Διάρκεια: 100′

Πρωταγωνιστούν: Will Smith, Jayden Smith, Zoe Kravitz, κ.α.

 Βρισκόμαστε στο μέλλον, σε ένα πλανήτη που εγκαταλείφθηκε από τους ανθρώπους πριν χίλια χρόνια, λόγω μιας μεγάλης καταστροφής. Ο Στρατηγός Cipher Raige (Will Smith) επιστρέφει στο σπίτι μετά από μια μακρόχρονη αποστολή και αποφασίζει να κερδίσει το χρόνο που έχασε με το γιο του. Το σκάφος στο οποίο επιβαίνουν θα χτυπηθεί από έναν αστεροειδή και θα προσγειωθεί ανώμαλα στον αφιλόξενο πια πλανήτη. Ο μικρός Kitai που πάντα ήθελε να γίνει στρατιώτης, έχει την ευκαιρία να το αποδείξει σώζοντας τον πατέρα του…

Αφού ο Μ. Night Shyamalan γυρίζει την μια πατάτα μετά την άλλη τα τελευταία χρόνια (The Village, Lady in the water, The Happening και αποκορύφωμα το The Last Airbender), μετά τα δυο αριστουργήματα που είχαν δώσει προσδοκίες για μεγάλη καριέρα (Six Sense και Unbreakable), είπε να αλλάξει τροπάριο και να παραμείνει στην φαντασία από τον τρόμο και τα θρίλερ. Δεν μπορούμε να πούμε ότι τα καταφέρνει περίφημα, αλλά σίγουρα καλύτερα από τα τελευταία του ανοσιουργήματα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα υπέροχα σχεδιασμένο σύμπαν, το οποίο πολλές φορές σε αφήνει μέχρι και άφωνο, αλλά από την άλλη το περιεχόμενο για ακόμα μια φορά είναι κούφιο. Ο Will Smith έχει βάλει το όνομα του (και το… χεράκι του) στην παραγωγή και αρκετές στιγμές η προσπάθεια τείνει να γίνει αξιοπρεπής. Εκεί όμως όλο και κάτι χαλάει και την ταινία την παίρνει ο διάολος (ή μήπως τα κακοσχδιασμένα τέρατα Oύρσα;) και πάει στράφι όλη η προσπάθεια. Να πώ την αλήθεια στο πρώτο μισάωρο περίπου είχα βαρεθεί την ζωή μου. Δεν πέρναγε σχεδόν με τίποτα η ώρα. Μετά μπήκα λίγο στο κλίμα, άρχισε να ψιλοέχει ενδιαφέρον και η ταινία, λές κάπως θα μας κρατήσει η ταινία. Μάταια όμως γιατί εκεί που περιμένεις την κορύφωση του φινάλε και κάτι εντυπωσιακό, έχουμε μια μάχη, η οποία είναι επιεικώς απαράδεκτη και τίγκα στα κακά εφέ. Για να μην σχολιάσω το κλείσιμο της ταινίας,δεν θέλω να κάνω και spoiler. Μην περιμένετε και καμια εξέλιξη (ειδικά όπως κυλάει η ταινία) που δεν είναι προβλέψιμη. Eίναι ολοφάνερη η προσπάθεια «προωθησης» του Jayden Smith, ο οποίος δεν μπορούμε να πούμε ότι πάει άσχημα, αλλά θα πρέπει να τον δούμε και σε άλλες ταινίες και επίσης θα πρέπει να μιμείται λιγότερο τον πατέρα του. Εδώ, ο Will έχει περισσότερο διακοσμητικό-voiceover ρόλο. 

Γενικά, το After Earth έχει πολλά «μια κρύο, μια ζέστη» και   δεν σου δίνει ποτέ αυτά που περιμένεις από μια ταινία φαντασίας. Απλά περνάει η ώρα και τίποτα παραπάνω. Ελπίζω όσοι είχαν την φαεινή ιδέα να αποκαλέσουν τον Shyamalan «νέο Spilberg» ή «νέο Hitchock» το λιγότερο να το έχουν μετανιώσει. 

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ