Η σχέση του ελληνικού κοινού με τον Sivert Høyem (τον τραγουδιστή των Madrugada), είναι μια σχέση δυνατής αμοιβαίας αγάπης που κρατά από τις πρώτες μέρες του συγκροτήματος.

Σαν σόλο καλλιτέχνης πλέον ο Sivert έχει γνωρίσει εξίσου σημαντική αποδοχή από το ελληνικό κοινό. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε o νέος του δίσκος με τίτλο «Long slow distance».Στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθησή του έρχεται στη χώρα μας για 4 συναυλίες. Το Hit Channel είχε την τιμή να μιλήσει μαζί του. Το τι μας είπε μπορείτε να διαβάσετε στη συνέντευξη που ακολουθεί:

 

 

Μπορείς να μας πεις κάποια πράγματα για το καινούριο σου άλμπουμ;

Αυτός ο δίσκος είναι ό,τι πιο πειραματικό και δραματικό έχω κάνει ως τώρα. Ο προηγούμενος δίσκος είχε επιρροές από folk,από country,από Americana,ήταν ένας δίσκος με ήχο πιο κοντά στο κλασικό ροκ. Βρισκόμουν σε μια κατάσταση που έγραφα μουσική διαφορετική απ’ότι συνήθως με ένα ήχο πιο κοντά στους Madrugada .Ένιωσα την ίδια ευχαρίστηση όπως με τους Madrugada. H μπάντα δεν υπάρχει εδώ και καιρό,αλλά ένιωσα πως επιστρέφω στον ήχο εκείνης της περιόδου. Έγραψα το δίσκο στην πόλη μου και η ηχογράφηση και η μίξη έγινε στο Όσλο από ένα νεαρό παραγωγό τον Bjarne Stensli.

 

Τι είναι η μακριά αργή απόσταση (long slow distance);

Είναι κάτι που βρήκα,συγκεκριμένα διάβασα για αυτό. Είναι μια μέθοδος προπόνησης για τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων, ένα είδος προπόνησης για το μαραθώνιο ή κάτι τέτοιο. Νομίζω ότι αντανακλά και μια άποψη για τη ζωή γενικότερα. Τη προετοιμασία για το μεγάλο στίβο της ζωής και τα μεγάλα ερωτήματα που προκύπτουν στην πορεία. Ο τίτλος επίσης περιγράφει και τη μουσική του δίσκου η οποία είναι μακρόσυρτη και αργή.

 

Πώς προέκυψε η συνεργασία με τη Renate Knaup; (τραγουδίστρια των Amon Düül II)

Έτυχε να πάμε σε μια συναυλία των Amon Düül στο Όσλο, εγώ και ο Cato Salsa, ο κιθαρίστας που έχω στο δίσκο. Εντυπωσιαστήκαμε πραγματικά από την απόδοση της Renate στη σκηνή. Μετά το σόου, όταν η μπάντα κατέβηκε να μιλήσει με τον κόσμο,την πλησιάσαμε και τη ρωτήσαμε,αν θέλει να συμμετέχει στο άλμπουμ και απλά δέχτηκε. Είναι φοβερή που το έκανε αυτό. Γίναμε φίλοι, είναι ένας πραγματικά καλός άνθρωπος. Περάσαμε πολύ ωραία στις ηχογραφήσεις.

 

Πώς πηγαίνει η περιοδεία;

Καλά. Είναι η καλύτερη ευρωπαϊκή περιοδεία που είχα ως τώρα ως σόλο καλλιτέχνης. Έρχονται όλο και πιο πολλοί άνθρωποι να μας δούνε και εξελίσσεται ολοένα και καλύτερα. Το νέο άλμπουμ αρέσει στον κόσμο περισσότερο από το προηγούμενο, τους αρέσει ο πειραματισμός. Τα τραγούδια αυτού του δίσκου αποδίδονται πιο δυναμικά live από τον προηγούμενο.

 

Κάπου διάβασα ότι το καινούριο άλμπουμ έχει Νορβηγική ταυτότητα. Με ποιο τρόπο;

Δε ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια, αλλά το είχα στο μυαλό μου, όταν φτιάχναμε το άλμπουμ. Ήταν κάτι που ήθελα να κάνω ως βόρειος,κάτι που ο κόσμος έλεγε και για τη μουσική των Μadrugada. H μουσική έχει κάτι το νορβηγικό,αντανακλά κάτι από το φυσικό τοπίο της Νορβηγίας. Η φύση της Νορβηγίας αποτέλεσε πηγή έμπνευσης. Είμαι άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί της,μεγάλωσα κοντά στο βόρειο πολικό κύκλο και έγινε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.Ήθελα η μουσική να δείχνει κάτι από αυτό. Δεν ξέρω κατά πόσο τα κατάφερα, αλλά είναι κάτι που είχα στο μυαλό μου, όταν δούλευα στο δίσκο.

 

Στο καινούριο σου άλμπουμ βρίσκω κάποια σκοτεινά στοιχεία, κάποιες επιρροές από black metal, όπως στο «Red on Maroon» για παράδειγμα. Τι έχεις να πεις για αυτό;

Ναι, είναι αλήθεια είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που σκεφτόμασταν,όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το δίσκο. Είναι επίσης ένα ακόμα νορβηγικό στοιχείο,έχει να κάνει με τη σκηνή της χώρας. Ειδικά οι Burzum είναι μια αγαπημένη μου μπάντα. Η μουσική τους έχει κάτι το μυστικιστικό που πιστεύω ότι αντιπροσωπεύει  τη νορβηγική φύση Δηλώνω οπαδός αρκετών δίσκων black metal, ήθελα να χρησιμοποιήσω κάποιες από τις ιδέες που έχουν στην παραγωγή τους,γιατί πραγματικά μπορώ να τις  καταλάβω,να τις νιώσω. Όλοι αυτοί οι ‘καταθλιπτικοί΄’ δίσκοι είναι κάπως διαφορετικοί από αυτό που θεωρώ metal. Άκουγα metal όταν ήμουν μικρός,μπάντες όπως οι Iron Maiden αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό. Κάτι που θέλω να σχολιάσω για την τονικότητα της μεταλ είναι πως,όταν θες να παίξεις metal,πρέπει να ακολουθήσεις τις συμβατικές αρμονικές (conventional harmonics) που χρησιμοποιούνται και στην metal και στη rock και στην pop μουσική. Στο black metal δεν υπάρχουν αυτές οι αρμονικές. Μπορείς να παίξεις ό,τι θες αυτό σου δίνει μια ελευθερία και είναι κάτι που θέλαμε και εμείς.

 

Ποια η άποψη σου για τις κοινωνικοπολιτικές επεκτάσεις που έλαβε σαν κίνημα το black metal στις αρχές της δεκαετίας του 90;

Δεν έχω συγκεκριμένη άποψη πάνω στο θέμα,ήταν μέρος μια συγκεκριμένης κουλτούρας ,μια πολύ άσχημη κατάσταση για τη χώρα. Εγώ απλά εμπνεύστηκα από κάποιους από τους δίσκους. Με τα υπόλοιπα δεν είχα κάποια σχέση ώστε να μπορώ να έχω και κάποια συγκεκριμένη άποψη

 

Τι είναι διαφορετικό για σένα τώρα που είσαι σόλο καλλιτέχνης, από όταν ήσουν σε συγκρότημα;

Προσπαθώ να έχω πολλούς ανθρώπους γύρω μου,αν και είμαι σόλο καλλιτέχνης. Θέλω να έχω την αίσθηση πως είμαι σε συγκρότημα.Έχω πιο πολλούς ανθρώπους πάνω στη σκηνή τώρα από όταν ήμουν με τους Madrugada. Από την άλλη όμως οι ευθύνες πλέον πέφτουν πιο πολύ πάνω σε μένα. Αυτή είναι μια διαφορά και σε κάνει να νιώθεις μόνος κάποιες φορές .Δεν ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική για να είμαι solo καλλιτέχνης.Πάντα ήθελα να είμαι σε κάποιο συγκρότημα,ήθελα να έχω κάτι να κάνω με τους φίλους μου στον ελεύθερο χρόνο μου. Κατά τη διαδικασία της σύνθεσης προκύπτουν κάποια θέματα βέβαια. Δεν ήθελα να είμαι ο μόνος που γράφει τα τραγούδια,αλλά αυτό είναι κάτι που έπρεπε να συνηθίσω. Πλέον οι υπόλοιποι ακολουθούν τις αποφάσεις που παίρνω μόνος μου. Είμαι κάτι σαν  αφεντικό,πράγμα που επίσης μου φαίνεται παράξενο.

 

Το να είσαι το αφεντικό είναι δύσκολο ή όχι;

Ναι κάποιες φορές. Δε μου αρέσει να παίρνω τις αποφάσεις αλλά πρέπει.

 

Αυτό όμως ενδεχομένως να σου δίνει περισσότερη καλλιτεχνική ελευθερία.

Ναι,ναι οπωσδήποτε. Όταν ήμουν στους Madrugada,αισθανόμουν και κει ελεύθερος .Όταν η μπάντα δεν υπήρχε πια,ήθελα να φτιάξω κάτι σαν mini συγκρότημα,αλλά για κάποιους λόγους δεν το έκανα και συνέχισα σα σόλο καλλιτέχνης. Πιστεύω κυρίως επειδή είχα ήδη ξεκινήσει κάτι σόλο.

 

Σε ενοχλεί καθόλου στις συναυλίες που οι φαν των Madrugada εξακολουθούν να είναι κολλημένοι με το συγκρότημα και ζητούν επίμονα τα τραγούδια του;

Δεν με ενοχλεί και είναι κατανοητό. Μέχρι στιγμής φαίνεται πως ο κόσμος με έχει συνηθίσει σαν σόλο καλλιτέχνη. Έχω βγάλει πιο πολλούς δίσκους σαν σόλο καλλιτέχνης απ’ ότι με τους madrugada .Oι δίσκοι των madrugada έχουν ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό βάρος και πιστεύω ότι ο κόσμος το καταλαβαίνει αυτό.Είναι κάποια κομμάτια που θέλω να παίζω και κάποια όχι. Κομμάτια που βγήκαν,όταν ήμασταν πραγματικά δεμένοι,όπως από το industrial silence. Αυτή η μουσική είναι συνδεδεμένη με το παρελθόν, με τα άτομα που έπαιζα μαζί και με τις καταστάσεις που βίωνα.

 

Μπορούμε να περιμένουμε κάποια επανασύνδεση των Madrugada στο μέλλον;

Δεν ξέρω, σίγουρα δεν είναι κάτι που θα γίνει σύντομα .Αυτή τη στιγμή δεν μου φαίνεται να έχει νόημα και δεν είναι κάτι που πραγματοποιείται εύκολα. Λείπει ο κιθαρίστας μας και η θέση του στο συγκρότημα αναπληρώνεται πραγματικά δύσκολα.Ήταν ένας τραγουδοποιός και κιθαρίστας με πραγματικά μεγάλη δυναμική. Έχουμε αναπτύξει ισχυρούς δεσμούς αφοσίωσης και ακόμα και αν γίνει reunion δε θα είναι το ίδιο. Δε σημαίνει κάτι για εμένα απλά να είμαστε μαζί οι υπόλοιποι.

 

Ποιοι είναι οι μουσικοί σου ήρωες;

Μεγάλωσα ακούγοντας τη μουσική του Bob Dylan δυνατή πηγή έμπνευσης για εμένα και ήμουν πραγματικά παθιασμένος με ό,τι είχε να κάνει με αυτόν. Επίσης ασχολιόμουν πολύ με τον Bill Galahan, αλλά δεν είμαι σίγουρος πως έχω κάποιον ήρωα. Ήμουν πραγματικά φαν και ανθρώπων όπως ο Chuck Brown,φυσικά φαν των Amon Düül II και των neu. Πολλά διαφορετικά πράγματα αλλά ποτέ δεν είχα κάποιον ήρωα.

Πώς εξηγείς τη ξεχωριστή σχέση που έχεις με το ελληνικό κοινό;
Δεν ξέρω πώς ακριβώς έγινε,αλλά λειτούργησε καλά από το πρώτο άλμπουμ των Madrugada. Πολύς κόσμος ήρθε να μας δει από την πρώτη φορά που ήρθαμε στην Ελλάδα. Παραμένει μυστήριο για μένα αλλά είμαι πραγματικά χαρούμενος με αυτό που συμβαίνει. Με υποδέχτηκαν εξίσου καλά και σαν σόλο καλλιτέχνη. Μάλλον οι Έλληνες αρέσκονται σε αυτό το σκοτεινό ατμοσφαιρικό ροκ, όπως οι Pink Floyd, η PJ Harvey και ο Nick Cave και, μάλλον μας θεώρησαν μέρος αυτού.

Kάποιο μήνυμα για τους Έλληνες οπαδούς;

Είδα στις ειδήσεις πως περνάτε πραγματικά δύσκολες στιγμές. Ελπίζω όλοι να είστε καλά και να καταφέρετε να ξεφύγετε από όλο αυτό που συμβαίνει. Είμαι σίγουρος πως αυτό θα συμβεί.

 

Ευχαριστούμε τον Sivert για τον χρόνο του, τα λέμε στα lives!

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ