Κινηματογραφικά, συνέδεσε το όνομά της με τις μεγαλύτερες επιτυχίες, τις περισσότερες πρωτιές, τα μεγαλύτερα ρεκόρ. Θεατρικά, έφερε στη χώρα την αίγλη μεγάλων παραγωγών του εξωτερικού και ανέβασε τον πήχη. Σήμερα, αρκετά χρόνια μετά την τελευταία πράξη του έργου της ζωής της (23/07/96), όπου ξεκίνησε το ταξίδι για την αιωνιότητα, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, συνεχίζει να απασχολεί την επικαιρότητα, με την «εθνική σταρ» να μην έχει χάσει ούτε ένα σημείο από τη λάμψη της.

Η καλλιτεχνική πορεία της δημοφιλέστερης Ελληνίδας ηθοποιού, και σημεία της προσωπικής της ζωής, ξετυλίγονται παρακάτω σε ένα πλούσιο αφιέρωμα, συνοδευόμενο από γνωστό, αλλά και άγνωστο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό.

 

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη σε ηλικία 15 ετών.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη σε ηλικία 15 ετών.

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1933 (ή το 1934 σύμφωνα με άλλους) στο Μαρούσι Αττικής. Ο πατέρας της, Ιωάννης, ήταν νομικός και πρώην Νομάρχης Αρκαδίας. Η πνευμονία που υπέστη ελάχιστες ημέρες μετά τη γέννησή της, ώθησε τους γονείς της να τη βαπτίσουν άμεσα. Το όνομα αυτής: Αλίκη – Σταματίνα.

Τα δύσκολα παιδικά της χρόνια επισκίασε η δολοφονία του πατέρα της κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Από μικρή ηλικία ινδάλματά της αποτελούσαν οι Μαίρη Πίκφορντ και Γκρέτα Γκάρμπο. Το 1952 ξεκινά τη φοίτησή της στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, έχοντας επιτύχει προηγουμένως στις εισαγωγικές εξετάσεις, στις οποίες συμμετείχε κρυφά από την οικογένειά της.

 

Χρ. Νέζερ & Αλ. Βουγιουκλάκη - «Κατά Φαντασίαν Ασθενής» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (1953)
Χρ. Νέζερ & Αλ. Βουγιουκλάκη – «Κατά Φαντασίαν Ασθενής» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (1953)

Μόλις στο δεύτερο έτος της φοίτησής της στο Εθνικό Θέατρο κάνει το ντεμπούτο της στο θεατρικό σανίδι. Την περίοδο 1953 – 1954, η Αλίκη Βουγιουκλάκη συμμετέχει στην παράσταση «Κατά Φαντασίαν Ασθενής» του Μολιέρου, η οποία ανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, «κρατώντας» το ρόλο της «Λουίζα», της μικρής κόρης του «Αργκάν» – του «κατά φαντασίαν ασθενή». Πρωταγωνιστές ήταν ο Χριστόφορος Νέζερ και η Τιτίκα Νικηφοράκη.

Στην επόμενη παράσταση που συμμετείχε, το καλοκαίρι του ’54, κλήθηκε από έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες ηθοποιούς και θεατρικούς σκηνοθέτες, το Νίκο Χατζίσκο, να αντικαταστήσει την Άννα Συνοδινού στο έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» και να υποδυθεί την «Ιουλιέτα», στην πασίγνωστη τραγωδία του Σαίξπηρ.

Την ίδια χρονιά, ακολούθησε η πρώτη εμφάνισή της στο «πανί», σε μία ταινία – σταθμό για τον ελληνικό κινηματογράφο. Επρόκειτο για το «Ποντικάκι», ή αλλιώς «Το Κορίτσι με τα Λουλούδια», την πρώτη ελληνική αστυνομική ταινία, σε παραγωγή της εταιρείας «Ανζερβός». Τη σκηνοθεσία υπέγραφε ο Νίκος Τσιφόρος, όπως και το σενάριο, μαζί με το Γιώργο Ασημακόπουλο. Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές ήταν οι Μίμης Φωτόπουλος, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και Νίκος Ρίζος. Αν και σεναριακά ο ρόλος της ήταν πρωταγωνιστικός, το όνομά της απουσίαζε από τους αρχικούς τίτλους της ταινίας.

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη & Γιώργος Λευτεριώτης στο «Ποντικάκι»
Αλίκη Βουγιουκλάκη & Γιώργος Λευτεριώτης στο «Ποντικάκι» (1953)

 

Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλος
1954 – «Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας»

Οι ισορροπίες άλλαξαν ένα χρόνο αργότερα, στη δεύτερη ταινία που παίρνει μέρος. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη εμφανίζεται σε μία από τις πολλές κινηματογραφικές μεταφορές του δραματικού  ειδυλλίου «Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας» του Δημήτριου Κορομηλά, ένα έργο του 1891, με τον πρωταγωνιστικό ρόλο της «Κρυστάλλως» να της ανήκει, όπως επίσης και οι τίτλοι έναρξης:

«Η «Ολύμπια Φιλμ» Π. Δαδήρα & ΣΙΑ παρουσιάζει: Την Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία…»

Χαρακτηριστικά, ανάμεσα στις τρεις μεταφορές του εν λόγω έργου στο σινεμά που πραγματοποιήθηκαν εκείνη τη σεζόν, μία της «Φίνος Φιλμ» με τους Γ. Φούντα, Αλ. Κατσέλη, Γ. Βασιλειάδου κ.ά., μία της «Δριμαρόπουλος & ΣΙΑ» με τους Χρ. Νέζερ, Δ. Παπαμιχαήλ, Κ. Λαμπροπούλου κ.ά. και αυτής της «Ολύμπια Φιλμ» με τους Αλ. Βουγιουκλάκη, Θ. Κωτσόπουλο, Ελ. Χατζηαργύρη κ.ά., η τελευταία εκδοχή υπήρξε και η πιο επιτυχημένη. Βρέθηκε στην 7η θέση των ταινιών που προβλήθηκαν το ’55 – ’56, την ίδια περίοδο που τις δυο πρώτες θέσεις κατέκτησαν η «Στέλλα» και το «Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο».

Συνεχίζοντας σταθερά τη θεατρική της πορεία κάθε καλοκαιρινή και χειμερινή περίοδο στο πλευρό σπουδαίων πρωταγωνιστών της εποχής, το επόμενο σημαντικό βήμα στη σταδιοδρομία της έρχεται το χειμώνα του 1955, όταν και βρίσκεται στο «Θέατρο Κοτοπούλη». Μόλις ένα χρόνο μετά το θάνατο της κορυφαίας Μαρίκας Κοτοπούλη, τη διεύθυνση του θεάτρου είχε αναλάβει ο Δημήτρης Μυράτ.

 

Η Γυναίκα και το σπίτι - Αλίκη ΒουγιουκλάκηΣτις 20 Αυγούστου του 1955, το περιοδικό «Γυναίκα» κυκλοφορεί έχοντας στην μπροστινή του όψη τη φωτογραφία μίας μελαχρινής νεαρής κοπέλας, χωρίς να αναφέρεται το όνομά της. Ήταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη στο πρώτο της εξώφυλλο, ένα από τα αμέτρητα εξώφυλλα που θα ακολουθήσουν.

Αλίκη Βουγιουκλάκη - Μπύρα Φιξ Παράλληλα, η Αλίκη το 1956 γίνεται το μοντέλο της μπύρας «Φιξ», στη διαχρονικότερη διαφήμιση – αφίσα της πρώτης ελληνικής μπύρας.

 

Το 1957, ο Αλέκος Σακελλάριος την υπολογίζει ως μία από τις ανιψιές της Γεωργίας Βασιλειάδου στην ταινία «Η θεία από το Σικάγο», όμως η επιθυμία της Αλίκης για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της θείας «Καλλιόπης Πάππας», οδήγησε το Φιλοποίμενα Φίνο στο να «χαλάσει» τα σχέδια.

Κώστας Μουσούρης, Αλίκη Βουγιουκλάκη & Σταύρος Ξενίδης - «Ωραία μου κυριά» στο θέατρο Μουσούρη, 1958
1958 – Κ. Μουσούρης, Αλ. Βουγιουκλάκη & Στ. Ξενίδης – «Ωραία μου κυρία» στο θέατρο Μουσούρη,

 

Με τα θέατρα «Ιντεάλ» και «Κατερίνα» και έξι κινηματογραφικές ταινίες (σ.σ. σε όλες πρωταγωνίστρια) να ακολουθούν, ο Κώστας Μουσούρης το χειμώνα του ’58 τη χρίζει και θεατρική πρωταγωνίστρια, παίρνοντάς την στο πλευρό του στη σκηνή του ομώνυμου θεάτρου της Πλ. Καρύτση. Η αρχή έγινε με το έργο «Ωραία μου Κυρία» του Τζ. Μπ. Σω, με τον Τύπο να κάνει λόγο για μία ενζενί που είχε αρχίσει να κερδίζει τις εντυπώσεις.

Η μουσίτσα - Αλίκη Βουγιουκλάκη
1958 – Η Α. Βουγιουκλάκη στη «Μουσίτσα» με ένα φόρεμα – αντίγραφο αυτού που φορούσε η Μπριζίτ Μπαρντό στην ταινία «La parisienne».

 

Έχοντας ήδη κινηματογραφικές παρουσίες μαζί με τους Γιώργο Φούντα, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Νίκο Κούρκουλο και Ανδρέα Μπάρκουλη κι ενώ το 1958 πρωταγωνιστεί στη «Μουσίτσα» και θριαμβεύει τραγουδώντας το «Ρίκο Ρίκο Ρίκοκο», έπεται η πρώτη συνεργασία της με τη θρυλική «Φίνος Φιλμ».

Μία συνεργασία που έμελε να αλλάξει το ρου της ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου…

 

Στις 23 Φεβρουαρίου του 1959 κάνει ντεμπούτο στις κινηματογραφικές αίθουσες η «Αστέρω», μία μεταφορά του ομότιτλου ειδυλλίου του Παύλου Νιρβάνα, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και διασκευή σεναρίου Αλέκου Σακελλάριου.

 

Δημήτρης Παπαμιχαήλ & Αλίκη Βουγιουκλάκη - Αστέρω
1959 – Με το Δημ. Παπαμιχαήλ στην «Αστέρω».

Στην «Αστέρω» η Αλίκη Βουγιουκλάκη συναντά για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το Δημήτρη Παπαμιχαήλ (σημ.: Υπήρξαν συμφοιτητές στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου), η ταινία έρχεται στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 45 άλλους τίτλους εκείνης της σεζόν και συμμετέχει στο 9ο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

 

Η μεγάλη κυρία του Τύπου, Ελένη Βλάχου, γράφει στην «Καθημερινή»:

«…η εθνική μας Αλίκη Βουγιουκλάκη, όπως οι Γάλλοι καθιέρωσαν τη Μπριζίτ Μπαρντό και οι Αμερικάνοι την εθνική τους Μαίρυλιν Μονρόε…».

 

Ο τίτλος «Εθνική σταρ» μόλις της είχε δοθεί, σε ηλικία 26 ετών και σήμερα, 55 χρόνια μετά, ακόμη τη συνοδεύει. Στις δύο εισπρακτικά πρώτες ταινίες του ‘58 – ‘59, μάλιστα, πρωταγωνιστούσε η Αλίκη (σ.σ. «Αστέρω» και «Ο Μιμίκος και η Μαίρη»), με την 5η θέση επίσης να της ανήκει με τη «Μουσίτσα», ένα συμβάν που τις επόμενες χρονιές έγινε… συνηθισμένο.

Λίγους μήνες αργότερα, το Νοέμβριου του 1959, έρχεται η ώρα να ενσαρκώσει τη «Λίζα Παπασταύρου» στο «Το Ξύλο Βγήκε απ’ τον Παράδεισο», σε σκηνοθεσία και σενάριο Αλέκου Σακελλάριου, με τις πρωτιές να ακολουθούν η μία την άλλη. Εκτός από την εισπρακτική κινηματογραφική πρωτιά, η ταινία βραβεύτηκε το 1960 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το πρώτο που διοργανώθηκε, ως ένα από τα καλύτερα έργα της τελευταίας εκείνης πενταετίας.

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη - Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο
1959 – «Το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο»
Αλίκη Βουγιουκλάκη - 1962 - Στην απονομή του χρυσού δίσκου για τα τραγούδια της ταινίας «Το Ξύλο Βγήκε απ'τον Παράδεισο».
1962 – Στην απονομή του χρυσού δίσκου για τα τραγούδια της ταινίας «Το ξύλο βγήκε απ’τον παράδεισο».

 

Παράλληλα, στο «Το Ξύλο Βγήκε απ’ τον Παράδεισο», η Αλίκη Βουγιουκλάκη συναντά για πρώτη φορά το Μάνο Χατζιδάκι και το βινύλιο που περιείχε τα τραγούδια της ταινίας, «Έχω Ένα Μυστικό» και «Το Γκρίζο Γατί» (σε σύνθεση πάντα του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη), γίνεται ο πρώτος χρυσός δίσκος στην ιστορία της εγχώριας δισκογραφίας. Επιπλέον, η ταινία το 1961 συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.

 

«Με ειρωνεύονται γιατί έπαιξα τη γατούλα με τη ροζ μυτούλα. Ήταν ρόλος δύσκολος. Γιατί αν ήταν εύκολος θα τον παίζανε κι άλλες…»

 

Ακολουθεί το «Το Κλωτσοσκούφι» και η «Μανταλένα», με την τελευταία το 1960 να σαρώνει τα βραβεία του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Βραβείο καλύτερου σεναρίου στο Γιώργο Ρούσσο, Β’ Ανδρικού ρόλου στον Παντελή Ζερβό και, φυσικά, βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου στην Αλίκη Βουγιουκλάκη.

1960 - Δημήτρης Παπαμιχαήλ & Αλίκη Βουγιουκλάκη στη Μανταλένα
1960 – Δημ. Παπαμιχαήλ & Αλ. Βουγιουκλάκη στη «Μανταλένα»

Η «Μανταλένα», επιπροσθέτως, εκπροσώπησε το 1961 την Ελλάδα στο Φεστιβάλ των Καννών. Τα τραγούδια «Θάλασσα Πλατιά» και «Μέσ’ αυτή τη βάρκα» που ερμηνεύει η Αλίκη σε σύνθεση Μ. Χατζιδάκι, αφήνουν το δικό τους μοναδικό στίγμα στον ελληνικό κινηματογράφο.

Στο «Το Κλωτσοσκούφι» αρχικός συμπρωταγωνιστής της Αλίκης ήταν ο Μιχάλης Νικολινάκος, με τον οποίο είχε γυριστεί ένα μεγάλο μέρος της ταινίας. Παρ’όλα αυτά, ο Φιλοποίμην Φίνος παρατήρησε στη δοκιμαστική προβολή, ότι οι δύο πρωταγωνιστές δεν ταίριαζαν μεταξύ τους, και αποφάσισε να ξαναγυρίσει την ταινία από την αρχή, με τον Αλέκο Αλεξανδράκη ως παρτενέρ της.

 

1960 - Παντελής Ζερβός, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μάνος Χατζιδάκις, Δημήτρης Παπαμιχαήλ & Ντίνος Δημόπουλος στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/νίκης.
1960 – Π. Ζερβός, Αλ. Βουγιουκλάκη, Μ. Χατζιδάκις, Δημ. Παπαμιχαήλ & Ντ. Δημόπουλος στο 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσ/νίκης.

 

Στις αρχές του ’61, η  πρώτη έγχρωμη ταινία της «Φίνος Φιλμ», «Η Αλίκη στο Ναυτικό», προβάλλεται για πρώτη φορά στο σινεμά και η εμφάνιση του φιλμ, που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι, κόστισε 2,5 εκατομμύρια δραχμές, ποσό αστρονομικό για την εποχή. Ο Μάνος Χατζιδάκις γράφει τη μουσική του έργου και μεταξύ των τραγουδιών είναι τα «Τράβα Μπρος», «Ο Γλάρος» και «Ο Γαϊδαράκος».

Μάνος Χατζιδάκις & Αλίκη Βουγιουκλάκη
Μάνος Χατζιδάκις & Αλίκη Βουγιουκλάκη σε στιγμές πρόβας στο πιάνο.

 

«Μην πεις ποτέ κακό για την Αλίκη γιατί είναι η γυναίκα που πάντα θα αντιπροσωπεύει τα χρόνια της αθωότητάς»Μάνος Χατζιδάκις

 

Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 20 Φεβρουαρίου 1961 στον κινηματογράφο «Αττικόν», στην οδό Σταδίου. Η επιτυχία της ταινίας και του «Φτωχό σαν Σπουργιτάκι», της θεατρικής παράστασης που πρωταγωνιστούσε εκείνη την περίοδο η Αλίκη στο θέατρο «Μουσούρη» (σ.σ. η πρεμιέρα της έγινε 2 ημέρες μετά, στις 22/02), ήταν τόσο μεγάλη που οι δύο ουρές που δημιουργούνταν έξω από το θέατρο «Μουσούρη» και έξω από το «Αττικόν», συναντιόνταν μεταξύ της Σταδίου και της Πλατείας Καρύτση.

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη - 1961 - Η Αλίκη στο Ναυτικό
1961 – Η Αλίκη στο Ναυτικό

 

Την ίδια χρονιά, ο Γιάννης Δαλιανίδης την προορίζει, μαζί με το Νίκο Κούρκουλο, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Ο Κατήφορος». Οι τολμηρές σκηνές του έργου και το διαφορετικό κινηματογραφικό προφίλ που είχε δημιουργήσει η Αλίκη ματαίωσαν τη σύμπραξή τους και ο ρόλος δόθηκε στη Ζωή Λάσκαρη, στην πρώτη εμφάνισή της στον κινηματογράφο.

Αλίκη ΒουγιουκλάκηΠαρ’ όλα αυτά, Αλίκη Βουγιουκλάκη και Νίκος Κούρκουλος συναντήθηκαν στο «Το Ταξίδι» το 1962, στην πρώτη και τελευταία κινηματογραφική συνεργασία τους σε μεγάλου μήκους ταινία (σ.σ. είχε προηγηθεί η σπονδυλωτή ταινία «Ερωτικές Ιστορίες» το ‘58), ενώ στην πορεία η Αλίκη εκφράζει την επιθυμία της για μία μουσική κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη, κάτι που έγινε πράξη με το «Η Ψεύτρα» το 1963.

Ενδιάμεσα, η Αλίκη Βουγιουκλάκη συνεχίζει τις εμφανίσεις της στο πλευρό του Κώστα Μουσούρη στο θέατρο «Μουσούρη» έως και το 1961. Εκείνο το χειμώνα γίνεται θιασάρχισσα και ξεκινά θεατρική περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο. Η έναρξη της περιοδείας της έγινε με το έργο «Ωραία μου Κυρία» στη Θεσσαλονίκη.

 

«Όταν στήσαμε για πρώτη φορά στη σκηνή την «Ωραία Μου Κυρία» μου ερχόταν να φωνάξω από χαρά. Έβλεπα να πλησιάζει το όνειρό μου. Το όνειρο να παρουσιάσουμε στο κοινό της επαρχίας, που μας περίμενε με αγάπη, ένα θέαμα άψογο, αντάξιο αυτής της αγάπης.

Δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον, αλλά πιστεύω πως δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το βράδυ της 18ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, το βράδυ της πρεμιέρας του θιάσου μας.»Η Αλίκη δηλώνει περιοδικό «Πρώτο».

 

Το καλοκαίρι του 1962 καλείται να αντικαταστήσει για λίγες έκτακτες εμφανίσεις το Δημήτρη Χορν στην ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση του Μάνου Χατζιδάκι, «Οδός Ονείρων» και τον επόμενο Οκτώβριο μία σημαντική καλλιτεχνική συνύπαρξη λαμβάνει χώρα στα θεατρικά δρώμενα. Ο κοινός θίασος Αλίκης Βουγιουκλάκη και Μάνου Χατζιδάκι ανεβάζει στο θέατρο «Κοτοπούλη – Ρεξ» το έργο «Καίσαρ  και Κλεοπάτρα» του Τζ. Μπ. Σω.

 

1962 - «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» από το Θίασο Αλίκης Βουγιουκλάκη - Μάνου Χατζιδάκι στο Θέατρο Ρεξ - Κοτοπούλη.
1962 – «Καίσαρ και Κλεοπάτρα» από το Θίασο Αλ. Βουγιουκλάκη – Μ. Χατζιδάκι στο Θέατρο Ρεξ – Κοτοπούλη.

 

Σε μία ακριβή παραγωγή με υπέροχες μουσικές συνθέσεις του Χατζιδάκι, η μελαχρινή Αλίκη ως «Κλεοπάτρα» δεν κέρδισε το κοινό και το έργο σταμάτησε τις παραστάσεις του. Η Αλίκη ξαναφορά τη μπλε μαθητική ποδιά, γίνεται η «Λίζα Πετροβασίλη» και το Δεκέμβριο ανεβάζει στον ίδιο θεατρικό χώρο το «Χτυποκάρδια στο Θρανίο» του Χρήστου Γιαννακόπουλου, σε μουσική Μίμη Πλέσσα, με την επιτυχία να επιστρέφει άμεσα.

 

Φιλοποίμην Φίνος - Αλίκη Βουγιουκλάκη
Φιλοποίμην Φίνος – Αλίκη Βουγιουκλάκη

Κι ενώ το «φαινόμενο» Αλίκη Βουγιουκλάκη συνέχιζε να μεγαλώνει τις διαστάσεις του, μεγάλωναν και οι απαιτήσεις της δημοφιλούς πρωταγωνίστριας από το Φιλοποίμενα Φίνο, ιδρυτή και ιδιοκτήτη της «Φίνος Φιλμ».

Αυτή τη φορά, η επιθυμία της ήταν η κινηματογράφηση μίας αγγλόφωνης ταινίας που θα αποτελούσε το εφαλτήριο μίας διεθνούς καριέρας.

Το 1964, στο νησί της Ίου γυρίζεται η ταινία «Aliki» (Aliki My Love), με συμπρωταγωνιστές της ηθοποιού τους Άγγλους Wilfrid Hyde και Jess Conrad. Τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο Rudolph Maté, ένας από τους εκπροσώπους του φιλμ νουάρ στη δεκαετία του ‘40. Παρά τη μεγαλειώδη πρεμιέρα σε Λονδίνο και Αθήνα, η ταινία δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Το «Aliki My Love» δεν έχει προβληθεί ποτέ στην ελληνική τηλεόραση καθώς η μπομπίνα με το φιλμ χάθηκε, ή, όπως υποστηρίζουν οι φήμες, επειδή η ίδια η Αλίκη Βουγιουκλάκη ζήτησε την «εξαφάνισή» του.

 

1964 - Αλίκη Βουγιουκλάκη & Jess Conrad
1964 – Αριστερά: Αλ. Βουγιουκλάκη & Jess Conrad στο «Aliki» – Δεξιά: Η πρεμιέρα της ταινίας στο Λονδίνο.

 

Ακολούθως, αποχωρεί από τη «Φίνος Φιλμ» και μεταβαίνει στην κινηματογραφική εταιρεία «Δαμασκηνός – Μιχαηλίδης». Τα «Χτυποκάρδια στο Θρανίο» μεταφέρονται στο «πανί» και γίνονται το «κλειδί» και για την επιστροφή των κινηματογραφικών επιτυχιών. Οι… υποχωρήσεις, μάλιστα, της Αλίκης ήταν πολλές. Η ίδια τηλεφωνεί στο Δημήτρη Παπαμιχαήλ και του ζητά να γίνει ο συμπρωταγωνιστής της στη θέση του Γιώργου Πάντζα, καθώς ως πρωταγωνιστικό δίδυμο σημείωναν τις μεγαλύτερες επιτυχίες.

 

1964 - Διονύσης Παπαγιαννόπουλος & Αλίκη Βουγιουκλάκη στο «Χτυποκάρδια στο θρανίο»
1964 – Διονύσης Παπαγιαννόπουλος & Αλίκη Βουγιουκλάκη στο «Χτυποκάρδια στο θρανίο».

 

Το όνοματά τους, επίσης, τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά στους τίτλους το ένα δίπλα στο άλλο, ενώ, σε αντίθεση με τη θεατρική εκδοχή, τη μουσική υπέγραφε ο Μάνος Χατζιδάκις και το σενάριο διασκεύασε ο Αλέκος Σακελλάριος.Η ταινία γυρίστηκε ταυτοχρόνως και στην τουρκική γλώσσα, έχοντας τον τίτλο «Siraladraki Heyencanlar», με την Αλίκη Βουγιουκλάκη να πλαισιώνεται από Τούρκους ηθοποιούς και το διάσημο Orhan Günsiray.

 

Παράλληλα με τη «Σωφερίνα», λόγω του συμβολαίου που είχε υπογράψει παλαιότερα με τη «Φίνος Φιλμ», γυρίζει μία ακόμη ταινία με τη συγκεκριμένη εταιρεία, περισσότερο τολμηρή (για τα δεδομένα της εποχής πάντα) και έγχρωμη αυτή τη φορά, το «Δόλωμα».

 

1964 - «Το Δόλωμα» - Αλίκη Βουγιουκλάκη
1964 – «Το Δόλωμα»

 

1965 - Ο γάμος Αλ. & Δημ. Παπαμιχαήλ στους Δελφούς.
1965 – Ο γάμος Αλίκης Βουγιουκλάκη & Δημήτρη Παπαμιχαήλ στους Δελφούς.

Την περίοδο ’64 – ’65 βρίσκεται στο θέατρο «Κεντρικόν» μαζί με το Δημήτρη Παπαμιχαήλ, όπου και ανεβάζουν την «Κολόμπ» του Ζαν Ανουίγ. Στις πρόβες του έργου η έως τότε κόντρα των δύο πρωταγωνιστών αρχίζει να μετατρέπεται σε ένα μεγάλο έρωτα και το βράδυ της πρεμιέρας γίνεται η πρόταση γάμου…

Μετά το τέλος των γυρισμάτων της ταινίας «Μοντέρνα Σταχτοπούτα» του Αλέκου Σακελλάριου στη Ρώμη το 1964, Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρης Παπαμιχαήλ ανακοινώνουν τον επερχόμενο γάμο τους. Για το ευτυχές συμβάν, μάλιστα, δόθηκε και κοινή συνέντευξη τύπου, η οποία εξελίχθηκε σε… επεισοδιακή.

Ο γάμος τους πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1965, με κουμπάρους τους Θανάση Δαμασκηνό και Βίκτωρα Μιχαηλίδη (ιδιοκτήτες της ομώνυμης κινηματογραφικής εταιρείας) και το θεατρικό επιχειρηματία Τάκη Μακρίδη,στους Δελφούς και στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου, με σκοπό την αποφυγή της κοσμοσυρροής, κάτι που τελικά αποδείχθηκε ανέφικτο. Το κοινό, όπως και οι λαμπεροί καλεσμένοι, έδωσαν βροντερό παρών.

Έχοντας πλέον μονίμως στο πλευρό της το Δημήτρη Παπαμιχαήλ σε θέατρο και κινηματογράφο, με την ταινία «Διπλοπενιές» γίνεται η προσπάθεια δημιουργίας ενός «καθαρόαιμου» ελληνικού μιούζικαλ χωρίς ξένες επιρροές, σε συνθέσεις του Σταύρου Ξαρχάκου. Οι «Διπλοπενιές» προβλήθηκαν στο Φεστιβάλ των Κανών του 1966, αλλά και στο εξωτερικό με τον τίτλο «Dancing The Syrtaki».

1966 - Αλίκη Βουγιουκλάκη - κούκλα - El Greco
1966 – Η Αλ. Βουγιουκλάκη κρατά την κούκλα – ομοίωμά της.

 

Εκείνη τη χρονιά, η Αλίκη υπογράφει συμβόλαιο με την ελληνική εταιρεία παιχνιδιών «El Greco» και γίνεται… κούκλα.

Τα φορέματα του ομοιώματός της είναι μία δημιουργία ενός εκ των σημαντικότερων σχεδιαστών μόδας των δεκαετιών ‘40 – ‘60, του – ελληνικής καταγωγής – Jean  Dessès. Προηγουμένως, το όνομά της είχε δοθεί σε τούρτα μέχρι και σε μπαρ, από φανατικούς θαυμαστές της.

 

Με την ταινία «Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια», άλλη μία δημιουργία του σπουδαίου Αλ. Σακελλάριου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη τη σεζόν ‘66 – ‘67 επιστρέφει, μετά το «Δόλωμα», στις έγχρωμες παραγωγές και στην πρώτη εισπρακτική θέση, καθώς από το 1962 «αρκούταν» στη δεύτερη, ελέω Γιάννη Δαλιανίδη και των αξεπέραστων μιούζικάλ του που κατακτούσαν κάθε χρόνο την κορυφή. Οι μουσικές συνθέσεις του Γιώργου Ζαμπέτα και τα «Σήκω Χόρεψε Συρτάκι», «Η Κυριακή», «Είναι το Στρώμα μου Μονό» και «Το Περιστέρι» γνωρίζουν, επίσης, την επιτυχία.

Μετά την ταινία «Αχ, Αυτή η Γυναίκα μου»,που προηγουμένως είχε ανέβει ως θεατρική παράσταση, όπως και το «Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια», το ζεύγος Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ «μετακομίζει» στην εταιρεία «Καραγιάννης – Καρατζόπουλος». Η συνεργασία τους εγκαινιάστηκε με το «Το Πιο Λαμπρό Αστέρι» (1967) και συνεχίστηκε με τα «Το Κορίτσι του Λούνα Παρκ» (1968) και «Η Αγάπη Μας» (1968). Το σενάριο της τελευταίας ταινίας γράφτηκε βιαστικά από το Γιώργο Λαζαρίδη, με το κείμενο σελίδα – σελίδα να φτάνει κάθε μέρα σχεδόν στα γυρίσματα. Ο λόγος ήταν ότι το συμβόλαιο της Αλίκης Βουγιουκλάκη με την «Καραγιάννης – Καρατζόπουλος» έληγε σε δύο μήνες και εκείνη ετοιμαζόταν ήδη να γυρίσει στη «Φίνος Φίλμ».

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη - Δημήτρης Παπαμιχαήλ -Αφίσες - Το πιο λαμπρό αστέρι - Η αγάπη μας
Αφίσες από τις ταινίες «Το πιο λαμπρό αστέρι» (’67) & «Η αγάπη μας» (’68).

 

Η μεγάλη επιστροφή της δημοφιλούς πρωταγωνίστριας στη θρυλική κινηματογραφική εταιρεία ήταν πλέον γεγονός και οι δύο πλευρές ετοιμάζονταν για νέα ρεκόρ. Ξεκινώντας με το «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης» (1968) σπάνε το «φράγμα» των 700.000 εισιτηρίων στο λεκανοπέδιο της Αττικής, φτάνοντας για την ακρίβεια τα 750.380 εισιτήρια.

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη - Η αρχόντισσα και ο αλήτης (1968) - Η δασκάλα με τα ξανθιά μαλλιά (1969)
Αριστερά: «Η αρχόντισσα και ο αλήτης» (1968) – Δεξιά: «Η δασκάλα με τα ξανθιά μαλλιά» (1969)

 

Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά» στο Πήλιο, η Αλίκη είναι ήδη έγκυος στο γιο της, Γιάννη Παπαμιχαήλ. Μία επιπλοκή στην εγκυμοσύνη διακόπτει την κινηματογράφηση μέχρι τη γέννα. Στις 4 Ιουνίου του 1969, η Αλίκη Βουγιουκλάκη γίνεται για πρώτη φορά μητέρα στη συνέχεια ολοκληρώνει τη «Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά», την πέμπτη πιο εμπορική ταινία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

 

1969 - Αλίκη Βουγιουκλάκη έγκυος - μαιευτήριο - Γιάννης Παπαμιχαήλ
1969 – Αριστερά: Η Αλ. Βουγιουκλάκη σε κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης σε ένα σπάνιο φωτογραφικό ντοκουμέντο – Δεξιά: Στο μαιευτήριο αγκαλιά με το νεογέννητο γιο της.

 

Επιπλέον, πως μας πληροφορεί η Finos Film στην επίσημη ιστοσελίδα της για τη «Δασκάλα με τα ξανθιά μαλλιά»:

«Ο τίτλος της ταινίας είχε αποφασιστεί αρχικά να γίνει «Η Δασκάλα με τα Χρυσά Μάτια». Αφού είχαν τυπωθεί μέχρι και αφίσες με αυτόν τον τίτλο, αναγκάστηκαν να τον αλλάξουν, λόγω νομικών θεμάτων που προέκυψαν με το σημαντικό ομώνυμο μυθιστόρημα του Στρατή Μυριβήλη.»

 

Μετά το «Η Νεράιδα και το Παλικάρι» (1969), με πηγή έμπνευσης το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», αλλά με χαρούμενο τέλος, η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ πρωταγωνιστούν στην ταινία «Υπολοχαγός Νατάσσα», σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου. Επρόκειτο για μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές της «Φίνος Φιλμ», με γυρίσματα σε Ελλάδα, Κύπρο και Γερμανία.

 

1970 - Υπολοχαγός Νατάσσα - Αλίκη Βουγιουκλάκη - Δημήτρης Παπαμιχαήλ
1970 – «Υπολοχαγός Νατάσσα»

 

Η «Υπολοχαγός Νατάσσα» ήρθε πρώτη σε εισπράξεις ανάμεσα σε 87 ελληνικές παραγωγές της σεζόν ’70 – ’71 και γίνεται η εμπορικότερη ταινία στην ιστορία του εγχώριου κινηματογράφου, με την πρώτη προβολή της να μετρά συνολικά 751.117 εισιτήρια. Συγχρόνως, ήταν η τελευταία κοινή κινηματογραφική παρουσία Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ.

 

«Ήμουνα αληθινή και όχι δήθεν. Δεν είμαι δήθεν σταρ. Είμαι η πραγματική σταρ. Δεν είμαι δήθεν ταλαντούχα. Είμαι πραγματικά ταλαντούχα. Δεν έχω κάνει δήθεν αποτυχίες. Έχω κάνει τις μεγαλύτερες αποτυχίες. Δεν έχω κάνει δήθεν επιτυχίες. Έχω κάνει τα μεγαλύτερα ρεκόρ».

 

Η δεύτερη θέση εκείνης της περιόδου άνηκε και πάλι στην Αλίκη και στην ταινία «Ένα Αστείο Κορίτσι», που είχε προηγηθεί χρονικά, με συμπρωταγωνιστή της για πρώτη φορά το Νίκο Γαλανό.

Το Θέατρο «Αλίκη» στη σημερινή μορφή του.
Το Θέατρο «Αλίκη» στη σημερινή μορφή του.

Το 1971, αποκτά – χωρίς αρχικά να το γνωρίζει ο Δ. Παπαμιχαήλ, το χώρο του κινηματογράφου «Maxim» στην οδό Αμερικής, στο κτήριο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Βρισκόμενος κάτω από το «Παλλάς», ξεκίνησε ως αίθουσα χορού το 1935 και μετατράπηκε το 1949 σε κινηματογράφο. Με την εξαγορά του από την Αλίκη Βουγιουκλάκη μετασκευάζεται σε θέατρο και παίρνει την ονομασία «Θέατρο Αλίκη», φιλοξενώντας την στη σκηνή του για 25 συναπτά έτη. Μετέπειτα, αποκτά το πάλαι ποτέ θερινό θέατρο «Κατράκη» του Μάνου Κατράκηστο Πεδίον του Άρεως, το «Κηποθέατρο Αλίκη» όπως μετονομάστηκε.

Την περίοδο ’73 – ’74, αφού για άλλη μία φορά έχει ανεβάσει το «Ωραία μου Κυρία», ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ αποχωρεί από το θίασο και η Αλίκη απομένει, μόνη της, θιασάρχισσα. Ένα χρόνο αργότερα, οι δύο ηθοποιοί εκδίδουν το διαζύγιό τους…

Μετά τα «Σ’ Αγαπώ» και «Η Κόρη του Ήλιου» βγαίνει το ’72 στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία «Η Αλίκη Δικτάκτωρ». Εν μέσω Δικτατορίας στην Ελλάδα, το έργο περιείχε αρκετές νύξεις κατά των Συνταγματαρχών. Το σενάριο βασίστηκε σε μία ιδέα της Αλίκης Βουγιουκλάκη και αν αρχικά η ταινία δεν εγκρίθηκε από το καθεστώς λογοκρισίας, τελικά πήρε το «πράσινο φως» μόνο και μόνο χάρη στη… λατρεία που είχε στην Αλίκη κόρη υψηλόβαθμου στελέχους της Χούντας. Παρ’ όλα αυτά κάποιες καίριες σκηνές είχαν κοπεί, ώσπου να επανέλθουν στη μεταπολίτευση.

1973 - Αλίκη Βουγιουκλάκη - Η Μαρία της σιωπής
1973 – «Η Μαρία της σιωπής»

Την ίδια χρονιά, πρωταγωνιστεί στο «Η Μαρία της Σιωπής» και χωρίς να μιλά καθόλου στην ταινία, καθώς υποδύεται τη κωφάλαλη «Μαρία Γεραλή» σε ένα σενάριο εμπνευσμένο από το χολυγουντιανό φίλμ «Johnny Belinda» (1948), κατακτά την πρώτη θέση ανάμεσα σε 64 ελληνικές παραγωγές. Τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει αρχικά ένας Ελληνοαμερικάνος σκηνοθέτης, αλλά με τα πρώτα γυρίσματα κλήθηκε να τον αντικαταστήσει ο μοναδικός Γιάννης Δαλιανίδης.

Ήταν η τελευταία συνεργασία της Αλίκης Βουγιουκλάκη και της «Finos Film». Η ιστορία είχε γραφτεί με χρυσά γράμματα στις σελίδες του ελληνικού κινηματογράφου…

Την άνοιξη του ’75, πραγματοποιεί το ντεμπούτο της στην τηλεόραση και η βασίλισσα του σινεμά γίνεται, μέσα από τη συχνότητα της Ε.Ι.Ρ.Τ., «Βασίλισσα Αμαλία», σε ένα σήριαλ 68 επεισοδίων. Παρά τη μεγάλη ανυπομονησία των τηλεθεατών, η «Βασίλισσα Αμαλία» επισκιάστηκε από τη σειρά «Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται» που προβαλλόταν επίσης εκείνη τη σεζόν. Ένα έτος μετά παρουσιάζει, πάλι στην Ε.Ι.Ρ.Τ. τη «Θεατρίνα»,σε μία σειρά 33 επεισοδιών.

 

Από εκείνο το έτος και έπειτα, η Αλίκη αλλάζει τα δεδομένα στις εγχώριες θεατρικές παραγωγές και φέρνει στην Ελλάδα τη λάμψη μεγάλων μιούζικαλ του εξωτερικού, με πρωτοποριακές ακριβές παραγωγές που γνώρισαν την επιτυχία: «Καμπίρια» («SweetCharity» του Ν. Σάιμον) (’75–’76, καλοκ. ’79), «Καμπαρέ» (’78), «Εύθυμη Χήρα» (’80, ‘83), «Άννυ» (’81), «Εβίτα» (’81-’82) και «Βίκτωρ Βικτώρια» (’83-’84), ένα έργο που «παίζει» με τη διαφορετικότητα και τα δύο φύλα.

Για να της παραχωρηθούν τα δικαιώματα του «Εβίτα», καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε για τους Βρετανούς παραγωγούς η προγενέστερη προβολή της ταινίας «Υπολοχαγός Νατάσσα» στο BBC 2. Ο σπουδαίος ηθοποιός Λόρενς Ολίβιε, μάλιστα, είχε δηλώσει πως η «Εβίτα» της Αλ. Βουγιουκλάκη ήταν η καλύτερη «Εβίτα» που είχε δει παγκοσμίως.

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη - Καμπίρια - Cabaret - Εβίτα
Από αριστερά: Στις παραστάσεις: «Καμπίρια» (’75-’76), «Cabaret» (’78), «Evita» (’81-’82)

 

Κάποιες σκηνές από το «Καμπαρέ» επρόκειτο το 1979 να μεταφερθούν στον κινηματογράφο και στην ταινία «Το Κορίτσι του Καμπαρέ», αλλά τελικά προβλήθηκε ως εορταστικό σόου με τον ίδιο τίτλο στην Ε.Ρ.Τ. Συγχρόνως, επιστρέφει στην «Καραγιάννης – Καρατζόπουλος» και μετά από απουσία 8 ετών και στον κινηματογράφο, το 1980, με την ταινία «Πονηρό Θηλυκό, Κατεργάρα Γυναίκα», με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία από τη ζωή της. Η τελευταία εμφάνισή της στο σινεμά έγινε το ’81 με το «Κατάσκοπος Νέλλυ», όπου και εδώ υπήρξαν κάποιες σκηνές από το «Καμπαρέ». Μία λαμπερή κινηματογραφική περίοδος 28 χρόνων, γεμάτη ρεκόρ, πρωτιές και μεγάλες επιτυχίες, είχε ολοκληρωθεί…

Στην προσωπική ζωή της, όπως αποκαλύπτει σε συνέντευξή της μερικά χρόνια αργότερα, παντρεύεται το 1980 τον Κύπριο επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, από τον οποίο χωρίζει το 1983.

1984 - Αλίκη Βουγιουκλάκη - Δημήτρης Παπαμιχαήλ - Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα
1984 – Με το Δημ. Παπαμιχαήλ στο «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα»

Οι καλλιτεχνικοί δρόμοι της με το Δ. Παπαμιχαήλ επανενώνονται την περίοδο ’84–’85, στο θέατρο, με το έργο «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» και ξεκινώντας από την Αθήνα, περιοδεύουν σε Ελλάδα, Κύπρο, Η.Π.Α., Καναδά και Ευρώπη. Τελευταία κοινή τους εμφάνιση στο «Φιλουμένα Μαρτουράνο» το ’86-’87. Ενδιάμεσα, το καλοκαίρι του ’86, η Αλίκη Βουγιουκλάκη ανεβάζει τη «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη στην Επίδαυρο, με το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού να ακολουθεί.

Το ‘87 είχαν αναγγελθεί τα γυρίσματα της πρώτης τηλεταινίας τηςμε τίτλο «Ο Ένας για τον Άλλο» και συμπρωταγωνιστή της τον Κώστα Σπυρόπουλο. Αν και έως το 1990 είχε κυκλοφορήσει το αντίστοιχο διαφημιστικό υλικό, η ταινία τελικά δε γυρίστηκε ποτέ.

 

Στα επόμενα χρόνια συνεχίζει τις αξιοσημείωτες θεατρικές παραγωγές: «Λίγο Πιο Νωρίς, Λίγο Πιο Αργά» (40 Carats) (’86-’87), «Shirley Valentine» (’89-’90), «Αντιγόνη» στην Επίδαυρο (’90), «Γλυκό Πουλί της Νιότης» (’90-’91), κ.ά. Την περίοδο ’93-’94 ανεβάζει στο θεατρικό σανίδι για 5η και τελευταία φορά το «Ωραία μου Κυρία» του Τζ. Μπ. Σω, το έργο που «σημάδεψε» τη θεατρική καριέρα της και στο οποίο την έχρισε για πρώτη φορά θεατρική πρωταγωνίστρια ο Κώστας Μουσούρης το 1958.

Στο πλευρό της στο θέατρο, αναδείχθηκαν σημαντικοί ηθοποιοί των ημερών μας: ο Δάνης Κατρανίδης, ο Γιάννης Μπέζος, ο αείμνηστος Βλάσσης Μπονάτσος, η Μιμή Ντενίση, όπως επίσης η Κοραλία Καράντη, Παύλος Χαϊκάλης, Ελένη Ράντου κ.ά.

Επιστρέφει στις τηλεοπτικές οθόνες το 1991, όταν και διασκευάζει την οπερέτα «Εύθυμη Χήρα» ως «Και Εύθυμη Και Χήρα» στον Ant1. Στο ίδιο τηλεοπτικό κανάλι, το ’93 συμμετέχει σε ένα επεισόδιο της σειράς «Ο χήρος, η χήρα και τα χειρότερα» με τους Κώστα Καρρά και Νόρα Βαλσάμη, όπως και στη σειρά «Δέκα Μικροί Μήτσοι» του Λάκη Λαζόπουλου στο Mega και πάλι το ’93.

Το χειμώνα του 1994 πρωταγωνιστεί στην ελληνική μεταφορά του μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, «Η Μελωδία της Ευτυχίας». Η επιτυχία της παράστασης ήταν τόσο μεγάλη που συνεχίζεται στο θέατρο «Αλίκη» για 2η συνεχόμενη περίοδο, μέχρι τις αρχές του ’96, ώσπου και μεταφέρεται στον Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και, τέλος, στη Θεσσαλονίκη και στο θέατρο «Αθήναιον».

 

«Είμαι γνήσια θεατρίνα και θα πεθάνω επάνω στο σανίδι. Για μένα η λύτρωση βρίσκεται πάνω στην σκηνή.»

 

1994- 1996 - Αλίκη Βουγιουκλάκη - Η μελωδία της ευτυχίας
1994-96 – «Η μελωδία της ευτυχίας»

 

Κατά τη διάρκεια των παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη  πραγματοποιεί κάποιες ιατρικές εξετάσεις εξαιτίας έντονων ενοχλήσεων που ένιωθε στο στομάχι. Της διεγνώσθη κακοήθης όγκος στο ήπαρ. Η Αλίκη συνεχίζει μεν τις παραστάσεις της για μία εβδομάδα ακόμη, αλλά «ρίχνει την αυλαία» μία εβδομάδα νωρίτερα από το προγραμματισμένο, προκειμένου να μεταφερθεί στο εξωτερικό για περαιτέρω εξετάσεις.

Ήταν 29 Απριλίου του 1996, όταν δόθηκε το φινάλε του «Η Μελωδία της Ευτυχίας» σε ένα έντονα συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, με τα παιδιά – μέλη του θιάσου να ξεσπούν σε κλάματα και με την Αλίκη Βουγιουκλάκη να δίνει την υπόσχεση της επανόδου.

Αρχικά, μεταβαίνει στις 7 Μαΐου στο Μόναχο και στις 15 Μαΐου στη Βοστώνη για μία ύστατη προσπάθεια, όπου οι γιατροί της «έδωσαν» 15 μόλις ημέρες ζωής, κάτι που ποτέ δεν έμαθε… Στις 22 Μαΐου εισέρχεται, με δική της πρωτοβουλία, στο «Ιατρικό Κέντρο Αθηνών». Στα βιβλία εισαγωγών του εν λόγω νοσοκομειακού κέντρου καταγράφηκε ως… «Λίζα Παπασταύρου», το όνομα που είχε στην ταινία «Το Ξύλο Βγήκε απ’ τον Παράδεισο» (’59). Το όνομα αυτό το έδωσε η ίδια, καθώς ήταν ένα από τα αγαπημένα της που της άρεσε να χρησιμοποιεί στις ταινίες της («Λίζα Φραγκούδη» στο «Η Λίζα και Η Άλλη» (’61), «Λίζα Πετροβασίλη» στο «Χτυποκάρδια στο Θρανίο» (’63), «Λίζα Δέλβη» στο «Η Κόρη μου Η Σοσιαλίστρια» (’66).

 

«Όταν μια μέρα θα φύγω από τη ζωή… E, πείτε πως χάσατε ένα χαμόγελο…»

 

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη διέψευσε τις προγνώσεις των Αμερικάνων γιατρών για την υγεία της και η άνιση μάχη της με την επάρατη νόσο κράτησε τελικά δύο μήνες. Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ μαθαίνει την πραγματική κατάστασή της και την επισκέπτεται στο δωμάτιο που νοσηλευόταν, σχεδόν σε κώμα. Συγκινημένος, της αναφέρει: «Σήκω ρε Πίπη να φύγουμε, ο Δημήτρης είμαι» και η Αλίκη αναστενάζει σαν να ανακουφίστηκε που άκουσε τη φωνή του. Το πρωί της 23ης Ιουλίου 1996, τρεις ημέρες μετά τα γενέθλιά της, η Αλίκη αφήνει την τελευταία της πνοή σε ηλικία 63 ετών και σκορπά τη θλίψη…

Το «τελευταίο αντίο» της ειπώθηκε στις 25 Ιουλίου 1996, στη Μητρόπολη των Αθηνών και στο Α’ Νεκροταφείο. Πλήθος καλλιτεχνών και κυρίως απλού κόσμου, θαυμαστών της που κατέκλυσαν τους δρόμους γύρω από τη Μητρόπολη, αποχαιρέτησαν τη δική τους Αλίκη, τη «Μουσίτσα», τη «Λίζα Παπασταύρου», τη «Μανταλένα», τον «Πίπη», την «Ωραία τους Κυρία», την Αλίκη με την οποία γέλασαν, ονειρεύτηκαν, ερωτεύτηκαν, ήλπισαν.

 

Αλίκη Βουγιουκλάκη

 

Αν και τα τηλεοπτικά μέσα και οι φωτογράφοι, ως συνήθως, υπερέβησαν τα όρια, η Αλίκη στο τελευταίο της ενσταντανέ, μέσα σε σκηνές πόνου, μοιάζει χαμογελαστή και ανακουφισμένη έτοιμη να φύγει για άλλο ένα – τελευταίο – ταξίδι. Όχι όπως αυτό που έπαιξε μαζί το Νίκο Κούρκουλο το ‘62, ούτε στην Αντίπαρο ή στην Ίο για να γυρίσει άλλη μία «Μανταλένα» ή «Αλίκη», αλλά γι’ αυτό της αιωνιότητας…

Συνεργάστηκε, κινηματογραφικά και θεατρικά, με τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά ονόματα, τους μεγαλύτερους ηθοποιούς, σεναριογράφους, σκηνοθέτες, συνθέτες. Τιμήθηκε με το Αριστείο Κινηματογραφικής Αξίας το 1961 και το 1997, μετά το θάνατό της, τιμήθηκε για την καλλιτεχνική της προσφορά με το έπαθλο «Κοτοπούλη».

Από την περίοδο που βρισκόταν στο peak της κινηματογραφικής καριέρας της (μέσα της δεκαετίας του ’60), μας χωρίζουν ούτε λίγο – ούτε πολύ σχεδόν 50 χρόνια. Μισό αιώνα μετά και μία εικοσαετία από το θάνατό της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη συνεχίζει να απασχολεί τα Μέσα, τον Τύπο και το διαδίκτυο με τη ζωή της, οι ταινίες της προβάλλονται συνεχώς από τα τηλεοπτικά κανάλια και η μεγαλύτερη σταρ και δημοφιλέστερη ηθοποιός που «γέννησε» αυτός ο τόπος ζούσε, ζει και θα συνεχίζει να ζει στις καρδιές και στις αναμνήσεις του κοινού. Πόσο τυχαίο είναι, εξάλλου, ότι ακόμη και σήμερα μεγάλη μερίδα του την αποκαλεί με το μικρό της όνομα…

 

Πηγές Φωτογραφιών:
Αλίκη Βουγιουκλάκη (Fan Page στο Facebook)
Finos Film
Καραγιάννης – Καρατζόπουλος
Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Εθνικό Οπτιακουστικό Αρχείο
Li-La-Lo

 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry