Συναντηθήκαμε με τον Αλκιβιάδη, την Ευρωπαϊκη Ημέρα Μουσικής για μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έλαβε χώρα στο κέντρο της Αθήνας. Τον Αλκιβιάδη τον γνωρίσαμε μέσα από την συνεργασία του με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, όπου μας παρουσιάστηκε ως ο άνθρωπος-μπάντα παίζοντας πολλά μουσικά όργανα επί σκηνής! Κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ «Γαμώ την καταδίκη μου» και τώρα βρίσκεται στο στάδιο ολοκλήρωσης του δεύτερου για το οποίο μας μιλάει στην συνέχεια.

Έχει συμμετάσχει σε κουαρτέτα και ορχήστρες κλασσικής μουσικής και μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει επίσης στους Locomondo. Αυτό τον καιρό διδάσκει μουσική, κάνει συναυλίες και… πάει παραλία! Aληθινός και πολύ χαμηλών τόνων ο Αλκιβιάδης μας μίλησε πολύ ανοιχτά για όλα τα θέματα είτε ατά αφορούσαν τον προσωπικό είτε τον καλλιτεχνικό τομέα.

Μα καλά, πως παίζεις τόσα όργανα;
Μελέτη και απομόνωση όπως λέω και στους πιτσιρικάδες συμμαθητές.Ξεκίνησα βιολί πεντέμισι χρονών. Με πήγε η γιαγιά μου σε ένα ωδείο, μου λένε τι όργανο θες να μάθεις; Τους λέω βιολί. Μου έλεγαν όλοι μην πάρεις βιολί, είναι δύσκολο, εγώ πήρα βιολί. Μεγάλωσα Βύρωνα αλλά Γυμνάσιο και Λύκειο πήγα Κερατέα. Δεν είχαμε σχέσεις από εκεί, απλά κάναμε αποκέντρωση. Ωραία ήταν, πήγαμε στην εξοχή, σε ένα λόφο εμείς και τα τσακάλια και εκεί γνώρισα στην φιλαρμονική το τρομπόνι. Κιθάρα στις παραλίες, όπως κάνουμε σήμερα σε παραλίες και γενικά το ένα έφερε το άλλο. Βασικά το βιολί είναι ο βασιλιάς των οργάνων, βέβαια κάθε όργανο έχει στην δυσκολία του, είχα και μια έφεση, αλλά μου αρέσει. Τα λέει και το βιογραφικό μου!

Οπότε το ότι ξεκίνησες να παίζεις μουσική ήταν κάτι που ζήτησες εσύ ή σε οδήγησε η οικογένεια σου;
Η αλήθεια είναι ότι η οικογένεια μου με οδήγησε σε αυτό. Δηλαδή με πήγαν μια μέρα σε ένα ωδείο, μικρό παιδάκι ήμουν, αλλά ακούω μουσική από την κοιλιά της μάνας μου. Παίζει μεγάλο ρόλο η οικογένεια και τα ακούσματα που θα πάρεις. Μπορώ να πω ότι ήμουν τυχερός γιατί οι γονείς μου είναι εκπαιδευτικοί, φυσικός και αγγλικών, η μητέρα μου είναι και ποιήτρια έχει και δύο κομμάτια στο πρώτο cd, στο «Γαμώ την καταδίκη μου», το «Πόλεμος» και «Διαμαρτυρία των γιασεμιών» τα οποία είναι από ποιητικές συλλογές της και τώρα ετοιμάζει καινούρια συλλογή.

Λογικά η μουσική είναι από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή σου. Τι σημαίνει για σένα η μουσική;
Καμιά φορά σκέφτομαι και το συζητάμε με κάποιους φίλους, να είχα γεννηθεί και να μην είχα ασχοληθεί καθόλου με την μουσική. Να είχα κάνει κάτι άλλο. Θα βρει μια άλλη μαγεία σε κάτι άλλο. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς να γνωρίζω μουσική. Πιστεύω αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες, ότι ένα από τα τέσσερα βασικά μαθήματα είναι η μουσική. Δεν είναι ανάγκη να γίνουμε όλοι μουσικοί αλλά σου ανοίγει το κεφάλι. Γενικότερα οι τέχνες και αυτό είναι θέμα με την παιδεία που έχουμε, όπως και σε όλα τα θέματα την Ελλάδα. Με είχαν καλέσει να μιλήσω σε ένα λύκειο για την διδασκαλία, γιατί διδάσκω χρόνια και με ρώτησαν τί όργανο ζητάει ένα παιδί; Το παιδί θα ζητήσει μπουζούκι, πιάνο, κιθάρα. Δεν θα ζητήσει ένα γαλλικό όργανο ή όμποε γιατί δεν τα έχει δει, δεν ξέρει πως είναι. Γενικά καταλήγουμε ότι η παιδεία πάσχει, το λέμε τόσα χρόνια αλλά δεν γίνεται και τίποτα. Δεν είναι μόνο η μόρφωση που λέμε, είναι να μάθει ο καθένας να σέβεται τον διπλανό του. Όταν διπλοπαρκάρεις και κλείνεις όλο τον δρόμο. Γενικά στην καθημερινή ζωή και εκεί είναι το δύσκολο, γιατί σε θεωρίες και εγώ σου χτίζω παλάτια. Εγώ αυτό προσπαθώ να διαχειρίζομαι και μέσα στην μουσική και σε όλα τα πράγματα, γιατί και ο χώρος είναι δύσκολος.

Για την μουσική άλλωστε και ο Πυθαγόρας είχε πει: «Να μην εισέλθετε στην σχολή μου αν δεν γνωρίζετε από μουσική». Εννοούσε βέβαια σε διαφορετικά πλαίσια, όχι για κάποιο μουσικό όργανο.
Ακριβώς. Είναι χαρακτηριστικό το ότι ο Πυθαγόρας πήγαινε στην Πνύκα με τους Πυθαγόρειους και τους έλεγε κάντε ησυχία να ακούσετε την μουσική που βγάζει το σύμπαν. Πέρναγαν μια-δύο ώρες, πάει ένας μαθητής και του λέει: «Δάσκαλε δεν ακούμε τίποτα». Κάντε ησυχία να ακούσετε την μουσική που βγάζει το σύμπαν! Εκείνος είχε υπολογίσει ότι η απόσταση των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος αντιστοιχεί μαθηματικά με την απόσταση που έχουν οι νότες, οι ήχοι στην αρμονική στήλη. Στην μουσική δηλαδή σε όλους τους ήχους που υπάρχουν σε αυτό το ηλιακό σύστημα, τον πλανήτη, αντιστοιχεί κάποιος ήχος. Η απόσταση λοιπόν που έχουν αυτές οι νότες είναι ίση με την απόσταση των πλανητών. Βλέπεις ότι τα πάντα είναι ένα και τα πάντα είναι μουσική. Ήθελε να τους κάνει να σκεφτούν αυτό. Ουσιαστικά βέβαια κανείς δεν το σκεφτόταν αλλά σήμερα έχει αποδειχτεί αυτό. Εντάξει είναι φοβερό το πόσο μπροστά ήταν κάποιοι άνθρωποι. Σε κάποιο άλλο ηλιακό σύστημα θα έχει άλλη μουσική.
Είχε ανακοινώσει και η NASA πριν κάποια χρόνια πως είχαν συλλάβει κάποιους ήχους που εκπέμπονταν  από τους πλανήτες προς το διάστημα. Η μουσική σου από ποιούς καλλιτέχνες θα έλεγες ότι επηρεάζεται;
Γελάω τώρα γιατί ξέρεις ετοιμάζω την δεύτερη μου δουλειά μετά από τρία χρόνια που κυκλοφόρησε η πρώτη. Εδώ και ένα χρόνο είμαι στο στούντιο. Γενικά δεν μου αρέσει να βγάζω cd κάθε χρόνο. Δεν προλαβαίνω, δεν τα καταφέρνω. Μπορώ, αλλά δεν είναι αυτό που θέλω να κάνω. Πιστεύω ότι όταν έχεις κάτι να πεις, βγαίνεις και το λες. Το να βγάλεις για να βγάλεις, για να είσαι στην επικαιρότητα δεν είναι κάτι που με ενδιαφέρει και ίσως το κάνω γι’ αυτό. Ο καινούριος δίσκος έχει άλλο υλικό, είναι εξέλιξη. Ξέρεις μεγαλώνω κι εγώ και μουσικά και οι παρέες και οι ιδέες και μπορώ να πω βγαίνει ένας ήχος πιο δικός μου. Σαφώς και έχω επηρεαστεί αλλά γενικά δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες. Είσαι rock, είσαι αυτό, όχι. Υπάρχουν καλά και κακά. Για μένα ένα κομμάτι είναι καλό κομμάτι είτε είναι λαϊκό, ρεμπέτικο, reggae και αυτό είναι που λέω στους συμμαθητές. Αν είσαι μάγκας παίξε ένα κονσέρτο ή Bach, παίξε Βαμβακάρη, Τσιτσάνη, rock, reggae. Από αυτά παίρνει συνέχεια κάτι διαφορετικό. Η μουσική δεν έχει κανόνες. Τα επιτρέπονται και τα απαγορεύονται είναι για την τροχαία, οπότε σίγουρα μπορώ να πω ότι έχω επηρεαστεί από όλη την σκηνή του ελληνικού rock γιατί μεγάλωσα την δεκαετία του 80-90, πολύ κλασσική μουσική, έχω παίξει σε ορχήστρες. Είχα περάσει την φάση που ήθελα να γίνω σολίστας, γιατί  δούλευε η φαντασία, μετά σε μπουάτ, μ’ άρεσε αυτή η επαφή με τον κόσμο. Πήγαμε τώρα σε άλλο. Έχω επηρεαστεί από πολλούς αλλά βλέπω ότι Χατζιδάκις δεν υπάρχει. Βλέπεις έχει πάρει πάρα πολλά πράγματα, τα έχει «εκμεταλλευτεί» σωστά και έχουν βγει κάποια αριστουργήματα. Πιστεύω πως οι μουσικοί σε ένα δίσκο είναι σαν συμμετοχές γιατί βγάζω πολύ εικόνα με την μουσική. Η ενορχήστρωση παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό που κάνω και για αυτό είναι δύσκολα στο στούντιο! (γέλια).

Όσο περνάει ο καιρός το «Γαμώ την καταδίκη μου» γίνεται όλο και πιο επίκαιρο. Μάλιστα μας λένε πως δεν θα πληρώνει και το κράτος τώρα!
Άσ’τα να πάνε! Μιλάμε για πονεμένη ιστορία. Έχει πλάκα γιατί κάποιοι από των χώρο, το 2008 που βγήκε ο πρώτος δίσκος με κοιτούσαν σαν ένα γραφικό τύπο, ξέρεις λίγο έτσι περίεργα. Τα κομμάτια μου περιέχουν αρκετά πολιτικό στίχο ή υπονοούν κάποια πράγματα ή τα λένε ξεκάθαρα. Σήμερα οι ίδιοι έχουν αρχίσει και το παίζουν επαναστάτες. Δεν θέλω να πω κάτι ούτε προφήτης το παίζω, απλά είναι αυτό που λέμε. Όταν έχεις να πεις κάτι βγες και πες το. Και στην δεύτερη δουλειά γίνεται κάτι ανάλογο αλλά με άλλο χαρακτήρα. Έχω ένα ενθουσιασμό με τον δεύτερο δίσκο και είναι ένα εξαιρετικό κομμάτι, λέγεται «Ένα δώρο για τα παλιά μου αδέρφια», η μουσική είναι του μικρού του Οδυσσέα Κωνσταντόπουλου, τα στιχάκια τα έχει γράψει ο Χάρης Κωνσταντόπουλος και λέει για μια μεριά ανθρώπων οι οποίοι είναι περασμένοι στην γενιά μας κι ας μην τους γνωρίσαμε, όπως είναι ο Σιδηρόπουλος, ο Νταλί, ο Βαμβακάρης. Οπότε γίνεται ένα παιχνίδι. Είναι μια παρέα που είναι πάνω, άλλη μια που είναι κάτω και γίνεται ένας καθρέφτης. Έχει αρκετές συμμετόχες γιατί τα κομμάτια το ζητούσαν. Δεν αποκαλύπτω ποιούς!

Είσαι από τους καλλιτέχνες που όχι μόνο εκφράζουν την γνώμη τους για την επικαιρότητα αλλά και συμμετέχουν στις αντιδράσεις με πρόσφατο παράδειγμα την Κερατέα. Ο καλλιτέχνης έχει χρέος να μιλήσει για τους αγώνες;
Για μένα ο καλλιτέχνης έχει και πάντα είχε χρέος. Εννοείται. Στις μέρες μας επιβάλλεται. Αυτό που λες τώρα χρέος, με είχε πάρει μια κοπέλα τηλέφωνο για μια εκδήλωση για άτομα με ειδικές ανάγκες. Ήταν διστακτική και μου λέει αν μπορείτε κλπ., της λέω είναι υποχρέωση μου. Της έκανε μεγάλη εντύπωση και όταν πήγα στην εκδήλωση μου λέει πρώτη φορά μου συμβαίνει αυτό! Όταν έχεις ένα βήμα, αν δεν πεις κάποια πράγματα εσύ που μπορεί κάποιος να σε ακούσει, μπορεί κάποιος να σκεφτεί κάτι παραπέρα είτε γίνεται μέσω της τέχνης, όπως μπορεί ο καθένας. Χαρακτηριστικά στην Κερατέα εγώ μπορούσα να κάνω αυτό. Να οργανώσω τα φεστιβάλ μαζί με την νεολαία, κάνουμε 4-5 χρόνια τα φεστιβάλ διαμαρτυρίας χωρίς να είναι κανένα χρώμα μέσα σε αυτό, ούτε κόμμα. Τα παιδιά φυλούσαν σκοπιές, είναι παιδιά που τα ξέρω, ξέρω την κατάσταση από μέσα γιατί μεγάλωσα εκεί και όλο έγινε από αυτά τα παιδιά και για αυτά τα παιδιά. Ούτε ήταν κάποιοι τρελοί που ξύπνησαν ξαφνικά. Από ότι γνωρίζω το θέμα πάνε να το πουλήσουν πάλι, όπως όλα τα θέματα στην Ελλάδα. Γίνεται κάτι και μετά υπογείως μπλέκονται διάφορα. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει. Εμείς εκεί θα είμαστε πάλι, ετοιμάζουμε φεστιβάλ εν μέσω κρίσης, κάτι πιο συμβολικό. Ακόμα δεν ξέρουμε τις ημερομηνίες. Να σου πω την αλήθεια όλοι πρέπει να βγούμε στον δρόμο. Μπορεί να πεις γίνεται κάτι; Μάλλον δεν είμαστε όλοι.

Στηρίζεις την κίνηση των πολιτών που γεμίζουν τις πλατείες;
Σίγουρα. Κάθε μορφής κίνηση. Για αυτό και με καλούν συνέχεια να συμμετάσχω. Την Παρασκευή (σ.σ. αύριο) ας πούμε παίζουμε για το χαμόγελο του παιδιού. Όποτε μπορώ να κάνω κάτι και καλώ κάθε καλλιτέχνη να συμμετέχει σε αυτές τις καταστάσεις. Υπάρχει και μια μερίδα βέβαια που εκμεταλλεύονται όλες αυτές τις καταστάσεις και είναι κάτι που σιχαίνομαι και για αυτό πάντα όπως και στην Κερατέα, προσπαθούσα τα παιδιά να είναι μπροστά.

Αυτό νομίζω φαίνεται και από το ότι τον Δεκέμβρη του 2008 δεν είχαν μιλήσει όλοι αυτοί.
Όταν παίρναμε τηλέφωνο και παρακαλούσαμε και λέγαμε για το θέμα ήταν πολύ δύσκολα. Ξαφνικά τώρα όλοι είναι επαναστάτες. Δεν πειράζει καλό είναι, είναιαυτό που λέμε ρίχνεις μια πέτρα στην λίμνη και αυτοί οι κύκλο ενώνονται, αλλά είναι αυτό που λέγαμε πριν. Είναι γιατί το κάνεις. Θες να το παίξεις κάτι; Το κάνεις για τα φράγκα; Για να σε βλέπουν στον δρόμο και να χαίρονται; Δεν το λέω υποτιμητικά είναι πολύ καλό άλλες φορές είναι πολύ άβολο. Εγώ προσωπικά όταν ανεβαίνω στην σκηνή και βλέπω τον κόσμο και τον κοιτάω στα μάτια και παίρνω και δίνω ενέργεια, εμένα μόνο αυτό το πράγμα με γεμίζει και τίποτα άλλο. Ποτέ δεν είχα πολλά λεφτά ούτε θέλω να έχω, να είμαι όπως είμαι χωρίς να χρωστάω! Γιατί επενδύω συνέχεια σε αυτό που κάνω, είναι πολύ δύσκολο για τους νέους και πρέπει να επενδύεις συνέχεια σε αυτό που κάνεις. Ο κόσμος σε βλέπει στην τηλεόραση και νομίζει έχεις λεφτά. Η δισκογραφία δεν πουλάει. Σκέψου μόνο η παραγωγή του δίσκου έχει πάει 14.000 Ε. Πληρώνω από την τσέπη μου, δεν θα τα βγάλεις αυτά τα λεφτά. Δεν μπορώ να το κάνω αλλιώς, να κάνω εκπτώσεις. Είναι πως το βλέπει καθένας. Πολλές φορές στην Ελλάδα κάποιο δηλώνουν κάτι που δεν είναι. Δεν δέχομαι να μιλάς για καταστάσεις που δεν έχεις ζήσει. Μιλάς για κρίση ενώ δεν έχεις γνωρίσει τι είναι κρίση ή συζητήσεις του στυλ ότι όλη η Ελλάδα γέμισε με Cayenne και για αυτό είναι η κρίση. Χαίρω πολύ είναι τι βλέπεις γύρω σου. Εμένα οι φίλοι μου δεν έχουν Cayenne.

Ούτε εμένα! Και πολλοί από αυτούς έχουν μισθούς εκατομμυρίων ευρώ, βγαίνουν και φωνάζουν ενώ έχουν οι ίδοι την δύναμη να αλλάξουν πράγματα.
Αυτό είναι. Η πρόκληση σε αυτό τον χώρο είναι να επιβιώσεις με το να κάνεις πράγματα. Εγώ φοβάμαι μήπως δεν αντέξω εγώ να κάνω αυτά τα πράγματα. Ξέρεις η δουλεία του καλλιτέχνη δεν είναι μόνο να γράφει, είναι και μέσα στα πράγματα. Δεν παίρνα κάποια θέση γιατί δεν με καλύπτουν τα κόμματα. Όλα είναι στην καθημερινότητα. Όποια θεωρία και να αραδιάζεις στο τραπέζι,  αν μετά πετάξεις την γόπα κάτω τότε πάει. Έχω και οικολογικό τασάκι στο αμάξι! Όλα είναι το να σέβεσαι τον διπλανό σου.

Είσαι ένας άνθρωπος με χιούμορ. Το χιούμορ παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή μας;
Είμαι που να μην ήμουν! Παίζει σημαντικό ρόλο γιατί χωρίς αυτό τρελαίνεσαι. Γίνεσαι πολύ μουτζούφλης και μίζερος. Κι εγώ όταν περνάω καταστάσεις που είμαι πολύ αγχωμένος βοηθάει. Και οι φίλοι μου έχουν χιούμορ. Ξέρεις πρέπει να ξέρεις έχεις τακτ με κάποιους για να μην παρεξηγούν αλλά τελικά δεν θα έχουν χιούμορ όλοι αυτοί! Δεν λέμε να βγεις από τα υποτιθέμενα όρια, αλλά κάνει καλό. Όταν γελάς είσαι πιο χαλαρός παντού. Έτσι είναι και όταν παίζεις κάποιο όργανο. Πρέπει να είσαι χαλαρός, όταν παγώνουν όλοι οι μυς σου, άντε να παίξεις. Οπότε το γέλιο κάνει καλό. Το βλέπω και στους μαθητές. Στα μικρά παιδιά που έρχονται, 6-7 χρονών, πολλοί σφίγγονται. Τους γαργαλάω, γελάνε και έτσι το χιούμορ βοηθάει. Αλλιώς όπως είναι η κατάσταση εδώ θα έπρεπε να έχουμε μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονιών και από την Σουηδία!

Αυτό το καλοκαίρι πας παραλία! Πως γίνεται ακριβώς; Σε καλεί όποιος θέλει στην περιοχή του;
Εγώ μεγάλωσα στις παραλίες. Ξεκινούσα 10 η ώρα και κατέληγα μέχρι τις 9-10 το πρωί. Βραδινό μπάνιο με πράγματα, παρέα, με χιούμορ, να κοιτάς τα αστέρια, να λες ιστορίες και πάντα ήθελα να το κάνω. Ήρθε η ιδέα μαζί με κάποιους κοντινούς φίλους, δεν έχουν να κάνουν με τον χώρο οι περισσότεροι, το οργανώνουμε και είναι και λόγω της εποχής και της κατάστασης. Πήρα ένα βανάκι, πήρα φώτα, συνεργάτες, όργανα, τσαλαπετεινούς και τα φόρτωσα όλα στο βανάκι του Sport Billy, κάνουμε πατέντες να χωρέσουμε (γέλια) και το κάλεσμα είναι πάρτε τις ψάθες σας, τα κουβαδάκια σας, σακούλες για τα σκουπιδάκια σας, το μαγιό σας προαιρετικά και ελάτε παραλία. Ουσιαστικά κλείνουμε με δήμους, συλλόγους και με παιδιά που είναι μια παρέα και λένε θέλουμε να το κάνουμε εδώ. Η είσοδος είναι παντού ελεύθερη και κοιτάω να κάνω μια αυτοδιοργάνωση. Εκεί που κλείνουμε μια συναυλία κάνουμε και 1-2 δικές μας παραγωγές, έχουμε μια ομάδα που είναι έτοιμη να μείνει και σε σκηνή. Δεν είναι όμως μόνο πάμε παραλία. Μπορούμε να πάμε και βουνό και λίμνη, ποτάμι, να πάμε πάρκο. Σε διάφορα μέρη και τα προσαρμόζουμε κάθε φορά. Έχει γίνει το κάλεσμα ιντερνετικά. Ότι μπορούμε το κάνουμε. Μου αρέσει η φάσηνα έρθει ο κόσμος χωρίς να δώσει ούτε ένα ευρώ, να φέρει το πότο του, τον φίλο την φίλη του και να αράξει να δει μια συναυλία. Νομίζω είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας, το κάνουμε με πολύ κόπο γιατί είναι και φυσικό μας χώρος η παραλία. Μην φανταστείς beach party και τέτοια. Η σκηνή είναι από ψάθες, έχει κουκλοθέατρο που μας θυμίζει έτσι μια παιδικότητα, μέσα από μια ματιά που έχουμε χάσει, μέσα από καυστικά πράγματα. Να πω επίσης ότι είμαι με Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιάννη Ζουγανέλη, Δημήτρη Σταρόβα και γυρνάμε όλη την Ελλάδα. Από εκεί θα χρηματοδοτήσω όλο το υπόλοιπο (γέλια). Κάνω χιούμορ γιατί με αυτή την άποψη λέω ότι πάω να κάνω κάτι καθαρά για τον κόσμο και μπορώ και το κάνω. Να είμαστε ρεαλιστές. Ή αν είχα κι εγώ κανα μπαμπά που είχε λεφτά, αλλά δεν έχω (γέλια).

Πως σκέφτηκες να κάνεις μια τέτοια, πρωτότυπη για τα ελληνικά δεδομένα, κίνηση;
Η εποχή. Είπα τι μπορώ να κάνω για να μπορέσει ο κόσμος να περάσει καλά, να δει μια συναυλία δωρεάν, γιατί στα μεγάλα σχήματα δεν είμαι εγώ ο κεντρικός καλλιτέχνης, είμαι «υπάλληλος», οπότε μου ήρθε αυτή η ιδέα και ήδη μου στέλνουν από όλη την Ελλάδα. Το καθιερώνω από φέτος, μπορεί για περισσότερες, μπορεί για λιγότερες συναυλίες. Άλλοι το βλέπουν πολύ star, απλά πας στην παραλία και παίζεις. Όλοι μια παρέα. Αυτό με γεμίζει full. Eίναι και μια ψυχοθεραπεία, κατάλαβες; (γέλια). Είναι η πρώτη φορά που ακούω παρατηρήσεις και το κάνω πολύ συνειδητά, για το ότι χρησιμοποιώ χορηγό. Είναι χορηγός επικοινωνίας η Pizza Fun οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν και τους ευχαριστώ πολύ για αυτό, όπου σε κάποιες συναυλίες που υπάρχει εκεί κατάστημα, ο κόσμος θα φάει και τσάμπα πίτσα. Δεν παν να πούν ότι τα παίρνουμε, το κάναμε για να φάτε και ένα κομμάτι πίτσα μιας που θα ‘ρθείτε. Είναι μια βοήθεια. Τα πάντα είναι πως χρησιμοποιείς κάτι, γιατί υπάρχουν κακεντρεχείς και κολλημένοι άνθρωποι. Είναι ένα όπλο, ένα σπαθί catana, το χρησιμοποιείς για όπλο ή για να κάνεις την γυμναστική σου (σ.σ. το κάνει!) ή μπορεί να κάψεις κάποιο κεφάλι. Άμα είσαι και ο Highlander!

Ετοιμάζεις νέο υλικό λοιπόν. Πότε περίπου θα κυκλοφορήσει;
Από ότι βλέπω, το φθινόπωρο. Να πω ότι κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα η δεύτερη ποιητική συλλογή του πολύ καλού μου φίλου Ισαάκ Σούση, δουλέψαμε πολύ γι’ αυτό, λέγεται το «Γύρισμα των Κύκλων» και περιέχει ένα cdακι με τρία μελοποιημένα ποιήματα του Ισαάκ, μάλιστα ένα το τραγουδάει ο Δώρος Δημοσθένους. Αρέσει σε ανθρώπους όπως ο Μάνος Ελευθερίου, ο Δήμος Μούτσης και είναι σημαντικό να ακούς αληθινά λόγια από κάποιους ανθρώπους, καλά ή κακά. Το λέω και με χιούμορ, κάνουμε τέχνη!

Συνθέτεις ο ίδιος τα τραγούδια σου. Θα γράψεις και τραγούδια για άλλους καλλιτέχνες, αν σου ζητηθεί;
Ήδη έχω γράψει! Έχω δώσει και σε πολλούς καλλιτέχνες αλλά δεν ήθελαν (γέλια). Στο δίσκο του Μπάμπη Στόκα, είναι δυο τραγούδια, το «Όλα τα ψέμματα» και το «Κι έμεινα εδώ» που το είπε εξαιρετικά ο Μπάμπης. Έκανα μια εξαιρετική συμμετοχή για ένα συγκρότημα, το ρεφραίν είναι ενός αναρχικού ποιητή. Είχα μπλέξει κάποιες αληθινές ιστορίες, γιατί έχω παίξει στις περισσότερες φυλακές που υπάρχουν στην Ελλάδα. Είναι πολύ δύσκολη εμπειρία αλλά είναι αυτό το μην μας ξεχνάτε, γιατί πολλές φορές και με την ελληνική δικαιοσύνη τα πράγματα είναι περίεργα. Μπαίνεις μέσα καλός και βγαίνεις κακός, θα το πω σαν παιδάκι. Είναι οι «Βόμβοι», είμαι τυχερός που τα παιδιά ζήτησαν να κάνω την συμμετοχή και είναι ένα εξαιρετικό κομμάτι οι «Φυλακές Ανηλίκων», όλος ο δίσκος είναι, και γενικά γράφω αλλά βλέποντας και κάνοντας.

Όλα αυτά που αναφέραμε, σχετίζονται με μια φιλοσοφία ζωής; Έχεις κάποια πράγματα που σε καθοδηγούν στην ζωή σου;
Θέλω να εξελίσσομαι συνέχεια, να μαθαίνω και επειδή κάνω πολλά πράγματα, όσοι με γνωρίζουν ξέρουν ότι από το πρωί ως το βράδυ τρέχω. Θέλω να μπορώ να κάνω αυτό που θέλω και να ζω. Με την έννοια θέλω να γράψω, να μάθω όσο περισσότερα γίνονται στον τομέα μου. Δεν έχω κάποιες αρχές ή κάποιο μνημόνιο, είναι θέμα του πως αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα. Να σέβεσαι τον διπλανό και πιο αυστηρός είμαι με τον εαυτό μου. Γενικότερα είναι δύσκολο να κρατάς. Έχω ακούσει κάποια κομμάτια μου να παίζονται σε πορείες, οπότε δεν με νοιάζει το οτι δεν παίζονται στην τηλεόραση. Δεν μου αρέσει όταν κάποιος σε κρίνει χωρίς να σε ξέρει. Είναι φυσιολογικό να μην αρέσεις σε όλους. Γενικά πιστεύω ότι η τέχνη πρέπει να είναι λαϊκή. Ο Σέξπιρ για παράδειγμα ήταν λαϊκός ή ο Μάνος Χατζιδάκις. Έχω τέτοια πρότυπα, είμαι ψωνάρα (γέλια). Εννοώ βάζω πάντα στόχους προς τα πάνω. Ειδικά ο Χατζιδάκις θεωρώ οτι είναι ο μέντορας μου, ο Μάνος Λοϊζος, γενικά σε κάποιους ανθρώπους μου άρεσε και η στάση τους. Ο Χατζιδάκις είχε βοηθήσει νέους συνθέτες όπως ο Νίκος Κυπουργός και με μια πρόταση ότι και να κάνεις είναι πως όταν κοιτάς τον κόσμο στα μάτια, θα σε καταλάβει. Η αλήθεια φαίνεται. Πιστεύω ότι κρατάω μια στάση ικανοποιητική.

 

 

Ευχαριστούμε τον Αλκιβιάδη για τον χρόνο του. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στις ιστοσελίδες:  επίσημη ιστοσελίδα, facebook fanpage, Παμε Παραλία fanpage

Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
loading...