Απαντάμε στα πάντα… Από μία απορία έως να δώσουμε και κάποια συμβουλή. Με ρωτάνε κιόλας τα μικρά κοριτσάκια, τι να κάνω με το αγόρι μου, τι να κάνω με τα μαλλιά μου κι όλα αυτά τα γλυκούλικα που μπορούν να σου πουν.

– Ποια θα είναι τα επόμενα σας σχέδια;

Xenia: Έρχονται πολλά κι ωραία πράγματα… Έρχεται το καινούργιο τραγούδι και φυσικά ακολουθεί το καινούργιο άλμπουμ μας! Ανυπομονούμε τόσο πολύ και θέλουμε να δούμε και την αντίδραση του κόσμου… Είμαστε και χαρούμενοι αλλά κι αγχωμένοι!

– Θέλω για τέλος να δώσετε μία ευχή στα παιδιά που θα διαβάσουν τη συνέντευξη μας…

Xenia: Πάντα να ακούνε τις συμβουλές των γονιών τους και να μην κάνουν του κεφαλιού τους… Εμείς σαν REC θα είμαστε εκεί για αυτούς και θα δίνουμε πολλή αγάπη, πρώτα από όλα στη δουλειά μας, γιατί δεν τα κάνουμε ώστε να τα ακούμε μόνοι μας, τα κάνουμε για αυτούς!

– Mike: Λοιπόν, δεν έχει σημασία αν είναι κάποιος 5 ή 105 χρονών. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάνε ποιοι είναι και τι θέλουν να κάνουν. Θα κλείσω αυτό με ένα
ρητό «Σημάδεψε το φεγγάρι και θα φτάσεις τα αστέρια». Να μη σταματάνε ποτέ για τα όνειρα τους, γιατί είναι δικά τους, κανενός άλλου.

Άρης: Να ζούνε με τρέλα, όπως ζούμε κι εμείς την κάθε στιγμή και για μένα η μεγαλύτερη ευχή για όλους τους αναγνώστες, είναι να καταφέρουν να
βρουν τον τρόπο να είναι χαρούμενοι με τα πολύ μικρά πράγματα. Γιατί τελικά, αυτά είναι και τα πιο σημαντικά.

– Παιδιά, σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

– REC: Ηρώ, εμείς σε ευχαριστούμε! Ήταν τέλεια!

 μαζι με REC

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
  • ΕΤΙΚΕΤΕΣ
  • REC
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ