HIT CHANNEL ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Δεκέμβρης 2013. Είχαμε την τεράστια τιμή να μιλήσουμε με έναν θρυλικό μουσικό και εξαιρετικά φιλικό άνθρωπο: τον Andy Latimer. Ο Andy είναι ο ηγέτης των Camel –μιας πολύ σπουδαίας και επιδραστικής Αγγλικής μπάντας- για περισσότερα από 40 χρόνια. Οι Camel επέστρεψαν στην δράση μετά από ένα 10-χρονο διάλειμμα με συναυλίες και την επανηχογράφηση του κλασσικού τους album, “The Snow Goose”. Δεν θα πω ούτε πόσο μεγάλος οπαδός των Camel είμαι, ούτε άλλα μεγάλα λόγια. Είμαι αρκετά καχύποπτος με όλα αυτά. Αυτό που ξέρω είναι ότι μέχρι χτες έβαζα στο google «συνέντευξη Andy Latimer» και δεν έβγαζε τίποτα. Διαβάστε τα όσα πολύ ενδιαφέροντα μας είπε:

 

Απόλαυσες το πρώτο σκέλος της περιοδείας μετά την επαναδραστηριοποίησής σας;

Ναι, ήταν ένα πανέμορφο, πολύ διασκεδαστικό και αρκετά συγκλονιστικό πράγμα. Συγκέντρωσε ανθρώπους που ήρθαν από όλο τον κόσμο και ήταν φανταστικά που μας υποστήριξαν. Έκαναν μια υπέροχη δουλειά, ήταν κάτι το συναρπαστικό. Έτσι, το διασκεδάσαμε πραγματικά. Ήταν μια εμπειρία που όλοι μας θέλουμε να επαναλάβουμε.

 

andy6Προβάρατε εκτενώς για αυτές τις συναυλίες;

Ναι! Ναι το κάναμε βασικά επειδή δεν είχα περιοδεύσει για 10 χρόνια. Έτσι, έπρεπε να ξαναζεσταθώ πραγματικά. Ξέρεις, ήθελα να περιοδεύσω αλλά θα έπρεπε να είμαι σε καλή κατάσταση. Κάναμε πρόβες για μια εβδομάδα μόνο με τον Colin (σ.σ: Bass, bass) και τον Denis (σ.σ: Clement), τον drummer. Μετά προβάραμε για μια βδομάδα με τον Guy (σ.σ: LeBlanc, πλήκτρα) και τον Jason (σ.σ: Hart, πλήκτρα) . Δεν ήταν εκτενείς πρόβες, αλλά η πρόθεση ήταν ότι θα προβάραμε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά να κάναμε μια μικρή περιοδεία αυτή τη χρονιά και μετά να την επαναλαμβάναμε την επόμενη χρονιά. Του χρόνου που θα επιστρέψουμε θα πρέπει να κάνουμε μόνο ένα «ξέπιασμα» για 4-5 μέρες.

 

Γιατί αποφάσισες να επανηχογραφήσεις το “The Snow Goosealbum; Δεν σ’ αρέσει η πρωτότυπη ηχογράφηση;

Υπάρχαν ένας-δυο λόγοι. Όχι, δεν μ’αρέσει η αυθεντική κόπια που η Decca ή η Universal επανακυκλοφόρησαν. Επανακυκλοφόρησαν το πακέτο και είδα ότι η ποιότητα του ήχου ήταν πολύ φτωχή, έτσι σκέφτηκα “Ωχ! Θα επιστρέψω και θα κάνω το “The Snow Goose” ως περιοδεία. Έτσι, ίσως να μπορούσα να σκεφτώ να ξανασχοληθώ με το “Goose”». Και επιπλέον μέρος αυτού, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να βελτιωθεί. Έτσι, άρχισα μόνο να προσθέτω κάτι λίγο σε λίγα σημεία, επειδή δεν ήθελα να το αλλάξω ολοκληρωτικά. Υποθέτω ότι δεν μπορώ να επαναλάβω την πρωτότυπη έκδοση, όσο πιστά θα μπορούσα. Δεν μπορώ να ξεφύγω από το συναίσθημα της ιστορίας και είμαι αρκετά πιστός στην πρωτότυπη ηχογράφιση. Είπα: «Μπορώ να επιδιορθώσω αυτό το πράγμα λιγάκι, μπορώ να επανενορχηστρώσω κάποια μέρη που πίστευω ότι δεν ήταν τόσο καλά ενορχηστρωμένα όσο θα μπορούσαν». Ξέρεις, σκέφτηκα ότι πρόκειται να το παίξω ξανά, έτσι υπάρχουν κάποια πράγματα μετά 35 χρόνια όπως… δεν ξέρω, το “Preparation”. Σκέφτηκα ότι δεν θα ‘θελα να παίξω αυτό τον ρυθμό για μισή ώρα. Έτσι, ένα πρόγραμμα στα πλήκτρα «πίεζε» τον ρυθμό με ένα πιο χαλαρό τρόπο. Το ενορχηστρώσαμε λιγάκι. Αυτό το πράγμα έκανα και σκέφτηκα ότι είναι αρκετά επιτυχημένο επειδή δεν απομακρύνθηκα πολύ από το πρωτότυπο.

 

Πόσο κοντά είναι το επόμενο studio album των Camel;

Δεν είμαι σίγουρος πότε θα το κάνουμε επειδή αυτό που συμβαίνει είναι ότι πρόκειται να ξαναπεριοδεύσουμε τον Μάρτιο. Δουλεύω τώρα πάνω σε υλικό για το επόμενο album. Έχω ήδη γράψει αρκετά πράγματα αλλά μου παίρνει συνήθως πολύ χρόνο μέχρι να κυκλοφορήσω κάτι. Πρόκειται να περιοδεύσουμε. Νομίζω ότι ίσως κάνουμε κάποιες συναυλίες το καλοκαίρι –δεν είμαι σίγουρος γι’αυτό- αλλά αν το κάνουμε τότε αυτό θα πάει το νέο album πίσω. Έτσι, νομίζω ότι το νέο album δεν θα είναι έτοιμο μέχρι.. το τέλος του καλοκαιριού. Εξαρτάται από το αν θα περιοδεύσουμε. Άμα περιοδεύσουμε πολύ και κάνουμε πολλές συναυλίες, τότε προφανώς η ηχογράφηση για το νέο album θα πάει λίγο πίσω.

 

andy7Έγραψες τα καινούργια τραγούδια στην κιθάρα ή στο πιάνο; Ξέρω ότι συνήθιζες να γράφεις αρκετά στο πιάνο.

Ναι. Κάνω και τα δυο, ξέρεις. Γράφω λίγο στο πιάνο. Προσπαθώ να γράφω περισσότερο στην κιθάρα αυτές τις μέρες επειδή νομίζω ότι οι συνθέσεις δένουν πολύ καλύτερα μεταξύ τους όταν παίζω ένα κιθαριστικό μέρος. Ή μερικές φορές γράφω στο πιάνο αν το κομμάτι το δικαιούται, αν δεν υπάρχει καθόλου κιθάρα σ’αυτό (γέλια). Έτσι, τείνω να χρησιμοποιώ περισσότερο την κιθάρα τώρα.

 

Έχεις χαρούμενες αναμνήσεις από την συναυλία που δώσατε στο Royal Albert Hall στις 17 Οκτωβρίου 1975;

Ναι, ήταν μια ειδική περίσταση. Σκεφτήκαμε ότι οι οπαδοί άξιζαν τουλάχιστον μια συναυλία με ορχήστρα. Έτσι, να το κάνουμε στο Royal Albert Hall με μια ορχήστρα ήταν αρκετά σπουδαίο γεγονός. Όλοι το απόλαυσαν, αλλά υπήρχαν μερικά τεχνικά προβλήματα. Δεν είχαμε το είδος των P.A που έχουμε τώρα. Έτσι, ο ήχος πιθανόν να μπορούσε να είναι καλύτερος, αλλά όλοι το διασκέδασαν. Ήταν κάτι που όλοι μας θέλαμε να κάνουμε. Όλοι θέλαμε να κάνουμε μια συναυλία με ορχήστρα. Φυσικά, κόστιζε πολλά χρήματα για να την κάνουμε. Παρότι κάναμε sold out στο Royal Albert Hall χάσαμε λεφτά επειδή κόστιζε πάρα πολύ ακριβά το να έχουμε την ορχήστρα.

 

Πώς συνέβη να έχετε τον Brian Eno στο τραγούδι “Elke” από το “Rain Dances” (1977) album;

Αυτό έγινε μέσω του παραγωγού μας, του Rhett Davies. Μας έκανε την παραγωγή τότε, όταν κάναμε το “Rain Dances” και έκανε επίσης παραγωγή στον Eno. Μ’άρεσε πολύ το υλικό του Eno, ειδικά όλο το ambient υλικό που έκανε τότε, έτσι σκέφτηκα: «Ουάου! Θα ήταν μια φανταστική ευκαιρία να επανενορχηστρώσω αυτό το κομμάτι και να έχω τον Eno μέσω του Rhett”. Ρώτησα τον Rhett αν θα ενδιαφερόταν αυτός να έρθει και μου είπε: “Δεν ξέρω. Θα τον ρωτήσω» και ο Eno απάντησε: «Ναι, θα το λάτρευα να έρθω». Έτσι, ήρθε και δούλεψε στο κομμάτι (σ.σ: το “Elke”) όσο σκληρά δούλεψα και εγώ και ήταν μια υπέροχη εμπειρία επειδή είναι ένα πολύ σκληρά εργαζόμενο άτομο και πολύ επινοητικός επίσης.

 

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το “The Single Factor” ήταν η χειρότερη εμπειρία σου στο studio;

Η χειρότερη; Όχι, θα έλεγα ότι το “Breathless” (1978) ήταν η χειρότερη.

 

andy1Έχεις την Camel Productions που ασχολείται με τις υποθέσεις των Camel για περισσότερο από 25 χρόνια. Το επιχειρηματικό κομμάτι των Camel σε αποσπά από το να δημιουργείς περισσότερη μουσική;

Α, όχι πραγματικά. Το να διοικείς μια εταιρία, ναι είναι κάτι που σε αποπροσανατολίζει αλλά η Susan Hoover (σ.σ: η σύζυγός του και στιχουργός των Camel για πάνω από 30 χρόνια) και οι συνάδελφοί της, οι συνεργάτες με τους οποίους δουλεύει μαζί, διοικούν την εταιρία και βασικά με αφήνουν να κάνω την περισσότερο δημιουργική δουλειά. Είναι πολύ καλύτερα από το να έχεις υπογράψει με μια μεγάλη εταιρία επειδή είσαι αφεντικό του εαυτού σου, γράφεις μόνος σου το μέλλον σου και το είδος της μουσικής που θελεις να παίξεις. Καλύτερα από το να έχεις την πίεση μιας δισκογραφικής εταιρίας που λέει: «Θέλουμε να κάνεις αυτό». Σου τρώει πολύ χρόνο όταν έχεις την δική σου εταιρία.

 

Στα μέσα της δεκαετίας του ‘80s πούλησες το σπίτι σου και μετακόμισες στην California. Ένιωθες ότι δεν είχες μέλλον στην Αγγλία;

Ναι, απολύτως. Εννοώ ότι είχα ήδη πάει σε δύο ή τρεις δισκογραφικές εταιρίες για να δω αν θα μπορούσα να πάρω ένα δισκογραφικό συμβόλαιο για τους Camel και μία απ’ αυτές που διοικούταν από τον παλιό μου manager, τον Max Hole, που είναι τώρα επικεφαλής της Universal Music μου είπε ότι ήμουν πολύ μεγάλος σε ηλικία, δεν ενδιαφερόταν για την μουσική μου και ότι βασικά θα έπρεπε να τα παρατήσω. Βαρέθηκα να περιμένω για ένα δισκογραφικό συμβόλαιο, ενδιαφερόμουν να παίξω τη μουσική μου, και καθώς ο χρόνος περνούσε, ανέπτυξα ένα σχέδιο με την Susan για να ξεκινήσουμε την δική μας εταιρία. Και ο μόνος τρόπος για να αντέξουμε οικονομικά να το κάνουμε ήταν να πουλήσουμε το σπίτι μας και να πάμε στην Αμερική. Μετακόμισα στην Αμερική επειδή στην Αμερική οι Camel ήταν αρκετά αναγνωρισμένοι, οι άνθρωποι ήταν πολύ ενθουσιώδεις και είχαν πολύ ενέργεια. Ήταν εντελώς διαφορετική σκηνή από την Αγγλική. Εκείνη την εποχή όταν ήμουν στην Αγγλία, κανένας πραγματικά δεν ενδιαφερόταν για το τι κάνω. Έτσι, γι’αυτό μετακόμισα στην Αμερική. Ήταν μεγάλο ρίσκο να πουλήσω το σπίτι μου και να επενδύσουμε τα λεφτά που πήραμε στην εταιρία. Μετά, αρχίσαμε να κάνουμε το “Dust and Dreams”. Δεν είχαμε καμμία ιδέα για το αν θα πουλήσει ή όχι. Αλλά ευτυχώς, οι παλιότεροι οπαδοί επέστρεψαν και το λάτρεψαν, και έτσι ξεκίνησε η εταιρία.

 

Είχες πολλά προβλήματα στο παρελθόν με managers και δισκογραφικές εταιρίες. Νομίζεις ότι η τωρινή κατάρρευση των μεγάλων δισκογραφικών εταιριών είναι ένα είδος δικαιοσύνης για την εταιρική τους απληστία όλα αυτά τα χρόνια;

(Γέλια) Ναι. Ξέρεις πως είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις. Και όταν οι επιχειρήσεις πάνε καλά, η μουσική υποφέρει. Γίνεται κάτι το οποίο έχει παραχθεί από τις μεγάλες εταιρίες, όλα αυτά τα είδη των boy bands…

 

Είναι σαν να πουλάνε τηλεοράσεις.

Ναι. Σαν τις τηλεοράσεις, ναι (γέλια). Είναι φοβερό. Η μουσική καθοδηγείται από τις μεγάλες εταιρίες. Ήταν αναπόφευκτο ότι οι μεγάλες εταιρίες θα αρχίσουν να καταρρέουν. Αλλά πιστεύω ότι ολόκληρη η βιομηχανία καταρρέει τώρα λίγο-λίγο επειδή οι άνθρωποι σήμερα δεν θέλουν να αγοράζουν μουσική. Δεν θέλουν να δίνουν λεφτά για μουσική. Θέλουν να την παίρνουν τζάμπα από το Internet. Ίσως πληρώσουν μερικά λεφτά στο Spotify και το Spotify δεν πληρώνει τους καλλιτέχνες, έτσι οι καλλιτέχνες είναι οι μόνοι που δεν βγάζουν χρήματα, συνεπώς αυτό που συμβαίνει είναι ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν πολύ καλές προθέσεις δεν μπορούν να δημιουργήσουν καινούργια μουσική. Είναι ένα πρόβλημα το οποίο δεν το γνωρίζουμε ακόμα. Προέρχεται από το Internet, από το Youtube. Αν ο κόσμος δεν πληρώσει για να παρακολουθήσει μια συναυλία, δεν θα μπορέσουμε να βγάλουμε χρήματα. Εμείς –στο τέλος- δεν θα επιβιώσουμε. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι θα έχουμε ως συνέπεια να σταματήσουμε επειδή οι καλλιτέχνες δεν θα βγάζουν λεφτά από τη μουσική. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι όλες οι μπάντες χωρίς οπαδούς δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν μουσική. Επειδή δεν θα μπορούν να ζήσουν απ’αυτή. Επειδή δεν θα πουλάνε CDs, δεν θα πουλάνε DVDs και κανένας δεν θα θέλει να πληρώσει γι’αυτά. Είναι πραγματικά χάλια. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν πολλοί οπαδοί που θα το κάνουν, άνθρωποι από άλλες γενιές που θα πληρώσουν για τη μουσική. Έτσι, θα επιτρέψουν στους μουσικούς να συνεχίσουν προς το παρόν.

 

andy3Σου λείπει ο Peter Bardens (αυθεντικός πληκτράς των Camel-μακαρίτης);

Ναι, μου λείπει ο Pete. Ξέρεις, όταν δουλεύαμε τον πρώτο καιρό μαζί, είχαμε ένα υγιές ποσοστό σεβασμού ο ένας για τον άλλο. Ήταν ο καλύτερος συνεργάτης που είχα στη σύνθεση, πραγματικά. Νομίζω ότι δεν είχα ποτέ συνεργάτη στη σύνθεση από τότε που έφυγε ο Peter. Έχω γράψει και με κάποιους άλλους ανθρώπους από τότε αλλά ο Peter ήταν ένα πολύ εύκολο άτομο για να δουλέψεις μαζί του γράφοντας υλικό. Ναι, μου λείπει.

 

Όλοι γνωρίζουν ότι είσαι τελειομανής. Εύχεσαι να ήσουν τόσο γρήγορος όσο είναι ο Neil Young που κάνει ένα album το χρόνο για 45 χρόνια;

Νομίζω ότι τα πράγματα θα άλλαζαν για μένα αν είχα όλο αυτό το momentum. Όταν ήμουν με τους Camel τις πρώτες μέρες, είχαμε δισκογραφική εταιρία, manager, ατζέντη και το μόνο που είχαμε να κάνουμε ήταν να δημιουργήσουμε 40 λεπτά μουσικής. Έτσι, ήταν αρκετά εύκολο για μας τους δύο (σ.σ: τον Andy και τον Peter Bardens) να δουλέψουμε σε καινούργιο υλικό επειδή τα albums τότε είχαν διάρκεια 40 λεπτά. Τώρα έχουμε τα CDs που έχουν διάρκεια 60-70 λεπτά, έτσι υπάρχει πολύ περισσότερη μουσική για να γράψουμε. Έτσι, δεν έχω αυτό το momentum και την πολυτέλεια για να γράψω υλικό. Θα το λάτρευα. Θα γράψω περισσότερα πράγματα; Ναι. Εννοώ ότι γράφω συνεχώς. Έχω πολλά πράγματα που έχω γράψει και κάθονται στα ράφια χωρίς να κάνουν τίποτα.

 

Πέρασες από οντισιόν για το ρόλο του κιθαρίστα/τραγουδιστή στην περιοδεία του Roger Waters το 2006. Πώς έμαθες γι’ αυτή την προοπτική; Απογοητεύτηκες που τελικά δεν πήρες τη δουλειά;

Αυτό που συνέβη είναι ότι ο Snowy White (ex-Thin Lizzy), ένας από τους κιθαρίστες, με πρότεινε στο Roger. Του είπε: «Γιατί δεν παίρνεις στη μπάντα τον Andy Latimer; Νομίζω ότι είναι καλός παίχτης». Ο Andy Fairweather-Low (σ.σ: κιθαρίστας που έχει δουλέψει με τον Eric Clapton και τον Roger Waters) ήρθε σε επικοινωνία μαζί μου. Μιλήσαμε για την κατάσταση και έπαιξα λίγα πράγματα για τον Roger. Αυτά άρεσαν στον Roger και πήγα να παίξω με την μπάντα και ήταν μια εξαιρετικά ωραία εμπειρία. Λοιπόν, βασικά δεν μπορούσα να τραγουδίσω τόσο ψηλά όσο ο David Gilmour και σε εκείνο το στάδιο ο Roger ήθελε έναν τραγουδιστή που να είναι και κιθαρίστας: Να κάνει τα φωνητικά μέρη του David Gilmour και να παίζει ακριβώς το ίδιο με τον David Gilmour. Φυσικά, μπορώ να παίξω σαν τον Gilmour αν το θελήσω, αλλά νομίζω ότι ο Roger διέκρινε σε μένα ότι ήμουν λίγο περισσότερο ανεξάρτητος. Πιθανόν να μην έκανα όλα όσα μου έλεγαν. Και δεν μπορούσα να τραγουδήσω τόσο ψηλά όσο ο David Gilmour. Έτσι, ο Roger πήρε τον Dave Kilminster που είναι πράγματι εξαιρετικός παίχτης και παίζει ακριβώς το ίδιο με τον David Gilmour. Έτσι, δεν απογοητεύτηκα πραγματικά, επειδή ήταν μια πανέμορφη εμπειρία και ο Roger είναι ένας πολύ-πολύ ευγενικός και ωραίος άνθρωπος για να μιλήσεις μαζί του και μου συμπεριφέρθηκε πολύ καλά. Και μετά αρρώστησα σοβαρά, έτσι κι αλλιώς. Τελικά, ίσως να ήταν καλύτερα που δεν πήρα τη δουλειά γιατί δεν θα μπορούσα να συνεχίσω, επειδή αρρώστησα πολύ σοβαρά.

 

andy4Ο Steven Wilson των Porcupine Tree μου είπε ότι θα ήθελε να remix-άρει τα κλασσικά albums των Camel. Είναι πιθανόν να τον αφήσεις να το κάνει;

Ναι! Δεν βλέπω το λόγο να μην το κάνει. Είναι πολύ καλός. Έκανε το υλικό των King Crimson και κάνει και τα δικά του πράγματα επίσης. Είναι πολύ ταλαντούχος έτσι.. δεν με πειράζει. Νομίζω ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν κατέχω τα δικαιώματα από σχεδόν κανένα κλασσικό album, έτσι θα πρέπει να πάει στην Universal και να βεβαιωθεί ότι θα του πούνε «ναι» για να το κάνει. Το παλιότερο υλικό έχει κάποια προβλήματα. Δεν με πειράζει αν θέλει να το κάνει. Δεν το γνώριζα καθόλου αυτό!!

 

Πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι οι Camel ανήκουν στην σκηνή του Canterbury. Μπορείς να το ξεκαθαρίσεις αυτό για άλλη μια φορά;

Νομίζω ότι συνέβη αυτό: Όταν ο Peter (σ.σ: Bardens, πλήκτρα) έφυγε από την μπάντα, πήραμε τον Dave Sinclair και τον Jan Schelhaas (πληκτράδες και οι δύο) από τους Caravan. Από αυτό το σημείο, αυτό το πράγμα άρχισε να μπερδεύει τον κόσμο. «Οι Camel; Έχουν κάτι να κάνουμε με την σκηνή του Canterbury;» Μην ξεχνάς ότι επίσης χρησιμοπιήσαμε τον Richard Sinclair (μπάσο), που ήταν κι αυτός στους Caravan. Νομίζω ότι αυτό συνέβη, ο κόσμος άρχισε να νομίζει ότι είμαστε όλοι από το Canterbury. Βασικά, είμαστε από το Guildford, που είναι διαφορετική περιοχή από το Canterbury. Και φυσικά, κάναμε το ίδιο είδος προοδευτικού (σ.σ: progressive) υλικού αν θες να το αποκαλέσεις έτσι, όπως είναι οι Caravan και όχι τόσο σαν τους Soft Machine. Παίξαμε support στους Soft Machine αρκετές φορές, έτσι ήμαστε αρκετά επηρεασμένοι από αυτούς, και από τους Caravan επίσης. Μπορώ να καταλάβω γιατί ο κόσμος μπερδεύτηκε και νομίζει ότι είμαστε μια μπάντα από το Canterbury. Δεν είμαστε. Νομίζω ότι μπερδεύτηκαν επειδή χρησιμοποιήσαμε πολλούς μουσικούς από τους Caravan.

 

Τι είδος μουσικής ακούς αυτή την εποχή;

Ναι, ενδιαφέρουσα ερώτηση. Ακούω πολύ κινηματογραφική μουσική. Ενδιαφέρομαι για ό,τι είναι καλό. Ακούω πολλούς παίχτες. Εννοώ, ακόμα ακούω άτομα σαν τον Jeff Beck και άλλους σπουδαίους από το παρελθόν: τον Jimi Hendrix, άτομα σαν τον Django Reinhardt, τον George Benson. Αρκετό παλιό blues υλικό. Λατρεύω πολύ νέους κιθαρίστες σαν τον Eric Johnson και τον Joe Bonamassa. Τα standards: άτομα σαν την Joni Mitchell. Ακόμα ακούω πράγματα σαν τους Beatles και τους Beach Boys. Ο,τιδήποτε είναι πραγματικά καλό.

 

Πιστεύεις ότι το punk rock κίνημα είχε την οποιαδήποτε σχέση με την μουσική ή ήταν απλά μια εφεύρεση του marketing; Εγώ πιστεύω το δεύτερο.

Ναι, νομίζω ότι είναι λίγο και από τα δύο, όντως. Ο κόσμος μπούχτισε από άτομα σαν τους ELP, ξέρεις τους Emerson, Lake & Palmer και τους Yes. Αυτοί γινόντουσαν όλο και πιο «απέραντοι» και πάρα πολύ πολύπλοκοι. Χάλασαν τις σχέσεις τους με το κοινό τους. Αυτό που συνέβη με την punk σκηνή είναι ότι κατά κάποιο τρόπο ισοπέδωσε όλο αυτό το πράγμα. Αυτό είναι κάτι απλό, είναι κάτι που μπορείς να το παίξεις. Αρκετό από αυτό ήταν πολύ επιθετικό, πράγμα που δεν μ’άρεσε, και για μένα δεν ήταν και πολύ μουσικό και έτσι δεν ήταν τόσο ευχάριστο για να το ακούσω. Αλλά μπορώ να δω το λόγο, το λόγο που προέκυψε. Οι Camel απλά δεν κονιορτοποιήθηκαν. Συνεχίσαμε την πορεία μας. Συνεχίσαμε να κάνουμε συναυλίες και άλλα πράγματα. Πιθανόν να μας επηρέασε και μας λίγο αλλά σε πολύ κόσμο δεν άρεσε. Δεν ήταν μόνο το στοιχείο ότι ο κόσμος ήθελε κάτι καινούργιο, αυτό (σ.σ: το punk rock) δεν ήταν πολύ εκλυστικό για πολύ κόσμο. Αλλά δεν πιστεύω υποχρεωτικά ότι ήταν κάτι κακό. Είναι κάτι απλά που συμβαίνει στη μουσική.

 

 

andy5Διασκέδασες όταν έπαιξες στην Αθήνα το 2000; Πολλοί Έλληνες πιστεύουν ότι αυτή η συναυλία ήταν η καλύτερη της ζωής τους!!

Ήταν απολύτως φανταστικά. Λατρέψαμε το γεγονός ότι παίξαμε στην Ελλάδα. Όταν πήγαμε με έναν από το προσωπικό των διοργανωτών στην συναυλία στην Αθήνα, ήταν μια σημαντική εμπειρία. Ήταν sold out, αλλά υπήρχαν επίσης ένα-δυο χιλιάδες κόσμος που προσπαθούσε να μπει μέσα. Ήταν ένα καταπληκτικό κοινό. Λατρέψαμε που παίξαμε για τους Έλληνες και είναι κάτι που θέλουμε να το ξανακάνουμε. Γνωρίζω την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα. Θα ήταν υπέροχο να περνούσαμε λίγες στιγμές χαράς στην Ελλάδα. Αν θα μπορούσαμε, θα ήταν κάτι το φανταστικό. Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία τότε, έτσι ναι θα το λάτρευα να επιστρέψουμε.

 

Παραλίγο να κάνεις το soundtrack για τον «Εξολοθρευτή» (“The Terminator”-1984). Τι συνέβη πραγματικά;

(Γέλια) Ωωχ, ναι!!! Έπαιζα με τον Anthony Phillips (σ.σ: κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος των Genesis). Σ’αυτόν και σε μένα, μας ζητήθηκε από έναν της παραγωγής να το γράψουμε και γράψαμε πολύ υλικό αλλά δεν γνωρίζαμε για το τι ταινία επρόκειτο. Στείλαμε πολλή μουσική και την λάτρεψαν. Είπαν: «Είναι φανταστική. Θα την χρησιμοποιήσουμε». Και μετά μας έστειλαν ένα σενάριο, νομίζω ότι το είδαμε κάπου και συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν ένα είδος ταινίας που δεν μπορώ το χαρακτηρίσω κάπως. Ακούσαμε από την εταιρία παραγωγής ότι ο σκηνοθέτης (σ.σ: ο James Cameron) επέλεξε (σ.σ: παύση) δεν ξέρω… νομίζω έναν ξάδερφό του για να κάνει τη μουσική, έτσι δεν το κάναμε ποτέ.

 

Καλύτερα που δεν το κάνατε.

Δεν ξέρω. Νομίζω ότι ο Anthony και εγώ θέλαμε να μπούμε στον κόσμο του κινηματογράφου. Θέλαμε να γράφουμε μουσική για ταινίες και έτσι θα ήμασταν αρκετά ευτυχισμένοι με το να γράφαμε το ο,τιδήποτε. Δεν μας πείραζε τι είδος ταινίας θα ήταν, θέλαμε να μπούμε στον κόσμο του κινηματογράφου και να γράφουμε μουσική για ταινίες. Έτσι, θα ήμασταν αρκετά ευτυχισμένοι αλλά δεν το κάναμε για διάφορους λόγους. Έτσι, είναι αυτό που είναι. Μερικές φορές συμβαίνουν άσχημα πράγματα σ’αυτή τη ζωή. Προσπαθείς αλλά άτυχα πράγματα συμβαίνουν.

 

Ένα τεράστιο “ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ” στον Andy Latimer.

Τσεκάρετε το επίσημο site των Camel Productions www.camelproductions.com .

Official Camel Productions twitter page: https://twitter.com/camel_andylat

Επίσης τσεκάρετε το εξαιρετικό fansite των Camel www.latimerish.com

loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry