Το Hit Channel σήμερα φιλοξενεί την Γεωργία Καλαφάτη aka Sugahspank! Είχαμε την χαρά να συνομιλήσουμε με την Sugaspank για διάφορα θέματα σχετικά με τα αγαπημένα της είδη μουσικής (που είναι και πολλά) αναφερόμενοι κυρίως στο στυλ και τον συνδυασμό των ήχων.

 

Η Sugahspank ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική από τα 14 της χρόνια και με διάφορα είδη μουσικής όπως soul, funk, hip hop, rock ακόμη και nu metal. To 2004 σχηματίζονται οι Sugah Galore και το 2008 κυκλοφορεί το πρώτο της άλμπουμ ως Sugahspank, «The incredible, the invisible» το οποίο ξεχώρισε σε Ελλάδα και εξωτερικό φτάνοντας να ψηφιστεί από πολλά μουσικά site και έντυπα ως το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς!

 

Sugahspank! Από που εμπνεύστηκες αυτό το όνομα;
Aναφορά στους Sugah Galore, κυρίως! Επίσης βρήκα έξυπνο το γεγονός ότι είναι ανύπαρκτη λέξη παύλα σιδηρόδρομος και έχει ήχο!

Μιας και αυτός ο ήχος δεν ακούγεται και τόσο στην χώρα μας, πως έλαβες τα πρώτα ερεθίσματα;
Από μικρή άκουγα τα βασικά rap συγκροτήματα, όπως και αρκετά πιο σκληρά πράγματα. Πήγαινα στο κλασσικό Μετρόπολις του Πειραιά και αγόραζα όσα μπορούσα, πολλά πράγματα και από το εξώφυλλο, τα πιο καλά cd’s μου παίζει να τα έχω αγοράσει με αυτόν τον τρόπο. Αργότερα είχαμε με φίλους κι ένα δισκάδικο στον Πειραιά, το ιστορικόν Lollipost, ο Θεός να σχωρνάει τα πεθαμένα μας.

Πως ακριβώς προσδιορίζεις την όλη φάση της funk, soul. Είναι παραπάνω από είδος μουσικής;
Σαφώς ναι, αλλά και όχι. Nομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής σε κάποιον που ασχολείται έστω και επιφανειακά με τη μουσική. Εννοώ ότι όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ξέρουμε πως όλες οι μουσικές ενώνονται, όπως και πατάνε σε μοτίβα, παρόλα αυτά υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες. Ακριβώς όπως και στους ανθρώπους.

Εσένα ποια στοιχεία σε «τράβηξαν»;
Εάν καταλαβαίνω σωστά, συγκεκριμένα σε funk soul; Φαντάζομαι στo funk η τεχνική, αλλά και η άμεση σχέση του με το σώμα, ενώ στη soul το στυλ παραγωγών και το έντονο συναίσθημα. Αντίστοιχα βέβαια θαυμάζω εξίσου πολλές άλλων ειδών μουσικές για διαφορετικούς λόγους.

Και με την Neo Soul, τι παίζει;
Τι να σου πω, διαφορετικό στυλ παραγωγής πρώτα πρώτα, υπολογιστής κυρίως, που αλλάζει αυτόματα το ύφος.

Θα έβαζες ελληνικό στίχο στα τραγούδια σου; Γενικότερα σε αυτό το στυλ, ποιά στοιχεία της ελληνικής μουσικής θα μπορούσε να εισάγει κάποιος;
Προφανώς κι ελπίζω κάποια στιγμή να το κάνω, δεν σνομπάρω τη γλώσσα μου. Φαντάζομαι πως κάποια στιγμή θα γίνει. Σαφώς και όλες οι μουσικές παντρεύονται, την διαφορά την κάνει όμως η αισθητική του συνθέτη. Αλλιώς θα συνδύαζε κλαρίνα με beats ο Madlib, αλλιώς ο παραγωγός της Βίσση και αλλιώς ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Ε ,με απόλυτη σιγουριά ξέρω πως αν το έκανα εγώ, δεν θα θύμιζε τη δεύτερη επιλογή. Αλλά υπάρχουν πολλές ελληνικές μουσικές που θαυμάζω και μακάρι κάποια στιγμή να βρεθώ με τους κατάλληλους μουσικούς, θα με ενδιέφερε πολύ. Με τους κυρίους Swing Shoes την καταβρίσκουμε με ρεμπέτικα και παραδοσιακά και θαυμάζω πολύ το πόσο ωραία τα συνδυάζουν με το στυλ τους χωρίς να ακούγεται τουριστίκ!!!!

Με ποιόν Έλληνα καλλιτέχνη που κινείται σε διαφορετικό είδος μουσικής θα ήθελες να συνεργαστείς;
Εγώ με πολλούς, εκείνοι δεν ξέρω! Ονόματα που μου έρχονται πρώτα πρώτα, Ψαραντώνης, Γιώργος Μάγκας, Καραίνδρου, Ρεμπούτσικα, Λουκιανός Κηλαϊδόνης και εννοείται Γεράσιμος Λαβράνος. Και όλα αυτά στο λίγο πιο περίεργο και σκοροφαγωμένο!

Από τους νεότερους Έλληνες μουσικούς, ποιους ξεχωρίζεις;
Πραγματικά, επειδή και με τους πιο πολλούς έχω και προσωπικές, φιλικές σχέσεις, και είναι τόόοοοοοσοι πολλοί, σε πολλά διαφορετικά είδη, δεν ξέρω ποιόν να πρωτοπώ και ποιόν να αφήσω απ’ έξω.

Πως θα έκρινες την σχέση μουσικής παιδείας – μουσικής σκηνής στην χώρα μας;
Σαφώς και ανάλογη, γενικότερα η σχέση παιδείας-μουσικής αντίληψης και μουσικού κατεστημένου. Και φαντάζομαι πως η ψαλίδα θα αρχίσει να ανοίγει όλο και περισσότερο, όσο το ελληνικό mainstream προσπαθεί να συμπεριλάβει το πλαστικό δήθεν διαφορετικό. Δηλαδή, μόνον απόλυτος σνομπισμός και ελιτισμός από εδώ και πέρα. Το εννοώ, όχι άλλο » οι φίλοι μας, τα ζώα»! Ο μέσος έλληνας μπορεί και μόνος του να συνειδητοποιήσει, ότι όχι, ΔΕΝ έχει και τόση πλάκα να γελάς με βιντεάκια της Πάνια στο youtube, γιατί γελάς με καθυστερημένους που γίνονται ρεζίλι, γιατί προέρχονται από αμόρφωτα κοινωνικά στρώματα που οι οικογένειες τους δεν έχουν απαραίτητα την υποδομή να προστατεύσουν τους δύσμοιρους ανθρώπους, ενώ ο Καρβέλας βγάζει λεφτά από αυτούς και μένει σε πύργο ενώ το παίζει ροκ. ΔΕΝ περνάς το μήνυμα του Hip Hop κινήματος στον μικρομεσαίο της γειτονιάς σου κάνοντας συνεργασία με το εκάστοτε νυμφίδιο που ξεφύτρωσε από το τελευταίο reality. Δεν μιλάω για κάποιον συγκεκριμένο, θα μπορούσα να φέρω πολλά ΔΕΝ παραδείγματα που είναι φως φανάρι, τουλάχιστον ανωριμότητες. Επίσης τα βιβλία είναι για να τα διαβάζουμε, όχι για να δείχνει cool το coffee table του Ιkea. Και όταν λέμε βιβλίο δεν εννοούμε τον Αλχημιστή απαραίτητα.

Σε αφορά η προοπτική της καριέρας στο εξωτερικό;

Κάνω κάποια lives το χρόνο έξω, αλλά ως εκεί. Και το να μετακομίσω δεν με ενδιαφέρει σίγουρα για τα επόμενα χρόνια, εδώ είναι η χώρα μου, όλοι οι φίλοι μου, τρελαίνομαι να ταξιδεύω, μπορώ να φανταστώ διάφορα μπρος πίσω, αλλά όχι κάτι μόνιμο.

Ετοιμάζεις κάτι αυτό τον καιρό; Κάποιο νέο τραγούδι, κάποιο άλμπουμ ίσως;
Ετοιμάζω το καινούριο άλμπουμ, είναι σε αρκετά προχωρημένο στάδιο. Κάνω και ΄ενα καινούριο project που είναι πολύ νωρίς για να αναλύσω. Και κάποια στιγμή θα κυκλοφορήσουμε ένα live cd με τους Swing Shoes.

Στην συνέντευξη μας με τον Stereo Mike αναφερόμενοι στον Πειραιά, μας είχε δηλώσει πως στους δρόμους της πόλης υπάρχει ένας street κώδικας τιμής. Εσύ πως αντικρίζεις την πόλη. Υπάρχει αυτό το street που να θυμίζει κάπως τις γειτονιές της Αμερικής από όπου ξεκίνησε η μουσική που δημιουργείς;
Κοίτα, υπάρχει το Πειραιώτικο. Δεν θα πάω να το συγκρίνω με το κλασσικό «ρεμπέτικο, τα ελληνικά blues» . Αλλά όντως στον Πειραιά, όπως φαντάζομαι και σε άλλες περιοχές που έχουν πίσω τους ιστορία φτώχειας και δρόμου, υπάρχει κάτι τέτοιο στον αέρα. Δεν το λέω απαραίτητα σαν κάτι θετικό, αν και έχει τη μπέσα του, αλλά αυτού του είδους οι συμπεριφορές έχουν να κάνουν συνήθως με την ανάγκη ομαδικής ταυτότητας, κοινώς μικρών όχλων. Δεν τρελαίνομαι.

 

Ευχαριστούμε την Sugahspank! για τον χρόνο της. Περισσότερα θα βρείτε στις ιστοσελίδες: Sugahspank Blog,   MySpace,   facebook fanpage

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ