Ιced Earth - DystopiaΚάποιοι λένε πως αν το γυαλί ραγίσει δεν ξανακολλάει ,πως αν κάτι φθαρεί δύσκολα επανέρχεται στα προηγούμενα μεγαλεία του. Τα πάντα όμως είναι αλλαγές , ευχάριστες η δυσάρεστες,αλλαγές προς τα εμπρός η αλλαγές προς τα πίσω και πολλές φορές το γυαλί ξανακολάει. Το ζητούμενο όμως είναι για πόσο;

Οι πάλαι ποτέ θεοποιημένοι από το ελληνικό κοινό iced earth είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα »ραγισμένου γυαλιού». Μετά την αποχώρηση του τραγουδιστή Mat Barlow το 2003, οι iced earth κυκλοφορήσαν ένα δίσκο «δωρεάν» μάθημα αμερικανικής ιστορίας (glorious burden ) και το πρώτο μέρος της something wicked εποποιίας ( framing armaggedon ) με τον Τim «ripper» Οwens. Το 2007 ο Barlow επιστρέφει και οι Iced Earth κυκλοφορούν το crucible of man που αποτελεί το δεύτερο μέρος της something wicked εποποιίας. Τρεις δίσκοι που δεν κατάφεραν να συγκινήσουν το κοινό,όπως οι προηγούμενες κυκλοφορίες,τρεις δίσκοι που τους έβαλαν σίγα σιγά στο περιθώριο ακόμα και σε χώρες όπως η Ελλάδα που το hype τους ήταν υψηλό το γυαλί «ράγισε».

Οι Ιced Εarth μετά την εκ νέου αποχώρηση του Barlow,φέτος το καλοκαίρι, βρήκαν τον αντικαταστάτη του στο πρόσωπο του Stu Block, (τραγουδιστή των into eternity) και ο 10ος δίσκος τους είναι γεγονός. To όνομα αυτού Dystopia και το περιεχόμενο του, 10 κομμάτια «κλασσικής» Ιced Εarth κοπής. Mid tempo κομμάτια όπως το συναυλιακό «anthem»,το επικό «V»και το»maidenικο» equilibrium, δύο power ballads το «anguish of youth» και το «end of innocence» ,Speed δυναμίτες όπως το «boiling point» και το «days of rage» (που μοιάζει σα να βγήκε κατευθείαν απο το something wicked this way comes)και δυο μεγάλες σε διάρκεια συνθέσεις τo ομώνυμο «dystopia» και το φινάλε του δίσκου «tragedy and triumph». Στιχουργικά,αν και δεν αποτελεί concept δίσκο,καταπιάνεται σε μεγάλο βαθμό με «δυστοπίες» (φουτουριστικές σκοτεινές πόλεις και κοινωνίες απόλυτης εξαθλίωσης) που συναντάμε σε ταινίες όπως το dark city, το equilibrium,το V for vendetta,το Soylent green και σε βιβλία όπως το 1984 και το brave new world.

Ένα μεγάλο πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει και πάλι ο Schaffer,ήταν η δυσκολία να βρεθεί άξιος αντικαταστάτης του Barlow,που με τη χαρακτηριστική χροιά του ειχε καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τον ήχο του συγκροτήματος. Ο Block με ένα εκπληκτικό φωνητικό εύρος που καλύπτει τέλεια από τα χαρακτηριστικά «βαθιά» φωνητικά του Barlow μέχρι τις οκτάβες -ακουμπάω ταβάνι- του Owens φαντάζει σα το τέλειο πάντρεμα των δύο προκατόχων του μικροφώνου στο συγκρότημα.Η στιχουργική συμμετοχή του δε,στα 7 από τα 10 τραγούδια ( και στα δυο bonus) τον αναδεικνύει ως τoν κατάλληλο άνθρωπος στην κατάλληλη θέση και μεγάλη ελπίδα για το μέλλον της μπάντας. To μόνο που χρειάζεται είναι να αποδείξει πως και πάνω στη σκηνή μπορεί να κρατήσει την ερμηνεία του σε τόσο υψηλό επίπεδο όπως στο δίσκο και να αναδείξει με τον καλύτερο τρόπο τις παλιότερες συνθέσεις

Το νέο πόνημα της μπάντας δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα τις κυκλοφορίες της χρυσής εποχής τους. Οι Iced Earth που ξέραμε είναι και πάλι εδώ και η περιοδεία τους που περνά και απο τη χώρα μας ( 19/11/2011 στην Αθήνα και 20/11/2011 στη Θεσσαλονίκη) ξεκινά με τις καλύτερες προοπτικές. Μπορεί τελικά το γυαλί όταν ραγίζει δύσκολα να ξανακολλά, αλλά οι iced earth φαίνεται να έχουν την έμπνευση και τη θέληση που χρειάζεται να το ξανακολλήσουν μια και καλή…

Loading...
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ