Alternative 4-The Brink

Alternative 4-The BrinkO Duncan Patterson (Ion,ex-Anathema,Antimatter) είναι από τους λίγους ανθρώπους στη μουσική που δεν έχουν κάνει ένα κακό ή ένα μέτριο album.

Όλες οι δουλειές του είναι το λιγότερο, πολύ καλές.Οι Alternative 4 είναι ή νέα πολύ φιλόδοξή του προσπάθεια.Το “The Brink” είναι το ντεμπούτο τους. Με τον Αυστραλό Mark Kelson (The Eternal) στα φωνητικά και στην κιθάρα και τον Mauro Frison στα drums,και οι δυο τους πολύ καλοί μουσικοί,δημιούργησε ένα μουσικό ταξίδι διαμέσω ήχων,στίχων και συναισθημάτων.Ηχογραφημένο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου,η πολύ καλή παραγωγή του, βοηθάει τους ακροατές.Μην περιμένετε ένα εύκολο/easy-listening album.Ο Duncan Patterson δεν είναι το κατάλληλο άτομο γι’αυτό.Ποτέ δεν το έχει κάνει.Αλλά αντίθετα είναι ένα παθιασμένο,ανεξάρτητο,ευφυές άτομο,σπουδαίος στιχουργός (απόφοιτος από το Πανεπιστήμιου του Roger Waters) και με καλή αίσθηση του χιούμορ.Όλες αυτές τις αρετές μπορείτε να τις βρείτε στην μουσική του.

Δεν θα ήταν σωστό να «χωρίσω» το album σε τραγούδια ή «κομμάτια».Κατά την άποψή μου,είναι ένα συνεχές μουσικό κομμάτι.Δουλεύει καλύτερα αν το πάρετε ως ένα υποτιθέμενο soundtrack για την ταινία που ο Duncan έχει στο μυαλό του,παρά ως ένα φυσιολογικό rock album.Μερικές φορές είναι επιθετικό,άλλες ήρεμο,τις περισσότερες φορές ατμοσφαιρικό και ποιητικό.Σε τραγούδια σαν το “Underlooked” οι στίχοι είναι μπροστά και η μουσική τους συνοδεύει.Τα αγαπημένα μου τραγούδια είναι το δυναμικό “False Light”,τα μελωδικά “Still Waters” με το τρομερό riff που ξεκινά στο 4.59 και το “Automata” με τα γυναικεία φωνητικά και το avant-garde “The Dumbling Down”.

Γενικά το “The Brink” είναι ένα πολύ καλό και εμπνευσμένο album.Ως ένα album που είναι δύσκολο να το κατηγοριοποιήσεις,απαιτεί πολλαπλές και προσεχτικές ακροάσεις.Είμαι σίγουρος ότι η μουσική του album θα είναι πιο έντονη και άμεση κατά την περιοδεία της μπάντας τον Δεκέμβρη.

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ